สยบภพด้วยคมดาบ ตอนที่ 235

สยบภพด้วยคมดาบ ตอนที่ 235

น่าเสียดายที่ในช่วงเวลาสุดท้าย ทูตสวรรค์เงินเพลิงก็ยังไม่ถูกหลินสู่กวงหลอกล่อให้แถมวิชาจิตใจผู้ฝึกยุทธ์มาให้สักเล่ม แต่ก็บอกว่าจะลองช่วยเขายื่นขอรับยาและวิชาจิตใจผู้ฝึกยุทธ์ระดับร้อยเสียงดู

การพูดคุยเป็นไปอย่างราบรื่น แม้ว่าหลินสู่กวงจะตั้งราคาสูงกว่าราคาตลาดถึงสองล้าน แต่ทูตสวรรค์เงินเพลิงก็ยังตกลงหลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง

เรื่องนี้ทำให้หลินสู่กวงนึกถึงข้อมูลเกี่ยวกับ [ฝันร้าย] ที่เคยเห็นก่อนหน้านี้อีกครั้ง

—ร่ำรวยเทียบเท่าแคว้น

เขาสนใจองค์กรนี้ขึ้นมามากโดยธรรมชาติ เพียงแต่จะขายตัวเองราคาถูกเช่นนี้ไม่ได้

หากเข้าร่วม [ฝันร้าย] แล้วเป็นได้แค่เบี้ยล่าง ก็ไม่มีความจำเป็นต้องเข้าร่วม

…

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว

หลินสู่กวงยังคงฝึกฝนต่อไป

เนื้อโลหิตสัตว์ร้ายจากทางสำนักจัดการพิเศษไม่เคยขาดตอน [พระสูตรจิตกายาเทพมิแตกดับเก้าวัฏ] เพราะยกระดับขึ้นมาก ปริมาณเนื้อโลหิตสัตว์ร้ายที่ต้องการจึงเพิ่มขึ้นหลายเท่าตัว

เจ้าหน้าที่ดูแลชีวิตประจำวันของสำนักจัดการพิเศษที่รับผิดชอบเรื่องอาหารของเขาก็ใจสั่นขวัญแขวน แต่กลับไม่กล้าเอ่ยปากถาม

โลหิตปราณคำรามกึกก้องในร่างกายราวกับเสียงรถไฟเคลื่อนขบวน

จนกระทั่งเนื้อโลหิตสัตว์ร้ายทั้งหมดถูกหลินสู่กวงเปลี่ยนเป็นโลหิตปราณอันถาโถม การฝึกฝนในวันนี้ของเขาจึงสิ้นสุดลง

ในป่าเขาสงบเงียบอย่างยิ่ง

ภายใต้พลังอันน่าสะพรึงกลัวจากการฝึกฝนของหลินสู่กวงเมื่อครู่ แม้แต่สิ่งมีชีวิตเล็ก ๆ อย่างแมลงก็ยังหลบไปไกล

แสงจันทร์สาดส่องไปทั่ว

รอบด้านไร้ผู้คน

หลินสู่กวงสิ้นสุดการฝึกฝนในวันนี้ แล้วเปิดหน้าต่างสถานะขึ้นมา

—

[ชื่อ]: หลินสู่กวง

[ค่าโลหิตปราณ]: 112,400 แคล

[ทักษะ]: [พระสูตรจิตกายาเทพมิแตกดับเก้าวัฏ 14 หลอม] LV27

[ดาบสังหาร-เคล็ดบำรุง 154 หลอม] LV5

[ดาบสังหาร-เคล็ดสังหาร 110 หลอม] LV3

(การฝึกฝนระยะยาวสามารถเสริมสร้างเส้นเอ็นและกระดูกให้แข็งแกร่ง สามารถเติมเงินเพื่อหลอมรวมวิชาดาบที่มีคุณสมบัติเกี่ยวข้องได้อย่างต่อเนื่อง)

