ตอนที่ 3 ให้จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์มา ข้าไม่เฝ้าห้วงอเวจีมารแห่งนี้แล้ว

ตอนที่ 3 ให้จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์มา ข้าไม่เฝ้าห้วงอเวจีมารแห่งนี้แล้ว

ฝ่ามือข้างหนึ่งฟาดลงมา

แรงกดดันอันไพศาลและน่าสะพรึงกลัวกวาดล้างไปทั่วแปดทิศ

มหาจักรพรรดิต่างมิติที่ต้องการจะทดสอบกู้ฟาน มีสีหน้าเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง รูม่านตาหดเกร็งลงทันที

กู้ฟาน เจ้า... เป็นไปได้อย่างไร

เขาสังเกตเห็นสายตาของกู้ฟาน และในขณะที่จิตใจของเขาสั่นสะท้าน ทวนยาวในมือที่อัดแน่นด้วยปราณทมิฬและกลิ่นอายทำลายล้าง ก็แตกละเอียดเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยทีละนิ้วโดยไม่มีสัญญาณเตือนล่วงหน้า

แม้แต่สมบัติระดับกึ่งจักรพรรดิก็เปรียบเสมือนกระดาษแผ่นบางๆ ต่อหน้ากู้ฟาน

ความรู้สึกถึงอันตรายถึงชีวิตแล่นพล่านเข้ามาในหัวใจ

บ้าเอ๊ย บ้าเอ๊ย บ้าที่สุด

ความหวาดกลัวปรากฏขึ้นในดวงตาสีเลือดของมหาจักรพรรดิต่างมิติ เขาไม่มีโอกาสถอยหนีหรือต่อต้าน และถูกกดดันจนขยับตัวไม่ได้ในทันที

ในขณะนี้ เขาตัวสั่นเทิ้มด้วยความตกตะลึงและหวาดผวา กระอักเลือดคำโตออกมา

เมื่อมองไปยังกู้ฟาน ผู้มีแววตาเย็นชาถึงขีดสุดและแผ่รังสีสังหารอันมหึมาออกมาจากร่างกาย

เขา... เขาไม่ได้กำลังจะตายหรอกรึ

ใบหน้าของมหาจักรพรรดิต่างมิติซีดเผือดไร้สีเลือด กระดูกทั่วร่างส่งเสียงลั่นเกรียวกราว ตัวสั่นระริกขณะคุกเข่าลงเบื้องหน้ากู้ฟาน

แม้ว่าเขาจะเป็นถึงระดับจักรพรรดิเช่นกัน แต่กลับไม่มีพลังที่จะต่อต้านเลยแม้แต่น้อย

ระดับจักรพรรดิก็มีความแตกต่างกัน

ฝ่ามือที่ทรงพลังพอจะบดขยี้จักรวาลได้ฟาดลงมา

ไม่นะ

มหาจักรพรรดิต่างมิติที่มีใบหน้าเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง กระอักเลือดออกมาอีกครั้ง พร้อมเสียงกรีดร้อง ร่างกายสั่นสะท้านอย่างรุนแรง

เขาหวาดกลัวจนแทบจะหมอบราบไปกับพื้น หัวใจเต้นรัวราวกับกลอง

แม้กระทั่งก่อนที่เขาจะเป็นจักรพรรดิ เขาเคยเห็นกู้ฟานลงมือในห้วงอเวจีมาร และทุกครั้งที่ลงมือ จักรพรรดิจากเผ่าพันธุ์ของเขาจะต้องตกตายเสมอ

เทพสังหารผู้นี้ เมื่อลงมือ จักรพรรดิย่อมต้องตาย

เขาคงต้องตายอย่างแน่นอน

แต่ทว่า พลังอันน่าสะพรึงกลัวนั้นกลับลดระดับลง

พรวด

มหาจักรพรรดิต่างมิติที่หลับตาลงด้วยความสิ้นหวัง จู่ๆ ก็เบิกตากว้าง กระอักเลือดออกมาอีกคำ ร่างกระเด็นถอยหลังไปไกลหลายร้อยจ้างก่อนจะหยุดลง

เขาตะเกียกตะกายลุกขึ้นด้วยความตกตะลึง ผมเผ้ายุ่งเหยิง รีบตรวจสอบร่างกายที่บาดเจ็บสาหัสของตนเอง

ทันใดนั้น

ข้า... ข้ายังไม่ตายงั้นรึ

มหาจักรพรรดิต่างมิติอุทานออกมาด้วยความมึนงง จากนั้นก็หอบหายใจอย่างหนัก รู้สึกโล่งใจที่รอดชีวิตมาได้ และมองไปที่กู้ฟาน

เขายังไม่ตาย เพียงแค่บาดเจ็บสาหัสจากการโจมตีของกู้ฟานเท่านั้น

เมื่อเขามองกู้ฟานอีกครั้ง พายุลูกใหญ่ก็โหมกระหน่ำในใจ เขารู้สึกว่าจักรพรรดิฮวงเทียนผู้นี้เปลี่ยนไป ไม่ได้อ่อนแอลง แต่กลับกลายเป็นคนใจดีอย่างน่าประหลาด จนดูไม่คุ้นเคย

