บทที่ 75 เข้าหมู่บ้าน

ภาพจากกล้องวงจรปิดหน้าโรงแรม เห็นเสี่ยวข่ายลากกระเป๋าเดินทางออกมา เดินเลียบถนนไปสักพัก ก็หายไปจากกล้อง

หานปินทั้งสองคนได้ภาพกล้องวงจรปิดจากร้านบาร์บีคิวแถวนั้นมา ก็เห็นเสี่ยวข่ายปรากฏตัวอีกครั้ง เขาลากกระเป๋าเดินทางที่ดูหนักอึ้งใบนั้น ไปใส่ไว้บนรถสามล้อไฟฟ้าคันหนึ่ง

รถสามล้อไฟฟ้ามีหลังคาคลุม พอเข้าไปข้างในแล้ว ก็มองไม่เห็นผู้ต้องสงสัยและกระเป๋าเดินทางอีก

พอเจอพาหนะของผู้ต้องสงสัย งานต่อไปก็ง่ายขึ้นเยอะ

หานปินแคปภาพรถสามล้อไฟฟ้า ส่งไปให้เถียนลี่ที่ศูนย์ควบคุมกล้องจราจร ให้พวกเขาใช้ระบบกล้องเทียนหว่างตามรอยรถคันนี้

ไม่นานนัก เถียนลี่ก็โทรมาแจ้งว่าเจอร่องรอยรถสามล้อไฟฟ้าคันนี้ที่แยกข้างหน้า มุ่งหน้าลงใต้ ดูเหมือนจะกำลังออกจากเมือง

หานปินทั้งสามคนขับรถเอสยูวีไล่ตามรอยรถสามล้อไฟฟ้าไปตามที่เถียนลี่บอก

นี่เป็นภาพจากกล้องวงจรปิดเมื่อ 24 ชั่วโมงที่แล้ว หานปินไม่ได้หวังว่าจะตามจับตัวผู้ต้องสงสัยได้ แต่หวังว่าจะเจอตัวเฮ่อเยี่ยน

พวกหานปินไล่ตามรถสามล้อไฟฟ้าไปตามถนนจงซาน จนออกนอกตัวเมืองชิงเต่า...

เถียนลี่โทรมาอีกครั้ง “หัวหน้าเจิง รถต้องสงสัยผ่านแยกถนนจงซานตัดกับถนนหงฉี แล้วก็ไม่ปรากฏในกล้องแยกต่อไปเลยค่ะ”

“รับทราบ”

เจิงเผิงรับคำ แล้วหันไปบอกหานปินกับหลี่ฮุย “ผู้ต้องสงสัยอาจจะทิ้งรถหลังจากผ่านแยกถนนจงซานตัดกับถนนหงฉีไปแล้ว”

“หัวหน้าเจิงครับ ตอนนี้ตีหนึ่งกว่าแล้ว แถวนั้นเป็นทุ่งนา คงมืดตึ๊ดตื๋อ ต่อให้เราไปถึง ก็คงหาตัวรถลำบาก” หานปินกล่าว

“เอาอย่างนี้ ขับรถไปจอดแถวแยกถนนจงซานตัดกับถนนหงฉี แล้วนอนพักบนรถกันก่อน พอฟ้าสว่างค่อยออกค้นหารถต้องสงสัย” เจิงเผิงเสนอ

“ครับ”

ผู้ชายตัวโตสามคนนอนเบียดกันบนรถ ถึงจะอึดอัดไปบ้าง แต่เพราะยุ่งมาทั้งวัน เหนื่อยจนสายตัวแทบขาด

ไม่นานนักก็มีเสียงกรนดังขึ้น

...

