บทที่ 270 - ความสามารถพึ่งระบบ การพัฒนาพึ่งพาตนเอง!

บทที่ 270 - ความสามารถพึ่งระบบ การพัฒนาพึ่งพาตนเอง!

☆☆☆☆☆

ไจ๋ต๋าเขียน "คู่มือร่วมบ้านข้ามเวลา" ด้วย "รสนิยม" ของผู้เกิดใหม่ ไม่ได้คาดคิดว่าหนังสือเล่มนี้จะไปเตะตาท่านเฉียน

แม้แต่ตอนที่มีโอกาสได้พบท่านเฉียน เขาก็ไม่ได้คิดถึงเรื่องนี้ แม้ตอนนั้นหนังสือจะเขียนเสร็จแล้วก็ตาม

การขยับปีกของผีเสื้อที่บังเอิญไปสะเทือนถึงยอดเขา และถูกยักษ์ใหญ่ที่รอวันปิดฉากสังเกตเห็น จะก่อให้เกิดผลกระทบอย่างไรยังไม่อาจรู้ได้

แต่อย่างน้อย มันก็ทำให้ชายชราไม้ใกล้ฝั่ง ได้มีเรื่องที่สนใจขึ้นมาอีกครั้ง จุดประกายไฟเล็กๆ ที่เรียกว่าความอยากรู้อยากเห็น

อีกด้านหนึ่ง บนความสูงหมื่นเมตร ไจ๋ต๋าอยู่ระหว่างการเดินทางกลับฮาร์บิน

"คุณคะ รับโค้กใส่น้ำแข็งไหมคะ"

"ขอบคุณครับ"

แอร์โฮสเตสสาวมองคิ้วและดวงตาของไจ๋ต๋า ในใจคิดว่าผู้โดยสารท่านนี้หน้าคุ้นๆ แถมยังหล่อ...

แต่หน้ากากอนามัยสีดำอันเดียว ก็เพียงพอจะบดบังสายตาอยากรู้อยากเห็นทั้งหมด ลังเลอยู่ครู่หนึ่งเธอก็เดินจากไป

ไจ๋ต๋าหยิบกระเป๋าสีเหลืองใบเล็กออกมา เปิดดูข้างในเป็นกล้องโพลารอยด์สีสันสดใส

สิ่งเดียวที่ต่างไปจากตอนแรกที่เห็น คือในกระเป๋าไม่มีรูปถ่ายพวกนั้นแล้ว

"ยินดีด้วยโฮสต์ ได้รับอุปกรณ์สีเขียว [โพลารอยด์บันทึกความทรงจำ]..."

"เอฟเฟกต์อุปกรณ์ : ถ่ายไปที่หลังศีรษะ สามารถเปลี่ยนภาพที่เห็นหรือสิ่งที่จินตนาการให้กลายเป็นรูปถ่ายได้"

"หมายเหตุ : รูปถ่ายจากอุปกรณ์นี้จะคงอยู่ได้เพียง 24 ชั่วโมง"

"เอฟเฟกต์พิเศษ → ถ่ายภาพเพื่อรำลึก : ถ่ายภาพ [ไอเทม] แล้วจะสร้างฟิล์มสีขาวที่ไม่มีผลอะไรออกมา เมื่อโหลดฟิล์มกลับเข้าไปแล้วถ่ายสิ่งของอื่น จะทำให้ผลของ [ไอเทม] ที่ถูกถ่ายตอนแรก ไปสถิตอยู่บนสิ่งของชิ้นนั้นได้ชั่วคราว มีอายุการใช้งาน 24 ชั่วโมง"

"เอฟเฟกต์นี้เป็น 'เอฟเฟกต์เฉพาะตัว' มีผลเมื่อโฮสต์เป็นผู้ใช้งานเท่านั้น"

"ภารกิจปลดผนึก : ถ่ายภาพช่วงเวลาแห่ง 'ความสุข' 10 ใบ"

น่าสนใจคือ "ภารกิจปลดผนึก" ของอุปกรณ์สีเขียวชิ้นนี้ ได้มาก็อยู่ในสถานะเสร็จสมบูรณ์แล้ว มาจาก "เวทมนตร์รูปถ่าย" อันเป็นความลับของไจ๋ต๋ากับถังเสี่ยวขุยในคืนวันส่งท้ายปีเก่านั่นเอง

