บทที่ 12 ระบบเพิ่งปรากฎขึ้น

บทที่ 12 ระบบเพิ่งปรากฎขึ้น

เหอเซิ่งเห็นว่าเฉินเหวินมาถึงแล้ว เขาจึงลุกขึ้น และขอให้เฉินเหวินนั่งข้างหน้าต่าง

ทันทีที่เขานั่งลง เหอเซิ่งก็ถามด้วยเสียงต่ำ: "ทำไมมันถึงใช้เวลานานนักห๊ะ? ฉันหิวจะแย่แล้ว!"

เฉินเหวินไม่ได้ตั้งใจจะแก้ตัว และพูดตามตรงๆ: "ก็ฉันทำพลาดไปตั้งสามครั้ง มันจึงใช้เวลานานไงล่ะ"

เหอเซิ่งตกตะลึงเมื่อได้ยินคำพูด จากนั้นเขาก็ตบไหล่เบา ๆทำตาเศร้าเห็นใจเพื่อน : "เอาน่า!สัตว์อสูรที่โรงเพาะพันธุ์อาจจะหาให้เราดีกว่าก็ได้"

เมื่อต้องการให้เพื่อนไม่คิดมาก เหอเซิ่งจึงแสร้งทำเป็นเปลี่ยนเรื่อง "แล้วน้ำผึ้งร้อยดอกไม้ของฉันอยู่ที่ไหน มันไม่ได้หากันได้ง่าย ๆนะ?"

เฉินเหวินตอบแก้เขินว่า: "คะ....คือ...ฉันใช้มันหมดแล้วอ่ะ! โรงเพาะพันธุ์มอบหมีกินเหล็กให้ฉัน ...แต่ถึงจะไม่ใช่หมีพิโรธอย่างที่ตั้งใจ แต่มันก็หมีเหมือนกันนั่นแหละ! ฉันเลยต้องใช้มัน"

เหอเซิ่งไม่ได้รู้สึกเสียดายน้ำผึ้งร้อยดอกไม้แต่อย่างใด หากแต่เขารู้สึกประหลาดใจ เลยถามด้วยความสงสัยว่า "หมีบ้าอะไรกินเหล็ก? ทำไมฉันถึงไม่เคยได้ยินเรื่องนี้เลย"

แท้จริงสัตว์อสูรพื้นเมือง ไม่ได้มีอยู่ในรายชื่อสัตว์ที่ให้นักเรียนทำพันธสัญญาแต่อย่างใด.....

ซึ่งเป็นสาเหตุที่จูงหวู่รู้สึกประหลาดใจเมื่อเฉินเหวินรู้จักสัตว์อสูรชนิดนี้....

เฉินเหวินอธิบายเล็กน้อยและพูดว่า: "สัตว์อสูรกินเหล็กเรียกอีกอย่างว่าหมีแพนด้ายักษ์ และมันเป็นสัตว์อสูรโดยกำเนิด และมันคือสัตว์อสูรพื้นเมืองที่มีศักยภาพหลังจากดูดพลังวิญญาณ"

เหอเซิ่งถึงกับตาค้างและพูดว่า "นะ...นี่..นาย...ดะ..ได้."

เฉินเหวิน: "แต่ฉันรู้มาว่าถึงพวกมันจะมีศักยภาพที่โดดเด่นแต่มันไม่เก่งเรื่องการต่อสู้เลย"

เหอเซิ่งได้ยินคำพูดนั้นและจึงไม่ถามอีก กลัวว่าเฉินเหวินจะคิดมาก

ทั้งสองคุยกันอยู่พักหนึ่ง เฉินเหวินรู้สึกง่วงนอน เนื่องจากใช้พลังวิญญาณค่อนข้างมาก

