Chapter 101 Returns to Essence Sword Sect

归元剑宗

ลู่อี้ผิงที่ไม่สนใจคนตระกูลฉีเลยแม้แต่น้อย,เวลานี้สายตาของเขาที่จับจ้องมองไปยังแม่น้ำซิงเหอ.

จากดวงดาราเหมือนกับทางช้างเผือกแม่น้ำที่กว้างหนึ่งร้อยจ้างที่ไหลลงสู่พื้น,แต่กับไม่มีเสียงของสายน้ำกระแทกพื้นแม้แต่น้อย.

นอกจากนี้สายน้ำจากดวงดารานี้,ยังเป็นปริศนามาตลอด.

ลู่อี้ผิงจ้องมองไปยังต้นของแม่น้ำ.

ฟ่านอี้หลานเอ่ยออกมาว่า“มีบางคนที่เฝ้ามองแม่น้ำซิงเหอ,หลายปีแต่ก็ไม่เคยเห็นต้นแม่น้ำเลย,ดังนั้น,บางคนจึงเอ่ยออกมาว่า,แม่น้ำซิงเหอนั้นไม่มีต้นกำเนิด,และไม่มีต้นแม่น้ำ.”

ลู่อี้ผิงเผยยิ้ม“หมื่นสรรพสิ่งในโลกหล้ามีจุดสิ้นสุดทุกอย่าง,แน่นอนว่าย่อมต้องมีจุดเริ่มต้น,ถึงจะเป็นอาณาจักรเทพของพวกเรา,ก็มีต้นกำเนิดเช่นกัน,หลังจากผ่านมาเนิ่นนานหลายปี,ในอนาคตวันข้างหน้าก็จะถึงกาลล่มสลาย,มาถึงจุดสิ้นสุดเช่นกัน.”

ฟ่านเซิ่งเผยยิ้ม“คุณชายจะบอกว่าแม่น้ำซิงเหอมีจุดเริ่มต้นด้วยอย่างงั้นรึ? ทว่าผ่านมานานหลายปีแล้ว,ไม่มีใครรู้จุดเริ่มต้น,ไม่มีใครเคยเห็นว่าต้นกำเนิดแม่น้ำซิงเหอคือที่ใด.”

ลู่อี้ผิงเอ่ยอย่างไม่ใส่ใจ“ไม่มีใครเคยเห็น,ไม่ได้แปลว่ามันไม่มี.”จากนั้นเขาก็เอ่ยออกมาว่า“รอข้าอยู่ที่นี่.”จากนั้นเขาก็กระโดดไปยังพื้นผิวของแม่น้ำซิงเหอ.

ลู่อี้ผิงที่ได้ก้าวฝืนกระแสน้ำ,ก้าวขึ้นสู่สายน้ำที่ชันไหลล่วงลงมา,ไม่เร็วไม่ช้า,ทว่าหวงจิวที่จับจ้องมองทุกก้าวไม่วางตา.

ฟ่านอี้หลาน,ฟ่านเซิงสองพี่น้องที่เต็มไปด้วยความสงสัย,ทั้งสองไม่อาจมองเห็นก้าวเท้าของลู่อี้ผิงเลยแม้แต่น้อย.

วัวกระทิงมังกรเขาทองคำเอ่ยออกมาว่า“แม่น้ำไสกระจ่างหากแต่เต็มไปด้วยความลึกล้ำ,เต็มไปด้วยปมมิติมากมายมาอัดซ้อนทับกัน,การก้าวแต่ละก้าวไปนั้นเป็นเหมือนกับก้าวผ่านห้วงมิติที่กว้างใหญ่ไพศาล”

ฟ่านอี้หลานส่ายหน้าไปมา,เอ่ยออกไปว่า“ท่านเสี่ยวจิน,คุณชายก้าวแต่ละก้าว,ตอนนี้ข้ามผ่านมิติไปมากมายหลายแห่งแล้วรึ?”

วัวกระทิงมังกรเขาทองคำพยักหน้า“ใช่,ที่เจ้าเห็นนั้นไม่ใช่ร่างจริงของจูเหริน,ทว่าเป็นภาพติดตาที่ทิ้งเอาไว้บนห้วงมิติต่าง ๆ.”

“ภาพติดตานั้นจะหายไปเร็ว ๆ นี้.”

วัวกระทิงมังกรเขาทองคำกล่าวจบ,พวกเขาก็เห็นร่างของลู่อี้ผิงที่เป็นเหมือนกับฟองน้ำ,ที่ค่อย ๆ สลายหายไปบนพื้นผิวของแม่น้ำซิงเหอ.

ทว่าหลังจากที่ลู่อี้ผิงหายไปจากแม่น้ำซิงเหอ,ภาพติดตามากมายก็ถูกทิ้งเอาไว้บนห้วงมิติมากมายที่ซ้อนทับกันสูงขึ้นไปไม่มีจุดสิ้นสุด.

นี่เพียงแค่เริ่มต้นเท่านั้น,ห้วงมิติที่มากมายนับไม่ถ้วน,ลู่อี้ผิงที่เร็วขึ้นและก็เร็วขึ้น,พริบตาเดียวก็ข้ามผ่านมิติไปหลายร้อยปมมิติแล้ว.