ความทรงจำเกี่ยวกับพ่อและแม่เหล่านั้น ทุกใบล้วนเป็น "ช่วงเวลาแห่งความสุข"

เมื่อนึกถึงสมาชิกใหม่ในครอบครัว ไจ๋ต๋าก็อดอมยิ้มไม่ได้

น่ารักรู้ความ ฉลาดเฉลียว คิดว่าแม่คงไม่เหงาแล้วที่ต้องอยู่ตงหยางคนเดียว

เพียงแต่พอนึกถึงบทสนทนาเมื่อคืน รอยยิ้มของไจ๋ต๋าก็ปนความสะเทือนใจ

เจ้าหน้าที่ศาลหวังกั๋วเฟิง ติดต่อไจ๋ต๋ากับอวี๋เสี่ยวลี่เมื่อคืน

เขาขับรถมาที่ชุมชนซานเหมา คุยกันที่หน้าประตูตึก เรื่องสาเหตุการตายของถังเฟิงอี้

ศาลได้ขอให้ฝ่ายตำรวจรื้อคดี ตรวจสอบความเป็นไปได้ของ "อุบัติเหตุ" เบาะแสถูกพบช้าไป แต่ตอนนั้นมีการถ่ายรูปเก็บหลักฐานไว้เยอะ

เพราะคดีคนตายในตงหยางมีไม่เยอะ จึงได้รับความสนใจในวงกว้าง

ตอนนี้กำลังพยายามวิเคราะห์ร่องรอยจากรูปถ่ายให้ได้มากที่สุด แต่ยากมาก จะพลิกผลการตัดสินเดิมว่าเป็นการฆ่าตัวตายได้หรือไม่ ยังลูกผีลูกคน

ถ้าทำสำเร็จ ประกันพาณิชย์วงเงินสูงที่ถังเฟิงอี้ซื้อไว้หลังจากภรรยาเสียชีวิต จะสามารถครอบคลุมหนี้สินทั้งหมดก่อนตายได้ รวมถึงบ้านที่ถูกจำนองกับธนาคารก็จะไถ่ถอนคืนมาได้

แต่คำแนะนำของหวังกั๋วเฟิงคือ : อย่างน้อยก่อนถังเสี่ยวขุยบรรลุนิติภาวะ ไม่ต้องบอกเรื่องสาเหตุการตายของพ่อให้เด็กรู้

อย่ามาพูดเรื่องสิทธิการรับรู้ แม้แต่ "พวกยึดมั่นในกฎหมาย" ก็คงไม่ยอมให้ผู้เยาว์ต้องมาแบกรับเรื่องพวกนี้

มันหนักหนาเกินไปสำหรับเด็กคนหนึ่ง ในเมื่อได้ผลลัพธ์ที่ดีที่สุดแล้ว การใช้ชีวิตอย่างมีความสุขต่อไปคือสิ่งสำคัญที่สุด

ที่น่าสนใจคือ หวังกั๋วเฟิงแนะนำให้พวกเขารีบเปลี่ยนสถานะจาก "ทดลองเลี้ยง" เป็น "รับเลี้ยงบุตรบุญธรรมอย่างเป็นทางการ" ให้เร็วที่สุด เพราะเมื่อคดีมีความคืบหน้า อาจจะมีญาติๆ โดดออกมาแย่งสิทธิ์การเลี้ยงดู บ้านในอำเภอตงหยางราคาแค่สองสามแสน สำหรับตระกูลไจ๋อาจจะไม่เท่าไหร่ แต่สำหรับหลายคนมันคือลาภก้อนโต

ต่อให้พวกเขาจะเคยรังเกียจถังเสี่ยวขุยแค่ไหน แต่ในทางกฎหมาย ญาติเหล่านี้มี "ลำดับสิทธิ์ในการรับเลี้ยง" สูงกว่าอวี๋เสี่ยวลี่

วันนี้ส่งลูกชายเสร็จ อวี๋เสี่ยวลี่น่าจะไปจัดการเรื่องนี้เป็นอย่างแรก เธอไม่อยากโดนใครมาทำให้ขยะแขยง