หลังจากทักทายเหอเซิ่ง เขาก็เอนหลังลงบนเก้าอี้ และผล็อยหลับไป

ด้วยความงุนงง เฉินเหวินได้ยินเสียงที่เย็นชา อีกเสียงหนึ่ง

【ตรวจพบสัตว์สัญญาโฮสต์ และตรงตามเงื่อนไขข้อผูกมัด! 】

【ระบบกำลังโหลด กรุณารอสักครู่...】

【1%...10%...20%...50%...100%! 】

【การโหลดระบบเสร็จสมบูรณ์! 】

เสียงของการโหลดระบบเสร็จสิ้นนั้นคมชัดและดังก้องในหู จนปลุกเฉินเหวินที่งัวเงียจากการหลับใหล

จากนั้น เขาก็เห็นหน้าจอโปร่งแสงปรากฏขึ้นต่อหน้าต่อตา ด้านบนมีอักขระขนาดใหญ่เก้าตัวของ

"ระบบแปรงร่างสัตว์อสูร"

ด้านล่างมีโลโก้แนวตั้งทางด้านซ้าย และโลโก้แพ็คเกจทางด้านขวา

หน้าจอสั่นและมีตัวเลือกโผล่ขึ้นมา

【โหลดระบบแปลงร่างสัตว์อสูรแล้ว โฮสต์ยินดีผูกมัดหรือไม่? 】

【ยินดี!】

เฉินเหวินตบหน้าแล้วบีบต้นขา

"เชี๊ยะ! อะไรฟะ!"

เหอเซิ่งซึ่งกำลังนอนหลับสนิท ร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด และพูดด้วยใบหน้าที่เหยเก: "นายทำบ้าอะไรวะ ฉันเจ็บนะเว๊ย! ?"

"นายบีบขาฉันทำไม โกรธอะไรฉัน?"

เฉินเหวิน: "ขอโทษเพื่อน ! ฉันแค่อยากลองดูว่าอยู่ในความฝันหรือไม่"

"ไอ้บ้า แล้วใช่ความฝันมั้ยล่ะ?"

เหอเซิ่งตะคอกอย่างเจ็บปวดและพึมพำ: "แค่ครั้งนี้เท่านั้นนะที่ฉันยอมนาย.... "

หลังจากพูดจบ เขาก็ลูบต้นขา จากนั้นเขาก็นอนลงบนเก้าอี้อีกครั้งและผล็อยหลับไปอีกครั้ง

เมื่อขอโทษเหอเซิ่งเสร็จ จากนั้นเฉินเหวินก็มองไปที่หน้าจอโปร่งแสงตรงหน้าเขาด้วยรอยยิ้มบนใบหน้า

“มันดูไม่เหมือนความฝัน แล้วมีทางเลือกอื่นไหม?”

"ใช่!"

เฉินเหวินไม่ได้ถามระบบว่าจะเกิดอะไรขึ้น หากไม่มีการผูกมัด.....

เขาเป็นเพียงคนธรรมดา และในเหตุการณ์ที่มีพลังวิเศษเช่นนี้ ....เขาได้แค่เพียงยอมรับมันเท่านั้น

หลังจากคำตอบของเฉินเหวิน ระบบก็ส่งเสียง บี๊บอีกครั้ง

【ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์สำหรับการรวมระบบการแปลงร่างสัตว์อสูร! 】

【เพื่อช่วยเหลือโฮสต์ในการแปลงร่างสัตว์อสูรเพื่อให้มันเป็นสัตว์อสูรที่ยอดเยี่ยมทุกชนิด ตอนนี้มีการแจกแพ็คเกจของขวัญมือใหม่ให้กับโฮสต์แล้ว! 】

หลังจากเสียงแจ้งเตือนของระบบสิ้นสุดลง ถุงเงินก็ปรากฏขึ้นตรงกลางอินเทอร์เฟซ จากนั้นถุงเงินก็บินไปที่ไอคอนแพ็คเกจที่ด้านล่างขวา และหายไป

เฉินเหวินเลื่อนสายตาไปที่ไอคอนบรรจุภัณฑ์ และเห็นถุงเงินสีแดงวางอยู่ในตะแกรง

ระบบนี้ควบคุมด้วยจิตวิญญาณ เช่นเดียวกับที่เฉินเหวินต้องการเปิดถุงของขวัญสำหรับมือใหม่ ด้ายบางๆ บนกระเป๋าสีแดงก็ขาดออกจากกัน จากนั้นแสงสีทองก็กะพริบตรงกลางหน้าจอ

