Chapter 107 Called Jiang Feng Elder

将姜锋长老叫过来

“จะอย่างไรพรุ่งนี้ข้าก็ต้องไปงานชุมนุมนิกายกระบี่อยู่แล้ว,ข้าขอไปพร้อมกับธิดาศักดิ์สิทธิ์สวีเวลานี้เลย.”เฉินอี้เหยี่ยนเอ่ย.

สวีเฉี่ยวหยินได้ยิน,ก็เผยยิ้ม“ในเมื่อเป็นเช่นนั้น,พวกเราก็ไปพร้อมกันเถอะ,ไม่รู้ว่าคุณชายทั้งสองจำเป็นต้องเตรียมอะไรหรือไม่?”

“ไม่จำเป็น.”ฉู่เสวียนเผยยิ้ม“ชุมนุมกระบี่นิกาย,เพียงแค่มีกระบี่ก็พอแล้ว.”จากนั้นยกกระบี่ขึ้นพาดหลัง.

ด้วยเหตุนี้,ฉู่เสวียน,เฉินอี้หยวนทั้งสองจึงติดตามสวีเฉี่ยวหยินออกจากคฤหาสน์ฉู่เสวียน,ไปยังนิกายกระบี่กุยหยวน.

สวีเฉี่ยวหยิน,ฉู่เสวียน,เฉินอี้เหยี่ยน เดินทางไปยังนิกายกระบี่กุยหยวนพร้อมกัน,ข่าวที่ทั้งสามมายังนิกายกระบี่กุยหยวนได้แพร่ออกไปทันที.

“ข่าวใหญ่! ธิดาศักดิ์สิทธิ์นิกายฉินหัว สวีเฉี่ยวหยิน,และคุณชายเสวียนหยวน,เฉินอี้หยวน เดินทางมายังนิกายกุยหยวนพร้อมกัน!”

ข่าวดังกล่าว,แทบทำให้ผืนปฐพีเดือดขึ้นมาทันที.

เหล่ายอดฝีมือที่มาเข้าร่วมงานชุมนุมนิกายกระบี่ครั้งนี้ต่างก็พูดคุยกันไม่หยุด.

ธิดาศักดิ์สิทธิ์สวีเฉี่ยวหยิน,หน้าตางดงามไร้ที่เปรียบ,นอกจากนี้ยังเป็นผู้เยาว์วิถีกู่ฉินไร้เทียมทาน,เป็นเทพธิดาที่อยู่ในหัวใจบุรุษจิวเทียนทุกคน.

มีเหล่านายน้อยของตระกูลใหญ่มากมายไม่ลังเลจ่ายร้อยล้านเพื่อให้ได้เข้าร่วมนิกายฉินหัว,ต้องการมองเห็นธิดาศักดิ์สิทธิ์สวีเฉี่ยวหยินจากที่ไกล ๆ สักครั้ง.

ทว่าตอนนี้,รู้ว่าธิดาศักดิ์สิทธิ์สวีเฉี่ยวหยินมาที่นี่,นับเป็นโชคดีที่จะได้เห็นใบหน้าที่งดงามนั่น,ทำให้เหล่าบุรุษมากมายตื่นเต้น.

“ข้าได้ยินมาว่าศิษย์น้องของธิดาศักดิ์สิทธิ์ที่มาด้วยกัน,ได้พ่ายแพ้ประลองกู่ฉิน,พ่ายแพ้และบาดเจ็บกลับมา!”

“อะไรนะ,หมายความว่าอย่างไร? เป็นฝีมือใครกัน?”

“ไม่รู้ว่าเป็นใคร,ทว่าธิดาศักดิ์สิทธิ์สวีเฉี่ยวหยินต้องการรักษาหน้านิกายฉินหัว,แน่นอนว่าจะต้องเชิญคนผู้นั้นมาประลองอีกครั้งแน่!”

ข่าวที่กระจายไปอย่างรวดเร็ว,ทำให้ทุกกลุ่มอิทธิพลต่างก็พูดคุยกันอย่างออกรส.

ข่าวดังกล่าวนี้เองก็ได้ไปถึงซุนหงหยวน,โหลวถงและโหลวเจิ้นเช่นกัน.

