บทที่ 99 จะจีบผู้ชายอย่างไรดี?

บทที่ 99 จะจีบผู้ชายอย่างไรดี?

“ไม่ได้ ข้าไม่สามารถนั่งเฉยๆ ได้”

ฮวาอู๋เยี่ยคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็ลุกขึ้นยืน ไม่ได้บอกใครในกองทัพราชองครักษ์ นางกระโดดสองสามครั้ง จากนั้นก็หายตัวไปจากกองทัพราชองครักษ์

คืนนี้ไม่ใช่เวรของนาง ฮวาอู๋เยี่ยเคลื่อนไหวราวกับสายลม แม้ว่าจะเดินอยู่บนถนนในเมืองหลวง ก็ไม่มีใครสามารถมองเห็นนาง ฮวาอู๋เยี่ยเป็นถึงอัจฉริยะ มิเช่นนั้นนางจะสามารถเป็นผู้บัญชาการราชองครักษ์ได้ตั้งแต่อายุยังน้อยได้อย่างไร?

ไม่นาน ฮวาอู๋เยี่ยก็มาถึงถนนสายหนึ่ง แม้ว่าตอนนี้จะดึกแล้ว แต่บนถนนสายนี้ก็ยังคงคึกคักมาก

แสงไฟสว่างไสว มีหญิงสาวมากมายแต่งตัวสวยงาม พวกนางมองดูผู้ชายที่เดินผ่านไปมา และเรียกลูกค้า

หรือแม้แต่สามารถพูดได้ว่า ถนนสายนี้เป็นถนนของหอนางโลม

สถานที่เช่นนี้ในเมืองหลวงมีไม่มากนัก มีเพียงแค่ถนนสายนี้เท่านั้น แต่มีคนมากมายที่ชอบมาที่นี่ ที่นี่ไม่ใช่ว่าจะมีแค่มนุษย์ ยังมีเผ่าพันธุ์อสูรที่งดงามมากมาย เช่น เผ่าพันธุ์กระต่าย เผ่าพันธุ์จิ้งจอก และเผ่าพันธุ์แมว พวกเขานั้นเป็นที่นิยมมาก

ในเวลานี้ฮวาอู๋เยี่ยอยู่บนศาลาแห่งหนึ่ง นางมองไปที่ไกลๆ ขมวดคิ้ว จากนั้นก็ก้าวออกไปหนึ่งก้าว ร่างกายของนางก็หายไปในความมืด

…

หอเซียงซือ(หอคนึงหา)

ที่นี่คือหอนางโลมที่มีชื่อเสียงที่สุดในย่านนี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง หญิงงามอันดับหนึ่งของหอเซียงซือ นางชื่อว่าเยว่เฉียนหลัว นางเป็นเผ่าพันธุ์จิ้งจอกที่งดงามมาก เล่าลือกันว่านางสามารถทำให้ผู้ชายทุกคนหลงใหล แม้ว่าจะพูดเกินจริงไปบ้าง แต่ก็ต้องยอมรับว่านางมีความสามารถจริงๆ

“คุณชายเฉิน ท่านอย่าใจร้อนสิ พวกเรามาดื่มสักจอกก่อนเถอะ”

ในห้องแห่งหนึ่ง เยว่เฉียนหลัวเปิดไหล่ นางอุ้มกู่ฉินไว้ในอ้อมแขน การเคลื่อนไหวของนางนั้นเต็มไปด้วยเสน่ห์ ส่วนชายที่อยู่ตรงข้ามนางนั้นอดใจไม่ไหวแล้ว เขาพุ่งเข้าหาเยว่เฉียนหลัวโดยตรง เยว่เฉียนหลัวไม่ได้ขัดขืน แสร้งทำเป็นปฏิเสธเล็กน้อย บนใบหน้าของนางมีรอยยิ้ม คุณชายเฉินผู้นี้เป็นคนร่ำรวย ทุกครั้งที่เขามามักจะให้เงินจำนวนมิไม่น้อย

เยว่เฉียนหลัวชอบลูกค้าที่ใจกว้างเช่นนี้

“ที่รัก รีบถอดเสื้อผ้าสิ”

แต่หลังจากพูดจบ คุณชายเฉินผู้นี้ก็ตกตะลึง จากนั้นก็เป็นลมล้มลงบนเตียง เห็นได้ชัดว่าเขาถูกคนอื่นเล่นงาน

เยว่เฉียนหลัวตกตะลึง นางเห็นร่างหนึ่งอยู่ด้านหลังคุณชายเฉิน เยว่เฉียนหลัวกำลังจะตะโกนเรียกคนอื่น แต่เมื่อนางเห็นว่าคนมาใหม่เป็นใคร เยว่เฉียนหลัวก็รีบลงจากเตียง คุกเข่าลงโดยตรง “ท่านผู้มีพระคุณมาแล้ว!”