ตีห้ากว่า ฟ้าสว่างโล่ง

หานปินทั้งสามคนทยอยกันตื่น เอาน้ำแร่ล้างหน้าล้างตา

แถวแยกมีร้านขายอาหารเช้า

ทั้งสามคนสั่งปาท่องโก๋ 3 ตัว ซาลาเปา 3 เข่ง ไข่ต้มใบชา 3 ฟอง แล้วก็น้ำเต้าหู้ 3 ถุง พอกินอิ่มก็เริ่มมีแรงขึ้นมาหน่อย

“หัวหน้าเจิงครับ แถวนี้มีแต่ทุ่งนา โล่งโจ้ง ไม่มีกล้องวงจรปิดด้วย คงหารถสามล้อไฟฟ้ายาก ให้ตำรวจท้องที่มาช่วยค้นหาดีไหมครับ” หลี่ฮุยเสนอ

เจิงเผิงมองนาฬิกาข้อมือ “เพิ่งจะหกโมงเช้า ที่สถานีตำรวจนอกจากเวรยาม คงมีคนอยู่ไม่กี่คนหรอก เราลองวนดูรอบ ๆ ก่อนดีกว่า เผื่อเจอเบาะแสอะไร สาย ๆ ค่อยรายงานหัวหน้าเจิ้ง ขอกำลังเสริม”

หานปินทั้งสามคนขับรถวนดูตามถนนรอบหนึ่ง แต่ก็ไม่เจอร่องรอยของรถสามล้อไฟฟ้าทั้งสองฝั่งถนน

“ผ่านไปตั้งสามสิบกว่าชั่วโมงแล้ว คงหาไม่เจอง่าย ๆ หรอก” หลี่ฮุยขับรถไปบ่นไป

“ถ้าหาง่าย ๆ ก็ไม่ต้องถึงมือตำรวจกองปราบอย่างเราหรอก” เจิงเผิงแค่นเสียง

“พวกนายว่า เป็นไปได้ไหมว่าผู้ต้องสงสัยจะเป็นคนแถวนี้ เอารถกับเฮ่อเยี่ยนไปซ่อนไว้ที่บ้านตัวเอง” หลี่ฮุยคาดเดา

“ก็เป็นไปได้ หรืออาจจะทิ้งรถไปแล้วก็ได้” หานปินวิเคราะห์

“แถวนี้โล่งจะตาย ถ้าทิ้งรถไว้แถวนี้ ก็น่าจะหาเจอไม่ยากนะ” หลี่ฮุยว่า

“ผ่านไปสามสิบชั่วโมงแล้ว ถ้าหาง่ายขนาดนั้น ชาวบ้านแถวนี้คงเก็บไปใช้เองนานแล้วล่ะ” หานปินกล่าว

ทั้งสามคนขับรถวนดูอีกรอบ ก็ยังไม่เจอวี่แววรถสามล้อไฟฟ้า แต่เจอทางเล็ก ๆ ที่ตัดเข้าหมู่บ้านอยู่สองสามทาง

“ในหมู่บ้านมีทางดินเยอะ ถ้าเจอรอยล้อรถ อาจจะตามรอยรถสามล้อไฟฟ้าได้นะ” เจิงเผิงกล่าว

“รถพวกนี้ราคาถูก กันแดดกันฝนได้ ในชนบทใช้กันเกลื่อน คนแก่ชอบใช้รับส่งหลาน วิธีนี้คงไม่ได้ผลหรอกครับ” หลี่ฮุยเป็นเด็กบ้านนอก รู้เรื่องพวกนี้ดี

หานปินครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง “ผมว่า พลังมวลชนยิ่งใหญ่ที่สุด ถ้าผู้ต้องสงสัยทิ้งรถไว้แถวนี้จริง ชาวบ้านต้องเจอเร็วกว่าเราแน่”

“หานปินพูดมีเหตุผล ผ่านไปตั้งสามสิบชั่วโมงแล้ว ถ้ามีรถจอดทิ้งไว้ข้างทางจริง ป่านนี้คงมีคนเก็บไปแล้วล่ะ” เจิงเผิงเห็นด้วย

“ผมเสนอให้เอารูปรถไปถามชาวบ้านแถวนี้ดู ไม่แน่อาจจะได้เบาะแสอะไรบ้าง” หานปินวิเคราะห์

