ตอนที่ 9 จักรพรรดิมีราชโองการให้ติดต่อตระกูลกู้ ข้าอยู่ที่นี่เสมอมา!
ตอนที่ 9 จักรพรรดิมีราชโองการให้ติดต่อตระกูลกู้ ข้าอยู่ที่นี่เสมอมา!
ตอนที่ 9 จักรพรรดิมีราชโองการให้ติดต่อตระกูลกู้ ข้าอยู่ที่นี่เสมอมา!
ห้วงอเวจีมารสั่นสะเทือน ทะเลเลือดพลิกคว่ำ!
เผ่าพันธุ์ต่างมิตินับไม่ถ้วนต่างหวาดผวา เสียงอุทานด้วยความกลัวดังก้องอย่างต่อเนื่อง!
อย่างไรก็ตาม
กู้ฟานไม่ได้สนใจสภาพของห้วงอเวจีมาร และไม่มีเวลาจะไปยุ่งกับพวกต่างมิติ!
"ระบบ ราชโองการนี้มีหน้าที่อะไร?"
เขามองดูราชโองการสีทองอร่ามที่ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า และถามระบบทันที!
ภารกิจเร่งด่วนที่สุดของเขาในตอนนี้คือการช่วยตระกูลกู้ออกจากสถานการณ์วิกฤต!
"ติ๊ง!"
"โฮสต์สามารถใช้ราชโองการเพื่อข้ามแม่น้ำแห่งกาลเวลา ติดตามสายเลือด และทะลุผ่านความว่างเปล่าอันไร้ขอบเขตเพื่อสร้างการติดต่อกับตระกูลกู้!"
"ราชโองการสามารถประทับตราเพื่อรวมร่างธรรมกายของโฮสต์ ซึ่งจะมีการบำเพ็ญเพียรปัจจุบันของโฮสต์และสามารถแสดงพลังระดับจักรพรรดิบรรพชนได้!"
"คำแนะนำ: ราชโองการนี้เป็นไอเทมใช้ครั้งเดียว!"
กู้ฟานพยักหน้าอย่างพึงพอใจหลังจากเข้าใจหน้าที่ของราชโองการ
"วิ้ง!"
เขาประทับจิตสัมผัสศักดิ์สิทธิ์ลงไปทันที ส่งหยดเลือดที่บรรจุพลังบำเพ็ญระดับจักรพรรดิบรรพชนออกไป แสงสีทองระเบิดออกในพริบตา และความว่างเปล่าโดยรอบดูเหมือนจะถูกกลืนกิน!
แม้ราชโองการจะใช้ได้เพียงครั้งเดียว แต่มันก็เพียงพอแล้วสำหรับเขา!
หลังจากประทับตราและสร้างการเชื่อมต่อเสร็จสมบูรณ์
"ไป!"
กู้ฟานยกมือขึ้น และความว่างเปล่าเบื้องหน้าก็ถูกฉีกออกเป็นรอยแยกน่าตกใจในทันที!
ราชโองการเปลี่ยนเป็นแสงสีทอง หายวับเข้าไปข้างใน
และในขณะนี้เอง
ด้านหลังเขา ภายในห้วงอเวจีมาร คลื่นยักษ์ถาโถม!
กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวกำลังค่อยๆ ก่อตัวและแผ่ขยายออกไป!
...ในขณะเดียวกัน
ณ แดนสวรรค์หลิงซู ตระกูลกู้แห่งทวีปกลาง!
จักรพรรดิซิงเสวียนและอีกสองมหาจักรพรรดิยังคงระดมโจมตีค่ายกลจักรพรรดิอย่างบ้าคลั่ง!
"ครืน..."
"แครก... แครก..."
ภายใต้การโจมตีที่แทบจะไม่หยุดหย่อน แม้แต่ตระกูลกู้ที่ได้รับการปกป้องจากค่ายกลก็เริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง!
สิ่งที่เห็นได้ด้วยตาเปล่าคือ
หลังจากถูกโจมตีอย่างหนักหน่วง รอยร้าวก็เริ่มปรากฏขึ้นบนค่ายกลจนมองเห็นได้ชัดเจน!
