บทที่ 19 พบฉินรั่วเหยาอีกครั้ง

บทที่ 19 พบฉินรั่วเหยาอีกครั้ง

ฉินรั่วเหยาอดสงสัยไม่ได้ว่าเจ้าของรถคันนี้จะเป็นคนแบบไหน

ถ้าเขาเป็นชายหนุ่มอายุราวๆ ยี่สิบปี ครอบครัวของเขาจะต้องร่ำรวยมากแน่ๆ อาจจะเหนือกว่าตระกูลหลินลี่ด้วยซ้ำ

หลินเสวียนเดินนำพ่อบ้านหวังไปยังรถ

"อ๊ายยย!" หลี่ซืออวี่อุทานอย่างตื่นเต้น "เหยาเหยา เขาหล่อมาก! ฉันนึกไม่ถึงเลยว่าเจ้าของรถคันนี้จะทั้งหล่อแถมยังหนุ่มขนาดนี้!"

หัวใจของฉินรั่วเหยาเต้นระรัว

เขาดูดีกว่าหลินลี่เสียอีก...

"เหยาเหยา ฉันได้ยินมาว่าพวกลูกคนรวยรุ่นสองเนี่ย ชอบผู้หญิงที่ทั้งสวยและอ่อนหวาน ถ้าเธอได้ทำความรู้จักกับเขานะ เขาจะต้องตกหลุมรักเธอแน่ๆ"

"เป็นไปไม่ได้หรอก ฉันจะมีเสน่ห์ขนาดนั้นได้ยังไง" ฉินรั่วเหยาหน้าแดง

"เหยาเหยา เธอก็ถ่อมตัวเกินไปแล้ว เธอเป็นถึงดาวเด่นของมหาวิทยาลัยชิงฮวา เป็นเทพธิดาในใจของคนตั้งมากมายในมหา'ลัยเราเลยนะ! ถ้าเธอไม่มีเสน่ห์ แล้วใครเขาจะมาชอบเธอล่ะ"

"นายน้อยหลินครับ คุณหนูฉินรั่วเหยากำลังมองท่านอยู่ครับ" พ่อบ้านหวังกระซิบกับหลินเสวียน

"แล้วมันเกี่ยวอะไรกับฉันล่ะ" หลินเสวียนก้าวขึ้นรถโดยไม่แม้แต่จะเหลือบมองฉินรั่วเหยา

พ่อบ้านหวังขมวดคิ้ว เขาเฝ้าสังเกตสีหน้าของนายน้อยหลินอยู่ตลอด หรือว่านายน้อยหลินจะไม่แยแสคุณหนูฉินรั่วเหยาอีกต่อไปแล้วจริงๆ

หลินเสวียนขับรถจากไป

ฉินรั่วเหยาแสดงสีหน้าผิดหวัง เขาจากไปแล้วจริงๆ เธอพยายามจะเข้าไปหาเขา แต่พวกบอดี้การ์ดก็คอยคุ้มกันแน่นหนา ทำให้เธอไม่มีโอกาสเข้าใกล้เขาเลย เธอไม่รู้ว่าตัวเองจะมีโอกาสได้พบเขาอีกหรือเปล่า

โรงแรมรอยัล

"เลขาเจียง เราจะทำยังไงกันดีครับ" เส้าซิงฝานเดินไปมาอย่างร้อนใจ

เจียงชิงก็ขมวดคิ้วมุ่น นึกหาวิธีแก้ปัญหาใดๆ ไม่ออก

เส้าซิงฝานแหงนมองฟ้าพลางกล่าว "ถ้าเพียงแต่เรามีถังดับเพลิงมาดับไฟโทสะของท่านประธานซูได้ก็คงดี แต่ผมเกรงว่าคงไม่มีถังดับเพลิงไหนในโลกที่สามารถดับไฟของท่านประธานซูได้"

ถังดับเพลิง?

ดวงตาของเจียงชิงเป็นประกาย

"นึกออกแล้ว!"

"เลขาเจียง คุณคิดวิธีออกแล้วเหรอครับ" เส้าซิงฝานรีบถาม

"ก็ใช้ผู้ชายเป็นถังดับเพลิงไงล่ะครับ" เจียงชิงยิ้มเจ้าเล่ห์

"ผู้ชายเหรอครับ" เส้าซิงฝานมองอย่างไม่เชื่อสายตา "ท่านประธานซูโกรธขนาดนี้ก็เพราะผู้ชายไม่ใช่เหรอครับ แถมท่านก็รังเกียจผู้ชายมาตลอด แล้วผู้ชายที่ไหนจะมาช่วยให้ท่านใจเย็นลงได้ล่ะ พวกผู้ชายตัวเหม็นนั่นไม่ราดน้ำมันเข้ากองไฟก็บุญแล้ว"

"ผู้ชายคนอื่นอาจจะไม่เหมาะ แต่คนๆ นี้อาจจะเหมาะก็ได้" เจียงชิงยิ้ม

"ใครครับ" เส้าซิงฝานถามอย่างใคร่รู้

"เดี๋ยวคุณก็รู้เองแหละน่า" เจียงชิงพูดอย่างมีลับลมคมใน "ผมขอไปโทรศัพท์ก่อน"

เจียงชิงโทรศัพท์หาหลินเสวียน

หลินเสวียนขมวดคิ้วเมื่อมองชื่อที่ปรากฏบนหน้าจอโทรศัพท์

เจียงชิงเป็นเลขาของซูฮวา และเขาก็ไม่เป็นมิตรกับหลินเสวียนมาตลอด ทำไมวันนี้เขาถึงเป็นฝ่ายติดต่อมาหาเขาเอง

"เลขาเจียง มีอะไรให้ผมช่วยหรือเปล่าครับ" หลินเสวียนกรอกเสียงไปตามสาย

"นายน้อยหลินครับ เกิดเรื่องกับท่านประธานซู เราต้องการให้คุณรีบมาช่วยหน่อยครับ" เจียงชิงกล่าวด้วยน้ำเสียงร้อนรน

หลินเสวียนยิ่งสับสน เขาจะไปช่วยอะไรได้ แต่ในเมื่อเจียงชิงถึงกับเป็นฝ่ายติดต่อมาเอง คงไม่ใช่เรื่องเล็กน้อยแน่นอน เขาถือโอกาสนี้สร้างความไว้วางใจและทำคะแนนกับซูฮวาได้

"ได้ครับ พวกคุณอยู่ที่ไหน" หลินเสวียนถาม

เจียงชิงบอกที่อยู่แก่เขา ซึ่งห่างจากจุดที่หลินเสวียนอยู่เพียงแค่ขับรถห้านาที หลินเสวียนจึงขับรถไปที่นั่นทันที

เส้าซิงฝานกลับเข้าไปในห้องส่วนตัว

ในตอนนี้ มีชายหนุ่มหน้าตาค่อนข้างดีคนหนึ่งกำลังคุกเข่าอยู่เบื้องหน้าซูฮวา ส่วนชายพุงพลุ้ยอีกคนยืนตัวสั่นอยู่ข้างๆ

เส้าซิงฝานมองไปยังสตรีผู้งดงามอย่างน่าทึ่งซึ่งนั่งอยู่บนโซฟา เธอกำลังแผ่รัศมีอึมครึมและน่าสะพรึงกลัวออกมา เขาจึงรีบปาดเหงื่อที่หน้าผากของตนอย่างลนลาน