Chapter 13

[ติ๊ง ยินดีกับโฮสต์ที่ขโมยโอกาสของเย่เฉิน คุณได้รับ 130 แต้มทรราช]

เสียงของระบบดังขึ้นในใจของเขา

'โห นี่เป็นสองเท่าของตอนที่ฉันฆ่ากู่เหิงเลยนะเนี่ย พระพุทธรูปองค์นี้เป็นของดีจริงๆด้วย' หลินเทียนกล่าวในใจด้วยความพึงพอใจ

"นี่ เงินครับ"หลินเทียนหยิบบัตรธนาคารจากกระเป๋าของเขาและส่งให้เจ้าของร้าน

เจ้าของร้านรับบัตรของหลินเทียนและหลังจากรูดแล้ว เขาก็ส่งคืนให้

เย่เฉินที่อยู่ด้านข้างมองดูฉากนี้ด้วยสายตาที่ว่างเปล่า

"ก่อนจะหาเรื่องคนอื่นก็หัดดูสภาพตัวเองก่อนนะ จะได้ไม่ไปหาเรื่องผิดคน มันน่าอาย" หลินเทียนเยาะเย้ยเย่เฉิน

หลังจากนั้นหลินเทียนก็จากไป

'คนที่เอาของที่เป็นของฉันไป ไม่ว่าจะเป็นใคร ก็ต้องชดใช้!' เย่เฉินกำหมัดแน่นและพูดในใจ

_______________________________

[ติ๊ง แต้มทรราชทั้งหมดของโฮสต์คือ 210 ท่านต้องการอัพเกรดระบบหรือไม่]

ไม่นานหลังจากนั้นหลินเทียนก็ได้ยินเสียงระบบเตือนในใจของเขา

'มีข้อกำหนดอะไร ในการอัพเกรดระบบหรือไม่' หลินเทียนถามระบบ

[ไม่มีอะไร ระบบสามารถอัพเกรดได้ทุกที่ทุกเวลา ใช้เวลาเพียงไม่กี่นาที]

'ง่ายจังแหะ? เอาล่ะ อัพเกรดระบบเลย' หลินเทียนพยักหน้า

[ติ๊ง เริ่มอัปเกรด 1..2..3..]

ในขณะที่การอัพเกรดระบบยังอยู่ระหว่างดำเนินการหลินเทียนก็เปลี่ยนจากตลาดของเก่ามาที่รถของเขา

__________________________________

เมื่อเห็นหลินเทียนจากไป เย่เฉินก็กำหมัดแน่น

“เถ้าแก่ ผู้ชายคนนั้นมาจากไหน” เย่เฉินมองไปที่เจ้าของร้านแล้วพูด

“เจ้าหนู ตัวตนของนายน้อยหลินไม่ใช่สิ่งที่เจ้าจะไปข่มเหงได้”

“ชื่อของเขาคือ หลินเทียน เขาเป็นนายน้อยของตระกูลหลินและตระกูลหยาง ซึ่งเป็นตระกูลที่ดำรงมาตั้งแต่หลายพันปีมาแล้ว เจ้าหนู ฉันแนะนำให้คุณอย่าไปยั่วยุนายน้อยหลิน ไม่งั้นจะเจ้าจะเสียใจ” เจ้าของร้านกล่าว

เขาเคยเป็นคนร่ำรวย แต่เพราะเขาทำให้คนที่มีฐานะสูงกว่าเขาขุ่นเคือง เขาจึงกลายเป็นคนจนทันที

เขายังคงจำบทเรียนที่เขาได้เรียนรู้การสังเกตคำพูดและการกระทำของคนอื่นๆ และไม่เคยทำให้คนที่มีสถานะสูงส่งขุ่นเคืองอีกต่อไป

“ตระกูลหลิน ตระกูลหยาง?” เย่เฉินรู้สึกสงสัยเล็กน้อยเกี่ยวกับชื่อนี้

จากนั้นเขาก็นึกขึ้นได้ว่าทั้งสองครอบครัวเป็นครอบครัวชั้นนำในประเทศฉิน

แล้วไง? ข้าคือเย่เฉิน ข้าไม่เคยกลัวใคร

'ภูมิหลังของแกค่อนข้างดี แต่น่าเสียดายที่แกมายั่วโมโหข้าก่อน ดังนั้นอย่าโทษฉันเลย' เย่เฉินกล่าวอย่างเย็นชาในใจ

__________________________________

ผ่านไป 10 นาที ภายในรถหรูของหลินเทียน

[ติ๊ง การอัพเกรดเสร็จสมบูรณ์ ระบบได้รับการอัพเกรด]