ท้ายที่สุด มันก็เป็นค่ายกลจากเมื่อเก้าหมื่นปีก่อน
ตอนนี้ ภายใต้ความร่วมมือของสามมหาจักรพรรดิ มันทนทานมาได้นานขนาดนี้ ความแข็งแกร่งของมันเกินความคาดหมายของทุกคนไปมากแล้ว!
จักรพรรดิซิงเสวียนเมื่อเห็นรอยร้าวบนค่ายกลจักรพรรดิ ก็แสยะยิ้มทันที "เมื่อค่ายกลนี้แตกสลาย มันจะเป็นวันตายของพวกเจ้า!!"
ทันทีที่สิ้นเสียง
"ปัง ปัง ปัง..."
การโจมตีของสามมหาจักรพรรดิยิ่งดุเดือดขึ้น และรอยร้าวบนค่ายกลจักรพรรดิก็ปรากฏมากขึ้นเรื่อยๆ!
ภายในตระกูลกู้
สมาชิกตระกูลกู้ทุกคน เมื่อเห็นว่าค่ายกลจักรพรรดิกำลังจะพังทลาย ดวงตาของพวกเขาก็แดงก่ำ พร้อมที่จะสู้จนตัวตายได้ทุกเมื่อ!
พวกเขานิ่งเงียบ รอเพียงเวลาที่ค่ายกลพังทลายเพื่อต่อสู้จนลมหายใจสุดท้าย!
กู้จงผิง ในฐานะหัวหน้าตระกูล ถอนหายใจด้วยความสะเทือนใจ ไม่อาจหยุดคร่ำครวญได้ "ตระกูลกู้ ในฐานะตระกูลจักรพรรดิ ยืนหยัดมาเก้าหมื่นปี แต่วันนี้กลับต้องมาพบจุดจบด้วยน้ำมือของพวกเนรคุณ!"
"น่าเสียดาย น่าเสียดายจริงๆ!"
"น่าเสียดายเพียงแค่ว่าก่อนตระกูลกู้จะถูกกวาดล้าง เราไม่อาจแจ้งให้บรรพบุรุษทราบได้ ในตอนนั้น เมื่อบรรพบุรุษออกจากตระกูลกู้ไปเฝ้าพิทักษ์ห้วงอเวจีมาร ท่านไม่ได้ทิ้งช่องทางติดต่อไว้ ทำให้เป็นไปไม่ได้ที่จะบอกท่านว่า ท่านไม่ควรเฝ้าพิทักษ์ห้วงอเวจีมารเพื่อพวกเนรคุณเหล่านี้เพื่อแลกกับความสงบสุขเก้าหมื่นปีเลย!!!"
กู้จงผิงหัวเราะอย่างขมขื่น ความสิ้นหวังปรากฏบนใบหน้า!
เขาเป็นเพียงกึ่งจักรพรรดิ จะไปต่อกรกับสามมหาจักรพรรดิได้อย่างไร?
ส่วนเรื่องสู้จนตัวตาย
เขารู้ดีว่ามันก็แค่การรนหาที่ตาย!!
แต่... คำพูดของกู้จงผิงกลับเติมเต็มความโศกเศร้าและความขุ่นเคืองให้กับสมาชิกตระกูลกู้ทุกคน พวกเขาจ้องมองทุกคนภายนอกอย่างกินเลือดกินเนื้อ!
"ท่านหัวหน้าตระกูลพูดถูก คนพวกนี้มันพวกเนรคุณ!"
"บรรพบุรุษและเก้ามหาจักรพรรดิไม่ควรทุ่มเทเฝ้าพิทักษ์ห้วงอเวจีมารเพื่อแดนเทพ เพื่อแดนสวรรค์หลิงซูเลย!"
"พวกเขาแทบจะสละทุกอย่าง เฝ้าพิทักษ์ห้วงอเวจีมารจากเผ่าพันธุ์ต่างมิติอย่างต่อเนื่อง แต่เก้าหมื่นปีต่อมา สัตว์เดรัจฉานพวกนี้กลับทำเรื่องต่ำช้าเช่นนี้!"
