Chapter 6

“น้องเสี่ยวหยูจ๊ะ นี่คือชุด ฮั่นฝู ที่ทำขึ้นโดยอาจารย์ของคฤหาสน์ ซงฟู่ พี่หวังว่าน้องจะชอบมัน” หลูหยูยกกล่องของขวัญในมือขึ้นและมอง ฮั่น เสี่ยวหยู ด้วยรอยยิ้ม

“จากคฤหาสน์ ซงฟู่เหรอ ขอบคุณนะ” ฮั่น เสี่ยวหยูประหลาดใจครู่หนึ่งแล้วยิ้มกลับมาให้เขา

ผู้คนที่นี่อดไม่ได้ที่จะประหลาดใจกับของขวัญที่ หลูหยูมอบให้

เสื้อผ้าของคฤหาสน์ซงฟู่นั้นขึ้นชื่อเรื่องความแพง เสื้อผ้าชุดเดียวอาจมีราคาหลายล้านหยวน นอกจากนี้ เสื้อผ้าเหล่านี้ยังเป็นเสื้อผ้าที่ออกแบบเป็นพิเศษจากปรมาจารย์ด้านการทอผ้า

อย่างไรก็ตามราคาที่สูงนั้นมาพร้อมกับคุณภาพที่ไม่อาจปฏิเสธได้ว่ามันสมน้ำสมเนื้อกัน

“หลินเทียนดูซิ นั่นเป็นเพียงฮั่นฝู ของคฤหาสน์ ซงฟู่ ใช่ไหม เมื่อเทียบกับภาพวาด เฟิงหยวนของนาย มันต่างกันไกลโขเลย” ลู่หาวอดไม่ได้ที่จะปากเก่ง

หลินเทียนยิ้มและไม่ได้พูดอะไร

…

“น้องเสี่ยวหยู ของขวัญที่พี่จะให้คือหยก แต่ไม่ใช่หยกธรรมดา มันเป็นหยกจักรพรรดิมนุษย์ที่หายากมาก พี่บังเอิญพบมันในขณะที่เปิดฟอสซิล พอคิดว่าใกล้จะถึงวันเกิดของน้อง พี่ก็อยากจะให้เป็นของขวัญของน้องเสี่ยวหยู” ทันทีที่หลูหยูมอบของขวัญ ถังซวน ก็หยิบกล่องออกมาแล้วเปิดออกตรงหน้าเธอเพื่อโชว์ให้เธอเห็นของที่อยู่ด้านใน

เมื่อเห็นรูปปั้นหยก ฮัน เสี่ยวหยูก็ถูกใจมันในทันที

“ขอบคุณมากนะ หยกชิ้นนี้สวยงามมาก นี่เป็นของขวัญที่ดีที่สุดที่ได้มาในวันนี้เลย” ฮั่น เสี่ยวหยู มองไปที่ ถังซวน และพูดอย่างจริงใจ

“ถ้าน้องเสี่ยวหยูชอบพี่ก็ดีใจที่ได้ยินมัน” ถังซวนยิ้มอย่างภาคภูมิใจ

คนที่ได้ยินเกี่ยวกับหยกจักรพรรดิ์มนุษย์ได้ตกตะลึงและเริ่มซุบซิบกัน

หยกจักรพรรดิ์มนุษย์เป็นหยกที่หายากมาก ขายได้หลายร้อยล้านหยวน แต่ ถังซวน ให้มันเป็นของขวัญวันเกิดของ ฮั่น เสี่ยวหยู

“ว่าแล้ว ถังซวนนี่เป็นคนที่พิเศษจริงๆ”

“ใช่ ถังซวนใจดีมาก และเขาก็หล่อมากด้วย”

“ไม่แปลกใจเลยที่เขาเป็นผู้สืบทอดนิกายถัง”

เสียงอุทานสรรเสริญมาจากคนเหล่านี้ด้วยความกระตือรือร้น

ถังซวนกำลังมองหลินเทียนและลู่หาวด้วยรอยยิ้มที่ภาคภูมิใจ

“ไอ้เวนถังซวย , หลินเทียน เราจะต้องไม่แพ้นะ นายคือความหวังเดียวของฉันในตอนนี้” ลู่หาวรู้สึกหงุดหงิดกับ ถังซวน มาก

“ไม่ต้องรีบร้อนน่า” หลินเทียนสงบมาก เขาคิดว่าถังซวนเป็นตัวตลกเท่านั้น

….