กลับมาที่บนเครื่องบิน ไจ๋ต๋าลูบคลำ [โพลารอยด์บันทึกความทรงจำ] อุปกรณ์ชิ้นนี้ถูก [นาฬิกาพกความไม่แน่นอน] ชี้เป้า น่าจะเพราะ "ความสามารถพิเศษ" ที่ปลดผนึกแล้วนี่แหละ

การเอาความสามารถของ [ไอเทม] ไปใส่ในสิ่งของอื่น... เป็นความสามารถที่แก้ไขกฎของระบบอีกแล้ว

กฎเหล็กยุทธภพ ลองของก่อน

ไจ๋ต๋าสะบัดข้อมือ ไพ่โจ๊กเกอร์ปรากฏขึ้นในมือ ใช้กล้องโพลารอยด์ถ่ายไปหนึ่งรูป

กลัวระบบจะจับประเด็นไม่ได้ เลยเอากล้องจ่อใกล้มาก ไพ่กินพื้นที่ไป 70% ของภาพ

แชะ รูปถ่ายค่อยๆ ถูกคายออกมา

ไจ๋ต๋าอึ้ง ก็แค่รูปถ่ายธรรมดา...

ตามที่ระบบบอก ถ้าเอฟเฟกต์ทำงาน ต้องได้ฟิล์มเปล่าสีขาวสิ

คิดดูแล้ว น่าจะเพราะไพ่โจ๊กเกอร์มีแค่ใบเดียว... ไม่ครบชุดเหรอ?

งั้นก็ยุ่งล่ะสิ เพราะในมือเขาก็มีไม่ครบ อีกใบให้อู๋เยว่พกไว้ระบุตำแหน่ง... กันโดนตีหัว

คลำๆ ดูในตัว ไจ๋ต๋าหยิบ [นาฬิกาพกความไม่แน่นอน] ออกมาถ่าย

คราวนี้ รูปที่ออกมาก็ยังเป็นรูปธรรมดา...

ไจ๋ต๋าถือรูปพิจารณา... ตรงไหนผิด? ระดับความหายากสูงไป?

น่าจะใช่ อุปกรณ์สีเขียว ย่อมมีขีดจำกัด

งั้นไจ๋ต๋าเลยหยิบตัวทดลองที่สามออกมา

[MP3 สุดตื๊ด]

MP3 รูปทรงเรือดำน้ำ สีลอกยิ่งกว่าตอนได้มาใหม่ๆ

พอกดถ่าย คราวนี้ได้ฟิล์มสีขาวออกมาจริงๆ เหมือนกล้องเสีย

แต่นี่แหละคือได้ผล...

ไจ๋ต๋าเกิดความคิดหนึ่ง เปิดฝาหลัง ใส่ฟิล์มขาวกลับเข้าไปเป็นใบแรกสุด จากนั้นคิดแล้วก็หยิบมือถือซานไจ้ (ของเลียนแบบ) สุดรักออกมาจากกระเป๋า

"แชะ"

เมื่อฟิล์มขาวถูกใช้ครั้งที่สอง กล้องคายรูปถ่ายปกติออกมา แต่ในสายตาของไจ๋ต๋า มือถือธรรมดาๆ เครื่องนั้น กลับมีเส้นแสงปรากฏขึ้น

"ยินดีด้วยโฮสต์ ค้นพบอุปกรณ์ชั่วคราว [โทรศัพท์มือถือ] : 23:59:58"

"เอฟเฟกต์อุปกรณ์ 1 : เพลงที่อุปกรณ์นี้เล่น จะส่งผลต่ออารมณ์ของผู้ฟัง การต่อสายพ่วง หรืออัดเสียงต่อ ไม่มีผล"

"เอฟเฟกต์อุปกรณ์ 2 : ผู้ฟังจะขจัดความคิดฟุ้งซ่านและค่อยๆ มีสมาธิ แต่การกระทำต้องสอดคล้องกับอารมณ์ของเพลงประกอบ หากขัดแย้งกันจะทำให้หงุดหงิดใจ"

