บทที่ 272 มารร้ายจากต่างโลก

บทที่ 272 มารร้ายจากต่างโลก

“ถูกต้อง มันคือสถานที่ที่เรียกว่าโลก เจ้าควรจะมีความเกี่ยวข้องกับมัน มิเช่นนั้นเจ้าจะสามารถรู้จักตัวอักษรของประเทศที่เก่าแก่ที่สุดในโลกใบนั้นได้อย่างไร?”

จักรพรรดิเฉียนเยี่ยกล่าว “ข้าเคยสอนตัวอักษรเหล่านั้นให้กับคนในหัตถ์เทวะตระกูลเยี่ยเท่านั้น มันเป็นความลับสูงสุด เจ้าไม่ใช่คนของตระกูลเยี่ย ดังนั้นเจ้าไม่มีทางรู้จักตัวอักษรเหล่านี้ ดังนั้นข้าจึงคิดว่าเจ้าต้องมีความเกี่ยวข้องกับโลกภายนอก ข้าพูดถูกหรือไม่?”

“ดูเหมือนว่าจักรพรรดิเฉียนเยี่ย ท่านจะไม่ใช่คนของโลกนี้สินะ?”

ซูจี้เหนียนฟังสิ่งที่จักรพรรดิเฉียนเยี่ยพูด และเข้าใจ

“ข้าย่อมไม่ใช่”

จักรพรรดิเฉียนเยี่ยส่ายหน้า “ข้าเป็นคนของทวีปทะเลดารา เพียงแต่ข้าเคยไปที่โลกภายนอก ข้าเคยไปยังสถานที่ที่เรียกว่าโลก”

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ ในแววตาของจักรพรรดิเฉียนเยี่ยก็มีความปรารถนา “เดิมทีข้าคิดว่า ข้าเป็นช่างกลไกที่เก่งที่สุดในทวีปทะเลดารา ต่อให้ไปที่โลกภายนอก ข้าก็เป็นที่หนึ่ง แต่เมื่อข้าไปที่โลก ข้าจึงรู้ว่า ข้าประเมินโลกนั้นต่ำเกินไป ทุกสิ่งทุกอย่างบนโลกนั้นดึงดูดข้า ข้าจึงรู้ว่ากลไกและเวทมนตร์ที่ข้าศึกษานั้น ไม่ได้เรื่องเลยเมื่ออยู่บนโลก มันล้าหลังมาก”

“ดังนั้นข้าจึงอยู่บนโลกเป็นเวลาหลายปี และเรียนรู้หลายสิ่งหลายอย่าง สุดท้ายข้าจึงกลับมาที่ทวีปทะเลดารา แต่ข้าไม่คิดว่าจะมีมารร้ายจากต่างโลกตามข้ามา ข้าไม่มีทางเลือกอื่น ข้าจึงต่อสู้กับเขา แม้ว่าสุดท้ายข้าจะผนึกเขาเอาไว้ได้ แต่ข้าก็ใช้พลังไปจนหมด สุดท้ายข้าจึงทำได้เพียงผนึกทุกสิ่งทุกอย่างเอาไว้ที่นี่ และรอให้ลูกหลานของข้ามาตามหา”

จักรพรรดิเฉียนเยี่ยมองดูซูจี้เหนียน และกล่าวว่า “แต่ข้าไม่คิดว่ามันจะถูกพบโดยคนที่ไม่ใช่คนในตระกูลของข้า ข้าขอถามเจ้า เจ้าไม่ใช่มารร้ายจากต่างโลกใช่ไหม?”

“แน่นอนว่าข้าไม่ใช่ มารร้ายจากต่างโลกคืออะไร?”