“มาเถอะ ถึงตาเราแล้วที่จะขึ้นไปแสดงละครบนเวทีนี้” หลินเทียนตบไหล่ของลู่หาวและเริ่มเดินออกไป

“เส้าเทียน”

“เส่าหาว”

ขณะที่หลินเทียนและลู่หาวเดินผ่านมา ผู้คนมากมายเริ่มทักทายพวกเขาอย่างเป็นมิตร

พวกเขากำลังรอของขวัญสุดเซอร์ไพรส์จากเจ้าเมืองเทียนไฮ่ ถังซวนและหลูหยูนำของขวัญอันหรูหรามามอบให้ หลินเทียนควรให้ของขวัญที่หรูหรามามอบให้เหมือนกันเหมือนกัน

…

“เส้าเทียน ในที่สุดเจ้าก็มา ข้าอยากรู้จริงๆ ว่าเจ้านำของขวัญอะไรมา” ถังซวนกล่าวด้วยน้ำเสียงยั่วยุด้วยรอยยิ้ม

“ไม่ต้องกังวล คุณจะไม่ผิดหวังแน่นอน” หลินเทียนเหลือบมอง ถังซวน

“หลินเทียนให้ฉันให้ของขวัญเธอก่อน ของขวัญที่ดีควรให้เธอทีหลัง” ลู่หาวพูดกับหลินเทียน

ลู่หาวรู้ว่าสิ่งที่อยู่ภายในกล่องของหลินเทียนเป็นภาพวาดเฟิงหยวนถ้าหลินเทียนมอบให้เธอก่อน มันจะไม่ดูพิเศษ

“ตกลง นายไปก่อน” หลินเทียนก็รู้สิ่งที่อยู่ในใจของลู่หาว

“เส้าหาวคุณให้ของขวัญอะไร มันเป็นตุ๊กตาหรือกุญแจรถงั้นเหรอ คุณคิดว่า ฮั่นเสี่ยวหยู จะชอบมันไหม” เมื่อเห็นกล่องเล็ก ๆ ที่ลู่หาวนำมา ถังซวน อดไม่ได้ที่จะหัวเราะเยาะ

“ใครบอกว่านี่คือตุ๊กตา นี่คือกุญแจของวิลล่าที่ตั้งอยู่ใกล้น้ำตกหูหลงในเมืองชิงไห่” ลู่หาวมองไปที่ถังซวนแล้วหันไปหาฮันเสี่ยวหยูและพูดด้วยรอยยิ้ม

“ใกล้น้ำตกหูหลงเหรอ ขอบคุณ” เมื่อได้ยินสิ่งนี้ฮั่นเสี่ยวหยูแสดงความสนใจด้วยรอยยิ้ม

“ไม่เป็นไรพี่สาวเสี่ยวหยู แค่คุณชอบมันก็พอแล้ว” ลู่หาวยิ้ม

ถังซวนยิ้มจาง ๆ กับสิ่งนี้ เมื่อเทียบกับสิ่งที่เขาให้นาง สิ่งที่ลู่หาวให้ช่างต้อยต่ำ

ถังซวนมั่นใจมากว่าไม่มีใครนำของขวัญดีกว่าเขามามอบให้ฮั่นเสี่ยวหยูแน่ๆ

รูปปั้นหยกจักรพรรดิ์มนุษย์นั้นเป็นของหายากที่สามารถพบได้ด้วยโชคเท่านั้น ไม่มีทางที่ตระกูลหลินจะสามารถซื้อได้ด้วยเงินเพียงอย่างเดียว

ในเวลานี้หลินเทียนเดินไปกลางลานที่มีฮั่นเสี่ยวหยูนั่งอยู่

ฮั่นเสี่ยวหยูมองไปที่หลินเทียนด้วยความงุนงง เธอจ้องมองเขาสักครู่และพบว่าเขาหล่อมาก

เธอได้พบกับหลินเทียนหลายครั้ง แม้ว่าจะไม่ได้คุยกันตรงหน้า แต่เธอก็เห็นว่าหลินเทียนหล่อขึ้นกว่าเมื่อก่อนมาก

“ของขวัญที่ผมให้เป็นเพียงภาพวาดเท่านั้น” หลินเทียนพูดอย่างเป็นกันเอง

“เส้าเทียน ภาพวาดนั่น​​เป็นภาพวาดหายากหรือมีราคาแพงรึเปล่า” หลูหยูมองหลินเทียนด้วยรอยยิ้ม

“ไม่ ภาพวาดที่ฉันให้เธอเป็นภาพวาดของเฟิงหยวน” หลินเทียนตอบเขาอย่างใจเย็น

“ภาพวาดเฟิงหยวน?” เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านั้น หลายคนก็เงียบไปครู่หนึ่ง

