บทที่ 131 แผนการเงา

บทที่ 131 แผนการเงา

ในเวลานี้ เปลวไฟบนโต๊ะสั่นไหวเล็กน้อย จากเงาของเยว่กงเจวี๋ย ก็มีร่างหนึ่งปรากฏขึ้นอย่างช้าๆ มันช่างน่ากลัวจริงๆ!

การซ่อนตัวอยู่ในเงาของคนอื่น หากให้คนอื่นเห็น คงจะไม่อยากจะเชื่อสินะ?

“ในเวลานี้ ห้ามเกิดเรื่องใดๆ ขึ้นเด็ดขาด”

เงาดำผู้นั้นพูดด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น “ในช่วงเวลาสำคัญเช่นนี้ จักรพรรดิกลับให้คนผู้หนึ่งมาสอบสวนฉือหวนปั๋วเจวี๋ย นี่มันหมายความว่าอย่างไร? บางทีคนผู้นี้อาจจะมีความสามารถพิเศษ!”

เยว่กงเจวี๋ยไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่ลุกขึ้นยืน เดินไปมาอย่างช้าๆ ในห้อง เขาพยายามคาดเดา

“บางที…”

ใต้เท้าเยว่กงเจวี๋ยครุ่นคิดอยู่นาน จากนั้นกล่าวว่า “นี่อาจจะเป็นวิธีการล่อให้ศัตรูเผยตัวของจักรพรรดิและฮวาอู๋เยี่ย เหยียนเซียนเซิงผู้นี้อาจจะเป็นเหยื่อล่อ!”

“เจ้ากำลังเดิมพันงั้นหรือ?”

ในเวลานี้เงาก็เดินออกมาจากที่มืด ใบหน้าของเขาที่อยู่ใต้ชุดดำนั้นถูกไฟไหม้จนเสียโฉม ไม่สามารถมองเห็นได้ชัดเจน มันน่ากลัวมาก เด็กๆ คงจะต้องร้องไห้เมื่อพบเห็นเขา

“อิ๋งจื่อ(เงา) ในเวลานี้ พวกเราทำได้เพียงเดิมพัน เพราะพวกเราไม่สามารถควบคุมสถานการณ์ได้”

เยว่กงเจวี๋ยมองดูอิ๋งจื่อ และพูดออกมา

“ข้ายังคงพูดเหมือนเดิม ในช่วงเวลาสำคัญเช่นนี้ ห้ามเกิดเรื่องใดๆ ขึ้นเด็ดขาด” อิ๋งจื่อพูดออกมาโดยที่ไม่แสดงสีหน้าใดๆ “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ก็ทำได้เพียงใช้แผนการเงาแล้ว”

“แผนการเงา!”

สีหน้าของใต้เท้าเยว่กงเจวี๋ยดูจริงจัง เขารู้ว่าแผนการเงาคืออะไร?

คนตรงหน้าเขาผู้นี้มีชื่อว่าอิ๋งจื่อ เขาคือผู้บัญชาการกองทัพราตรีแห่งอาณาจักรอวี้ถัง!

กองทัพราตรีคืออะไร?

ในอาณาจักรอวี้ถังมีตำนานเล่าว่า จักรพรรดิแห่งอาณาจักรอวี้ถังได้ฝึกฝนกองทัพที่ชื่อว่ากองทัพราตรี แต่แม้ว่าจะเรียกว่ากองทัพ แต่มีเพียงแค่ไม่กี่สิบคน ทว่าอย่าได้ดูถูกคนไม่กี่สิบคนเหล่านี้ พวกเขาล้วนเป็นมือสังหารที่แข็งแกร่งมาก!

และอิ๋งจื่อก็เป็นถึงคนที่แข็งแกร่งที่สุดในกองทัพราตรี เขาเป็นถึงตำนานของอาณาจักรอวี้ถัง!

