บทที่ 8 - ความรักทำให้คนสวยขึ้น?

บทที่ 8 - ความรักทำให้คนสวยขึ้น?

"แกจะเอาเฟอร์นิเจอร์พวกนี้ไปเป็นสินเดิม? ฉันว่าแกบ้าผู้ชายจนเพี้ยนไปแล้ว ไปถามคนแถวนี้ดูสิ บ้านไหนเขาขนเฟอร์นิเจอร์ไปเป็นสินเดิมกันบ้าง ปกติฝ่ายชายต้องเป็นคนซื้อไม่ใช่เหรอ นี่แกยังไม่ทันแต่งก็รีบประเคนของไปให้ผู้ชายซะแล้ว"

ฟังดูสิ บ้าผู้ชายจนเพี้ยน... แม่ประสาอะไรใช้คำหยาบคายแบบนี้ด่าลูกตัวเอง

กวนโย่วซวงถอนหายใจ เอ่ยอย่างใจเย็น "แม่ อย่าลืมสิว่าแม่ไปเรียกสินสอดเพิ่มจากบ้านกู้อีกสองร้อยหยวน บ้านกู้สถานการณ์เป็นยังไงแม่ก็รู้

สมัยนี้เงินสองร้อยหยวนกว่าจะหาได้เลือดตาแทบกระเด็น เดิมทีฉันหมั้นกับจ้าวหยาง พวกแม่เป็นคนเปลี่ยนตัวเอง แล้วจะให้ฉันทำยังไง ฉันแต่งไปก็ต้องไปใช้ชีวิตร่วมกับเขา ถ้าฉันไม่ติดสินเดิมไปเยอะหน่อย บ้านกู้เขาจะมองหน้าฉันยังไง"

"แล้วเล่ยเล่ยล่ะ จะให้ฉันทุ่มหมดหน้าตักซื้อเฟอร์นิเจอร์ให้น้องแกด้วยหรือไง"

"แม่ เรื่องนั้นแล้วแต่แม่เลย ถ้าแม่จะเตรียมให้น้องฉันก็ไม่ขัด เฟอร์นิเจอร์ชุดนี้หกร้อยห้าสิบหยวน ซื้อมาจากตลาดค้าส่งในอำเภอ"

"กะ แก" จางไฉ่เหอขบกรามแน่นด้วยความโกรธ "นังลูกล้างผลาญ"

เธอเงื้อไม้กวาดขึ้นมาอีกรอบ

กวนโย่วซวงยกมือกันเบา ๆ จางไฉ่เหอก็เซถลาถอยหลังไปหลายก้าว

"แม่ อย่าพูดมั่วซั่ว ฉันไม่ได้ใช้เงินแม่สักแดงเดียว อีกอย่างฉันยี่สิบสามแล้วนะ แม่ยังตีไม่พออีกเหรอ"

"กะ แกไปเอาเงินมาจากไหนเยอะแยะ"

"แปะโป้งเขามาน่ะสิ แต่แม่วางใจเถอะ หนี้ก้อนนี้ไม่เกี่ยวกับแม่ ฉันจะใช้คืนเอง"

พูดจบกวนโย่วซวงก็หาวหวอด "ฉันเหนื่อยแล้ว ขอตัวไปงีบก่อนนะ"

"ฟืนหลังบ้านยังเก็บไม่เสร็จจะไปนอนเรอะ เลี้ยงหมูยังดีกว่าเลี้ยงแก"

กวนโย่วซวงทำหูทวนลม เดินเข้าห้องข้าง ลงกลอนประตู ทิ้งตัวลงนอนบนเตียง ฮัมเพลงอย่างสบายใจ

ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าจางไฉ่เหอคงอกแตกตายอยู่ข้างนอก

ใครสนล่ะ

ชาติที่แล้วเธอเป็นลูกคนเดียว พ่อแม่ปู่ย่าตายายรุมรักรุมหลง จิตใจเธอเติมเต็มสมบูรณ์ มั่นหน้ามั่นโหนก ไม่เคยกลัวว่าจะไม่มีใครรัก

