Chapter 401 Big Way Fruit reality

大道果实

เมื่อเจี้ยนมู่เติบโตสูง 400,000 เมตร,กิ่งก้านสาขา,ลำต้นที่ส่องแสงสว่างเจิดจ้ากระจายไปทั่วทุกสารทิศ,แม้แต่เริ่มปรากฏผลสีเหลืองขึ้นช้า ๆ.

เมื่อเจี้ยนมู่เริ่มออกผล,ทั่วทุกหนแห่งจากต้นก็มีแสงหลากสี,ส่องประกายระยิบระยับ,เต็มไปด้วยความลึกล้ำและพลังชีวิตที่เหลือล้น.

เจี้ยนมู่ที่สูง 400,000 เมตร,กิ่งก้านที่ปกคลุมพื้นที่กว้างใหญ่และยังส่องรัศมีแสงแม้แต่มีผลที่หลากสีส่องประกาย.

ผลของมันไม่ได้ใหญ่โตนัก,มีขนาดเท่ากับสองนิ้วหัวแม่โป้ง,ทว่าพวกลู่อี้ผิงสามารถสัมผัสได้ว่ามันเป็นหนึ่งชีวิต,ที่ประกอบด้วยมหาเต๋าแห่งฟ้าดิน.

ผลของมันที่ส่งกลิ่นหอมหวน,เป็นกลิ่นที่ยั่วยวนขั้นสุด.

เห็นผลของมันที่ส่งกลิ่นหอมยั่วน้ำลาย,วัวกระทิงมังกรเขาทองคำถึงกับกลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงคอ,สำหรับทรราชมี่เทียนเวลานี้,น้ำลายที่เอ่อล้นขึ้นมาแทบไม่อาจควบคุมอาการของตัวเองได้.

แม้กระทั่งลู่อี้ผิงเอง,เห็นผลของมัน,ก็เผยความอยากกระหายเพิ่มขึ้นมาเช่นกัน.

พฤกษาเจี้ยนมู่ที่สูง 400,000 เมตร,กิ่งก้านและใบของมันที่ดูหรูหรายิ่งใหญ่อลังการ,แม้แต่ปราฏเคล็ดวิชาพฤกษาสวรรค์มิเสื่อมคลายขั้นที่ 12 ได้ปรากฏขึ้นด้วย.

ก่อนหน้านี้เมื่อสูง 300,000 เมตร,ปรากฏวิชาลับพฤกษาสวรรค์มิเสื่อมคลายขั้นที่ 11 ปรากฏขึ้น,เวลานี้สูง 400,000 เมตร,พฤกษาสวรรค์มิเสื่อมคลายขั้นที่ 12 ก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง.

หลังจากเจี้ยนมู่หยุดเติบโต,ลู่อี้ผิงก็นำจูหลิง,หยินยวี,อสูรผีเห่ยยวีทั้งสามโยนออกมาจากเตาจักรวาล.

จูหลิง,หยินยวี,อสูรผีเห่ยยวีทั้งสามเห็นเจี้ยนมู่เวลานี้ก็สั่นสะท้านไปในทันที.

“พฤกษาเจี้ยนมู่!”จู่หลิงที่ตื่นตะลึงอย่างที่สุด.

ลู่อี้ผิงไม่เพียงคืนชีพภูเขาปู้โจว,ทว่ายังคืนชีพพฤกษาเจี้ยนมู่ได้อีกด้วย! หนำซ้ำยังเติบโตถึง 400,000 เมตร,กระทั่งออกผลแล้วด้วย!

“ผลมหาเต๋า!”หยินยวีที่เห็นผลไม้สีเหลือบนต้นเจี้ยนมู่ก็เผยความตื่นเต้นออกมาทันที.

ผลของมหาเต๋า,แม้นว่าจะมีขนาดเท่ากับสองหัวแม่โป้ง,กระนั้นถึงจะเป็นยอดฝีมือขอบเขตปราชญ์ก็เป็นสิ่งที่ยั่วยวนขั้นสุด,การได้กลืนกินผลมหาเต๋า,จะเท่ากับการบ่มเพาะบำเพ็ญปิดด่านหลายหมื่นปี,ยกตัวอย่างการบ่มเพาะบำเพ็ญหกสิบล้านปี,ทำให้มีเมฆมงคล 14 มู่,หากได้กลืนกินผลมหาเต๋า,เกรงว่าจะทำให้เมฆมงคลของเขาอาจจะใหญ่โตขึ้นทันทีหนึ่งมู่หรืออาจจะมากกว่านั้น.

“ถูกต้อง,ผลมหาเต๋า.”ลู่อี้ผิงเอ่ย,จากนั้นก็ควบคุมรากของเจี้ยนมู่พุ่งทะลวงไปยังหน้าอกของอสูรผีเห่ยยวี,จูหลิงและหยินยวีทันที.

