ตอนที่ 38 บริษัทบริษัทจินฮวา ฟาร์มาซูติคอล

สมาชิกชมรมหยงฮุ่ยฉวนที่ตามเกาจงหมินมาด้วย ต่างก็จ้องหลินหยวนด้วยสายตาไม่พอใจ พวกเขาไม่เคยต้องก้มหัวให้ใครขนาดนี้มาก่อน

แต่เมื่อเกาจงหมินยอมศิโรราบเอง พวกเขาก็ได้แต่โกรธแต่ไม่กล้าพูดออกมา หากไปล่วงเกินหลินหยวนเข้า เกรงว่าเกาจงหมินจะต้องลำบากไปอีกหลายวัน

"ที่แท้คลินิกของฉันก็เป็นเพราะคุณเกาเป็นคนสั่งให้คนมาทำลายสินะ?" หลินหยวนพูดขึ้นช้า ๆ พลางยิ้มบาง ๆ หันไปมองประตูกระจกและประตูกันขโมยที่ยังไม่ได้เปลี่ยน ก่อนถอนหายใจ "ไม่รู้ว่าใครกันแน่ที่มาทำลายคลินิก ช่วงนี้ฉันไม่กล้าเปลี่ยนประตูเลย กลัวจะถูกทุบซ้ำอีก"

เกาจงหมินแอบกัดฟัน อยากจะถามเหลือเกินว่า ไหนบอกว่าไม่รู้จักฉัน แล้วรู้ได้ยังไงว่าฉันแซ่เกา?

แต่แน่นอนว่าเขาไม่กล้าถาม ได้แต่รีบแสดงความจริงใจ "คุณหมอหลินวางใจได้เลย ก่อนค่ำวันนี้ผมจะให้คนมาเปลี่ยนประตูกันขโมยให้ใหม่ ถ้าต่อไปมีใครมาหาเรื่องที่คลินิกคุณอีก นั่นถือเป็นความรับผิดชอบของผมเอง"

คำพูดนี้ของเกาจงหมิน ไม่ใช่แค่เรื่องเปลี่ยนประตูธรรมดาอีกต่อไปแล้ว นับจากนี้ไป คลินิกของหลินหยวนจะไม่มีนักเลงหัวไม้หน้าไหนกล้าเข้ามาก่อกวนอีก เพราะชมรมหยงฮุ่ยฉวนถือเป็นเจ้าถิ่นตัวจริงของย่านนี้

"คุณเกา เชิญกลับได้แล้วครับ ผมทราบเรื่องของคุณแล้ว อีกสองสามวันให้คนมารับยา" หลินหยวนพูดเรียบ ๆ

"ได้ครับ งั้นผมไม่รบกวนแล้ว" เกาจงหมินพยักหน้า เขารู้ดีว่าหลินหยวนยอมตกลงแล้ว เพียงแต่ยังต้องรอดูความจริงใจของเขาอีกสักสองวัน

หลังจากเกาจงหมินและพรรคพวกชมรมหยงฮุ่ยฉวนออกไป หวังจั้นจวินจึงพูดขึ้นว่า "ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมคุณถึงไม่เคยกังวลเรื่องการแก้แค้นของชมรมหยงฮุ่ยฉวน ที่แท้คุณวางแผนไว้ตั้งแต่คืนนั้นแล้ว"

ตอนนี้หวังจั้นจวินยอมรับหลินหยวนอย่างหมดใจ ที่แท้ที่เขายังไม่เปลี่ยนประตูคลินิกก็เพราะรู้ล่วงหน้าแล้วว่าจะมีคนมาเปลี่ยนให้

หลินหยวนเพียงแค่ยิ้ม ไม่ได้พูดอะไร คืนวันนั้นที่เขาไปหาเกาจงหมิน ไม่ใช่แค่ไประบายอารมณ์ ชมรมหยงฮุ่ยฉวนเคยชินกับการกร่าง หากไม่จับจุดอ่อนไว้ จะยอมสยบได้อย่างไร? จุดอ่อนของชมรมนี้ก็คือเกาจงหมินนั่นเอง ไม่มีใครจัดการได้ผลเท่าเขา

คืนนั้นหลินหยวนลงฝ่ามือใส่เกาจงหมินถึงสามครั้ง สะเทือนถึงอวัยวะภายในและเส้นลมปราณ บาดแผลนี้ไม่ใช่ใครก็รักษาได้