“ความคิดนี้ไม่เลว ถ้าผู้ต้องสงสัยไม่ได้ทิ้งรถ แต่เป็นคนแถวนี้ ชาวบ้านต้องจำรถคันนี้ได้แน่” หลี่ฮุยเสริม

“งั้นเอาตามนี้ก่อน ฉันจะรีบรายงานหัวหน้าเจิ้ง ให้เขาช่วยประสานขอกำลังเสริมจากตำรวจท้องที่” เจิงเผิงพูดจบ ก็ลงจากรถไปโทรศัพท์

หลี่ฮุยหาวหวอด “ปินจื่อ นายว่าเมื่อคืนที่หัวหน้าเจิ้งวางกำลังไว้ จะจับคนร้ายได้ไหม?”

“ไม่รู้สิ” หานปินพูดจบ ก็เอนหลังพิงเบาะ “งีบอีกหน่อยเถอะ เดี๋ยวได้ยุ่งกันอีกยาว”

ครึ่งชั่วโมงต่อมา เถียนลี่กับจ้าวหมิงก็มาสมทบ

หนึ่งชั่วโมงต่อมา ตำรวจท้องที่ก็มาถึง

คนคุมทีมเป็นรองสารวัตรแซ่จ้าว หานปินเพิ่งเคยเจอครั้งแรก แต่เจิงเผิงกับหลี่ฮุยรู้จัก

ถนนสายนี้ตัดผ่านหมู่บ้าน 4 แห่ง ซ้ายขวาฝั่งละ 2 แห่ง ได้แก่ หมู่บ้านเป่ยซู หมู่บ้านหาน หมู่บ้านโหลวซ่าง และหมู่บ้านกัวจวง ซึ่งมีความเป็นไปได้มากที่สุด

เจิงเผิงพาตำรวจ 2 นายไปสืบสวนที่หมู่บ้านเป่ยซู

รองสารวัตรจ้าวพาตำรวจ 2 นาย ไปสืบสวนที่หมู่บ้านหาน

หานปินกับหลี่ฮุยไปสืบสวนที่หมู่บ้านโหลวซ่าง

เถียนลี่กับจ้าวหมิงพาตำรวจ 1 นาย ไปสืบสวนที่หมู่บ้านกัวจวง

งานตรวจสอบแบบนี้ค่อนข้างน่าเบื่อ แต่ก็เป็นงานที่ตำรวจกองปราบต้องทำเป็นประจำ ไม่ได้อาศัยแค่โชคอย่างเดียว แต่ต้องมีเทคนิคด้วย

หลี่ฮุยกับหานปินซื้อบุหรี่ฮาเต๋อเหมินมา 4 ซอง แล้วเข้าไปในหมู่บ้านโหลวซ่าง เจอผู้ชายว่าง ๆ ก็แจกบุหรี่ ชวนคุยสัพเพเหระ

แล้วค่อยเอารูปรถสามล้อไฟฟ้าให้ดู ถามอีกฝ่ายว่าเคยเห็นไหม

รถสามล้อไฟฟ้าที่เสี่ยวข่ายนั่ง ตัวรถสีน้ำเงิน หลังคาสีเขียว กระจกด้านขวามีรอยร้าว สังเกตได้ง่าย

เจอผู้หญิงก็พูดจาหวานหู ชมว่ายังสาว ยังสวย เสื้อผ้าสวย แล้วค่อยวกเข้าเรื่องรถสามล้อไฟฟ้า

พวกหานปินทั้งสองคนเดินจนทั่วหมู่บ้าน ถามคนไปหลายสิบคน ในที่สุดก็ได้เบาะแสจากคุณลุงหัวล้านคนหนึ่ง ว่าเคยเห็นรถคล้าย ๆ กันนี้

หานปินถามต่อว่าคนขับรถเป็นใคร แต่ลุงหัวล้านไม่ยอมบอก บอกว่าไม่อยากผิดใจกับคนในหมู่บ้านเดียวกัน

จนกระทั่งหานปินยัดบุหรี่ฮาเต๋อเหมินใส่มือลุงแกไปสองซอง ถึงได้ยิ้มหน้าบานยอมบอกในที่สุด...