“คาดไม่ถึงว่าธิดาศักดิ์สิทธิ์สวีเฉี่ยวหยินจะมาที่นี่!”โหลวเจิ้นเผยความประหลาดใจ.

แม้นว่าเขาจะเพิ่งเข้ามาในจิวเทียนไม่นาน,ทว่าก็ได้ยินชื่อเสียงที่เจิดจรัสไปทั่วของธิดาศักดิ์สิทธิ์สวีเฉี่ยวหยินมาไม่น้อย.

ซุนเห่าหยวนได้ยินเขา,ก็เผยความประหลาดใจ,ก่อนที่จะเผยยิ้ม“หากเรื่องนี้เป็นเรื่องจริง,หูของพวกเราคงจะได้กระเษมสานต์แล้ว,ไม่รู้ว่าเป็นใครที่เป็นยอดฝีมือกู่ฉินคนนั้น,ครั้งนี้คงได้รับฟังท่วงทำนองเซียนเป็นแน่,ช่างโชคดีจริง ๆ!”

โหลวถงเอ่ย,“ธิดาศักดิ์สิทธิ์สวีเฉี่ยวหยินนั้นได้ก้าวเข้าสู่เซียนกู่ฉินจริง ๆ รึ?”

ซุนหงหยวนพยักหน้ารับ“เกรงว่าจะก้าวสู่เขตแดนเซียนกู่ฉินแล้ว.”ใบหน้าของเขาที่เผยความอิจฉาออกมาเช่นกัน“เขตแดนที่ผู้คนมากมายไม่อาจไปถึงได้.”จากนั้นเขาก็เงยหน้า เอ่ยออกมาว่า“ไม่รู้ว่าใครคือคู่ต่อสู้ที่เอาชนะศิษย์น้องของนางได้.”

โหลวเจิ้นที่เผยยิ้ม“คนผู้นี้เกรงว่าจะไม่รู้สถานะของศิษย์น้องของนาง,หากรู้คงจะเสียใจแล้ว,ทว่าการได้แข่งกู่ฉินกับธิดาศักดิ์สิทธิ์สวีก็ถือว่าเป็นเกียรติอย่างที่สุดเช่นกัน,ถึงแม้นว่าจะพ่ายแพ้,ชื่อของเขาก็คงได้บันทึกลงบนประวัติศาสตร์เช่นกัน!”

ในเวลานั้นศิษย์นิกายกุยหยวนที่เร่งรีบตาลีตาเหลือกเข้ามารายงาน“ศิษย์พี่,ธิดาศักดิ์สิทธิ์สวี,คุณชายกระบี่อสนี,และคุณชายกระบี่หยกมาถึงแล้ว.”

ซุนหงหยวนและคนอื่น ๆ ต่างก็เผยความประหลาดใจ.

“เร็วขนาดนี้เลย!”ซุนหงหยวนเอ่ย“ธิดาศักดิ์สิทธิ์สวีอยู่ที่ใด?”

“ตอนนี้อยู่ที่เชิงเขา.”ศิษย์นิกายกุยหยวนเอ่ย,“ได้ยินมาว่าศิษย์น้องธิดาศักดิ์สิทธิ์สวีได้รับบาดเจ็บ,นางได้ยินข่าว,จึงนำคุณชายกระบี่อสนีและคุณชายกระบี่หยกเร่งรุดมาจากเมืองซิงเหอ.”

ซุนหงหยวนลุกขึ้น,เอ่ยต่อโหลวถงและโหลวเจิ้น,“ไปเถอะ,พวกเราไปทักทายธิดาศักดิ์สิทธิ์สวีกัน!”

Several people then had/left the main hall immediately, comes toward the foot, several people just arrived, then sees Thunder Sword Chu Xuan, jade sword Chen jade ** the mount, is accompanying one on the left and other on the right in luxurious going by car side.

จากนั้นพวกเขาก็ออกจากห้องโถงทันที,มุ่งตรงไปยังเชิงขาว,หลังจากมาถึงก็พบกระบี่อสตรีฉู่เสวียน,กระบี่หยกเฉินอี้เหยี่ยนบนรถลากด้านซ้าย,และด้านขวานั้นเป็นรถลากที่หรูหราเป็นอย่างมากอีกคัน.