[ตอนนี้โฮสต์สามารถขโมยโชคของตัวเอกได้ วิธีรับคือทำให้ตัวเอกขายหน้า ปราบปรามเขา หรือใช้โอกาสของตัวเอก]

[จำนวนโชคที่โฮสต์ได้รับขึ้นอยู่กับผลกระทบที่มีต่อตัวเอก]

เมื่อได้ยินเสียงของระบบหลินเทียนก็ยิ้มจาง ๆ

ในที่สุด ตอนนี้เขาสามารถขโมยโชคของตัวเอกได้แล้ว เส้นทางของเขาจะง่ายขึ้นแน่ๆ

"หน้าต่างสถานะ"หลินเทียนกล่าวเบา ๆ

[ชื่อ: หลินเทียน]

[อายุ 18 ปี]

[แต้มทรราช: 110]

[โชค: 2 (เฉลี่ยคือ 10)]

[ตัวตน: นายน้อยของตระกูลหลิน, นายน้อยของตระกูลหยาง, ทายาทสายตรงของปรมาจารย์ตระกูลหลินในโลกแห่งเซียน]

[ฐานการเพาะปลูก: ระดับที่หนึ่ง ฐานจักรพรรดิยุทธ์]

[เนื้อหา: ดาบ จูเซียน(ปิดผนึก)]

“อย่างที่คาดไว้ โชคของฉันมันแย่มากๆ” หลินเทียนถอนหายใจเมื่อเห็นแต้มโชคของเขา

มันเป็นอย่างที่เขาคิด โชคของตัวร้ายนั้นแย่มาก ไม่น่าแปลกใจเลยที่ตัวร้ายจะโชคร้ายเสมอเมื่อเจอตัวเอก

โชคของเขายังต่ำกว่าคนทั่วไปด้วยซ้ำ

“ระบบ หมายความว่าถ้าฉันขโมยโชคของตัวเอกไป โชคของฉันจะเพิ่มขึ้นด้วยรึป่าว?” หลินเทียนพูดกับระบบเพื่อยืนยัน

[ใช่]

"จำกัดจำนวนโชคสูงสุดไหม?" หลินเทียนถามด้วยความสงสัย

[จำนวนโชคที่โฮสต์สามารถรับได้ไม่จำกัด]

“เอาล่ะ เข้าใจแล้ว คราวนี้คงจะสบายใจไปอีกนิดนึง อย่างน้อยโชคของฉันก็สามารถเติบโตต่อไปได้เรื่อยๆในอนาคต”หลินเทียนถอนหายใจด้วยความโล่งอกเมื่อได้ยินข้อมูลจากระบบ

__________________________________

หลินเทียนมองไปที่พระพุทธรูปครู่หนึ่ง จากนั้นเขาก็ถือที่ฐานของพระพุทธรูป

พระพุทธรูปกำลังสั่น

ไม่กี่วินาทีต่อมา รูปปั้นก็แตกออกเป็นสองส่วน และมีกระดาษสีขาวที่มีอักษรจีนโบราณปรากฏขึ้น

กระดาษมีความยาวเพียง 20 ซม. แต่เขารู้สึกว่ากระดาษนั้นไม่สามารถฉีกขาดหรือได้รับความเสียหายได้

"กระดาษฮวงจุ้ยนี้มีเนื้อหาลึกซึ้งมาก มีเทคนิคฮวงจุ้ยที่ทรงประสิทธิภาพมาก แต่ใช้ภาษาจีนโบราณเนี่ยสิ…" หลินเทียนขมวดคิ้ว

กระดาษนี้เป็นสมบัติที่ใครก็ตามที่แปลมันออก ก็จะเป็นผู้ที่จะได้รับเทคนิคอันทรงพลังนั้นไป

"ฉันจำได้ว่ามีเพียงสามคนในประเทศฉินที่สามารถแปลภาษาจีนโบราณได้คือเย่เฉิน, เทียนหยางจื่อ และ กู่เทียนจี"

“แต่แน่นอน ใครจะโง่ไปให้พวกฉลาดแกมโกงพวกนั้นแปลของแบบนี้กันล่ะ” หลินเทียนขมวดคิ้ว

ยิ่งไปขอให้เย่เฉินแปลให้ ยิ่งเป็นไปไม่ได้ใหญ่เลย

แล้วถ้าเป็นเทียนหยางจื่อล่ะ? แย่กว่าเดิมอีก เขาเป็นอาจารย์ของเย่เฉิน

ที่เหลือก็ตาแก่กู่เทียนจี? ช่างเถอะ เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าชายชราคนนั้นอยู่ที่ไหน

[ระบบสามารถแลกเปลี่ยนเทคนิคกับแต้มนำโชคหรือแต้มทรราช]

!!