เขาไม่ฆ่าตนจริงๆ ด้วย

อย่างไรก็ตาม

กู้ฟานมองดูมหาจักรพรรดิต่างมิติที่กำลังงุนงงด้วยสายตาเย็นชา จากนั้นก็เมินเฉยต่อเขา แล้วทอดสายตาลงไปยังห้วงอเวจีมาร

ข้าจะไม่เฝ้าห้วงอเวจีมารแห่งนี้อีกต่อไป

ในขณะนี้ เขาได้ให้คำตอบต่อคำพูดของเหล่าตัวตนต่างมิติก่อนหน้านี้ จากนั้นกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ กลับไปบอกจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ของพวกเจ้าให้ไสหัวออกมา ข้ามีเรื่องจะคุยกับเขา

เมื่อได้ยินเช่นนี้

ห้วงอเวจีมาร เจ้า... เจ้าจะไม่เฝ้ามันแล้วรึ

มหาจักรพรรดิต่างมิติที่บาดเจ็บสาหัสเต็มไปด้วยความสงสัยและประหลาดใจ ราวกับเห็นผี ดวงตาแทบจะถลนออกมา

ประโยคนี้ทำให้เขารู้สึกเหมือนกำลังฝันไป

ก่อนที่เขาจะทันได้คิดอะไรเพิ่มเติม

ยังไม่ไปอีกรึ

ดวงตาอันคมกริบของกู้ฟานเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า

ในชั่วพริบตา

ขอรับ

มหาจักรพรรดิต่างมิติที่สภาพดูไม่ได้สะดุ้งเฮือก และแม้จะบาดเจ็บ แต่ก็รีบรับคำ แล้วกระโจนลงสู่ห้วงอเวจีมารโดยไม่หันกลับมามอง

เมื่อเห็นดังนั้น

ทายาทของข้า...

กู้ฟานแค่นเสียงและละสายตากลับมา เขาเริ่มทำมือร่ายเวทย์และหลับตาลงเพื่อคำนวณชะตาในทันที

เขารู้ว่า ณ ช่วงเวลานี้ คนในตระกูลของเขาในอนาคตกำลังจะประสบเคราะห์กรรม เขาจึงเปลี่ยนท่ามืออย่างต่อเนื่อง อาศัยการสัมผัสทางสายเลือดเพื่อคำนวณ โดยต้องการรู้สถานการณ์ปัจจุบันของคนในตระกูล

และสิ่งมีชีวิตต่างมิติในห้วงอเวจีมารก็ไม่ใช่เป้าหมายหลักของเขาอีกต่อไป

...ภายในห้วงอเวจีมาร

พรวด

มหาจักรพรรดิต่างมิติที่บาดเจ็บสาหัสกลับมายังทะเลเลือด กระอักเลือดออกมาอีกครั้งเพราะไม่อาจข่มอาการบาดเจ็บภายในได้

เขาไม่สนใจสิ่งอื่นใดอีกแล้ว เป็นเพราะความตกตะลึงมีมากเกินไป

สิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อครู่นี้ช่างเหมือนฝันและเหลือเชื่อเกินไป

แต่เมื่อเห็นจักรพรรดิผู้นี้กลับมาในสภาพสะบักสะบอม

เป็นไปได้อย่างไร

กู้ฟานไม่ฆ่าเจ้ารึ เขาพูดอะไรกับเจ้า

จักรพรรดินับสิบคนที่อยู่ ณ ที่นั้นต่างตกตะลึง แทบจะอุทานออกมาพร้อมกันและรีบถามด้วยความกระตือรือร้น

พวกเขาเห็นกู้ฟานลงมือและรู้สึกว่าจักรพรรดิฮวงเทียนผู้นี้ยังคงน่าสะพรึงกลัว แต่ไม่เคยคาดคิดเลยว่าเขาจะปล่อยผู้รอดชีวิตกลับมา

นี่มันน่าประหลาดใจยิ่งกว่าการที่เขาฆ่าทิ้งเสียอีก

ภายใต้สายตาที่ตื่นตะลึงของเหล่าจักรพรรดิ

กู้ฟาน... กู้ฟานบอกว่าเขา เขาจะไม่เฝ้าห้วงอเวจีมารต่อแล้ว

มหาจักรพรรดิต่างมิติที่ยังคงหอบหายใจและมีความหวาดกลัวหลงเหลืออยู่จากการรอดตายมาได้อย่างหวุดหวิด ตอบกลับไป แต่เขายังบอกอีกว่า ให้บอกจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ของเราให้ไปพบเขา

เมื่อได้ยินข่าวนี้

มหาจักรพรรดิต่างมิติทั้งหมดที่อยู่ที่นั่นต่างเบิกตากว้างและสูดลมหายใจเข้าลึก

อะไรนะ เขา... เขาพูดแบบนั้นจริงๆ รึ

กู้ฟานหมายความว่าอย่างไร เขาไม่เฝ้าห้วงอเวจีมารแล้วงั้นรึ นี่ต้องเป็นเล่ห์เหลี่ยมแน่ๆ เป็นไปได้ไหมว่าเขารู้ตัวว่าเวลาของเขาใกล้หมดแล้ว และต้องการใช้พลังเฮือกสุดท้ายเพื่อลากพวกเราไปตายด้วย