"ไม่คุ้มค่าเลย! ถ้าบรรพบุรุษรู้ ท่านคงไม่มีวันยอมให้พวกสารเลวพวกนี้มารังแกเราแบบนี้แน่!!"
"บรรพบุรุษและเก้ามหาจักรพรรดิเสียสละไปตั้งมากมาย สุดท้ายกลับถูกเรียกว่าจักรพรรดิคนบาป น่าขันสิ้นดี..."
ดวงตาของพวกเขาแดงก่ำ คำรามด้วยความสั่นเทิ้ม หัวใจเต็มไปด้วยความโศกเศร้าอย่างที่สุด!
แต่ในขณะนั้นเอง
"ปู่หัวหน้าตระกูลคะ นั่น... นั่นคืออะไร?!"
ในฝูงชน เด็กหญิงตัวน้อยอายุไม่ถึงสิบขวบ กระพริบตาปริบๆ ชี้ไปที่ส่วนลึกของอาณาเขตตระกูลและอุทานออกมา!
เมื่อได้ยินดังนั้น
กู้จงผิงและคนอื่นๆ หันขวับไปมองด้านหลัง และร่างกายของพวกเขาก็สั่นสะท้านทันที!
"นั่นมัน... ทิศทางของหอศาลบรรพชน?!"
พวกเขาทุกคนสัมผัสได้ถึงคลื่นกลิ่นอายที่ทำให้สายเลือดของพวกเขาสั่นไหวด้วยความเคารพ และเห็นแสงสีทองวูบวาบอย่างต่อเนื่อง!
ก่อนที่พวกเขาจะทันได้ตอบสนอง เสาแสงสีทองขนาดมหึมาก้พุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า หายลับไปในหมู่เมฆ!
ตระกูลกู้ทั้งหมด
ในพริบตา ถูกปกคลุมด้วยรัศมีสีทอง!
ภาพเหตุการณ์กะทันหันนี้
ทำให้ตระกูลกู้ทั้งตระกูลแตกตื่น และสมาชิกตระกูลกู้ทุกคนรู้สึกถึงแรงดึงดูดในสายเลือด!
"นะ-นี่มันเกิดอะไรขึ้น!!!?"
พวกเขาทุกคนเฝ้ามองด้วยความตกตะลึง!
กู้จงผิงที่กำลังตกใจ รีบก้าวไปข้างหน้าสองสามก้าว ขยี้ตาอย่างแรง แรงดึงดูดในสายเลือดของเขายิ่งรุนแรงขึ้น!
"บะ... บรรพบุรุษ!!!?"
เขาสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายจากหอศาลบรรพชนที่มีต้นกำเนิดเดียวกับค่ายกลจักรพรรดิ และตระหนักได้ในทันที อุทานออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "นี่คือกลิ่นอายของบรรพบุรุษ! ท่าน... ท่านกำลังเรียกหาพวกเราหรือ!?"
ทันทีที่คำพูดเหล่านี้หลุดออกมา
สมาชิกตระกูลกู้ที่อยู่ที่นั่นต่างเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง ลำคอแห้งผากขณะตัวสั่นเทิ้ม!
ในพริบตา
"พวกเจ้า... ทุกคนตามข้ามา!!!"
กู้จงผิงไม่กล้ารอช้าแม้แต่วินาทีเดียว เมื่อเห็นว่าค่ายกลจักรพรรดิคงทนได้อีกไม่นาน เขาก็รีบพุ่งไปยังหอศาลบรรพชนตระกูลกู้ด้วยความเร็วสูงสุดทันที!
สมาชิกตระกูลกู้ทีละคน เมื่อเห็นดังนั้น ก็รีบตามไปติดๆ ด้วยความตกตะลึง!
เมื่อเห็นเหตุการณ์นี้
"พวกมันวางแผนจะหนีรึ?"
จักรพรรดิซิงเสวียนและคนอื่นๆ ซึ่งถูกกั้นด้วยค่ายกลจักรพรรดิ ไม่ได้สังเกตเห็นความผิดปกติมากนัก พวกเขาเพียงแค่รู้สึกว่ากู้จงผิงต้องการพาคนหลบหนี และการโจมตีของพวกเขาก็ยิ่งดุเดือดขึ้น!
