Chapter 139: The Final War

Chapter 139: The Final War

---

โอเว่นยึดป้อมปราการหลักคืนได้.

ข่าวลือเกี่ยวกับผมกำลังแพร่กระจายไปทั่วโลกเบื้องล่าง

ผมมีหัวใจราชานรกและดาบจักพรรดิ ทหารต่างสงสัยว่าผมเป็นราชาจริงๆหรือ.

ผมไม่ได้ประกาศอย่างเป็นทางการ ปล่อยมันเป็นหน้าที่ของข่างลือ.

‘แม๊กซิมั่ม ทำไมเขายังไม่มา?’

มันแตกต่างจากมาดาริหรือคนอื่นๆ พวเขาจะยังไม่เคลื่อนไหวจนกว่าจะแน่ใจ.

อย่างไรก็ตามมันควรจะมีสักคนที่เคลื่อนไหวหลังจากได้ยินข่าวลือ.

ผู้บัญชาการที่โหดร้ายแม๊กซิมั่ม.

เขารู้จักผม เขาเป็นคนให้ดาบจักพรรดิแก่ผมด้วยตนเอง นอกจากนี้ผมไม่ได้อยู่ในระบบแล้วเขายังยอมรับผมอยู่ไหม.

เขาอาจจะสรรเสริญเหมือนเมื่อก่อนหรือไม่? หรือบางที..เขาอาจจะเป็นศัตรู?

แน่นอนว่าผมไม่ได้รอแค่ปฎิกิริยาของเขา.

พลังจากที่จัดการป้อใจยเข้าที่เข้าทางแล้วผมเริ่มมองถึงการกระทำอื่นๆได้อย่างรอบคอบ.

ลมเริ่มพัดมา ผมวางแผนที่จะดูสิ่งนี้จนจบ

‘ฉันต้องไปส่วนกลาง.’

ผมจำเป็นต้องได้รับความยิมยอมจากผู้บัญชาการทุกคนก่อนที่จะได้เข้าไปเอาในสมบัติ.

ถ้าพวกเขาไม่ปฏิบัติตามฉันแล้วผมจะทุบตีพวกเขาให้ละเอียด.

"ตามมา!"

ลมเริ่มมาเล็กน้อย.

มีการตื่นตัวในขณะที่ผมเคลื่อนไหว.

กองกำลังที่เดินทางจากใต้ไปสู้เขตกลางอย่างไม่ลังเล.

มีผู้บัญชาการ12คนมาดาริได้กลับสู่โลกและโอเว่นอยู่ข้างผม.

การพัฒนาในอนาคตขึ้นอยู่กับว่าพวกเขายอมรับผมหรือไม่ แต่ผมจะสร้างทางไปยังตรงหน้าพวกเขาก่อนตัดสินใจ.

ผมจะทำให้พวกเขาเลือก.

พร้อมด้วยกองกำลังที่เหลือจากมาดาริ ผมรู้สึดซาบซึ้งกับทหารม้าแพนท่อม มันไม่ใช่เรื่องเกินจริงที่จะบอกว่ามันเป็นกองทัพที่ดีที่สุด.

"กินพวกที่อ่อนแอ.”

โลกนี้เหมาะกับการรอดชีวิต.

ผมตัดสินใจที่จะก้าวต่อผู้บังคับบัญชาที่อ่อนแอที่สุด.

พวกเขาตดใจและไม่ได้เตรียมพร้อม หลังจากที่พวกเขาอ้างว่าทำ‘ถูกต้องตามกฎ’ และโกหกต่อโลก.

'พวกเขาเป็นสุนัขที่ไม่ควรจะปล่อยให้มีชีวิต.’

มันเหมือนกับผู้บัญชาการยกกแงกำลังออกจากโกดัง.

โชคร้ายที่พวกเขาคิดว่าผมเป็นจักพรรดิ มันเหมือนกับสุนัขที่วิ่งไล่งับหางตนเอง.