ก่อนที่เยว่เฉียนหลัวจะมาที่หอเซียงซือ นางเคยถูกจับเป็นทาส ต่อมาตอนที่นางหนีไป นางเกือบจะถูกฆ่าตาย ตอนนั้นเป็นฮวาอู๋เยี่ยที่ช่วยนางเอาไว้

“ลุกขึ้นเถอะ”

ฮวาอู๋เยี่ยกล่าวอย่างใจเย็น จากนั้นก็จับคอเสื้อของคุณชายเฉิน โยนเขาไปข้างๆ

เยว่เฉียนหลัวลุกขึ้นยืน จากนั้นกล่าวว่า “วันนี้ท่านผู้มีพระคุณมาที่นี่ มีเรื่องอะไรหรือเจ้าคะ? ท่านให้คนมาบอกข้าก็ได้ ข้าจะไปหาท่านที่จวนเอง ข้าจะให้คนไปชงชาเดี๋ยวนี้”

“ไม่ต้อง”

ฮวาอู๋เยี่ยรีบพูด

“ข้าไม่อยากให้คนอื่นรู้ว่าข้ามาที่นี่ ข้าจะถามเจ้าสองสามคำ จากนั้นก็จะจากไป”

“ท่านผู้มีพระคุณมีเรื่องใด? ถามมาเถอะ ข้าย่อมตอบทุกคำถาม” สีหน้าของเยว่เฉียนหลัวดูจริงจัง

“แค่กๆ”

“เอ่อ…” ในเวลานี้ฮวาอู๋เยี่ยไม่รู้จะพูดอย่างไร? นางพูดตะกุกตะกักอยู่นาน สุดท้ายฮวาอู๋เยี่ยก็ถามด้วยเสียงเบาๆ ว่า “ข้าจะจีบผู้ชายอย่างไรดี?”

เยว่เฉียนหลัว “???”

เยว่เฉียนหลัวสงสัยว่าตนเองหูฝาดไปแล้ว

เกิดอะไรขึ้น? เมื่อครู่นางดื่มสุราเยอะไปหรือไม่?

ทำไมถึงได้หูฝาด?

ฮวาอู๋เยี่ยถามนางว่า จะจีบผู้ชายอย่างไรเนี้ยนะ?

ไม่จริง! นางต้องหูฝาดไปแน่ๆ เยว่เฉียนหลัวรู้ดีว่า ในอาณาจักรหลิงเจี้ยน ผู้ชายที่ต้องการจีบฮวาอู๋เยี่ยนั้นมากมาย ทุกคนล้วนเป็นบุรุษที่โดดเด่น ไม่ว่าจะเป็นฐานะหรืออะไรก็ตาม ล้วนเป็นเลิศ

ฮวาอู๋เยี่ยจะต้องจีบผู้ชายด้วยหรือ?

นางแค่กระดิกนิ้ว ผู้ชายก็รีบวิ่งเข้าหานางแล้ว ใช่ไหม?

เยว่เฉียนหลัวไอแห้งๆ จากนั้นถามว่า “ท่านผู้มีพระคุณ เมื่อครู่ข้าเหมือนจะไม่ได้ยิน ท่านสามารถพูดอีกครั้งได้หรือไม่เจ้าคะ?”

ฮวาอู๋เยี่ยหน้าแดงก่ำ จากนั้นก็กัดฟัน พูดว่า “ข้าถามเจ้าว่า จะต้องจีบผู้ชายอย่างไร?”

ครั้งนี้สีหน้าของเยว่เฉียนหลัวเปลี่ยนไป นางได้ยินอย่างชัดเจน แต่เพราะได้ยินอย่างชัดเจน เยว่เฉียนหลัวจึงรู้สึกไม่อยากจะเชื่อ ฮวาอู๋เยี่ยชอบผู้ชายคนหนึ่ง?

ผู้ชายคนไหนกัน? ที่สามารถทำให้ฮวาอู๋เยี่ยต้องลงมือจีบด้วยตัวเอง?

หากพูดถึงรูปร่างหน้าตา ฮวาอู๋เยี่ยก็ถือว่าสวยมากแล้ว ใครบ้างไม่ชอบนาง?

