เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

Chapter 2

Chapter 2

Chapter 2


จากนี้ไป เราจะพูดถึงครอบครัวของหลินเทียน

แม่ของหลินเทียน'หยางเหยา'มาจากหนึ่งใน 10 ตระกูลโบราณ

แน่นอนว่าตระกูลมีมรดกโบราณและพลังที่แข็งแกร่ง

แม่ของหลินเทียนก็มีพรสวรรค์เช่นกัน ในวัย 30 ของเธอและได้บรรลุขอบเขตก่อตั้งวิญญาณแล้ว

และพ่อของหลินเทียนนั้น แม้ว่าตระกูลหลินจะไม่ใช่หนึ่งในตระกูลโบราณ แต่พวกเขาก็ได้รับความเคารพ เพราะพ่อของหลินเทียนเป็นนักธุรกิจที่มีเงินหลายแสนล้านหยวน

เขาเป็นหนึ่งในผู้มีอิทธิพลมากที่สุดในประเทศฉินในเรื่องของเศรษฐกิจ

เมื่อรู้อย่างนี้ หลายคนอาจคิดว่าลูกของเขาจะต้องน่าอัศจรรย์มากแน่ๆ

แต่โชคไม่ดีที่โชคชะตาไม่เป็นเช่นนั้น จริงๆ แล้วหลินเทียนชอบที่จะสนุกสนานไปเรื่อยและไม่ชอบการฝึกฝน เขาเป็นเพียงมนุษย์ธรรมดาที่มีพ่อแม่ไม่ธรรมดา

หลายคนเรียกหลินเทียนว่าเป็นคนไร้ค่า แต่เนื่องจากสถานะของพ่อแม่ของเขา จึงไม่มีใครกล้ามาแหยม

________________________________

จากความทรงจำในอดีต หลินเทียนจึงรู้ความลับมากมายที่ไม่มีใครรู้

ตัวอย่างเช่น โลกนี้จะทำการฟื้นฟูพลังฉีอีกครั้ง

โลกจะเปลี่ยนไป ฐานของการฝึกตนจะเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว แต่สัตว์ร้ายก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ และจะแข็งแกร่งขึ้นเช่นกัน

และในตอนนั้น ประตูสู่โลกแห่งเซียนจะเปิดขึ้น ทำให้บางคนเลือกที่จะไปโลกแห่งเซียน

____________________________________

ตอนนี้เรามาพูดถึงระบบกันดีกว่า ชื่อของระบบนี้คือระบบโชคชะตาทรราช หลินเทียนเพียงแค่ต้องการกำราบตัวเอก โดยใช้บทตัวเอกของเขาฆ่าเขา

และทุกครั้งที่เขาทำให้ตัวเอกอับอายหรือฉวยโอกาสดีๆของตัวเอก เขาจะได้รับแต้มทรราชที่สามารถใช้สุ่มกาชาได้

มีรางวัลมากมายในระบบลอตเตอรี่ เขาสามารถหาทุกอย่างได้ที่นี่ แม้กระทั่งพลังหรือไอเท็มต่างๆ จากโลกอื่นๆ เขาก็สามารถหาได้

ยิ่งกว่านั้นถ้าตัวเอกถูกฆ่า เขาจะได้รับแต้มทรราชมากมาย

“อินเทอร์เฟซระบบ” หลินเทียนกล่าว

โฮโลแกรมปรากฏขึ้นต่อหน้าเขา

[ชื่อ: หลินเทียน]

[อายุ 18 ปี]

[แต้มทรราช : 0]

[ตัวตน: นายน้อยของตระกูลหลิน, นายน้อยของตระกูลหยาง, ทายาทสายตรงของปรมาจารย์ตระกูลหลินในโลกแห่งเซียน]

[ฐานการบ่มเพาะ: จักรพรรดิยุทธ์ระดับหนึ่ง]

[ทรัพย์สิน : ดาบจูเซียน (ปิดผนึก)]

คำพูดเหล่านี้ทำให้หลินเทียนยิ้มได้ ข้อมูลข้างต้นเป็นความจริง

จากความทรงจำของเขา เขายังค้นพบว่าตัวตนที่แท้จริงของหลินเทียนนั้นไม่ธรรมดา

ทายาทสายตรงของปรมาจารย์ตระกูลหลินในโลกแห่งเซียน มันเป็นโลกที่สูงกว่าโลกนี้ ตระกูลหลินในโลกแห่งเซียนก็รวมอยู่ในตระกูลที่แข็งแกร่งที่สุดที่นั่นด้วย

อย่างไรก็ตามหลินเทียน ไม่ได้รู้เรื่องนี้มากนัก โครงเรื่องเกิดขึ้นเมื่อเขากลับชาติมาเกิดในโลกนี้ บทละครมันยาวกว่าเดิมและทำให้หลินเทียนมีภูมิหลังที่เขาไม่รู้

_____________________________________

เขาเลือกที่จะทำหัวให้โล่ง ลืมเรื่องนี้ไปสักพัก และไปอาบน้ำทำความสะอาดตัวเอง

ผ่านไป 10 นาที เขาก็ออกมาและส่องกระจก

“หล่อจริงๆ หล่อเหมือนตอนที่ฉันอยู่อีกโลกเลย ฮ่าฮ่าฮ่า” หลินเทียนที่มองตัวเองในกระจกหัวเราะและยกยอตัวเองอย่างไร้ยางอาย

แต่ในแง่ของรูปลักษณ์ เขาเป็นหนึ่งในอันดับต้นๆ ของเมืองเทียนไห่

ด้วยใบหน้าที่หล่อเหลาและดูเย็นชา คิ้วหนาเล็กน้อย รูม่านตาสีแดงเข้ม ผมสีดำสั้น และสูง 190 ซม. พอรวมกับความแข็งแกร่งของเขา ก็ไม่ต้องสงสัยเลยว่าทำไมผู้หญิงส่วนใหญ่ที่อยู่รอบๆตัวเขาถึงอยากอุ่นเตียงให้เขา

เกิร์ล! เย่ห์!

