บทที่ 295 สู่แดนเร้นลับ

กองทัพของหลี่เฟิงได้รับชัยชนะครั้งสุดท้ายในมหาสงครามครั้งนี้ กองทัพของสหรัฐฯ พ่ายแพ้ย่อยยับและสูญเสียกำลังพลไปมหาศาล จนมิหลงเหลือสิ่งใดให้ต้องลุ้นระทึกอีกต่อไป เพราะขุมกำลังหลักของศัตรูถูกหลี่เฟิงกวาดล้างจนสิ้นซากเสียแล้ว

หลี่เฟิงสั่งการให้กองทัพแยกออกเป็นสิบสาย บุกจู่โจมสหรัฐฯ จากสิบทิศทางเพื่อกวาดล้างส่วนที่เหลือ ภายใต้การโหมกระหน่ำของหลี่เฟิง กองทัพที่เหลือเพียงหยิบมือของศัตรูย่อมมิอาจต้านทานได้ เป้าหมายของเขาชัดเจนยิ่งนัก คือการทำลายล้างเป้าหมายทางทหารและระบบอุตสาหกรรมให้พินาศสิ้น

ตลอดหนึ่งเดือนหลังจากนั้น หลี่เฟิงนำทัพเข้าทำลายรากฐานอุตสาหกรรมของสหรัฐฯ อย่างถอนรากถอนโคน โรงงานทุกแห่งถูกระเบิดทิ้งมิให้เหลือซาก เครื่องจักรที่ยังพอใช้การได้หลี่เฟิงจะเก็บเข้ามิติส่วนตัว ทว่าด้วยตัวคนเดียวเขาหาได้ลำเลียงไปได้หมดไม่ สิ่งใดที่มิอาจนำติดมือไปได้ เขาก็จักทำลายทิ้งเสียให้สิ้น มิยอมให้หลงเหลือโอกาสในการฟื้นตัวบนแผ่นดินนี้อีก

แม้แผ่นดินจะยังอยู่ แต่ระบบอุตสาหกรรมที่สั่งสมมานานปีกลับมลายหายไปสิ้นภายใต้เงื้อมมือของหลี่เฟิง ภายในเวลาเพียงสามเดือน รากฐานเศรษฐกิจของสหรัฐฯ ล่มสลายโดยสมบูรณ์ หลี่เฟิงอนุญาตให้ราษฎรที่เหลือทำได้เพียงเกษตรกรรมเท่านั้น ส่วนการวิจัยหรือเทคโนโลยีขั้นสูงถือเป็นสิ่งต้องห้ามเด็ดขาด

มีผู้ลุกขึ้นมาต่อต้านอย่างบ้าคลั่ง ทว่าหลี่เฟิงกลับตอบโต้ด้วยวิธีเดียว... คือสังหารให้สิ้นซาก เมื่อเหล่าผู้ขัดขืนถูกกำจัดจนหมดสิ้น คนที่เหลือย่อมมิกล้าและมิมีขวัญกำลังใจจะต่อต้านอีกต่อไป พวกมันต่างก้มหัวยอมสวามิภักดิ์แต่โดยดี

การกระทำของหลี่เฟิงสั่นสะเทือนไปทั่วโลก มินึกว่ามหาอำนาจอย่างสหรัฐฯ ที่อยู่ไกลปืนเที่ยงจักถูกขยี้พินาศลงเช่นนี้ ประวัติศาสตร์ถูกบิดเบือนไปโดยสิ้นเชิง โลกใบนี้จักมิมีสหรัฐอเมริกาอีกต่อไป

ทว่าภารกิจของหลี่เฟิงยังมิสิ้นสุด เป้าหมายต่อไปของเขาคือ "อังกฤษ"  แม้จักเป็นมหาอำนาจเก่าแก่ทว่ายามนี้พวกมันกลับกำลังย่ำแย่เพราะมัวแต่ทำสงครามติดพันในยุโรปจนกองกำลังกระจัดกระจาย

หลี่เฟิงนำทัพมุ่งหน้าสู่ยุโรป เปิดฉากด้วยการทำลายกองเรือรบและยกพลขึ้นบกจู่โจมสายฟ้าแลบ เพียงพริบตาเดียวแผ่นดินมหาอำนาจเก่าก็ถูกยึดครองไปกว่าครึ่ง พวกมันมิทันได้ตั้งตัวด้วยซ้ำยามที่หลี่เฟิงเข้าบดขยี้ระบบอุตสาหกรรมและเทคโนโลยีทิ้งมิต่างจากที่ทำในสหรัฐฯ

