Chapter 16

ไม่กี่นาทีต่อมา หลินเทียนและหลิงตงไหลก็หยุดการต่อสู้

การดวลจบลงและมันเป็นเรื่องยากที่จะตัดสินใจว่าใครแพ้ใครชนะ หลิงตงไหลเองก็แข็งแกร่งไม่แพ้หลินเทียนเลย ความแข็งแกร่งทางกายภาพของเขายังคงแข็งแกร่งมาก เขาสามารถทนต่อหมัดอันทรงพลังของเทคนิคหมัดแผ่นดินไหว

จากนั้นหลินเทียนและหลิงตงไหลก็กลับไปที่เมือง เทียนไห่

__________________________________

มาถึงบริเวณบ้านพักของเขาในเมืองเทียนไห่

“นายน้อยหลิน คุณสามารถไปถึงขอบเขตจักรพรรดิ์ได้ด้วยอายุเพียง 18 ปีแบบนี้ นับว่าเป็นอัจฉริยะอันดับ 1 เลยทีเดียว” หลิงตงไหลกล่าวด้วยความชื่นชม

“อย่างน้อยก็ไม่มีใครเทียบข้าในขอบเขตเดียวกันได้ แต่ถ้าข้าสู้กับเจ้าอีก ข้าจะต้องแย่แน่ๆ” หลินเทียนยิ้มและพูด

หลินเทียนและหลิงตงไหลคุยกันขณะเดินไปที่วิลล่า

__________________________________________

ริงริง~

เมื่อเข้าไปในวิลล่า ทันใดนั้นก็มีเสียงโทรศัพท์มือถือดังขึ้น

หลินเทียนหยิบโทรศัพท์มือถือของเขาบนโต๊ะในห้องนั่งเล่นขึ้นมาและมองไปที่หมายเลขผู้โทร

มันคือหวังไห่

“นายน้อยหลิน มีปัญหาเล็กน้อยเกี่ยวกับให้ให้ท่านเป็นผู้นำสูงสุดของสำนักหกทวาร” หวังไห่กล่าวอย่างเคร่งขรึมหลังจากที่หลินเทียนรับสาย

“โอ้ เกิดอะไรขึ้น หลินเทียนถามเบาๆ

“นายน้อยหลิน หนึ่งในหัวหน้าผู้ตรวจการ กังวู แนะนำให้คนอื่นเป็นผู้นำสูงสุดของสำนักหกทวาร เพราะคนๆ นั้นก็เป็นจักรพรรดิยุทธ์เช่นกัน” หวังไห่กล่าวอย่างเคร่งขรึม

"เขาเป็นใคร?" ดวงตาของหลินเทียนหรี่ลงและถามด้วยความสงสัย

“เขาคือเทียนหยางจื่อหนึ่งในบุคคลที่มีชื่อเสียงที่สุดในประเทศฉิน เขาอยู่ที่ระดับ 5 ของขอบเขตจักรพรรดิยุทธ์” หวังไห่กล่าว

“เทียนหยางจื่อ?”หลินเทียนเลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง

ข้าารู้จักเขา

เทียนหยางจื่อ เป็นอาจารย์ของเย่เฉิน เขาผู้ฝึกตนที่ทรงพลังในขอบเขตจักรพรรดิยุทธ์

ความแข็งแกร่งของเขาแข็งแกร่งเอามากๆ เขายังเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านศาสตร์ฮวงจุ้ยและเป็นอัจฉริยะด้านการแพทย์อีกด้วย

เขามีชื่อเสียงมานานเพราะวิธีการรักษาที่เป็นเอกลักษณ์ของเขา เทคนิคนั้นคือการใช้เทคนิคการฝังเข็ม

เมื่อรวมกับความสัมพันธ์และอิทธิพลของเขา เย่เฉืนก็สามารถหลีกเลี่ยงปัญหาหลายๆอย่างได้

“แล้วมติที่ประชุมส่วนใหญเป็นไงบ้างล่ะ” หลินเทียนกล่าวอย่างเย็นชา

“นายน้อยหลิน วางใจเถอะ เรายังไม่ได้ตัดสินใจว่าใครจะเป็นผู้นำสูงสุดของสำนัก แม้ว่าเทียนหยางจื่อจะแข็งแกร่งและอาวุโส แต่นายน้อยหลินก็มีข้อดีมากมาย นายน้อยหลิน ยังอายุน้อย และได้บรรลุถึงขอบเขตจักรพรรดิยุทธ์แล้ว อนาคตของนายน้อยหลินจะไปได้ไกลแค่ไหนไม่มีใครรู้” หวังไห่กล่าว

“ปัจจุบันสำนักแตกออกเป็น 2 เสียง หลินฮงกับฉันเลือกให้นายน้อยหลิน เป็นผู้นำสูงสุด ในขณะที่กังวู และหัวหน้าผู้ตรวจการคนอื่นๆ อยากให้เทียนหยางจื่อเป็นผู้นำสูงสุด” หวังไห่กล่าวต่อ