เล่าลือกันว่าไม่มีใครที่อิ๋งจื่อสังหารไม่ได้

ไม่เพียงแต่ในอาณาจักรอวี้ถัง แม้แต่ในอาณาจักรโดยรอบ ก็ยังคงมีตำนานของอิ๋งจื่อ

ส่วนแผนการเงาที่ว่านี้ ก็คืออิ๋งจื่อและสมาชิกของกองทัพราตรีจะลงมือสังหารคนบางคน แต่เป้าหมายไม่ใช่จักรพรรดิ เพราะพวกเขารู้ดีว่าโอกาสที่จะสังหารจักรพรรดิสำเร็จนั้นน้อยมาก ในราชสำนักมีผู้เชี่ยวชาญระดับครึ่งก้าวปรมาจารย์อยู่

ในเมื่อมีหลี่เจี้ยนซินอยู่ที่นั่น โอกาสที่อิ๋งจื่อจะลงมือสำเร็จนั้นน้อยมาก ดังนั้นเป้าหมายของพวกเขาคือการสังหารฉือหวนปั๋วเจวี๋ยในคุก

เพียงแต่ตอนนี้แผนการของอิ๋งจื่อเปลี่ยนไป บางทีในคุกอาจจะมีกับดักมากมายรอพวกเขาอยู่ ตอนนี้พวกเขาต้องการสังหารเหยียนเซียนเซิงที่ลึกลับผู้นี้แทน

พวกเขามั่นใจว่า แม้ว่าเหยียนเซียนเซิงผู้นี้จะเป็นเหยื่อล่อ พวกเขาก็ยังคงสามารถถอนตัวได้

หรือแม้แต่สามารถพูดได้ว่า อิ๋งจื่อมั่นใจว่าตนเองสามารถถอนตัวได้อย่างแน่นอน

อิ๋งจื่อยังคงมั่นใจในความสามารถในการเอาตัวรอดของตนเอง

แม้ว่าพวกเขาจะไม่แน่ใจว่าซูจี้เหนียนผู้นี้มีความสามารถที่จะเค้นถามข้อมูลจากฉือหวนปั๋วเจวี๋ยได้หรือไม่? แต่พวกเขาไม่กล้าเดิมพัน เพราะฉือหวนปั๋วเจวี๋ยรู้จักเยว่กงเจวี๋ย หากเขาพูดออกมา ตัวหมากที่สำคัญที่สุดที่อาณาจักรอวี้ถังวางเอาไว้ในอาณาจักรหลิงเจี้ยนก็จะถูกกำจัด!

ต่อไปอาณาจักรอวี้ถังก็จะไม่สามารถรับรู้ข้อมูลใดๆ ได้

ในเวลานี้ แม้แต่ซูจี้เหนียนเองก็ไม่คิดว่าจะมีแผนการสังหารเขาก็เกิดขึ้น

…

เช้าวันรุ่งขึ้น

วันนี้ฝนตกหนัก ถนนในเมืองหลวงนั้นเงียบมาก เพราะไม่มีใครอยากจะออกไปข้างนอกในสภาพอากาศเช่นนี้

เช้าตรู่ ก็มีเสียงเคาะประตู เมื่อซูจี้เหนียนเปิดประตู เขาก็เห็นทหารราชองครักษ์คนหนึ่งยืนอยู่ที่หน้าประตู

“หัวหน้ากองร้อย อู๋เหวินเย่า มารับเหยียนเซียนเซิง”

ทหารราชองครักษ์ผู้นี้มีกลิ่นอายที่แข็งแกร่งมาก เห็นได้ชัดว่าเขาเป็นถึงผู้เชี่ยวชาญที่สามารถปล่อยปราณยุทธ์ออกมานอกร่างกายได้แล้ว กลิ่นอายและความเย็นชาของเขาทำให้ผู้คนไม่กล้าเข้าใกล้

บนใบหน้าของอู๋เหวินเย่าไม่มีสีหน้าใดๆ เขาเป็นถึงหัวหน้ากองร้อยของกองทัพราชองครักษ์ เขาไม่เข้าใจว่าทำไมท่านผู้บัญชาการถึงได้ให้เขามารับเจ้าของร้านผลไม้ไปที่คุก?

เมื่ออู๋เหวินเย่าเห็นซูจี้เหนียน เขาก็มองดูซูจี้เหนียนตั้งแต่หัวจรดเท้า ซูจี้เหนียนสวมหน้ากากแปลกๆ ไม่สามารถมองเห็นใบหน้าของเขาได้ อู๋เหวินเย่าตรวจสอบดู และพบว่าซูจี้เหนียนไม่มีกลิ่นอายใดๆ เขาเป็นเพียงแค่คนธรรมดา

“ไปเถอะ”

ซูจี้เหนียนพยักหน้า จากนั้นก็เดินออกไปข้างนอก เดินไปสองสามก้าว และขึ้นรถม้า

อู๋เหวินเย่ามองดูซูจี้เหนียนด้วยความประหลาดใจ ฝนตกหนักเช่นนี้ ทำไมเขาถึงไม่สวมหมวกกันฝน?

“หืม?”

