บทที่ 91 - [MP3 สุดตื๊ด]

บทที่ 91 - [MP3 สุดตื๊ด]

☆☆☆☆☆

รองเท้าวิ่งที่เดิมทีน่าจะเป็นสีขาวคู่นี้ ถูกของหนักทับจนแบนแต๊ดแต๋เป็นก้อนเดียว

พื้นผิวเต็มไปด้วยคราบสกปรกและฝุ่นเขรอะ บางจุดสึกหรอจนเห็นได้ชัด

แถมยังมีจุดโคลนละเอียดๆ กระจายตัวเป็นวงกว้าง ไจ๋ต๋าไม่อยากจะจินตนาการเลยว่ามันเกิดขึ้นได้ยังไง

แต่ความสกปรกเป็นแค่เรื่องรอง จุดเด่นอีกอย่างคือกลิ่น ไม่ใช่แค่กลิ่นตีนที่โชยมาเตะจมูก แต่ยังมีกลิ่นอับเฉพาะตัวของรองเท้าเก่าเก็บผสมปนเปกันด้วย

ทั้งที่วางตากลมตากฝนอยู่ข้างนอกมาตั้งนาน ยังอุตส่าห์เก็บกลิ่นได้ขนาดนี้ น่ากลัวชะมัดยาด

ถ้าไม่ได้ใส่ถุงมือ เขาคงโยนทิ้งไปแล้ว

ไจ๋ต๋าถือด้วยสองมือ ยืดแขนออกไปให้ไกลตัวที่สุดแล้วตบรองเท้าเข้าหากันแรงๆ ฝุ่นผงที่ไม่รู้ว่ามีส่วนผสมของอะไรบ้างร่วงกราวลงมา ปลิวว่อนไปตามลม เล่นเอาเขาต้องรีบหยุดมือ

เรื่องฮ่องกงฟุต (น้ำกัดเท้า) น่ะเรื่องเล็ก แต่กลัวจะติดเชื้อทางเดินหายใจตายน่ะสิ

ของสิ่งนี้... จะว่าไงดี ค่าสถานะ +15% ความอึดถือว่าสูงมาก แถมยังมีผลช่วยกระตุ้นความอยากวิ่ง นับว่าเป็นตัวช่วยที่ดีในการออกกำลังกาย

แต่จะให้ใส่เจ้านี่ ไจ๋ต๋าทำใจไม่ได้จริงๆ

เดี๋ยวลองเอาไปซักดูก่อน แล้วค่อยฆ่าเชื้อ... เฮ้อ ก็ยังทำใจยากอยู่ดี

ถ้าไม่ไหวจริงๆ ก็เก็บเข้ากรุไว้ก้นหีบ รอเอาไปผสมของอย่างอื่นละกัน

"ยินดีด้วยโฮสต์ ค้นพบไอเทมพิเศษระดับสีขาว [รองเท้าวิ่งผู้ทรหด]: เจ้าของเดิมของมันวิ่งวันละสิบกิโลเมตรทุกวันไม่เคยขาด จนกระทั่งเข่าพัง"

"สถานะปัจจุบัน: ยังไม่ครอบครอง ยังไม่เปิดใช้งาน"

"เอฟเฟกต์: เมื่อสวมใส่จะเพิ่มความอึด 15% และกระตุ้นความอยากวิ่ง"

"หมายเหตุ: กลิ่นตุๆ นี่แหละ คือกลิ่นอายของลูกผู้ชายตัวจริง"

เก็บรองเท้าเน่าใส่ถุงพลาสติก ไจ๋ต๋าเดินสำรวจต่อ

กองขยะภูเขาเลากานี้มีของดีซ่อนอยู่เยอะจริงๆ นอกจากขยะทั่วไปแล้ว ยังมีของใช้ในชีวิตประจำวันแทบทุกอย่าง ตั้งแต่สากกะเบือยันเรือรบ

ไจ๋ต๋ารื้อค้นอยู่นาน จนกระทั่งไปสะดุดตากับของชิ้นเล็กๆ ที่โผล่ออกมาจากซอกตู้ไม้เก่าๆ

มันคือเครื่องเล่น MP3

รูปทรงแคปซูลอ้วนป้อม สีเงินวาววับ ดูคุ้นตาอย่างประหลาด

วินาทีที่นิ้วสัมผัส เส้นแสงสีเขียวก็พุ่งวาบเข้าตา

สีเขียว!