เดิมทีเยว่เฉียนหลัวคิดว่าฮวาอู๋เยี่ยมาที่นี่เพื่อถามเรื่องของคนร้าย ใครจะรู้ว่าเรื่องนี้กลับน่าตกใจขนาดนี้?

เยว่เฉียนหลัวถึงกับสงสัยว่า หลังจากที่นางตอบคำถามนี้แล้ว ฮวาอู๋เยี่ยจะฆ่านางปิดปากหรือไม่?

“ข้าไม่ค่อยเข้าใจเรื่องพวกนี้ ข้าชอบผู้ชายคนหนึ่ง แต่ความสัมพันธ์ระหว่างข้ากับเขาเป็นเพียงแค่สหาย ข้าหวังว่าเขาจะชอบข้า ดังนั้นข้าควรจะทำอย่างไรดี?”

ในเวลานี้ฮวาอู๋เยี่ยก็พูดออกมาโดยตรง ในเมื่อพูดออกมาแล้ว ก็ต้องพูดให้ชัดเจน รอให้เยว่เฉียนหลัวช่วยนางคิดหาวิธี

เยว่เฉียนหลัวเห็นว่าฮวาอู๋เยี่ยนั้นจริงจังมาก แถมในแววตาของนางยังมีความมุ่งมั่น จึงรู้ทันทีว่าฮวาอู๋เยี่ยคงจะชอบผู้ชายคนหนึ่งจริงๆ การจีบผู้ชายนั้น แน่นอนว่าเยว่เฉียนหลัวถนัด

“ท่านผู้มีพระคุณ ท่านมีความสามารถและงดงามมาก เพียงแต่การแต่งกายของท่าน…” เยว่เฉียนหลัวมองดูชุดเกราะของฮวาอู๋เยี่ย อดไม่ได้ที่จะพูดว่า “มันขาดความเป็นผู้หญิง อีกอย่าง แม้ว่าท่านจะไม่ต้องแต่งหน้าก็ยังคงงดงาม แต่หากแต่งหน้า ท่านจะยิ่งงดงามมากขึ้น”

“อ้อๆ”

ฮวาอู๋เยี่ยรีบหยิบสมุดบันทึกออกมาจด

ท่าทางที่ดูน่ารักใสซื่อนี้ ทำให้เยว่เฉียนหลัวรู้สึกจนใจ

…

เมืองหวังข่ง

ในตอนกลางวัน ซูจี้เหนียนก็รับสมัครคนมาจากชาวบ้านอีกครั้ง ก่อนหน้านี้เขารับสมัครคนมาเรียนรู้วิธีการทำกุ้งเครย์ฟิชผัดพริกแห้ง ครั้งนี้เขารับสมัครคนมาทำไวน์ ครั้งที่แล้วซูจี้เหนียนทำสำเร็จ แต่ต่อไปซูจี้เหนียนไม่สามารถทำเองได้ทั้งหมด การที่ให้ชาวบ้านเหล่านี้ทำ และจ่ายเงินเดือนให้พวกเขา มันเป็นเรื่องที่ดีที่สุดสำหรับพวกเขา

อีกไม่นานก็จะเข้าสู่ฤดูหนาวแล้ว พวกเขาไม่มีงานทำ การทำงานให้ท่านเจ้าเมืองยังสามารถหาเงินได้ จะมีเรื่องอะไรที่ดีไปกว่านี้อีก ถูกต้องไหม?

ตอนนี้จ้าวผู่และคนอื่นๆ กำลังพูดคุยเรื่องของกลุ่มโจรหมาป่าทมิฬอยู่ในจวนเจ้าเมืองของซูจี้เหนียน

จ้าวผู่คิดว่าช่วงนี้กลุ่มโจรหมาป่าทมิฬไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆ พวกเขาอาจจะไม่มาในตอนกลางวัน และอาจจะมาโจมตีเมืองหวังข่งในตอนกลางคืน ซูจี้เหนียนเองก็นึกถึงเรื่องนี้เช่นกัน

ดังนั้นซูจี้เหนียนจึงเตรียมเรื่องประหลาดใจไว้รอเสวี่ยหลาง

และเขาไม่กังวลว่าพวกเขาจะมาในตอนกลางคืน เพราะตอนนี้เมืองหวังข่งได้เตรียมการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว เพื่อต่อสู้กับกลุ่มโจรหมาป่าทมิฬ