เขาไม่กลัวว่าเกาจงหมินจะมาเล่นตุกติกทีหลัง เพราะถ้าทำได้ครั้งหนึ่ง ก็ย่อมทำได้อีกครั้ง ทั้งเขาและเกาจงหมินต่างก็รู้ดี

ไม่ถึงครึ่งชั่วโมงหลังเกาจงหมินจากไป ก็มีคนมาเปลี่ยนประตูกระจกและประตูกันขโมยให้คลินิกทันที ประตูกระจกเป็นกระจกกันกระสุนคุณภาพเยี่ยม แข็งแรงกว่าของเดิมหลายเท่า ส่วนประตูกันขโมยก็ใช้วัสดุชั้นดี พร้อมกันนั้นเกาจงหมินยังให้คนไปตามช่างที่เคยตกแต่งคลินิกหลินหยวนมาอีกครั้ง และประกาศว่าค่าใช้จ่ายทั้งหมดเขารับผิดชอบเอง

เรื่องเหล่านี้หลินหยวนไม่ต้องกังวลอีกแล้ว เขากลับบ้านไปอ่านหนังสือเหมือนเดิม ทุกเช้าก็แวะไปเยี่ยมสวีชิงเฟิงที่โรงพยาบาลประจำมณฑล

สามวันต่อมา ทุกอย่างในคลินิกก็เตรียมพร้อม ตู้ยา โต๊ะ เก้าอี้ที่สั่งทำพิเศษก็ส่งมาครบ เหลือเพียงจัดเตรียมสมุนไพรและดำเนินเรื่องเอกสารเปิดคลินิกแพทย์แผนจีนอีกเล็กน้อยก็พร้อมเปิดกิจการ

เช้าวันนี้ หลังอาหารเช้า หลินหยวนโทรหาเมิ่งซินหาน แจ้งว่าจะเข้าไปตรวจดูสมุนไพร หากไม่มีปัญหา ก็จะเซ็นสัญญากับบริษัทของเมิ่งซินหาน ให้เป็นผู้จัดส่งสมุนไพรให้คลินิกของเขาในอนาคต

เมิ่งซินหานกับเฟิงหนานทำงานอยู่ที่บริษัทบริษัทจินฮวา ฟาร์มาซูติคอล เจียงโจว จำกัด บริษัทนี้ถือเป็นบริษัทใหญ่มีชื่อเสียงของมณฑลเจียงโจว ผลิตทั้งยาแผนปัจจุบัน ยาจีนแปรรูป และมีธุรกิจสมุนไพรจีนด้วย

สำนักงานใหญ่ของบริษัทจินฮวา ฟาร์มาซูติคอลตั้งอยู่ที่เมืองเจียงจง เมิ่งซินหานกับเฟิงหนานเป็นพนักงานฝ่ายขายของบริษัท

หลินหยวนลงจากรถหน้าบริษัท เดินเข้าไปที่ชั้นหนึ่งแล้วโทรหานัดหมาย ไม่นานเมิ่งซินหานก็เดินออกมาด้วยชุดสูทกระโปรงทำงาน มืออาชีพแต่ดูสดใส เธอส่งยิ้มมาแต่ไกล "ลูกค้าคนสำคัญมาเยือน ยินดีต้อนรับอย่างยิ่งค่ะ"

"แซวผมว่าคลินิกเล็กใช่ไหม?" หลินหยวนหัวเราะ "ถึงจะเล็ก แต่ยุงตัวเล็กก็ยังเป็นเนื้อ คุณอย่ารังแกลูกค้านะ"

"ไม่มีทางค่ะ คุณหมอหลินมาเอง ฉันยินดีต้อนรับสุดใจ" เมิ่งซินหานพูดติดตลก เธอกับหลินหยวนค่อนข้างสนิทกัน จึงไม่ต้องถือพิธีมาก

เธอเชิญหลินหยวนเข้าไปในห้องรับรอง ก่อนรินน้ำชาให้ "ดื่มชาก่อนนะคะ เดี๋ยวฉันจะพาไปดูสมุนไพร ตอนนี้ขอจัดการธุระอีกนิด คุณลูกค้าคนสำคัญคงไม่ว่ากันนะ"