บนรถลากที่เลิศหรู,มีสตรีผิวขาวเนียนราวหิมะ,ใบหน้างดงามลึกล้ำแลดูสูงส่งเป็นอย่างมาก.

ธิดาศักดิ์สิทธิ์นิกายฉินหัว,สวีเฉี่ยวหยิน.

ทว่านอกจากฉู่เสวียนและเฉินอี้เหยี่ยน,ด้านหลังยังมีขบวนผู้คนมากมายนับไม่ถ้วน,กล่าวได้ว่าเหล่าผู้ฝึกตนบุรุษที่รู้ว่าสวีเฉี่ยวหยินมา,ก็แห่มาต้อนรับ.

โหลวถง,โหลวเจิ้นแทบมองไม่เห็นผู้คนมากมายที่เบียดเสียดกันอยู่,ถึงกับผวา,ในเวลานี้พวกเขารู้สึกว่าสวีเฉี่ยวอวิ๋นผู้นี้ช่างมีอิทธิพลที่สูงส่งเป็นอย่างมาก.

“ศิษย์พี่ซุนหงหยวน.”ฉู่เสวียนที่เห็นซุนหงหยวนมาถึง,ไม่กล้าเมินเฉินก้าวลงจากรถก้าวออกไปทักทายซุนหงหยวนทันที.

สวีเฉียวหยินที่ก้าวลงมาจากรถหรูเช่นกัน.

“นิกายกุยหยวน,ซุนหงหยวนทักทายธิดาศักดิ์สิทธิ์สวี.”ซุนหงหยวนก้าวออกไปด้านหน้า,พร้อมกับเอ่ยออกมาก่อน,แม้นว่าเขาจะเป็นหัวหน้าศิษย์นิกายกระบี่กุยหยวน,ทว่าก็มีสถานะด้อยกว่าธิดาศักดิ์สิทธิ์นิกายฉินหัว,สวีเฉี่ยวหยินมาก.

สวีเฉี่ยวหยินเผยยิ้ม“เป็นคุณชายซุนหงหยวนนิกายกุยหยวนนี่เอง,ได้ยินมาว่านอกจากหน้าตาหล่อเหลายังมีพรสวรรค์ที่โดดเด่น,สวีเฉี่ยวหยินได้ยินชื่อมานานแล้ว,วันนี้ได้พบ,สมคำเล่าลือนัก.”

ซุนหงหยวนที่เผยยิ้ม,แสดงท่าทางสุภาพออกมา.

ในเวลานั้น,ที่จริงมีคนกลุ่มหนึ่งที่แหวกฝูงชนเข้ามา.

คนที่เข้ามานั้น,ก็คือเหออี้นิกายฉินหัวนั่นเอง.

“ศิษย์พี่หญิงใหญ่!”หลังจากเหออี้เข้ามา,ก็โค้งคำนับทักทาย.

“ศิษย์น้องเล็ก,อาการบาดเจ็บเจ้าเป็นอย่างไรบ้าง?”สวีเฉี่ยวหยินเอ่ยถาม.

เหออี้ส่ายหน้าไปมา,“ข้าได้กินยาปู้เทียน,อาการดีขึ้นมากแล้ว.”

ซุนหงหยวน,ฉู่เสวียน,เฉินอี้เหยี่ยนและคนอื่น ๆ ที่เห็นชุดของอีกฝ่าย,ก็พอบอกได้ว่านี่คงเป็นศิษย์น้องของสวีเฉี่ยวหยิน.

หลังจากนั้น,สวีเฉี่ยหยินก็แนะนำเหออี้ต่อซุนหงหยวน,ฉู่เสวียนและเฉินอี้เหยี่ยน.

หลังจากทักทายกันแล้ว,เหออี้ก็เอ่ยออกมาว่า“ศิษย์พี่หญิงใหญ่,คนผู้นั้น,ข้าได้สอบถามมาแล้ว,เขาได้มาพร้อมกับกลุ่มคนที่ลงทะเบียนเข้าร่วมนิกายกุยหยวน,เวลานี้พวกเขาอาศัยอยู่ที่ลานที่พักแขกของนิกายกุยหยวน.”