เสียงคำรามกึกก้องสะเทือนฟ้าดินดังขึ้นอีกครั้ง!
...ในขณะเดียวกัน
หน้าหอศาลบรรพชนตระกูลกู้ ผู้อาวุโสหลายคนของตระกูลกู้ได้มาถึงอย่างรีบร้อนแล้ว!
หลังจากกู้จงผิงมาถึง เขาก็พุ่งเข้าไปในหอศาลบรรพชนโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง!
"บรรพบุรุษ เป็นกลิ่นอายของบรรพบุรุษจริงๆ! ท่าน... ดูเหมือนท่านกำลังเรียกหาพวกเรา!!!"
หลังจากยืนยันว่าเขาไม่ได้ตาฝาด เขามองไปที่หอศาลบรรพชนซึ่งเต็มไปด้วยแสงสีทอง และจ้องมองไปที่ป้ายวิญญาณสูงสุด คุกเข่าลงด้วยความตื่นเต้น!
และยอดฝีมือรวมถึงอัจฉริยะตระกูลกู้คนอื่นๆ ก็คุกเข่าลงโดยไม่ลังเล จิตใจของพวกเขาสั่นไหวอย่างรุนแรง ใบหน้าเต็มไปด้วยความตื่นเต้น!
"บรรพบุรุษ ใช่ท่านบรรพบุรุษหรือไม่? ทะ... ท่านเห็นหรือไม่!?"
"บรรพบุรุษ ตระกูลกู้ ตระกูลกู้กำลังจะพินาศแล้ว!!!"
"ทายาทของเก้ามหาจักรพรรดิที่เคยเฝ้าพิทักษ์ห้วงอเวจีมารร่วมกับท่านถูกกวาดล้างจนหมดสิ้น! วันนี้ ขุมกำลังต่างๆ แห่งแดนสวรรค์หลิงซูกำลังปิดล้อมตระกูลกู้ และสามมหาจักรพรรดิได้เสด็จลงมาพร้อมกัน! บรรพบุรุษ ท่านได้ยินพวกเราไหม?!"
"หากบรรพบุรุษยังอยู่ โปรดช่วยตระกูลกู้ด้วยเถิด!"
"เก้าหมื่นปีผ่านไป และตระกูลกู้ได้เสื่อมถอยลงแล้ว หายนะในวันนี้ไม่อาจก้าวผ่านไปได้ พวกเราทำให้บรรพบุรุษผิดหวัง..."
พวกเขารู้สึกถึงสายเลือดที่เดือดพล่าน ร้องตะโกนด้วยความโศกเศร้า น้ำตานองหน้า หมอบกราบด้วยความเคารพสูงสุด!
กู้จงผิงเองก็ไม่อาจคุมสติได้ หอบหายใจอย่างหนัก มองไปที่ป้ายวิญญาณของกู้ฟาน และเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเครืออย่างไม่แน่ใจ "บรรพบุรุษ ทะ... ท่านกำลังฟังอยู่ใช่ไหม!?"
แม้เรื่องนี้จะดูเหลวไหลและไม่สมจริงเกินไป แต่เขาก็ยังถามด้วยความหวัง อยากจะได้รับการตอบกลับ!
ทันใดนั้น
หอศาลบรรพชนระเบิดแสงสีทองเจิดจรัส และกลิ่นอายอันหนาวเหน็บก็แผ่ลงมา!
"แควก"
ราชโองการสีทองฉีกกระชากความว่างเปล่า ปรากฏขึ้นต่อหน้าทุกคน!
ทันใดนั้น
"ข้าอยู่ที่นี่ ข้าอยู่ที่นี่เสมอมา!"
เสียงเย็นชาที่เต็มไปด้วยเจตนาฆ่าอันไร้ที่สิ้นสุด ค่อยๆ ดังออกมาจากราชโองการ สะท้อนกึกก้องไปทั่วหอศาลบรรพชน!!!
จบตอนที่ 9