"ไม่เป็นไร ไปจัดการเถอะ อย่าให้ลูกค้ารายเล็กอย่างผมไปขัดขวางดีลใหญ่ของคุณ" หลินหยวนโบกมืออย่างสบาย ๆ

เมิ่งซินหานยกมือไหว้ขอบคุณ เธอกำลังมีดีลใหญ่ต้องเจรจา แม้โอกาสสำเร็จจะไม่มาก แต่ก็ต้องพยายาม

ที่เธอทำแบบนี้ได้ก็เพราะสนิทกับหลินหยวน หากเป็นลูกค้าคนอื่นคงไม่กล้าปล่อยให้นั่งรอ แม้จะพูดเล่นว่าคลินิกเล็ก แต่ในความจริง ลูกค้าคลินิกเล็ก ๆ แบบนี้ก็สำคัญ เพราะสัญญาส่งสมุนไพรแต่ละครั้งมักเป็นรายปี ยอดรวมทั้งปีก็หลักหมื่นหยวน ซึ่งพนักงานอย่างเธอให้ความสำคัญมาก

หลังเมิ่งซินหานออกไป หลินหยวนหยิบแมกกาซีนที่วางอยู่ข้าง ๆ ขึ้นมาอ่านพลางจิบชา รออยู่ประมาณสิบกว่านาที ก็มีหญิงสาวอีกคนเดินเข้ามา

หญิงสาวคนนี้ก็ใส่ชุดยูนิฟอร์มบริษัทบริษัทจินฮวา ฟาร์มาซูติคอล กระโปรงสั้นเผยให้เห็นเรียวขาขาว เดินเข้ามาพร้อมเสียงส้นสูงกระทบพื้น

เธอมองหลินหยวนก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงสุภาพ "ขอโทษนะคะ ไม่ทราบว่าคุณ..."

"มาคุยธุระนิดหน่อยครับ" หลินหยวนวางแมกกาซีนลง ยิ้มตอบอย่างสุภาพ

"มาคุยเรื่องสมุนไพรใช่ไหมคะ?" เธอถามต่อ

"ครับ" หลินหยวนตอบสั้น ๆ เพราะได้ตกลงกับเมิ่งซินหานไว้แล้วว่าจะคุยกับเธอเท่านั้น จึงไม่พูดมาก

เมื่ออีกฝ่ายรู้ว่าหลินหยวนมาคุยเรื่องสมุนไพร ก็ยิ่งกระตือรือร้น รีบหยิบนามบัตรส่งให้ "สวัสดีค่ะ ฉันชื่อเกาหลีเหมย เป็นเซลส์ของบริษัทบริษัทจินฮวา ฟาร์มาซูติคอล..."

หลินหยวนรับนามบัตรไว้ด้วยความสุภาพ แต่ก็ขัดขึ้นว่า "ขอโทษครับ ผมนัดไว้กับอีกท่านแล้ว"

"ไม่เป็นไรค่ะ ที่ฝ่ายขายเราดูยอดรวม ไม่มีแย่งลูกค้ากันหรอกค่ะ คุณวางใจได้ ที่เห็นคุณนั่งรอ เลยอยากจะมาคุยด้วย เผื่อจะช่วยอะไรได้" เกาหลีเหมยยิ้มอธิบาย ดูมีประสบการณ์

"ไม่เป็นไร ขอบคุณครับ" หลินหยวนโบกมือปฏิเสธ เขารู้ดีว่าธุรกิจเซลส์นั้นใครปิดดีลได้ก็ได้ค่าคอมมิชชั่น เขาจึงไม่คิดจะเปลี่ยนใจ

"คุณหลิน!"

ขณะที่เกาหลีเหมยกำลังพูด เมิ่งซินหานก็เดินเข้ามา พอเห็นเกาหลีเหมยในห้อง สีหน้าก็ออกอาการรังเกียจเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มเดินมาหาหลินหยวน "เดี๋ยวฉันจะพาคุณไปดูสมุนไพร"

"โอเค" หลินหยวนลุกขึ้น ยิ้มให้เกาหลีเหมยอย่างสุภาพ แล้วเดินตามเมิ่งซินหานออกจากห้องรับรอง

ทั้งสองเดินไปได้สักพัก เมิ่งซินหานก็พูดขึ้น "อีกแล้วเหรอ เจ้านี่ชอบแย่งลูกค้าคนอื่น โดยเฉพาะลูกค้าใหม่ ๆ เผลอแป๊บเดียวก็โดนแย่งไปแล้ว"

"เห็นไหม ผมนั่งรอคุณอย่างซื่อสัตย์ แบบนี้ต้องขอบคุณผมยังไงดี?" หลินหยวนหัวเราะ

"ฉันก็ยกน้องเค่อเอ๋อร์ของเราให้คุณแล้ว ยังไม่พอใจอีกเหรอ?" เมิ่งซินหานพูดยิ้ม ๆ "หรือคุณอยากได้พวกเราสามคนไปพร้อมกันเลย?"