ความโหดเหี้ยมของหลี่เฟิงบันดาลให้เกิดปาฏิหาริย์... สงครามในยุโรปพลันยุติลงชั่วคราว บรรดาเหล่านานาอารยประเทศที่เคยรบกันเองต่างตระหนักว่า ยามนี้พวกเขามีศัตรูร่วมกันที่น่าพรั่นพรึงที่สุดนามว่าหลี่เฟิง! พวกเขาจึงลงนามสงบศึกชั่วคราวและจัดตั้ง "กองเรือพันธมิตร" ขนาดมหึมาเพื่อหวังจะพิฆาตหลี่เฟิงให้สิ้น

หากมหาอำนาจเหล่านี้ทราบว่าสหรัฐฯ พ่ายแพ้แก่หลี่เฟิงได้ง่ายดายเพียงใด พวกมันย่อมมิกล้าเสนอหน้ามาหาเรื่อง ทว่ายามนี้พวกมันกลับรวบรวมเรือรบทั่วทั้งยุโรปมุ่งหน้ามาหาหลี่เฟิงถึงที่

หลี่เฟิงแทนที่จักกังวลกลับรู้สึกยินดีนัก "มากันพร้อมหน้าเช่นนี้ก็ดี ข้าจักได้กวาดล้างให้จบในคราเดียว!"

เพื่อมิให้กองเรือของตนต้องบอบช้ำ หลี่เฟิงจึงเป่าแตรเขาอสูรอัญเชิญ "คราเคน" ออกมาอาละวาดอีกครั้ง กองเรือพันธมิตรยุโรปมิต่างจากของเล่นในมือนกอินทรี พวกมันถูกสัตว์ร้ายใต้สมุทรบดขยี้จนจมดิ่งลงสู่ก้นบ่อวนพินาศสิ้น หลี่เฟิงนำกองเรือของตนไล่ล่าส่วนที่เหลือจนขึ้นแท่นเป็นเจ้าแห่งมหาสมุทรเพียงผู้เดียว

จากนั้นเขาก็กวาดล้างยุโรปทิ้งเสียสิ้น ทำลายอุตสาหกรรมและเทคโนโลยีจนถอยหลังกลับไปเมื่อสองร้อยปีก่อน มอบความพินาศชนิดที่มิอาจฟื้นตัวได้ชั่วลูกชั่วหลาน เพราะหากไร้ซึ่งรากฐานอุตสาหกรรม ต่อให้มีพิมพ์เขียวขีปนาวุธอยู่ในมือ มหาอำนาจเหล่านี้ก็มิอาจสร้างอันใดได้มิต่างจากเอาระเบิดนิวเคลียร์ไปให้คนสมัยราชวงศ์หมิงดู

ยามที่หลี่เฟิงบรรลุภารกิจสยบโลก เสียงจากระบบก็ดังขึ้นเตือนใจ...

โลกใบใหม่ได้ถูกเปิดออกแล้ว และนั่นคือ "โลกแห่งเซียน" 

แม้หลี่เฟิงจักมั่นใจในพลังของตนในโลกปกติ ทว่ายามต้องก้าวเข้าสู่โลกที่เต็มไปด้วยผู้วิเศษ เขาก็ยังมีความกังวลอยู่บ้าง หากเป็นโลกพลังระดับต่ำเขาย่อมไร้เทียมทาน ทว่าหากเป็นโลกพลังระดับสูงที่ผู้คนสามารถพังภูเขาเลื่อนมหาสมุทรได้ด้วยหมัดเดียว หลี่เฟิงย่อมต้องระวังตัวมิต่างจากเดิม อาวุธสมัยใหม่อาจมิได้ผลกับยอดฝีมือที่แข็งแกร่งประดุจเทพเจ้า

ทว่าเขาก็มีความหวัง... โลกแห่งเซียนอาจเป็นสถานที่ที่ทำให้เขามีอายุยืนยาวนับหมื่นปีและบรรลุถึงขั้นอมตะ!

หลี่เฟิงมิได้มุทะลุรุดหน้าไปในทันที เขาใช้เวลาหนึ่งปีในการจัดระเบียบโลกเดิมให้เข้าที่ มอบหมายงานให้คนสนิทดูแลแทน ก่อนจะจัดเตรียมเสบียงและอาวุธยุทโธปกรณ์เข้าสู่มิติเก็บของจนเพียบพร้อม

เมื่อทุกอย่างพร้อมแล้ว หลี่เฟิงก็เปิดประตูมิติและก้าวเท้าเข้าสู่โลกใบใหม่อย่างสง่างาม

หลี่เฟิงมาถึงโลกใบใหม่แล้ว!