“เส้าเทียน นั่น​​เป็นภาพวาดของ เสิงเจิ้น หรือ เทียนหรันซือ ใช่ไหม” หลูหยูพูดขึ้นด้วยความสงสัย

“ไร้สาระ แต่แน่นอนว่าภาพวาดนั้นแต่เดิม

ทำโดยปราชญ์เจิ้น” ลู่หาวเยาะเย้ย

“ทำไมเธอไม่ลองเปิดกล่องของขวัญดูล่ะ” คราวนี้ถังซวนพูดแต่ด้วยท่าทีที่น่าเกลียด

“ทำไมล่ะ” หลินเทียนยิ้มและเริ่มเปิดกล่องเผยให้เห็นภาพวาดของเฟิงหยวน

ภาพวาดเป็นภาพภูมิทัศน์ เนินเขาเขียวขจี มีน้ำตกอยู่ข้าง ๆ ภาพวาดนั้นละเอียดมาก แม้แต่แมลงตัวเล็กๆในภาพก็มองเห็นได้ชัดเจน

หลังจากที่ได้เห็นภาพวาดแล้วไม่มีใครสงสัยเลยว่ามันเป็นของปลอม

ทุกคนประหลาดใจมากกับของขวัญที่หลินเทียนนำมา ภาพวาดของ เสิงเจิ้น มีชื่อเสียงในด้านความสวยงามและมีปรัชญาอยู่ในนั้น

ราคาก็ไม่ใช่เล่นๆ เป็นเพราะมันหายากเกินไปหลายคนที่มีภาพวาดของ เสิงเจิ้น ก็ยกมันให้เป็นมรดกของครอบครัว

ท่านเสิงเจิ้นเป็นปราชญ์ที่อุทิศตนให้กับการวาดภาพ แต่ถึงแม้เขาจะชอบวาดภาพ แต่เขาไม่เคยวาดภาพโดยไม่มีเหตุผล

ตัวอย่างเช่น ภาพวาดที่หลินเทียนนำมา เขาได้มาจากแม่ของเขาที่บอกว่าภาพวาดทิวทัศน์นี้เป็นสถานที่ในสมัยโบราณที่มีความลับซ่อนอยู่

คุณสามารถพูดได้ว่าภาพวาดของเสิงเจิ้นอาจมีสมบัติอยู่ในภาพ แต่หลินเทียนที่รู้เกี่ยวกับอนาคตไม่สนใจมันเท่าไร

….

“หลินเทียนของขวัญชิ้นนี้แพงเกินไป ฉันไม่กล้ารับมัน มันจะดีกว่าที่คุณจะเอาคืนไป” ฮั่นเสี่ยวหยูรู้สึกแย่ในเวลานี้ แม้ว่าเธอจะต้องการมัน แต่เธอก็รู้สึกว่ามันมากเกินไป

“ฮั่น เสี่ยวหยู ฉันไม่เอามันคืนมาหรอกนะดูท่าทางของลุงฮั่น เทา สิเขาดูตื่นเต้นมากขนาดไหน” หลินเทียนยิ้มและชี้ไปที่ฮั่นเทาเมื่อเขาได้ยินคำพูดของฮั่นเสี่ยวหยู

“อือ…อะแฮ่ม” ฮั่นเทารู้สึกเขินอายเล็กน้อย ดังนั้นเขาจึงไอแห้งๆ

“อืม ขอบคุณพี่ชายหลินเทียนสำหรับของขวัญที่คุณมอบให้” ฮั่น เสี่ยวหยู  ยิ้มหวานในเวลานี้

“ไม่เป็นไร” หลินเทียนเดินออกจากลาน

ท่าทางของถังซวนตอนนี้ดูมืดมนมาก เขาพยายามอย่างมากที่จะได้หยกจักรพรรดิ์มนุษย์ แต่ตอนนี้เมื่อเทียบกับภาพวาดของเฟิงหยวนมันต่างกันราวกับสวรรค์และโลก

ยิ่งกว่านั้น เมื่อฮั่น เสี่ยวหยูเรียกหลินเทียนว่าพี่ชาย มันยิ่งทำให้เขามืดมนยิ่งขึ้นไปอีก

เขาคิดว่าด้วยของขวัญที่เขาให้ ฮัน เสี่ยวหยูจะทำให้เธอตกหลุมรักเขา ควบคู่ไปกับความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเขาที่ระดับ 2 ของรากฐานของพลังฉี

อย่างไรก็ตาม ตอนนี้ฝันหวานของเขาถูกหลินเทียนทำลายลง เขาเกลียดหลินเทียนเข้ากระดูกดำ