【ขอแสดงความยินดีกับโฮสที่ได้รับลูกบอลพรสวรรค์ "หัวใจแห่งศิลปะการต่อสู้" โปรดใช้กับสัตว์อสูรโดยเร็วที่สุด! 】

ท่ามกลางเสียงของการอัพเกรดระบบ ลูกบอลแสงสีฟ้าก็พุ่งเข้าไปในแพ็คเกจ

เมื่อเฉินเหวินเห็นครึ่งแรกของประโยค เขาก็ได้แต่อ้าปากค้าง แค่ดูชื่อก็รู้ว่าเขาสามารถปลุกพรสวรรค์ของ "หัวใจแห่งศิลปะการต่อสู้" ได้

ในขณะนี้เฉินเหวิน รู้สึกว่าเขากำลังจะกลายเป็นวีรบุรุษแห่งแม่น้ำศักสิทธิ์ในตำนานภายในวินาทีถัดไป

เมื่อเขาเห็นครึ่งหลังของประโยค เฉินเหวินก็เหี่ยวเฉาราวกับมะเขือม่วงที่ถูกเผา

ก็เพราะว่าพรสวรรค์ที่ดีเช่นนี้ จะมอบให้กับสัตว์อสูรได้อย่างไรกัน?

แล้วแพนด้ายักษ์กินเหล็กของเขาจะสามารถเข้าใจศิลปะการต่อสู้ได้อย่างไร?

จู่ๆ ใบหน้าของเฉินเหวินก็แปลกไป เพราะเขาเพิ่งตั้งชื่อลูกของสัตว์ร้ายที่กินเหล็กว่า อาโป

จากนั้น เขาก็นึกถึงพรสวรรค์ในการควบคุมสัตว์อสูรของเขา

ภายใต้ผลกระทบของ "พันธนาการ" ไม่ช้าก็เร็วพรสวรรค์ของอาโปก็จะเป็นของเขาเอง

อุปกรณ์ที่ช่วยให้ทั้งตัวเขาและอาโปได้ปลุกพรสวรรค์ "หัวใจของศิลปะการต่อสู้" นั้นไม่สมบูรณ์แบบ

"'หัวใจแห่งศิลปะการต่อสู้' ถูกใช้โดยสัตว์อสูรแท้จริงแล้วมันคือ 'ระบบการแปลงร่าง ที่แปลกประหลาดยิ่งนัก'"

เฉินเหวินคิดว่าเขาสามารถใช้ประโยชน์จากช่องโหว่ในระบบนี้ได้

ดังนั้นเขาจึงยิ้มอย่างมีพอใจ เปิดบรรจุภัณฑ์ด้วยรอยยิ้ม จากนั้นมองไปที่ลูกบอลแสงสีฟ้า

【คุณต้องการใช้ลูกบอลพรสวรรค์ "หัวใจแห่งศิลปะการต่อสู้" กับสัตว์อสูรหรือไม่? 】

เฉินเหวินคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วส่ายหัว

เขาไม่ต้องการทิ้งลูกบอลที่มีพรสวรรค์นี้ไว้กับสัตว์อสูร แต่เขาต้องการให้เกิดประโยชน์สูงสุด

ตอนนี้มันถูกใช้โดย อาโป ซึ่งมันเองก็ไม่รู้ว่าใครให้พรสวรรค์มันมา..... บางทีเจ้าหมีกินเหล็กตัวนี้อาจคิดว่ามันมีความสามารถมากก็เป็นได้!

เฉินเหวินผู้ซึ่งศึกษาข้อมูลออนไลน์มากมายจึงรู้ว่าต้องใช้ลูกบอลพรสวรรค์นี้ในเวลาที่เหมาะสมเท่านั้น...

เพราะการจะเป็นปรมาจารย์ได้นั้นจะต้องมีความเชี่ยวชาณเท่านั้น .. .