"แค่ก ๆ!" หลินหยวนไอแทบสำลัก เมิ่งซินหานนี่พูดอะไรไม่เคยเกรงใจจริง ๆ

เห็นหลินหยวนตกใจ เมิ่งซินหานก็หัวเราะคิกคัก "ไม่ต้องกลัวหรอก พวกเราไม่แย่งกับเค่อเอ๋อร์หรอก เธอเคยบอกไว้ว่าจะหาหมอเก่ง ๆ เป็นแฟน คุณต้องพยายามอีกเยอะนะ"

หลินหยวนเพิ่งเข้าใจว่าทำไมเมิ่งซินหานชอบหยอกเรื่องหลินเค่อเอ๋อร์ ที่แท้เป้าหมายของหลินเค่อเอ๋อร์คือหาหมอเก่ง ๆ นี่เอง

พูดคุยกันไป เมิ่งซินหานก็พาหลินหยวนมาถึงห้องเก็บตัวอย่างสมุนไพร ห้องนี้ไม่ใช่คลังสินค้าหลักของบริษัท แต่เป็นที่เก็บตัวอย่างสำหรับลูกค้าเพื่อความสะดวกในการตรวจสอบคุณภาพ

ภายในห้องมีตู้ยาเรียงราย วางสมุนไพรจีนหลากหลายชนิด ส่วนอีกมุมหนึ่งก็มีผลิตภัณฑ์ยาแผนปัจจุบันและยาจีนแปรรูปของบริษัทจินฮวา ฟาร์มาซูติคอล

หลินหยวนเดินไปเปิดตู้สมุนไพร ตรวจดูอย่างละเอียด ก่อนจะพยักหน้าพอใจ "ถ้าสมุนไพรทั้งหมดได้คุณภาพแบบนี้ คลินิกของผมจะใช้ของพวกคุณแน่นอน แต่เรื่องราคาคุณเมิ่งต้องลดให้ผมหน่อยนะ"

"สบายใจได้เลย ฉันจะลดให้เต็มที่" เมิ่งซินหานยิ้มรับ แล้วพาหลินหยวนกลับไปที่ห้องรับรอง รินน้ำชาให้ใหม่ "นั่งรอก่อนนะ เดี๋ยวฉันไปเตรียมสัญญา"

หลินหยวนพยักหน้า เมิ่งซินหานออกไป เขาก็หยิบแมกกาซีนขึ้นมาอ่านอีกครั้ง แต่เพิ่งอ่านไปได้ไม่กี่บรรทัด เกาหลีเหมยก็เดินเข้ามาอีก

"คุณหลินใช่ไหมคะ?" เกาหลีเหมยส่งยิ้มมาให้

"ใช่ครับ ผมแซ่หลิน" หลินหยวนพยักหน้า "ผมคิดว่าคุณเกาคงเห็นแล้วว่าผมกำลังจะเซ็นสัญญากับคุณเมิ่ง"

"กำลังจะเซ็น ยังไม่ได้เซ็นไม่ใช่เหรอคะ?" เกาหลีเหมยพูดอย่างไม่ใส่ใจ "คุณเมิ่งเพิ่งเข้ามาใหม่ อำนาจตัดสินใจยังน้อย ฉันอยู่ที่นี่มานานแล้ว สามารถให้ราคาพิเศษได้ แถมจะพูดตามตรง สมุนไพรของบริษัทจินฮวา ฟาร์มาซูติคอลก็ราคาค่อนข้างสูงนะคะ"

"โอ้?" หลินหยวนมองเธอด้วยความสนใจ ดูเหมือนเกาหลีเหมยจะไม่ได้แค่แย่งลูกค้า แต่มีอะไรซ่อนอยู่ในคำพูดอีกด้วย