[วิชาจิตใจ]: วิชาลมหายใจฟ้าดินบรรพกาล 69 หลอม

(ขีดจำกัดสูงสุดคือหลอมกระดูก 71 เสียง)

[ดวงจิตประจำกาย]: ดาบสังหาร (ทองคำ)

[ความสามารถพิเศษ]:

ดูดซับ LV4 (เมื่อสังหารสำเร็จสามารถช่วงชิงค่าโลหิตปราณได้สี่เท่า)

ประกายอัสนี LV4 (ตัวดาบมีประกายอัสนี สามารถสะกดจิต สังหารมารได้)

[ความสำเร็จ]: [หนังทองแดงกระดูกเหล็ก] [อัคคีอเวจี]

[ตบะ]: หลอมกระดูก 71 เสียง (100%)

—

หลินสู่กวงพิจารณาผลงานของตนเองอย่างจริงจัง

อย่างแรก ค่าโลหิตปราณทะลุหนึ่งแสนหนึ่งหมื่น

[พระสูตรจิตกายาเทพมิแตกดับเก้าวัฏ] อัปเกรดถึง LV27 หลอมรวมวิชาฝึกฝนร่างกายไปสิบสี่วิชา… หลินสู่กวงรู้สึกจากใจจริงว่าตนเองควรจะหลอมรวมวิชาฝึกฝนร่างกายให้มากขึ้นอีก ความหอมหวานที่ได้จากร่างกายอันแข็งแกร่งทำให้เขารู้สึกไร้เทียมทานอย่างลึกซึ้ง

นอกจากนี้ [ดาบสังหาร-เคล็ดบำรุง] และ [ดาบสังหาร-เคล็ดสังหาร] ก็ได้หลอมรวมวิชาสังหาร 154 วิชา และวิชาบำรุง 110 วิชา ภายใต้การหลอมของผลึกเจตจำนงวิถียุทธ์อย่างต่อเนื่อง

นี่จึงเป็นเหตุผลว่าทำไมวิชาดาบของหลินสู่กวงถึงสามารถระเบิดพลังทำลายล้างที่แข็งแกร่งเช่นนั้นออกมาได้

คนทั่วไปทั้งชีวิตอาจจะเรียนรู้วิทยายุทธ์ได้เพียงไม่กี่วิชา ต่อให้เป็นอัจฉริยะหรืออัจฉริยะรุ่นก่อน ก็ทำได้เพียงเข้าใจวิทยายุทธ์สิบกว่าวิชาหรือกระทั่งหลายสิบวิชา จะมีใครเหมือนหลินสู่กวงที่เรียนรู้เป็นร้อยวิชาได้

ดังนั้นนี่จึงเป็นจุดที่ทูตเทพสนใจในตัวหลินสู่กวง เขาไม่รู้ว่าหลินสู่กวงเรียนรู้วิชาดาบไปมากเท่าไหร่ แต่กลับรู้ดีว่าชายหนุ่มแห่งต้าเซี่ยคนนี้มีศักยภาพอันแข็งแกร่งซ่อนอยู่

ส่วนวิชาจิตใจผู้ฝึกยุทธ์ ‘วิชาลมหายใจฟ้าดินบรรพกาล’ นั้น หลินสู่กวงที่หลอมรวมวิชาจิตใจผู้ฝึกยุทธ์ไปถึง 69 วิชา มีวิชาจิตใจผู้ฝึกยุทธ์มากกว่าที่ขุมอำนาจสำนักนิกายเล็ก ๆ บางแห่งภายนอกมีเสียอีก

จะเรียกว่าเป็นคลังวิชาจิตใจเคลื่อนที่ก็ไม่แปลก

น่าเสียดายที่หลินสู่กวงมีวิชาจิตใจผู้ฝึกยุทธ์มากมายขนาดนี้ แต่กลับทำได้เพียงยกระดับ ‘วิชาลมหายใจฟ้าดินบรรพกาล’ ไปถึงขีดจำกัดสูงสุดที่หลอมกระดูก 71 เสียงเท่านั้น