จู่หลิง,อสูรผีเห่ยยวีและหยินยวีอยู่ในขอบเขตปราชญ์,กายปราชญ์ของพวกเขานั้นแข็งแกร่งเป็นอย่างมาก,และยังถูกหล่อเลี้ยงด้วยของวิเศษวิญญาณฮุ่นตุ้นมากมายพลังป้องกันที่เหนือล้ำไม่ธรรมดา,ทว่ารากของเจี้ยนมู่กับทะลวงหน้าอกของพวกเขาอย่างง่ายดายราวกับไม่มีอะไรขวางกั้นได้.

จูหลิง,อสูรผีเห่ยยวี,หยินยวีทั้งสามทั้งตกใจและโกรธเกรี้ยว.

“ลู่อี้ผิง,เจ้าต้องการทำอะไร?!”จูหลิงที่เอ่ยออกมาด้วยความหวาดกลัว,สัมผัสได้ถึงลางสังหรที่ไม่ดีนัก.

ลู่อี้ผิงไม่ได้มองพวกเขาด้วยซ้ำ,ทว่าเงยหน้าขึ้นมองผลของเจี้ยนมู่“เจ้าคิดว่าทำไมข้าไม่สังหารพวกเจ้าตั้งแต่แรก?”

จูหลิงที่เงยหน้าขึ้นมองผลมหาเต๋า,ราวกับคาดเดาความคิดของลู่อี้ผิงได้,คำรามลั่นด้วยความโกรธ“ลู่อี้ผิง,เจ้าสังหารปราชญ์,เจ้าไม่มีจุดจบที่ดีแน่!”

หยินยวี,อสูรผีเห่ยยวีที่ดิ้นรนอย่างบ้าคลั่ง,พวกเขาทั้งคู่เข้าใจการกระทำของลู่อี้ผิง.

ทว่าทั้งสามที่ถูกผนึกพลังปราชญ์เอาไว้,การดิ้นรนจึงไร้ประโยชน์ไม่อาจทำอะไรได้.

เจี้ยนมู่ที่เริ่มสั่นไปมา,คนทั้งสามรู้สึกว่าพลังปราชญ์ในร่าง,แม้แต่อำนาจมหาเต๋าน่างเริ่มถูกถ่ายเทดูดไปโดยร่างของเจี้ยนมู่.

จู่หลินที่ดิ้นรนอย่างบ้าคลั่ง,ทว่า ไม่ว่าเขาจะโจมตีไปยังรากเจี้ยนมู่อย่างไรก็ไม่อาจสร้างรอยขีดข่วนต่อมันได้.

แม้แต่หยินยวี,อสูรผีเห่ยยวีที่โจมตีอย่างบ้าคลั่ง,ทว่าก็ไม่อาจทำอะไรรากเจี้ยนมู่ได้.

เมื่อเจี้ยนมู่สูง 300,000,พลังเจี้ยนมู่ก็น่าอัศจรรย์แล้ว,ขอบเขตปราชญ์ต้องการทะลวงพลังป้องกันของเจี้ยนมู่ยังเป็นไปไม่ได้,เวลานี้สูง 400,000 เมตร,พลังป้องกันที่เหนือล้ำกว่าเดิม,ยิ่งเป็นไปไม่ได้เข้าไปใหญ่.

หยินยวีที่รู้สึกว่าพลังปราชญ์ทั้งหมดในร่างกาย,ถูกดูดจนเหือดแห้ง,ก็ร้องคำรามโกรธเกรี้ยวบ้าคลั่ง“ลู่อี้ผิง,เจ้าสังหารข้าเจ้าจะต้องตายเหมือนหมา!”

ลู่อี้ผิงที่เอ่ยอย่างไม่แยแส.“วางใจได้,ข้าจะไม่ปล่อยให้เจ้ารอนาน,ข้าจะส่งเผ่าหยินหมิงทั้งหมดไปเป็นเพื่อนในเร็ว ๆนี้.”

หยินยวี,อสูรผีเห่ยยวี,จูหลิงที่บ้าคลั่ง,ร้องคำรามสาปแช่งลู่อี้ผิงไม่หยุด,ทว่าพลังปราชญ์,อำนาจมหาเต๋าทั้งหมดได้ถูกดูดไปทำให้พวกเขาอ่อนแอลงเรื่อย ๆ.

หากไม่ใช่สมบัติระดับเปิดสวรรค์,ไม่มีทางที่จะดูดซับพลังปราชญ์,ทว่าเจี้ยนมู่นั้นเป็นพฤกษาเทวะอันดับหนึ่งของจักรวาล,ย่อมไม่มีปัญหา.

รากของเจี้ยนมู่ที่ส่องแสงสีทอง,รัศมีแสงมงคลที่แผ่รัศมีเจิดจ้า,วัวกระทิงมังกรเขาทองคำ,และมีเทียนสามารถมองเห็นหยินยวี,อสูรผีเห่ยวี,จูหลิง พลังปราชญ์ของพวกเขาและมหาเต๋าของพวกเขาถูกเคลื่อนย้ายไปยังเจี้ยนมู่ไม่หยุดหย่อน.