เป็นที่เข้าใจได้.

มันไม่ใช่เรื่องง่ายที่ราชานรกจะปรากฎตัวอย่างฉับพลัน การจัดการมาดาริไม่ได้หมายความว่าผมเป็นราชานรก.

‘ความโกรธและการชดเชย เมื่อเวลาผ่านไปพวกเขาก็จะไม่ปล่อยคอของเขาให้ลอยออกไป.’

อย่างไรก็ตามนี่เป็นแค่ 'ความคิด' ของผมเท่านั้น

ผมยกดาบขึ้น พวกเขาถูกปกคุลมไปด้วยยาพิษที่เป็นอันตรายอย่างมาก และอาจจะตายได้จากการโนแทงทีเดียว.

นอกจากนี้ ... ผมรู้สึกประหลาดใจมากขึ้นในสนามรบ.

เวลาผ่านไป พวกเขาอยู่ข้างผม.

ผมมีชัยชนะ

ผู้บัญชาการภาคกลางลดหัวเข่าของเขาโดยไม่ลังเล ผู้บัญชาการ3คนได้กลับสู่พื้นโลกแล้ว มีผูบัญชาการเหลือ8คนและผมต้องจัดการกับพวกเขาอีก7คน.

กองทัพของผมเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วมันอาจจะสูสีกับของแม๊กซิมั่มก็ได้.

แต่หลังจากที่ผู้บัญชาการสามคนได้พ่ายแพ้ให้กับผม มีบางคนเดินทางมาที่ป้อมปราการของผม.

เขา..คือแม๊ก.

"ฝ่าบบาท! ฝ่าบาทอยู่นี่จริงๆ?”

“มันดูไม่เหมือนหรอ.”

Flop!

นี่เป็นสถานที่ของผม แม๊กเป็นคนเดียวที่อยู่ที่นี่.

แม๊กคุกเข่าลงข้างนึง

"ให้อภัยด้วยที่กระหม่อมมาสาย กระหม่อมคิดว่ามีใครบางคนแอบอ้างเป็นฝ่าบาทและไม่ได้เคลื่อนไหว กระหม่อมคิดว่ามันเป็นกับดักของใครบางคน แล้วกระหม่อมก็ได้ยินเกี่ยวกับความสำเร็จของพระองค์...”

นั่นคือเหตุผล ว่าทำไม.

ผมพยักหน้า.

“ผมไม่สน.”

"หลังจากที่จัดการผู้บัญชาการคนอื่น แม๊กซิมั่มก็ถูกบังคับให้เชื่อว่าราชาได้กลับมา ผมไม่สามารถให้อภัยคนที่ไม่เนรคุณหรอกนะ!”

แม๊กกำหมัดแน่น ผมยิ้มน้อยๆและถามคำถามที่ผมอยากรู้.

“แม๊กซิมั่ม. ผมบอกว่าคุณเป็นกลาง แล้วเหตุผลที่คุณเคลื่อนไหวอยู่เบื้องหลังคืออะไร? คุณกำลังต้องการสมบัติ?”

แม๊กส่ายหัว และทำเสียงดัง.

"เป็นได้ได้อย่างไร?หลังจากที่ได้เห็นฝ่าบาทแล้วผมก็เริ่มเคลื่อนไหวเพื่อทำความสะอาด.ความภักดีที่ผมมีให้ฝ่าบาทถูกบิดเบื้อน ผมรู้สึกผิดหวังมากและกลับมา...”

ผมเป็นเหตุผลที่ทำให้เขาเคลื่อนไหว แม้ว่าเขาจะมีความผิด แต่ผมก็ไม่ใช่ราชานรก มันไม่จำเป็นต้องลงโทษเขา.

“แม๊กซิมั่ม คุณจะติดตามผมและลงโทษผู้บัญชาการคนอื่น?”