เขาจ้องมองไปยังซุนหงหยวน,“เกี่ยวกับเรื่องที่พักนั้นเป็นอาวุโสเจียงเฟิงเป็นผู้จัดการ,นอกจากนี้ยังเป็นแขกที่อาวุโสเจียงเฟิงนำไปลงทะเบียนโดยตรงด้วย.”

ซุนหงหยวนและคนอื่น ๆ ที่ตะลึงไปเหมือนกัน.

“ไปเรียกอาวุโสเจียงเฟิงมา.”ซุนหงหยวนที่ใบหน้าเคร่งขรึม,เอ่ยสั่งการต่อศิษย์รับใช้ผู้หนึ่ง.

ศิษย์คนดังกล่าวที่แสดงความเคารพ,ก่อนที่จะหมุนตัวก้าวออกไป,นำอาวุโสเจียงเฟิงกลับมา.

เจียงเฟิงที่กระวนกระวายใจเหมือนกัน,เขาที่ถูกซุนหงหยวนเรียกมาพบ,ไม่รู้ว่ามีเรื่องอันใด.

แม้นว่าซุนหงหยวนจะเป็นเพียงหัวหน้าศิษย์,ทว่าตำแหน่งและอำนาจของเขานั้นกับสูงกว่า,เหนือกว่าอาวุโสสูงหลายคน.

“อาวุโสเจียงเฟิง,วันนี้เจ้านำคนมาลงทะเบียนโดยตรงรึ?”ซุนหงหยวนเอ่ยถาม.

เจียงเฟิงที่ดวงตาเบิกกว้าง,แม้นว่าเขาจะนำคนมาลงทะเบียนไม่เป็นไปตามธรรมเนียม,ทว่าก็เป็นเพียงแค่เรื่องเล็กน้อยเท่านั้น,ซุนหงหยวนจำเป็นต้องเรียกเข้ามาสอบสวนด้วยรึ?

ซุนหงหยวนที่กล่าวแนะนำสวีเฉี่ยวหยินต่อเจียงเฟิง“นี่คือธิดาศักดิ์สิทธิ์นิกายฉินหัว,สวีเฉี่ยวหยิน,นี่คือศิษย์น้องของธิดาศักดิ์สิทธิ์,คนที่เจ้านำมาลงทะเบียนวันนี้,ได้ทำให้ศิษย์น้องของธิดาศักดิ์สิทธิ์บาดเจ็บ!”

“ได้ยินมาว่าเจ้าได้เตรียมที่พักให้กับพวกเขา พักอยู่ในลานสวนของนิกายด้วย.”

เจียงเฟิงที่ขาสั่นไปมา,ใบหน้าเปลี่ยนสีด้วยความหวาดกลัว,ก่อนที่จะยกมือประสานเอ่ยออกมาว่า“เข้าใจผิดแล้ว! ข้าและพวกเขาไม่ได้สนิทอะไรกัน,ไม่รู้ว่าพวกเขาทำให้ศิษย์น้องธิดาศักดิ์สิทธิ์สวีบาดเจ็บ,หากข้ารู้,ข้าไม่กล้าเตรียมที่พักแขกให้กับพวกเขาอย่างแน่นอน!”

สวีเฉี่ยวหยินที่เอ่ยปากต่อซุนหงหยวน“คุณชายซุนหงหยวน,เรื่องนี้ไม่อาจโทษอาวุโสผู้นี้ได้.”จากนั้นนางก็เอยกับเจียงเฟิง“ท่านนำพวกเราไปพบพวกเขาตอนนี้ได้หรือไม่?”

เจียงเฟิงทีเร่งรีบนำพวกเขาไปทันที.

ดังนั้น,ภายใต้การนำของเจียงเฟิง,สวีเฉี่ยวหยิน,ซุนหงหยวน,ฉู่เสวียน,เฉินอี้เหยี่ยนโหลวถง,โหลวเจิ้นและคนอื่น ๆ จึงได้เดินทางไปยังลานที่พักที่ลู่อี้ผิงอยู่ทันที.