พอนึกถึงหน้าพี่หนุ่มสกินเฮดคนนั้น เธอก็กลิ้งไปมาบนเตียงด้วยความฟิน แล้วก็เผลอหลับไป

กำลังฝันหวาน เสียงเครื่องจักรสังเคราะห์ก็ปลุกเธอตื่น

[เหลือเวลาอีก 10 นาที จะเริ่มการถ่ายทอดสดวิชาคณิตศาสตร์ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โปรดเตรียมตัวให้พร้อม]

กวนโย่วซวงสะดุ้ง ลุกพรึบ

เกือบลืมไปเลยว่าวันนี้วันเสาร์

ปกติเธอต้องเขียนวิทยานิพนธ์ ไหนจะต้องดูแลระบบไลฟ์สด พัฒนาฟีเจอร์ใหม่ ๆ ยุ่งจนหัวหมุน

เดือนที่แล้วเธอเลยสนองนโยบายลดภาระการเรียน ปรับลดรอบไลฟ์เหลือแค่เสาร์-อาทิตย์ วันละสองรอบ เช้า-บ่าย

โชคดีนะที่มีแค่เสาร์-อาทิตย์ ขืนไลฟ์ทุกวันเหมือนเมื่อก่อนมีหวังตายแน่

แต่ตอนนี้ การได้ไลฟ์สดคือลาภอันประเสริฐ

เพราะไลฟ์หนึ่งครั้ง ถอนเงินได้ตั้งพันหยวน

ยุคนี้เงินพันหยวนคือก้อนโตนะจ๊ะ

เธอหลับตาอธิษฐานในใจ 'ขอให้เข้าห้องไลฟ์ได้ทีเถอะเพี้ยง'

ลืมตามา... เงียบกริบ

ดูเหมือนจะใช้อำนาจจิตวาร์ปเข้าไปก่อนเวลาไม่ได้แฮะ

ช่างเถอะ รอหน่อยก็ได้

เธอเดินไปที่โต๊ะเก่า ๆ รินน้ำใส่แก้วแล้วจิบช้า ๆ

[เหลือเวลาอีก 5 นาที จะเริ่มการถ่ายทอดสดวิชาคณิตศาสตร์ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โปรดเตรียมตัวให้พร้อม]

ข้างนอกจางไฉ่เหอยังด่ากราดไม่หยุด คอไม่แห้งบ้างหรือไงนะ ยอมใจร่างเดิมจริง ๆ ที่ทนฟังมาได้ตั้งหลายปี

กวนเล่ยที่เพิ่งกลับมาถึงกำลังพูดปลอบเสียงหวาน "แม่จ๋าแม่จ๋า" ออเซาะฉอเลาะสุดฤทธิ์

จู่ ๆ กวนโย่วซวงก็ได้ยินเสียงกวนเล่ยเรียก "พี่" แล้วเดินตรงมาทางห้องเธอ

ไม่ใช่สิ ห้องของพวกเธอสองคน

เสียงฝีเท้าใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ

"พี่ เอ๊ะ ทำไมล็อกประตูล่ะ" กวนเล่ยเคาะประตู

กวนโย่วซวงจ้องนาฬิกาดิจิทัลเรือนจิ๋วบนโต๊ะ สิบ... เก้า... แปด...

แล้วภาพก็ตัดไปเหมือนคราวที่แล้ว พอลืมตาขึ้น เธอก็มาโผล่ในห้องไลฟ์สด

แปลกตรงที่พอเข้ามาในห้องนี้ ชุดที่ใส่จะเปลี่ยนเป็นชุดเดรสสีขาวตัวโปรดของเธอโดยอัตโนมัติ

คราวที่แล้วก็เป็นแบบนี้ คราวนี้ก็เหมือนเดิม

เด็ก ป.6 อายุสิบเอ็ดสิบสองกันแล้ว แถมห้องนี้เป็นห้องคิง รวมเด็กหัวกะทิที่รักการเรียน สอนง่ายสบายมาก