ซูจี้เหนียนค่อนข้างจะอยากรู้อยากเห็น

“มารร้ายจากต่างโลก…”

จักรพรรดิเฉียนเยี่ยนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง จากนั้นกล่าวว่า “มีโลกมากมายอยู่นอกเหนือจากนี้ แม้แต่ทวีปทะเลดาราของพวกเราก็เป็นเพียงแค่โลกใบหนึ่งเท่านั้น และสิ่งมีชีวิตที่อยู่ระหว่างโลกเหล่านี้ พวกเขาคือมารร้ายจากต่างโลก พวกมันแข็งแกร่งมาก เมื่อมีโอกาส พวกมันจะเข้าไปในโลกต่างๆ และแย่งชิงอำนาจการปกครองของโลกเหล่านั้น พวกมันจะแย่งชิงโชคชะตาของโลกเหล่านั้น และเปลี่ยนให้เป็นของตนเอง พวกมันโหดร้ายมาก พวกมันจะทำทุกอย่างเพื่อให้บรรลุเป้าหมาย ดังนั้นอย่าเปิดประตูสู่โลกภายนอกโดยง่าย!”

“เอาล่ะ ข้าพูดมากมายพอแล้ว แม้ว่าเจ้าจะไม่ใช่คนในตระกูลของข้า แต่พลังของข้าคงจะอยู่ได้ไม่นานแล้ว ข้าจะบอกความลับของภูเขาหิมะหมื่นยอดนี้ให้เจ้าฟัง!”

ร่างของจักรพรรดิเฉียนเยี่ยเริ่มเลือนราง

ราวกับว่าเขาจะหายไปได้ทุกเมื่อ

“ความลับของท่าน? ท่านคงจะอยากบอกข้าว่า วัวทองแดงแปดหัวนั้นไม่ใช่ราชันย์อสูร แต่มันคือวัวจักรกลที่ท่านสร้างขึ้นมา ใช่ไหม?” ซูจี้เหนียนถามด้วยรอยยิ้ม

“ดูเหมือนว่าเจ้าจะมองออกสินะ?”

จักรพรรดิเฉียนเยี่ยพยักหน้า “ข้าใช้ดีวัวทองแดงแปดหัวล่อลวงผู้คนมากมายให้มาที่นี่ทุกๆ สิบปี และให้พวกเขามาที่ทะเลมิอาจข้ามนี้ ข้ากำลังเดิมพันว่าจะมีลูกหลานของหัตถ์เทวะตระกูลเยี่ยอยู่ที่นี่ และข้าจะสามารถมอบมรดกนี้ให้พวกเขาได้ แต่ข้าไม่เคยมีโอกาส วัวทองแดงแปดหัวเหล่านี้ล้วนถูกสร้างขึ้นมาโดยข้า วัวทองแดงแปดหัวตัวใหญ่นี้ใช้ทรัพย์สมบัติทั้งหมดของข้า มันเป็นดินแดนบริสุทธิ์ที่ข้าทิ้งเอาไว้ให้หัตถ์เทวะตระกูลเยี่ย ข้าเคยคิดว่า หากมารร้ายจากต่างโลกยึดครองทวีปนี้จริงๆ หัตถ์เทวะตระกูลเยี่ยก็มีดินแดนบริสุทธิ์แห่งสุดท้ายนี้อยู่”

ซูจี้เหนียนต้องยอมรับว่า จักรพรรดิเฉียนเยี่ยผู้นี้มีความสามารถมากจริงๆ ถึงได้สามารถสร้างสิ่งที่น่ากลัวเช่นนี้ออกมาได้

“ตอนนั้นท่านสามารถมอบของพวกนี้ให้ตระกูลเยี่ยโดยตรง ทำไมท่านถึงได้ต้องรอให้มีคนมาตามหา?”

ซูจี้เหนียนอดไม่ได้ที่จะถาม

ในความคิดของซูจี้เหนียน การที่จักรพรรดิเฉียนเยี่ยทำเช่นนี้ มันค่อนข้างจะเสียเวลา

“นั่นเป็นเพราะ…”

จักรพรรดิเฉียนเยี่ยพูดอย่างจริงจังว่า “ในตระกูลเยี่ย มีมารร้ายจากต่างโลกอยู่”

“หืม?”

ซูจี้เหนียนได้ยินเช่นนี้ เขาก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย ในตระกูลเยี่ยมีมารร้ายจากต่างโลกอยู่หรือ?