"แน่นอน ผมมาเพื่อทำแบบนั้น ทหาร3แสนคนของแม๊กซิมั่มคนใหม่ จะติดตามฝ่าบาท.”

"เอาล่ะ ผมจะไม่สงสัยคุณ”

"ขอบคุณ!"

แม๊กจรดหน้าผากติดพื้นมากที่สุด.

"ฝ่าบาทมาแล้ว...ดังนั้นฝ่าบาทไม่ควรทำทุกอย่าง?”

ผมตอบกลับว่าไม่ใช่เรื่องใหญ่เลยเขาเงยหน้าขึ้นและพูด.

“ผมจะดูแลทุกอย่าง.”

"พาผมออกจากโลกเบื้องล่าง.”

เขารู้สึกผิดหวังเล็กน้อย มันเป็นธรรมชาติ เขารอมานานแลัวในโลกเบื้องล่าง ในที่สุดผมก็มา ดังนั้นเขาจึงมีความสุขโดยที่ไม่คิดว่าผมจะออกไป.

“แม๊กซิมั่ม. มันไม่มีอะไรที่ชัดเจน และมีเวลาสั้นๆเท่านั้นที่ต้องรอ.”

เขาเชื่อมั่นว่าผมความจำเสื่อม เขาพร้อมที่จำทำตามผมไม่ว่าอะไร.

ถ้ามีทางออกจากขุมสมบัติก็จะมีทางออกโลกใบนี้ อาจจะเป็นไปได้ที่จะมาเชื่อมโยงสถานที่นี้กับดันเจี้ยนของผม มีบางอย่างที่อาจจะเป็นไปได้ แต่ผมไม่สามารถพูดง่ายๆ.

“แม๊กซิมั่มคนใหม่นี้ จะช่วยฝ่าบาทจนกว่าจะกลับสู่โลก.”

แม๊กซิมั่มกำจัดความสงสัยของเขาทั้งหมดและช่วยผมกลับสู่โลก.

เมื่อพิจารณาการต่อสู้อย่างต่อเนื่องที่เกิดขึ้นในอนาคตความคิดของแม๊กก็ถูกต้อง.

ดังนั้นแม๊กเข้าร่วมกับผมแล้ว พลังของผมก็เพิ่มขึ้นอีก2เท่า

ไม่จำเป็นต้องกลัวอีกต่อไป.

นี่เป็นโอกาสทองในการจัดการผู้บัญชาการและเปิดขุมทรัพย์.

ผมได้ยึดครองภาคกลางได้อย่างรวดเร็ว

มีข่าวลือว่าผมร่วมมือกับแม๊กเพื่อจัดการผู้บัญชาการคนอื่นๆ พวกเขาจึงค่อนข้างตื่นกลัว.

มันไม่แย่สำหรับผม ผมได้รวบรวมกองกำลังมากพอและผมก็พอใจกับการเติบโตของมัน.

"ผู้บัญชาการทุกคนเริ่มที่จะรวมพลแล้ว เราต้องจัดการก่อนที่คนอื่นๆจะพร้อม.”

แม๊กแนะนำผม แต่ความคิดของผมต่างออกไป.

"ปล่อยพวกมันไป เราจะจัดการทั้งหมดในทีเดียว”

มันเป็นโอกาศเดียวที่จะจัดการเขาทั้งหมด.

มันใช้เวลานานเกินไปที่จะไปเดินไปรอบๆแล้วค่อยๆจัดการทีละคน.

ผมได้จัดการผู้บัญชาการ3คนภายใน60วัน พวกเขาตื่นตัวและหนีหายไปอย่างรวดเร็ว แม้แต่ตอนนี้ก็ไม่แปลกที่จะเกิดขึ้น.

‘พวกเขาจะเตรียมตัว.’