ข้าไม่คิดเช่นนั้น ด้วยนิสัยของกู้ฟาน ไม่มีความจำเป็นที่เขาต้องทำเช่นนั้น และเขาคงไม่ลดตัวลงมาทำแบบนี้ อีกอย่าง พวกเรามีค่าอะไรให้เขาต้องมาหลอกลวงด้วย

ถ้างั้น ก็หมายความว่ากู้ฟานไม่คิดจะเฝ้าห้วงอเวจีมารต่อแล้วจริงๆ งั้นรึ

นี่ นี่มันข่าวใหญ่ รีบไปรายงานจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์เร็วเข้า ข้าอยากรู้จริงๆ ว่าอะไรทำให้กู้ฟานเปลี่ยนไปขนาดนี้และตัดสินใจเลือกทางเลือกเช่นนี้

พวกเขาทั้งหมดต่างตกตะลึง หลังจากปรึกษาหารือและคาดเดากันสักพัก ดวงตาของพวกเขาก็เป็นประกายด้วยความตื่นเต้น

จักรพรรดิคนหนึ่งหายวับไปจากจุดที่ยืนอยู่ทันที

ในขณะนี้

เหล่ามหาจักรพรรดิต่างมิติต่างเพ่งสายตามองไปยังกู้ฟานในภาพฉายบนความว่างเปล่าอีกครั้ง ดวงตาสีเลือดของพวกเขาเต็มไปด้วยความฉงนและสับสนอย่างลึกซึ้ง

เขา... เขาต้องการจะทำอะไรกันแน่

พวกเขาขมวดคิ้วครุ่นคิด จากนั้นก็ต้องตกใจเมื่อตระหนักว่ากู้ฟานดูเหมือนจะเมินเฉยต่อห้วงอเวจีมารโดยสิ้นเชิง

เขาไม่สนใจเลยว่าพวกตนจะทำอะไร

ในชั่วพริบตา

เหล่าจักรพรรดิหันมองหน้ากัน ริมฝีปากแห้งผากขณะอ้าปากค้าง

เป็นไปได้หรือไม่... ที่คำพูดของกู้ฟานว่าจะไม่เฝ้าห้วงอเวจีมารอีกต่อไปนั้นเป็นเรื่องจริง

และในขณะที่เหล่าสิ่งมีชีวิตต่างมิติในห้วงอเวจีมารกำลังตกใจและตื่นตระหนก

บนแท่นลอยฟ้า ณ ปัจจุบัน

หลังจากคำนวณซ้ำแล้วซ้ำเล่าผ่านการสัมผัสทางสายเลือด กู้ฟานสัมผัสได้ว่าสายเลือดยังคงดำรงอยู่ และมันอยู่ที่แดนสวรรค์หลิงซู แต่ดวงตาอันลึกล้ำดั่งหุบเหวของเขากลับระเบิดเจตนาฆ่าอันเย็นเยียบออกมา

พวกเจ้าจงภาวนาให้คนในตระกูลข้าปลอดภัยดีกว่า มิฉะนั้น... ข้าจะทำให้โลกแดนเทพทั้งใบต้องนองไปด้วยเลือด

เขาเอ่ยเสียงเบา ทุกคำพูดแฝงไว้ด้วยความเย็นชาอันไร้ที่สิ้นสุด

...ณ โลกแดนเทพ

ประกอบไปด้วยสิบฟ้าสิบดิน

และสถานที่ที่กู้ฟานถือกำเนิดและรุ่งโรจน์คือแดนสวรรค์หลิงซู หนึ่งในสิบแดนสวรรค์อันยิ่งใหญ่

เวลานี้ ในแดนสวรรค์หลิงซู บนทวีปกลางอันกว้างใหญ่ ภายนอกอาณาเขตตระกูลกู้จักรพรรดิ

ตูม

ฟ้าดินสั่นสะเทือน

บนความว่างเปล่ารอบทิศทาง มีร่างนับไม่ถ้วนยืนตระหง่าน ในจำนวนนั้นมีกลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวหลายสาย แรงกดดันของพวกเขาปกคลุมไปทั่วทั้งทวีปกลาง ทำให้แผ่นดินสั่นไหว

ทั่วทั้งโลกหล้า ศาสตราวุธวิเศษและสมบัติล้ำค่ามากมายบดบังท้องฟ้า ล้อมรอบตระกูลกู้ทั้งหมดไว้อย่างแน่นหนาจนแม้แต่น้ำหยดเดียวก็ไม่อาจเล็ดลอดออกไปได้

บรรยากาศช่างน่าอึดอัด

เจตนาฆ่าอันน่าตกตะลึงแผ่ซ่านไปทั่วทุกมุม

ภาพฉากนี้

ราวกับว่าสงครามสะเทือนโลกกำลังจะปะทุขึ้น

จบตอนที่ 3