เรียบง่ายมาก ไม่มีคำบรรยายที่มา ไม่มีหมายเหตุ ไม่มีแจ้งเตือนสิทธิ์ครอบครอง

"เอฟเฟกต์พิเศษ : BGM เฉพาะตัว" ก็หายไป ดูเหมือนจะย้ายมาได้แค่เอฟเฟกต์ปกติ

แต่ไจ๋ต๋าผู้ไวต่อตัวหนังสือ สังเกตเห็นจุดสำคัญจุดหนึ่ง

ข้อจำกัดการใช้งานของ [MP3 สุดตื๊ด] เปลี่ยนไป

ในคำอธิบายเดิม มีคำว่า "จำกัดเฉพาะหูฟัง การต่อสายพ่วง อัดเสียงต่อ หรือเปิดลำโพง ไม่มีผล"

ตอนนี้กลายเป็น "การต่อสายพ่วง หรืออัดเสียงต่อ ไม่มีผล"

หมายความว่าทั้งหูฟังและลำโพงได้รับอนุญาต หมายถึงสามารถส่งผลต่อคนหลายคนพร้อมกันได้... เป็นเพราะตัว MP3 ไม่มีลำโพง แต่มือถือมีงั้นเหรอ...

ในขณะเดียวกัน ไอเทมต้นฉบับ [MP3 สุดตื๊ด] ในหน้าต่างระบบก็ขึ้นสถานะเพิ่มเติม : "ระงับการใช้งานชั่วคราว" มีเวลานับถอยหลัง 23 ชั่วโมงกว่าๆ

รวมถึงเอฟเฟกต์ปกติที่ย้ายไป และ "เอฟเฟกต์พิเศษ" ที่ย้ายไม่ได้ ต่างก็หายไปหมด กลายเป็น MP3 ธรรมดาๆ ชั่วคราว

ไจ๋ต๋าครุ่นคิด... ระหว่างย้ายความสามารถ อุปกรณ์ต้นฉบับจะใช้ไม่ได้... มีวิธีจบก่อนเวลาไหม?

เช่นทุบมือถือเครื่องนี้ทิ้ง?

โอเค ล้อเล่น...

อุปกรณ์ชิ้นนี้ยังมีพื้นที่ให้ค้นหาอีกเยอะ เช่นถ้าเป็นสิ่งของที่เล่นเพลงไม่ได้ หรือ "ความเข้ากันได้" ไม่เกี่ยวข้องกันเลย เช่น กางเกงตัวหนึ่ง...

คงไม่ใช่กางเกงร้องเพลงได้หรอกนะ?

ต่อให้เป็น "กางเกงขาบาน" (ลำโพง) ก็เถอะ

ไจ๋ต๋านึกสนุก หันไปมองน้องขอนไม้ เธอกำลังมองเหม่ออกไปนอกหน้าต่าง

จับมือเรียวของลู่เวยมาเขย่าเบาๆ "พวงกุญแจอยู่กับตัวไหม"

เขาอยากหา "อุปกรณ์ที่แค่พกก็มีผล"

น้องขอนไม้ที่กำลังมองเมฆนอกหน้าต่างพยักหน้า ล้วงพวงกุญแจออกมาจากกระเป๋า

ไจ๋ต๋ารับมา แล้วใช้ [โพลารอยด์บันทึกความทรงจำ] ถ่ายหนึ่งรูป

หลังจากใส่ฟิล์มขาวกลับเข้าไป ไจ๋ต๋าปิ๊งไอเดีย ขอกระดาษเปล่าจากแอร์โฮสเตสมาแผ่นหนึ่ง

"แชะ"

"ยินดีด้วยโฮสต์ ค้นพบอุปกรณ์ชั่วคราว [กระดาษ] : 23:59:58"

"เอฟเฟกต์อุปกรณ์ : เมื่อพกพาจะเพิ่มพละกำลัง 10% เพิ่มโดปามีนเล็กน้อย"

ไจ๋ต๋าร้องเชี่ยในใจ! แบบนี้ก็ได้เหรอ!

มันสมเหตุสมผลตรงไหน?

ความสามารถพึ่งระบบ การพัฒนาพึ่งพาตนเองจริงๆ!

[จบแล้ว]