เขาตั้งใจจะมอบทักษะ หรือพรสวรรว์ให้กับอาโปเพื่อไว้ป้องกันตัว แต่สิ่งนี้ไม่เพียงสร้างแรงบันดาลใจให้กับจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ แต่ยังทำให้อาโปรู้สึกไว้วางใจเขามากขึ้น และ มันก็จะเชื่อฟังเขาในที่สุด

ด้วยเหตุนี้ จึงไม่เพียงแต่จะหลอกล่ออาโป ได้ง่ายในอนาคตเท่านั้น แต่บางทีเขาอาจใช้พันธนาการเพื่อแบ่งปันพรสวรรค์ของอาโปโดยเร็วที่สุด และเขาก็จะกลายเป็นอัจฉริยะด้านศิลปะการต่อสู้ในที่สุด!

หลังจากคิดเรื่องนี้แล้ว เฉินเหวินก็ปิดกล่องและหันกลับมาสนใจไปที่ภาพบุคคลข้างล่างด้านซ้ายอีกครั้ง

ถ้าเป็นอย่างที่เขาคาดการณ์ไว้ นี่คงเป็นระดับพรสวรรค์ของอาโปอย่างที่คาดไว้

【ผู้ดำเนินรายการ: เฉินเหวิน

ระดับ: บีสมาสเตอร์ฝึกหัด

ความสามารถพิเศษ: พันธนาการ

สัตว์ร้าย: สัตว์อสูรกินเหล็ก

คะแนน: 0 】

ระบบนี้ทั้งหมดนั้นเรียบง่าย และชัดเจนมากกว่า ยกเว้นคำว่า สัตว์อสูรกินเหล็กซึ่งเปิดอยู่ ส่วนอื่น ๆ ไม่สามารถเลือกได้

ในหมู่พวกเขา แต้มมาจากความชื่นชมของคนอื่น ๆ ที่มีต่อสัตว์อสูรที่เลี้ยงโดยโฮสต์ และสามารถใช้สำหรับฟังก์ชันเปิดระบบและการซื้อสินค้า

ระบบที่เรียบง่ายและเข้าใจง่าย

เฉินเหวินกลืนน้ำลาย ลองใช้ระบบ.....

"ระบบมันใหญ่ไปไหม"

"ซิสเตอร์ซิสเต็ม คุณมีหน้าที่อะไร"

“เทพีแห่งระบบ?”

“พ่อระบบ?”

"..."

หลังจากเปลี่ยนชื่อห้าหรือหกครั้ง ระบบก็ยังไม่ตอบสนอง

เฉินเหวินคาดเดาว่าระบบนี้อาจจะเป็นใบ้หรือไม่มีสติปัญญาแน่ๆ

“โห—”

“การไม่มีข่าวกรองเป็นเรื่องดี ฉันไม่ต้องการทำงานให้กับระบบแปลงร่างสัตว์อสูร มันเป็นเรื่องน่าเบื่อที่สุดที่จะถูกคุกคามด้วยการทำลายล้าง”

ความแข็งแกร่งของฟิงเกอร์มีทั้งข้อดีและข้อเสีย สำหรับเฉินเหวินข้อดีมีมากกว่าข้อเสีย อย่างน้อยก็วางแผนชีวิตตัวเองได้

ระบบนี้ใช้งานไม่ยาก ทั้งหมดนี้ขึ้นอยู่กับตัวเอง เฉินเหวินคิดว่าเขาทำได้แน่ ๆ

การเดินทางผ่านอีกโลกหนึ่ง และถูกสั่งให้ทำงานให้กับระบบ นั่นช่างน่าสมเพชเสียเหลือเกิน!

หลังจากอ่านแผงคุณสมบัติ และยืนยันว่าระบบนั้นฉลาดหรือไม่ ในที่สุดเฉินเหวินก็เบนความสนใจไปที่คำว่า "สัตว์อสูรกินเหล็ก" คำที่สามารถเลือกได้

"อาโปมาให้ฉันดูศักยภาพแกเดี๋ยวนี้!"