“แม้แต่ผู้ฝึกตนก็ไม่สามารถหลีกหนีความหิวโหยได้สินะ” ตอนนี้เขากำลังบ่นในขณะที่กำท้องของเขา เขาหิวมากในขณะนี้

“กินข้าวเอาแรงก่อนดีกว่า หวังว่าอาหารจะเตรียมไว้ที่ชั้นล่างแล้วนะ” หลินเทียนกล่าว

_____________________________________________

เมื่อหลินเทียนเดินลงไปข้างล่าง เขาเห็นหญิงสาวในชุดเมดกำลังถูพื้น

“หนานเอ๋อ อาหารเตรียมไว้แล้วเหรอ?” หลินเทียนที่ลงมาข้างล่างแล้วเห็นคนรับใช้คนหนึ่ง จึงถามเธออย่างนุ่มนวล

“อ๊ะ นายน้อย ฉันเตรียมอาหารไว้บนโต๊ะอาหารแล้ว กับข้าวเป็นอาหารโปรดของนายน้อย มีอะไรให้รับใช้ก็เรียกใช้ได้เลยนะคะ” หนานเอ๋อกล่าวด้วยรอยยิ้มอันแสนหวานบนใบหน้าของเธอ

“ไม่เป็นไร อย่าทำงานหนักเกินไปล่ะ ไปพักเถอะถ้าเธอเหนื่อย” หลินเทียนลูบศีรษะของหนานเอ๋ออย่างเสน่หา

เธอเป็นเด็กหญิงอายุ 16 ปี ซึ่งเขาพบเธอเมื่อเดือนที่แล้ว ขณะที่เธออยู่ในย่านชุมชนแออัด เขาไม่รู้ว่าจริงๆ ว่าเธอเป็นใครกันแน่

เนื่องจากหลินเทียนรู้สึกสงสาร เขาจึงพาเธอไปที่บ้านพักของเขาและทำให้เธอเป็นคนรับใช้ หนานเอ๋อก็ไม่รังเกียจเขาเช่นกัน อันที่จริงเธอชอบงานที่เธอได้รับด้วยซ้ำ

“ได้ค่ะนายน้อย!” หนานเอ๋อยิ้ม รอยยิ้มบนใบหน้าของเธอดูมีความสุขมาก

_______________________________

ที่โต๊ะอาหารค่ำ หลินเทียนกินอย่างตะกละตะกลาม

เขาเพิ่งมาถึงขอบเขตจักรพรรดิยุทธ์จากมนุษย์ธรรมดา เพราะงั้นความอยากอาหารและความต้องการอาหารของเขายิ่งเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ

“ดูจากวันเวลาแล้ว คงเป็นเวลามากกว่าหนึ่งเดือนแล้วที่เย่เฉินได้ลงมาจากภูเขา ดูเหมือนว่าจะไม่ได้กลับชาติมาเกิดสายเกินไปสินะ” หลินเทียนวิเคราะห์สถานการณ์

“เย่เฉินจะอยู่ในป่าชิงไห่คืนนี้และจะได้รับของดีๆที่นั่น” หลินเทียนพูดต่อ

เย่เฉินเป็นตัวเอกคนแรกที่รู้จักตั้งแต่หลินเทียนกลับชาติมาเกิด เขาเป็นเด็กกำพร้าธรรมดาที่ได้รับการฝึกฝนโดยอาจารย์ที่มีชื่อเสียง

เย่เฉินฝึกฝนการต่อสู้และการแพทย์บนภูเขาเป็นเวลาหลายปี เป็นตัวเอกที่สมบูรณ์แบบในนวนิยายธีมโลกแห่งการบ่มเพาะสมัยใหม่

แน่นอนว่าหลินเทียนจะไม่ยอมให้เย่เฉินได้รับของฟรีดีๆแบบนี้ไปแน่ๆ เขาจะใช้ความสามารถที่เขามีทั้งหมดแย่งมันมา

________________________________

หลินเทียนเช็ดอาหารที่ติดอยู่ตรงมุมปากไปที่ห้องว่างๆในวิลล่าเพื่อฝึกฝน

แม้ว่าเขาจะได้รับความทรงจำของมารสวรรค์โม่เสียมานิดหน่อย แต่เขายังต้องฝึกฝนเทคนิคและทักษะบางอย่างเพื่อทำความคุ้นชินกับมัน

จากมนุษย์ธรรมดาถึงระดับจักรพรรดิยุทธ์อย่างกระทันหันแบบนี้ คงต้องใช้เวลาสักพักกว่าจะชิน

จบบทที่ Chapter 2

คัดลอกลิงก์แล้ว