ตอนปรับปรุงระบบ เธอออกแบบธีมให้เข้ากับเด็กแต่ละห้อง

ห้องนี้ธีมอวกาศจ้า

เปลี่ยนธีมเสร็จ เธอก็ทักทายเด็ก ๆ ตามปกติ

วันนี้จะสอนเรื่องการคูณเศษส่วนกับเศษส่วน

เพื่อความสะดวก เธอทำสื่อการสอนครอบคลุมทุกเนื้อหาของแต่ละชั้นปีไว้แล้ว มีทั้งตัวอย่าง แบบฝึกหัด และโจทย์โอลิมปิกสำหรับห้องคิง

แค่ดึงไฟล์ออกมาจากคลังก็ใช้ได้เลย

เธอหยิบปากกาอิเล็กทรอนิกส์ เขียน 2/3 x 3/4 บนกระดานสีเขียว แล้วเริ่มอธิบายอย่างเป็นขั้นตอน ชวนเด็ก ๆ คิดตามและสรุปบทเรียน

คลาส ป.6 ยาว 50 นาที กวนโย่วซวงยึดหลัก 40+10 คือเรียน 40 นาที เม้าท์มอย 10 นาที ซึ่งเด็ก ๆ ชอบมาก

เผลอแป๊บเดียวก็จบคลาส กวนโย่วซวงสรุปเนื้อหาแล้วพูดว่า "เอาล่ะเด็ก ๆ เข้าสู่ช่วงฟรีสไตล์จ้า"

ช่องแชตระเบิดทันที

[ครูครับ ครูครับ ครูมีความรักใช่ไหม]

[มีความรัก +1]

[มีความรัก +10086]

[จริงดิ ครูมีแฟนแล้วเหรอ ยินดีด้วยครับ 99 สาธุ]

ตามมาด้วยของขวัญรัว ๆ พร้อมเสียงแจ้งเตือน

[หม่าเสี่ยวเหวิน ส่งลูกกวาด 10 เม็ด]

[จางหลินหลิน ส่งดอกไม้ 10 ดอก]

[หลิวเจี๋ย ส่งถั่วพิสตาชิโอ 10 เม็ด]

...

ในระบบไลฟ์สดเล่อเสวีย ของพวกนี้คือไอเทมของขวัญ ดอกไม้ 1 หยวน ลูกกวาด 3 หยวน ถั่ว 5 หยวน

กวนโย่วซวงห้ามเด็ก ๆ ส่งของขวัญให้ตลอด แต่เด็ก ๆ ก็งอแง บอกว่าพ่อแม่ให้ค่าขนมมาบริหารเอง

จะเอาไปซื้อขนม เล่นเกม หรือเปย์สตรีมเมอร์ที่ชอบก็ได้

[ห้องผมมีคู่รักตั้ง 5 คู่แล้ว ครูอายุขนาดนี้ไม่มีแฟนสิแปลก]

[ใช่ครับ ใช่ครับ]

อายุขนาดนี้...

กวนโย่วซวงรู้สึกเหมือนโดนลูกศรปักเข่า

เธอยิ้มถาม "ไปเอามาจากไหนว่าครูมีความรัก"

[ก็ครูแทบจะเขียนคำว่า 'มีแฟนแล้ว' แปะหน้าผากอยู่แล้ว ชัดขนาดนี้ต้องถามอีกเหรอ]

[วันนี้ครูเสียงอ่อนเสียงหวานผิดปกติ]

[หน้าครูผ่องมาก ราศีคนมีความรักจับ]

[อื้ม ตามนั้น]

เจ้าพวกเด็กแก่แดด

แต่เธอก็สงสัยนะ แค่เจอหน้าชายในฝันแวบเดียว โหงวเฮ้งเธอเปลี่ยนไปขนาดนั้นเลยเหรอ

ช่างเถอะ ตอนนี้มีเรื่องสำคัญกว่า

พอกดจบไลฟ์ เธอก็รีบเข้าเมนูบัญชีทันที

กดถอนเงิน 1,000 หยวนอย่างช่ำชอง

[จบแล้ว]