พวกเขาไม่ได้แสดงตัวว่าต้องการที่จะยอมรับผม พวกเขารอผมแสดงความอ่อนแอออกมา มันจะดีกว่าถ้าเราจะกวาดล้างพวกเขาทั้งหมดในครั้งเดียว.

“แม๊กซิมั่มและโอเว่น.ฝึกทหารและเตรียมพร้อมสำหรับสงครามครั้งสุดท้าย เราจะเสร็จสิ้นทุกอย่างพร้อมกัน.”

"แม๊กซิมั่มคนใหม่จะติดตามฝ่าบาท.”

"โอเว่นคนใหม่จะติดตามฝ่าบาท.”

ทั้งสองคนต้องการที่จะติดตามผมใยภายภาคหน้า.

แม๊กและโอเว่น ดูเหมือนจะมีความสุขกับสถานการณ์นี้ ความเข้าใจผิดว่าผมเป็นราชานรกที่ต้องการรักษาจนกว่าจะหาย.

‘ฉันต้องพร้อม.’

ดาบของมูนเกือบเสร็จแล้ว ด้วยการเปลี่ยนแปลงนิดหน่อยมันก็จะเป็นของผมโดยสมบูรณ์

'ผมต้องใช้เวลาหลายเดือนกว่าจะสมบูรณ์.’

ผมแม่มปากแน่นขณะที่เข้าห้องฝึกฝน.

มือของผมจับไปที่วาธและดาบจักพรรดิ มันสั่นและมันก็ตื่นเต้น.

3เดือน.

นั่นเป็นเวลาในการรวบรวมศัตรูทั้งหมด ผู้บัญชาการที่เหลืออีก6คนได้จัดตั้งพันธมิตรชั่วคราว.

แม๊กและผมต่างก็คิดว่ามันเป็นอะไรที่ไร้สาระ อาจจะเป็นเพราะว่าเขาถูกคุกคามเกี่ยวกับราชานรก แต่มันก็ทำให้ง่ายขึ้น.

กองทัพของผมมีถึง5แสนและผมยังมีผู้บัญชาการที่ยอดเยี่ยมติดตามอีก2คน มันเสี่ยงที่จะบัญชาทหารโดยไม่มีพวกเขา.

กองทัพของศัตรูมีทหารประมาณ 600,000 คน พวกเขามีตัวเลขที่สูงกว่าเล็กน้อย.

อย่างไรก็ตามผู้บัญชาการทั้งหกคนแทบเข้ากันไม่ได้ เห็นได้ชัดว่าการทำงานเป็นทีมของพวกเขาไม่ตรงกันซึ่งแตกต่างจากกองทัพของผม.

"ผมขอโทษ คนไรความสามารถเหล่านั้นเอาใจออกห่างคุณ.”

แม๊ก อายความคิดของพวกเขา.

นี่เป็นด้านหน้าของขุมสมบัติ มันเป็นสถานที่สมบูรณ์แบบสำหรับสงครามครั้งสุดท้าย แต่ผมรู้สึกเสียใจอีกครั้งที่ผู้บัญชาการเหล่านั้นเป็นศัตรู.

แต่เดิมพวกเขาติดอยู่ในโลกเบื้องล่าง ดังนั้นพวกเขาจึงตำหนิผม

"มันไม่ใช่บาปของคุณ พวกเขาไม่สามารถจัดการกับเวลาได้และมันก็กลายเป็นความเสียหาย.”

ผมยักดาบจักพรรดิขึ้น.

และเล็งไปที่ศัตรู.

“แม๊กซิมั่ม.ถ้าคุณรู้สึกผิดงั้นก็เอาหัวลงไว้ตรงนี้ ผมให้เวลามากมายในการยอมรับผม ตัดหัวคนที่ไม่ยอม ผมจะยกดทษให้คุณ.”

“กระหม่อมจะทำตามที่พระองค์พูด กระหม่อมจะเอาหัวพวกน่าเกลียดเหล่านั้นมาอยู่ใต้ฝ่าพระบาทของพระองค์.”