ทันใดนั้นอู๋เหวินเย่าก็พบว่าซูจี้เหนียนไม่ได้สวมหมวกกันฝน แต่เสื้อผ้าของเขากลับไม่เปียก!

มันจะเป็นไปได้อย่างไร?

เพียงแต่อู๋เหวินเย่าไม่ได้ถามอะไร เขาขึ้นรถม้า และขับรถออกไป

ตอนนี้ไม่มีใครอยู่บนถนนในเมืองหลวง ดังนั้นรถม้าจึงวิ่งอย่างรวดเร็วท่ามกลางสายฝน

ระหว่างทางดูเหมือนจะสงบ แต่เมฆดำบนท้องฟ้าทำให้โลกใบนี้ดูน่ากลัวยิ่งนัก

หลังจากที่ซูจี้เหนียนจากไปแล้ว ก็มีคนกลุ่มหนึ่งปรากฏตัวขึ้นที่หน้าร้านผลไม้สามพัน ผู้นำไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นเสวี่ยหลานกงเจวี๋ย ด้านหลังเขามีผู้เฒ่าเสวี่ยและเสวี่ยหยางเฟย

“ท่านพ่อ พวกเรามาที่นี่ทำไม?”

เสวี่ยหยางเฟยถามอย่างไม่เข้าใจ

“วันนี้อาจจะมีเรื่องเกิดขึ้น”

ผู้เฒ่าเสวี่ยตอบเสวี่ยหยางเฟยแทน “เพื่อความปลอดภัย พวกเรามาที่นี่เพื่อปกป้องคุณหนู”

เสวี่ยหลานกงเจวี๋ยรู้ว่าซูจี้เหนียนจะไปที่คุกเพื่อสอบสวนนักโทษ และเขายังคงคาดเดาว่าซูจี้เหนียนอาจจะถูกลอบสังหาร ดังนั้นเขาจึงมาที่นี่ล่วงหน้า เพื่อปกป้องเสวี่ยหนิงหนิง หากศัตรูไม่สามารถจัดการซูจี้เหนียนได้ พวกเขาอาจจะลงมือกับเสวี่ยหนิงหนิง

“เช่นนั้น… ทำไมเหยียนเซียนเซิงถึงได้ไม่ระมัดระวังตัว?”

เสวี่ยหยางเฟยรู้สึกประหลาดใจ เขาค่อนข้างชอบซูจี้เหนียน ในความคิดของเขา ซูจี้เหนียนเป็นสหายของเขา

“เหยียนเซียนเซิงไม่จำเป็นต้องระมัดระวังตัว”

เสวี่ยหลานกงเจวี๋ยพูดจบ ก็พาคนเดินเข้าไปในร้านผลไม้สามพัน

มีเพียงแค่เสวี่ยหลานกงเจวี๋ยและผู้เฒ่าเสวี่ยเท่านั้นที่รู้ว่าซูจี้เหนียนมีความสามารถมากแค่ไหน? ในความคิดของพวกเขา ซูจี้เหนียนเป็นถึงผู้เชี่ยวชาญครึ่งก้าวปรมาจารย์ การลอบสังหารซูจี้เหนียนเนี้ยนะ?

ในสายตาของพวกเขา มันเป็นเพียงแค่เรื่องตลก

…

ระหว่างทางไม่มีใครพูดอะไร ซูจี้เหนียนนั่งอยู่บนรถม้าอย่างใจเย็น

“ถึงไหนแล้ว?”

ในเวลานี้ซูจี้เหนียนก็ถามขึ้นมา

“อีกไม่นานก็จะถึงถนนไป๋โซ่วแล้วขอรับ”

อู๋เหวินเย่าตอบ

บนถนนไป๋โซ่ว ไม่มีใครอยู่ มีเพียงแค่คนเจ็ดแปดคนที่ยืนอยู่ที่มุมถนน ในมือของพวกเขาถือกระบองและอาวุธอื่นๆ ดูเหมือนว่าพวกเขากำลังรออะไรบางอย่างอยู่

ผู้นำคือตาเดียว

“พี่น้อง เขาใกล้จะมาถึงแล้ว”

ในเวลานี้ ตาเดียวก็เห็นรถม้าของซูจี้เหนียนจากระยะไกล

“ทุกคนเตรียมตัวให้พร้อม ทหารราชองครักษ์ผู้นั้นไม่ต้องสนใจ แค่หัวหน้ากองร้อยคนหนึ่ง ที่สำคัญคือคนที่อยู่ในรถม้า!”