"ยินดีด้วยโฮสต์ ค้นพบไอเทมพิเศษระดับสีเขียว [MP3 สุดตื๊ด]: ดนตรีคือยาใจ ดนตรีคือชีวิต"

"สถานะปัจจุบัน: ยังไม่ครอบครอง ยังไม่เปิดใช้งาน"

"เอฟเฟกต์ 1: เมื่อใช้งาน จะขยายอารมณ์ความรู้สึกที่ได้รับจากบทเพลงอย่างมหาศาล (ทั้งสุข เศร้า เหงา รัก) จำกัดเฉพาะการใช้หูฟัง การต่อลำโพงหรืออัดเสียงไม่มีผล"

"เอฟเฟกต์ 2: ขณะฟังเพลงจะช่วยขจัดความคิดฟุ้งซ่านและเพิ่มสมาธิ แต่พฤติกรรมต้องสอดคล้องกับอารมณ์ของเพลง (BGM) หากอารมณ์ขัดแย้งกันจะทำให้จิตใจว้าวุ่น"

"เอฟเฟกต์พิเศษ 'ใน BGM ของฉันไม่มีใครเอาชนะฉันได้' (ยังไม่ปลดล็อก): สามารถกำหนดเพลงเฉพาะหนึ่งเพลงเป็น BGM ประจำตัว เมื่อเปิดเพลงนี้ผลของเอฟเฟกต์ทั้งหมดจะเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ"

"ภารกิจปลดผนึก: ลดน้ำหนักสะสม 50 กิโลกรัม"

"หมายเหตุ: ระวัง! เมื่อคุณดำดิ่งอยู่ในจังหวะดนตรีของตัวเอง คนรอบข้างอาจมองว่าคุณบ้า โอกาสหน้าแตกและสังคมรังเกียจสูงมาก"

คิดไม่ถึงว่าจะเป็นไอเทมระดับสีเขียว!

และที่เซอร์ไพรส์กว่านั้นคือ ไจ๋ต๋ารู้จักรุ่นของมันด้วย

"Aigo (อ้ายกั๋วเจ่อ) รุ่นเรือดำน้ำ MP3"

ที่เขาจำแม่นขนาดนี้ เพราะตอนมัธยมต้นอู๋เยว่เคยมีอยู่เครื่องหนึ่ง เขาอิจฉาแทบตาย ได้ยินว่าราคาตั้งหกเจ็ดร้อยหยวน สมัยนั้นถือว่าเป็นของฮิตระเบิดระเบ้อ

อาเจ็กของอู๋เยว่ซื้อให้เป็นของขวัญตรุษจีน เจ้าหมอนั่นเอามาอวดที่โรงเรียนทุกวัน

ตัวเครื่องเป็นทรง "แคปซูล" อวบๆ หรือจะเรียกว่าทรงเรือดำน้ำก็ได้ ของอู๋เยว่เป็นสีแดง ส่วนอันนี้เป็นสีเงิน

ด้านหนึ่งมีห่วงร้อยเชือก อีกด้านดึงฝาออกมาเป็นหัว USB

เอฟเฟกต์นี้... โหดมาก ไจ๋ต๋าต้องเอามาให้ได้!

"คุณลุงครับ ของพวกนี้ลุงจะเอาไปทำอะไรเหรอ"

ไจ๋ต๋าหันไปถามชายชราที่กำลังง่วนอยู่กับการรื้อตู้ไม้ใบนั้น

ชายชราคนนี้ไม่ใช่พนักงานกวาดถนน ดูจากการแต่งตัวที่ดูทะมัดทะแมง ใส่ชุดหมีช่างสีน้ำเงินซีดๆ แถมยังมีกล่องเครื่องมือวางอยู่ข้างๆ

"อ้อ รื้อเอาไม้น่ะ จะเอาไปทำขาตู้หน่อย"

ชายชราเงยหน้าขึ้น ใบหน้าตอบและมีรอยย่นลึก แต่ดวงตาดูแจ่มใสมีพลัง

"ลุงเป็นช่างไม้เหรอครับ"

"ก็พอทำได้นิดหน่อย ร้านลุงอยู่ตรงถนนเทียนไท่นี่เอง รับซ่อมของเก่า รับทำเฟอร์นิเจอร์ด้วย"

ไจ๋ต๋าพยักหน้า ถนนเทียนไท่... ก็แถวๆ ยิม "ไวกิ้งคอมแบท" นั่นแหละ ย่านนั้นเป็นย่านการค้าเก่าแก่ มีร้านรวงประเภทนี้เยอะแยะ

[จบแล้ว]