แม๊กลุก.

ผมมองไปข้างหน้า

มีทหารกว่า1ล้านคนมาอออยู่ที่หน้าขุมทรัพย์

เป็นที่ราบกว้าง ทั้งสองฝ่ายหันหน้าเข้าหากัน

เฉพาะผู้ชนะเท่านั้นที่สามารถเปิดประตูสู่ขุมสมบัติได้ ผู้แพ้ก็จะเงียบและกลับมาลงสู่โลก.

"โจมตี!"

ผมตะโกนในขณะที่รีบวิ่งไปข้างหน้า.

มันเป็นจุดเริ่มต้นของสงครามครั้งสุดท้าย.

Tเขามีกลิ่นของความตายอยู่ทุกแห่ง เป็นที่คุ้นเคย มันปลอบโยนเหมือนบ้าน.

ศัตรูหลายคนถูกปล้นด้วยวาธและดาบของจักรพรรดิ

Chwack! Chwaruruk!

ผมหมุนดาบของผม.

ความมึนงง!

เทคนิคที่สมบูรณ์ของมูนเป็นอะไรที่น่าทึ่ง ผมจมอยู่ในความรู้สึกนั้น

ขณะที่ผมใช้ดาบและฆ่าศัตรูอยู่เรื่อยๆ ผมรู้สึกว่าบางสิ่งบางอย่างเปลี่ยนแปลงไปในตัวผม การเปลี่ยนแปลงนี้เป็นไปตามธรรมชาติผมยอมรับมัน.

พลังเวทที่ไหลออกมาจากหัวใจเกิดความผันผวน.

Kuaaaang!

จากนั้นสายฟ้าพระเจ้าก็ตื่นขึ้นมา.

สายฟ้าพระเจ้าเผาศัตรูทั้งหมดด้านหน้าของผม มันเป็นการรวมตัวกันหลังจากที่ผ่านไปเนิ่นนานแต่ผมก็ชอบเวลานั้น.

เมื่อเวลาล่วงเลยผมก็ค่อยๆเร็วขึ้น แสงจันทร์เริ่มรุนแรงขึ้นและรู้สึกเหมือนหัวใจของผมพังทลาย

ดูเหมือนเวลาจะเร็วขึ้น.

‘อ่า!’

ในจุดนึงสิ่งต่างๆในตัวผมก็เริ่มเปลี่ยนแปลง

พลังพุ่งขึ้นปุบปับ!

ผมรู้สึกเหมือนทุกอย่างกลับมา.

ความจริงแล้วผมรู้สึกแข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิม มันเหมือนกับเพิ่มขีดจำกัดใหม่

‘ฉันทะลวงขีดจำกัดแล้ว.’

ถูกต้อง ความรู้สึกที่ผมไม่เคยเจอมาก่อน แต่มั่นใจว่าผมทำลายขีดจำกัดแล้ว ศักยภาพของผมเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว...!

มีรอยยิ้มบนใบหน้าของผม.(ไม่มีก็แปลก เห็นบ่นมาตั้งแต่ตอนแรกๆ)

ผมตื่นออกมาอย่างไม่เต็มใจในช่วงนี้.

เหตุผลเพราะ?

แกร์นดยุคได้ซ่อนความลับเพื่อทำลายขีดจำกัด.

'เราทำสำเร็จ’

โลกเบื้องล่างช่วยผมไว้มากจริงๆ.

ถ้าผมไม่เติบโตมากกว่านี้แล้วในที่สุดผมอาจจะพ่ายแพ้แต่มันไม่ใช่ในอนาคต.

พวกเขาอาจเติบโตขึ้นได้เท่ากับผม ผมต้องการแก้ไขปัญหานี้ก่อนที่จะเกิดขึ้น.

‘ฉันต้องจบสงคราม.’

มันกำลังจะจบเร็วๆนี้