“แล้วผลเป็นไง” หลินเทียนกล่าว

“นายน้อยหลิน ตอนนี้เรามีสองตัวเลือก อย่างแรกคือนายน้อยและเทียนหยางจื่อ จะต่อสู้เพื่อตำแหน่งผู้นำสูงสุด มันจะจัดขึ้นในอีกประมาณ 3-6 เดือน” หวังไห่กล่าว

“แล้วแผนที่สองคือนายน้อยหลินจะแข่งขันกับเทียนหยางจื่อ ใครจับโจรในประเทศฉินได้มากกว่าคนนั้นชนะ” หวังไห่กล่าวต่อ

"ฉันเลือกแผนแรก แต่อยากเปลี่ยนเวลา" หลินเทียนกล่าว

“นายน้อยหลินต้องการเวลาเท่าไหร่” หวังไห่ถาม

“พาเทียนหยางจื่อไปที่เมืองเทียนไห่สิ แล้วฉันจะสู้กับเขาเดี๋ยวนี้เลย” หลินเทียนกล่าวอย่างเฉยเมย

3-6 เดือนมันนานเกินไป หลินเทียนรู้สึกว่ามันเสียเวลาที่จะรอ และเทียนหยางจื่อก็ไม่ได้แข็งแกร่งขนาดนั้น เขารู้เทคนิคและการโจมตีของเขาแล้ว

“แน่นะนายน้อย เทียนหยางจื่ออยู่ในระดับ 5 เลยนะครับ!” หวังไห่กล่าวอย่างเคร่งขรึม

ตอนแรกเขาคิดว่าหลินเทียนต้องการเลื่อนการต่อสู้กับเทียนหยางจื่อไปอีกประมาณหนึ่งปี

แต่เขาไม่คิดว่าหลินเทียนจะห้าวขนาดนี้

“แล้วไง” หลินเทียนกล่าวอย่างเฉยเมย

พอเขาเปรียบเทียบเทียนหยางจื่อกับหลิงตงไหลนั้น การต่อสู้กับเทียนหยางจื่อฟังกูง่ายกว่ามากๆ

“นายน้อยหลิน คุณอยู่ที่ระดับ 1 ของจักรพรรดิยุทธ์เท่านั้น ได้โปรดอย่าห้าวไปเลยท่าน” หวังไห่กล่าวอย่างเคร่งขรึม

“ระดับ 1? ใครบอกนายน่ะ?” หลินเทียนกล่าวอย่างเฉยเมย

เขาอยู่ที่ระดับแรกของจักรพรรดิยุทธ์ แต่ความแข็งแกร่งของเขานั้นเหนือกว่านั้นมาก

ด้วยพื้นฐานการฝึกฝนจากระบบและเทคนิคการต่อสู้ของโม่เสียเขาสามารถสู้กับเทียนหยางจื่อได้

“นายน้อยหลินไม่ได้อยู่ระดับ 1 หรอ?” หวังไห่ตกตะลึงเมื่อได้ยินคำพูดของหลินเทียน

“ฉันบอกว่าฉันอยู่ในขอบเขตของจักรพรรดิ์ยุทธ์ แต่ก็ไม่ได้บอกนี่ว่าอยู่ระดับไหน?”หลินเทียนกล่าวเย้ย

“นายน้อยหลิน ถ้าท่านอยู่ในระดับเดียวกับ เทียนหยางจื่อจริงๆ ก็ไม่จำเป็นต้องสู้กันแล้ว สามารถปัดตกเทียนหยางจื่อไปได้เลย เพราะท่านทั้งเด็กและแข็งแกร่งเอามากๆ” หวังไห่กล่าวอย่างกระตือรือร้น

“ไม่ต้องยกเลิกหรอก ถ้าฉันได้เป็นผู้นำทั้งๆที่ไม่ได้โชว์อะไรเลยเดี๋ยวเขาหาว่าฉันมันกากแต่ปากเก่งไปงั้น” หลินเทียนกล่าว

เทียนหยางจื่อเป็นอาจารย์ของเย่เฉิน เพราะงั้น เขาเองก็เป็นความโชคดีของตัวเอก จึงต้องโดนกำราบ

“โอเค งั้นผมจะรายงานให้” หวังไห่กล่าวอย่างเคร่งขรึม

"ตกลง." หลินเทียนพยักหน้า

_____________________________________________________________

“นายน้อย ต้องการให้ข้าทำอะไรหรือเปล่า?” หลิงตงไหลถามทันทีที่หลินเทียนวางสาย

“ไม่ อืม..พลังของฉันตอนนี้มีปัญหาตรงไหนรึเปล่า” หลินเทียนส่ายหัวและพูด

การที่ให้หลิงตงไหลฆ่าเทียนหยางจื่อ แม้ว่าจะเป็นความคิดที่ดีและรวดเร็ว  แต่เขากำจัดความคิดนั้นทิ้งไปเพราะอยากลงมือเอง

จะดีกว่าไหมที่เย่เฉินจะเห็นว่าอาจารย์ ของเขาถูกเขาทุบตีจนตายต่อหน้าเขา? หลินเทียนมั่นใจว่าเมื่อ เย่เฉินเห็นอาจารย์ของเขาตายด้วยมือของเขา มันจะทำให้เขามีโชคมากขึ้น