นี่จึงเป็นเหตุผลว่าทำไมหลินสู่กวงถึงได้พยายามอย่างสุดความสามารถเพื่อที่จะ ‘ขอยืม’ วิชาจิตใจผู้ฝึกยุทธ์จากทูตสวรรค์เงินเพลิงคนนั้น เพียงแต่ฝ่ายนั้นก็ไม่ได้โง่

“ยังไงก็ต้องหาวิธีเอาวิชาจิตใจผู้ฝึกยุทธ์มาให้ได้ ไม่อย่างนั้นตบะก็เพิ่มขึ้นไม่ได้…”

“แล้วก็ของสิ่งนี้…” หลินสู่กวงหยิบกระดูกหยกชิ้นเล็ก ๆ ที่ได้มาจากตำหนักซากศพก่อนหน้านี้ออกมา

ตอนนั้นที่ต้านทานนิ้วของทูตเทพได้ก็เพราะกระดูกหยกชิ้นเล็ก ๆ ชิ้นนี้

ดูแล้วเล็ก แต่กลับแข็งแกร่งเป็นพิเศษ ไม่อย่างนั้นคงเป็นไปไม่ได้ที่จะถูกทูตเทพใช้นิ้วเดียวจี้ลงมาแล้วยังไม่บุบสลาย

เพียงแต่… หลินสู่กวงดูของสิ่งนี้ไม่ออก

“คงไม่ใช่กระดูกของเทพหรอกนะ”

เมื่อสิ้นสุดการฝึกฝนในวันนี้ เขาก็เตรียมจะไปกินบะหมี่ที่ร้านค้าสกุลหลิน

ผลคือทางสำนักงานโทรศัพท์ฉุกเฉินเข้ามา “หัวหน้าหลิน มีภารกิจด่วน”

หลินสู่กวงบอกสถานที่แห่งหนึ่ง แล้วเลือกเส้นทางที่ใกล้ที่สุดเพื่อมุ่งหน้าไปยังที่เกิดเหตุเช่นกัน

ห้านาทีต่อมา ฉู่สงเทียนก็ขับรถมาด้วยตัวเอง ยางรถทิ้งรอยดำยาวไว้บนพื้นอย่างแรง “พี่หลิน—”

“เกิดอะไรขึ้น” หลินสู่กวงขึ้นรถแล้วถาม

ฉู่สงเทียนพูดอย่างรวดเร็ว “เมื่อยี่สิบนาทีที่แล้ว ทางฝั่งแม่น้ำหวยตรวจพบคลื่นพลังงานพิเศษ จากนั้นก็ได้ข้อมูลมาว่ามีสิ่งมีชีวิตไม่ทราบชนิดคลานออกมาจากแม่น้ำหวย ชาวบ้านในหมู่บ้านใกล้เคียงสองแห่งถูกกลืนกินไปหมดแล้ว นี่เป็นรายงานที่ส่งมาจากที่เกิดเหตุ พี่น้องที่นั่นคาดว่าคงจะต้านไว้ได้อีกไม่นาน กองกำลังหลักของสำนักงานก็กำลังรีบไปเหมือนกัน”

เขายื่นมือไปส่งแฟ้มเอกสารที่อยู่บนเบาะข้างคนขับให้

หลินสู่กวงรับมาดู ฉู่สงเทียนก็พูดต่อ “คาดว่าน่าจะเป็นสัตว์ร้ายประเภทมังกรปีก”

“มังกรปีก” หลินสู่กวงมองดูภาพถ่ายที่เบลอในมือ ขมวดคิ้วเล็กน้อย “ไอ้ตัวนี้มันสูญพันธุ์ไปนานแล้วไม่ใช่เหรอ”

เขาจำได้ว่าเคยเห็นฟอสซิลมังกรปีกด้วยซ้ำ

ฉู่สงเทียนยิ้มขื่น “ตอนนี้ไม่มีใครบอกได้ชัดเจนว่าทำไมสัตว์ร้ายที่สูญพันธุ์ไปนานหลายปีถึงได้ปรากฏตัวขึ้นมากะทันหัน… ให้ตายสิ คงไม่ใช่ว่ามันฟื้นคืนชีพหรอกนะ”