ภาพติดตาที่ปรากฏขึ้นและหายไปเรียงติดต่อกันไปเป็นลูกโซ่.

แน่นอน,ร่างกายของเขาไม่ได้หายไป,ทว่าลู่อี้ผิงนั้นเคลื่อนที่ด้วยความเร็วจนน่าหวาดกลัว.

ในเวลานั้น,แม้แต่ตัวตนที่เหนือกว่าจ้าวพิภพ,ก็ไม่อาจมองเห็นร่างจริงของลู่อี้ผิงได้.

ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไหร่,ห้วงมิติมากมายก็ค่อยหายไป,จากขอบสายตาแม่น้ำซิงเหอ.

ร่างของลู่อี้ผิงที่ไปถึงใต้ทางช้างเผือก.

ที่ด้านหน้าบนท้องฟ้านั้นเต็มไปด้วยดวงดารานับไม่ถ้วน.

ทว่า,บนดวงดาราดวงหนึ่งมีพื้นดินเป็นดินทราย!

ร่างลู่อี้ผิงที่ร่อนลงที่เกาะท้องฟ้าที่มีดินทราย,มีเสียงลมหวีดหวิวดังออกมาเล็กน้อย.

เขาที่นั่งยอง ๆ,พร้อมกับหยิบทรายขึ้นมา,พบว่ามันส่องสว่างวับวาว,ราวกับผลึกดาราที่งดงาม,มันมีขนาดเล็กเท่ากับเม็ดขาว.

ในดวงดาวที่พิเศษบางแห่ง,หลังจากถูกทำลายล้าง,เมื่อผ่านมาเนิ่นนานหลายปี,ชิ้นส่วนดวงดาวก็จะกลายเป็นผลึกทรายอัญมณี.

อย่างไรก็ตาม,ทรายดาราเหล่านี้มักจะอยู่บนท้องฟ้าที่ลึกเข้าไป,จึงยากที่จะหาพบ.

มันจึงคงอยู่,เพราะไม่เคยมาถึงที่นี่นั่นเอง.

ลู่อี้ผิงที่ก้าวตรงไปด้านหน้า.

บนพื้นห่างออกไป,เป็นสระน้ำ.

สระน้ำบนอวกาศ,มีหมอกกระจายไปทั่ว,สะท้อนกับแสงดาราทำให้ดูสว่างเจิดจรัศ.

ลู่อี้ผิงที่เผยความประหลาดใจ,ลมปราณปฐมฮุ่นตุ้น?

นี่คือน้ำของลมปราณฮุ่นตุ้น?

ลมปราณปฐมฮุ่นตุ้น,นับเป็นสิ่งที่หายากที่สุดในโลก,ยิ่งลมปราณฮุ่นตุ้นที่จับตัวกันเป็นสายน้ำยิ่งหายากยิ่งเข้าไปอีก.

ลู่อี้ผิงที่ก้าวไปยังสระน้ำดังกล่าว,ขณะที่กวักน้ำขึ้นจิบ,พบว่ามันมีรสหวานมาก,พลังดาราฮุ่นตุ้นที่เข้าสู่ร่างกายและสลายไป,สัมผัสได้ถึงรูลมขนที่เปิดกว้าง.

อย่างไรก็ตามเทียบกับน้ำพุศักดิ์สิทธิ์จากป่าศักดิ์สิทธิ์แล้ว,ดูเหมือนว่าจะด้อยกว่าหนึ่งขั้น.

น้ำพุศักดิ์สิทธิ์แห่งชีวิต,นี่คือสมบัติเปิดสวรรค์.

ลู่อี้ผิงที่ขวดหยกออกมา,ก่อนที่จะทำการเก็บน้ำดาราฮุ่นตุ้นทั้งหมดใส่เข้าไปในขวด.

น้ำพุดาราฮู่นตุ้นนี้ถือว่าออกฤทธิ์กับเขาเช่นกัน,แม้นว่าจะไม่มาก,อย่างไรก็ตามมันก็สามารถดับกระหายได้ดี.

หลังจากเก็บน้ำดาราฮุ่นตุ้นแล้ว,ลู่อี้ผิงก็ก้าวเดินย้อนกลับมาที่เดิม,เขาได้เก็บทรายดาราไปด้วยจำนวนไม่น้อย.

ในเวลานี้,ลู่อี้ผิงได้หายไปกว่าสองชั่วโมงแล้ว.

ที่ริมฝั่งแม่น้ำซิงเหอ,ฟ่านอี้หลาน,ฟ่านเซิงและหวงจิวที่รอคอยอย่างระวนกระวาย.

“มีผู้คนหลายคนต้องการค้นหาความลับของแม่น้ำซิงเหอ,ทว่ากับสูญหายไปในปมกาลอวกาศ,ไม่รู้ว่าจูเหรินจะเป็นอย่างไรบ้าง?”หวงจิวเอ่ยด้วยความกังวล.