ท้ายที่สุด,พลังปราชญ์และอำนาจมหาเต๋าก็ถูกดูดไปจนเกลี้ยง,จากนั้นเจี้ยนมู่เริ่มดูดซับแก่นกายาปราชญ์ของพวกเขา.

เมื่อทั้งสามรู้สึกว่าแก่นปราชญ์ถูกดูดซับไป,พวกหยินยวีต่างก็หวาดผวา,พลังปราชญ์และอำนาจมหาเต๋าแม้นว่าก่อนหน้าจะถูกดูดไปจนหมด,ทว่าขอเพียงมีแก่นกายาปราชญ์ยังคงอยู่,พวกเขาก็สามารถดูดซับและบ่มเพาะกลับมาได้,ทว่าหากแก่นกายาปราชญ์ถูกกลืนกินไป,พวกเขาก็จะไม่เหลือโอกาสให้ฟื้นคืนได้อีกครั้ง.

ทั้งสามที่กลายเป็นสิ้นหวัง.

หลังจากนั้นไม่นาน,แก่นกายาปราชญ์ของทั้งสามก็ถูกกลืนกินไปจนสิ้น.

พริบตาเดียที่แก่นกายาปราชญ์ทั้งสามถูกกลืนกินไป,ผลของเจี้ยนมู่ที่สามผลบนต้นก็ส่องสว่างก่อนหน้านี้.

สามผลที่เติบใหญ่ขึ้นมาทันที.

ผลของเจี้ยนมู่ทั้งสามที่เติบใหญ่ส่งกลิ่นหอมยั่วยวนจากขนาดสองหัวแม่โป้ง,ก็เติบโตมีขนาดเท่ากับกำปั้น.

ผลเจี้ยนมู่ทั้งสามที่เติบโต,เดิมทีมีสีเหลือง,ทว่าเมื่อสุกแล้วเวลานี้กลายเป็นสีครีมและสีขาวเหมือนกับเมฆมงคลของพวกเขาทั้งสาม.

เห็นเจี้ยนมู่ที่กลืนกินพลังปราชญ์,อำนาจมหาเต๋าและแก่นกายาปราชญ์,แล้วเติบโตกลายเป็นผลสุก,วัวกระทิงมังกรเขาทองคำและทรราชมีเทียนยากที่จะปกปิดความตื่นตะลึงประหลาดใจเอาไว้ได้.

มหาเต๋าเพลิงอันดับ 13 ในสามพันมหาเต๋า,ลอยออกจากร่างของลู่อี้ผิง,จากนั้นก็เป็นมหาเต๋าสังสารวัฏ,มหาเต๋าลำดับเจ็ดก็ลอยออกไป.

หลังจากที่มหาเต๋าเปลวเพลิงบินออกไปก็กลายเป็นมังกรเพลิงหมุนวนล้อมรอบจูหลิง,หยินยวีและอสูรผีเห่ยยวี,ในเวลาต่อมา มหาเต๋าสังสารวัฏกผสานเข้าไปในร่างของทั้งสามผนึกวิญญาณและพลังชีวิตของพวกเขาเอาไว้ไม่ให้ขยับหนี.

เพียงไม่นานมหาเต๋าเปลวเพลิงก็เผากายของพวกเขาทั้งสามกลายเป็นเถ้าถ่านทีละน้อย ๆ,จนหายไปจนกลี้ยง,นอกจากนี้ภายใต้มหาเต๋าสังสารวัฏปิดกั้นดวงวิญญาณของพวกเขาเอาไว้จนถูกเผาไหม้สิ้น,จะทำให้พวกเขาไม่อาจเข้าสู่วัฎจักรสังสารวัฏได้อีกต่อไป.

หลังจากที่สังหารทั้งสามไป,ลู่อี้ผิงก็ดูดดึง,ผลมหาเต๋าขนาดเท่ากับกำปั้นปลิดลอยมาอยู่ในมือ,ก่อนที่จะส่งให้กับมี่เทียน“นี่คือผลมหาเต๋าของจู่หลิง,เจ้านำไปหลอมซะ.”

ผลมหาเต๋าแห่งความจริง,เป็นพลังปราชญ์และเต๋าของปราชญ์จู่หลิง,มีมหาเต๋าแห่งพลังและต้นกำเนิดปราชญ์รวมอยู่.

มี่เทียนที่หายใจอย่างรวดเร็ว,จากนั้นก็โบกมือไปมา“ซือจุ้น,ผลมหาเต๋าแห่งความจริงนี้,ข้าไม่ต้องการ.”

ลู่อี้ผิงส่ายหน้าไปมา“รับไปซะ,ผลมหาเต๋านี้,จะทำให้เจ้ามีโอกาสก้าวสู่ขอบเขตปราชญ์ได้,นอกจากนี้ยิ่งเจี้ยนมู่เติบโตก็ยิ่งมีผลมหาเต๋ามากขึ้น.”ท้ายที่สุดลู่อี้ผิงที่เอ่ยสั่ง,ทรราชมี่เทียนมีแต่ต้องรับไป.