ฉู่สงเทียนพูดไปพูดมาก็เริ่มสบถออกมา

หลินสู่กวงมองดูรายงานในมือ

ไม่นานก็ได้ยินเสียงคำรามอย่างโกรธเกรี้ยวมาจากที่ไกล ๆ

หลินสู่กวงและฉู่สงเทียนเห็นสัตว์ร้ายรูปร่างคล้ายมังกรสูงสามถึงห้าเมตรที่อยู่ห่างออกไปหนึ่งพันเมตรกางปีกที่มีลายเส้นสีเลือดออกยาวหลายเมตร ในปากพ่นเปลวเพลิงแห่งความโกรธออกมา นักรบของสำนักจัดการพิเศษสิบกว่าคน บ้างก็ถืออาวุธ บ้างก็อัญเชิญธาตุออกมาโจมตี

รอบ ๆ มีทหารติดอาวุธครบมือเกือบร้อยคนล้อมอยู่ สายตาตึงเครียด ในมือถืออาวุธ รอเพียงคำสั่ง

ฉู่สงเทียนขับรถเข้าไปในแนวป้องกัน

“หัวหน้าหน่วยหลิน”

นายทหารคนหนึ่งที่รับผิดชอบการป้องกันที่นี่ พอเห็นหลินสู่กวงปรากฏตัวก็ทำความเคารพทันที

ตามลำดับชั้นทางการปกครอง หลินสู่กวงในฐานะหัวหน้าหน่วยที่เก้าของสำนักจัดการพิเศษ มีตำแหน่งสูงกว่านายทหารยศพันโทอย่างเขา จึงสมควรทำความเคารพ

หลินสู่กวงพยักหน้า “พวกคุณถอยไปหน่อย”

นายทหารชะงักไป

แต่ก็ยังคงออกคำสั่งให้ถอยกลับไปอย่างเด็ดขาด

เขาไม่รู้ว่าหลินสู่กวงจะทำอะไร แต่ก็ได้รับคำสั่งจากเบื้องบนมาแล้วว่าให้ยึดหลินสู่กวงเป็นหลัก

เหล่าทหารต่างพากันถอยกลับไป

“โฮก” มังกรปีกเพลิงอัคคีเงยหน้าคำราม

เหล่านักรบของสำนักจัดการพิเศษที่กำลังต่อสู้อย่างเอาเป็นเอาตายสีหน้าเปลี่ยนไปอย่างมาก

“พลังของเจ้าสัตว์เดรัจฉานนี่เพิ่มขึ้นอีกแล้ว”

“มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ทำไมพลังของมันถึงเพิ่มขึ้นมากขนาดนี้”

ในขณะที่สถานการณ์กำลังคับขัน

เสียงอสนีบาตก็ดังสนั่นขึ้น

“ครืน—”

กลุ่มอากาศสีขาวระเบิดออกอย่างรุนแรง ร่างหนึ่งพุ่งข้ามไปหลายสิบเมตร ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า

ประกายดาบที่ดุร้ายถึงขีดสุดในมือก็ฟันลงไปที่หัวมังกรนั้น

“โฮก—”

ราวกับสัมผัสได้ถึงอันตราย มังกรปีกเพลิงอัคคีหันกลับมา ดวงตาอันดุร้ายทั้งสองข้างสะท้อนภาพร่างของหลินสู่กวงที่กำลังพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว ในลำคอมีลูกกลมลูกหนึ่งก่อตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว

“ตูม—”

ทันใดนั้นลำแสงเพลิงก็พุ่งออกมา กลืนกินร่างของหลินสู่กวงเข้าไปโดยตรง

ฉากนี้ยิ่งทำให้ทุกคนตกตะลึงไป

“หัวหน้าหน่วยหลิน!!!”