หวงจิวที่ติดตามลู่อี้ผิงไม่นาน,ขอบเขตความแข็งแกร่งของลู่อี้ผิงนางจึงไม่รู้,ดังนั้นจึงรู้สึกเป็นกังวล.

วัวกระทิงมังกรเขาทองคำเผยยิ้ม“วางใจได้,พื้นที่มิติซิงเหอนั้น,ไม่อาจขวางกั้นจูเหรินได้.”

ในยุคโบราณ,มันได้ติดตามลู่อี้ผิง,เคยเข้าไปแม้แต่พื้นที่กาลอวกาศปฐมภูมิฮุ่นตุ้น,นั่นถือว่าเป็นความเสี่ยงและอันตรายอย่างที่สุด.

แต่สุดท้ายแล้ว,ทั้งสองก็กลับออกมาได้อย่างปลอดภัย.

หลังจากวัวกระทิงมังกรเขาทองคำเอ่ยจบ,ก็เห็นว่าบนขอบฟ้าริ้วแสงของขอบฟ้า,ลู่อี้ผิงที่ก้าวออกมา.

วัวกระทิงมังกรเขาทองคำที่ก้าวออกไปก่อนใคร.

“จูเหรินเป็นอย่างไรบ้าง?”วัวกระทิงมังกรเขาทองคำเอ่ยถาม.

ลู่อี้ผิงพยักหน้ารับ“ไปถึงต้นกำเนิดแม่น้ำแล้ว,ที่นั่นไม่มีของดีอะไรเลย,มีเพียงแค่ทรายดาราเท่านั้น.”

“ทรายดารา!”หวงจิว,ฟ่านอี้หลาน,ฟ่านเซิ่งที่ตกใจไปตาม ๆ กัน.

ทรายดาราไม่ใช่ของดีหรอกรึ? ต้องรู้ด้วยว่าทรายดาราเพียงแค่เม็ดเดียวเท่ากับเม็ดข้าวยังขายถึงหนึ่งล้านศิลาวิญญาณเกรดสวรรค์.

“มีน้ำดาราฮุ่นตุ้นด้วย.”ลู่อี้ผิงเอ่ยเพิ่ม.

“น้ำดาราฮุ่นตุ้น!”หวงจิวแทบเอ่ยเสียงหลง.

ฟ่านอี้หลาน,ฟ่านเซิงทั้งสองที่อ้าปากค้าง.

นี่ยังไม่ใช่ของดีอีกรึ?

แล้วอะไรถึงจะเรียกว่าของดี?

ในจิวเทียนปรากฏน้ำดาราฮุ่นต้นไม่กี่หยด,เหล่ากลุ่มอิทธิพลใหญ่ต่างก็เข้าต่อสู้ปล้นชิงกันแทบทำให้ผืนปฐพีฉีกสะบั้นเป็นเสี่ยง ๆแล้ว.

ในเวลาต่อมา,ลู่อี้ผิงก็นำทุกคนออกไปจากแม่น้ำซิงเหอ.

“เจ้าได้อะไรมาบ้าง?”ลู่อี้ผิงเอ่ยสอบถามวัวกระทิงมังกร.

วัวกระทิงมังกรเขาทองคำเอ่ยด้วยรอยยิ้ม”ข้าตกเล่น ๆ,ได้ของสองสามอย่าง,ทว่ามันไม่ได้มีค่าอะไรนัก.

ได้ยินวัวกระทิงมังกรเขาทองคำได้ของสองสามอย่างไม่มีค่าอะไร,หวงจิว,ฟ่านอี้หลานและฟ่านเฟิงเองต่างก็พูดไม่ออกเช่นกัน.

กระบี่มังกรจางเฟยหลงได้กระบี่เทวะเก้าโค้ง,ก็น่าอัศจรรย์ใจแล้ว,ทว่าวัวกระทิงมังกรกับเอ่ยว่ามันได้ของที่เป็นเพียงของเล่น,ทั้งที่เขาได้ของดีกว่ากระบี่เทวะเก้าโค้งด้วยซ้ำ.

หลังจากที่พวกลู่อี้ผิงออกไปจากแม่น้ำซิงเหอแล้ว.

ในเวลาบ่าย,พวกเขาก็มาถึงเชิงเขานิกายกระบี่กุยหยวน.

นิกายกระบี่กุยหยวน,นี่คือนิกายอันดับหนึ่งในดินแดนซั่งเซิง,ในดินแดนซั่งเซิง 34 มนทล,พวกเขามีศิษย์สายในถึงสิบล้านกว่าคน,ส่วนศิษย์สายนอกนั้นมากมายนับไม่ถ้วน.

เมื่อลู่อี้ผิงมาถึงเชิงเขาที่จะขึ้นไปสู่นิกายกระบี่กุยหยวน,เขาก็พบว่าพื้นที่รอบ ๆ นั้นเต็มไปด้วยสัตว์วิญญาณมากมายทั่วทุกหนแห่ง,มีหน้าผาโบราณที่สูงใหญ่,มีน้ำตกใหญ่ที่เหมือนกับทางช้างเผือกไหลลงมา,ภาพฉากบรรยากาศดูงดงามเป็นอย่างมาก.