บทที่ 26 - การดูแคลนที่เหนือกว่า

บทที่ 26 - การดูแคลนที่เหนือกว่า

เมื่อเดินลงจากเวทีกลับมายังหลังเวที คนอื่นๆ ที่เผชิญหน้ากับกลุ่มของซูอี้หยางต่างก็หลีกทางให้โดยไม่รู้ตัว สายตาที่มองมายังซูอี้หยางนั้นเต็มไปด้วยความนับถืออย่างสุดซึ้ง

ส่วนลู่จวิ้นเจ๋อที่นั่งอยู่มุมห้อง เมื่อเห็นซูอี้หยางและคนอื่นๆ ใบหน้าก็ซีดสลับเขียว อยากจะหาหลุมมุดเข้าไปเสียให้รู้แล้วรู้รอด

ซูอี้หยางและคนอื่นๆ เดินตรงไปยังทิศทางของลู่จวิ้นเจ๋อ หลังเวทีที่เคยจอแจเล็กน้อยก็เงียบลงอย่างกะทันหัน สายตาทุกคู่จับจ้องไปมาระหว่างซูอี้หยางและลู่จวิ้นเจ๋อ

ใบหน้าของลู่จวิ้นเจ๋อค่อยๆ แดงก่ำขึ้นเรื่อยๆ แดงราวกับสีตับหมู บนใบหน้าถึงกับมีแววเหี้ยมเกรียม เขาตัดสินใจแน่วแน่แล้วว่าหากซูอี้หยางกล้าที่จะดูถูกเขาในภายหลัง ต่อให้ต้องพังกันไปข้างหนึ่ง เขาก็จะทำให้ซูอี้หยางได้เห็นดีกัน

ท่ามกลางสายตาของทุกคน ซูอี้หยางเดินไปถึงข้างกายของลู่จวิ้นเจ๋อ แล้วก็ไม่ได้เหลือบมองลู่จวิ้นเจ๋อแม้แต่แวบเดียว เขายังคงพูดคุยและหัวเราะกับคนข้างๆ อย่างเป็นธรรมชาติ แล้วก็เลี้ยวตรงมุมเดินออกจากประตูเล็กๆ ไป

การเมินเฉย การเมินเฉยอย่างโจ่งแจ้ง

ลู่จวิ้นเจ๋อรู้สึกเหมือนมีก้อนความอัดอั้นตันใจจุกอยู่ในอก อึดอัดจนแทบจะกระอักเลือดออกมา

คนรอบข้างที่เห็นเหตุการณ์นี้ ต่างก็แอบอุทานในใจ พลางชื่นชมในฝีมือของซูอี้หยาง ไม่ต้องเอ่ยปาก แต่กลับทำร้ายศัตรูได้อย่างไร้ร่องรอย ช่างสูงส่งยิ่งนัก!

...

หลังจากออกจากหลังเวที ซูอี้หยางก็พาทุกคนกลับโรงแรม ไม่ได้อยู่ต่อที่นั่นอีก

ซูอี้หยางไม่รู้เลยว่า ท่าทางเล็กๆ น้อยๆ ที่เขาทำบนเวทีโดยไม่ได้ตั้งใจนั้น จะทำให้เขาติดเทรนด์ค้นหายอดนิยมอีกครั้ง

“วิธีจีบสาวสไตล์ซูอี้หยาง – ทำมือรูปหัวใจ!”

บนเทรนด์ค้นหา มีวิดีโอการแสดงเต็มรูปแบบของซูอี้หยาง และยังมีคลิปตัดต่อช่วงที่ซูอี้หยางทำมือรูปหัวใจ ได้รับความนิยมอย่างสูง

เทศกาลดนตรีชิงเฉิงถ่ายทอดสด นอกจากสถานีโทรทัศน์ท้องถิ่นของฮ่องกงแล้ว ยังมีสถานีโทรทัศน์ในแผ่นดินใหญ่หลายแห่งที่ถ่ายทอดสดด้วย ทำให้มีผู้ชมจำนวนมาก

การแสดงของซูอี้หยางได้รับความชื่นชอบจากผู้ชมในงานอย่างล้นหลาม และแน่นอนว่าก็ดึงดูดความสนใจจากผู้ชมทางบ้านได้ไม่น้อยเช่นกัน

การร้องเพลงที่เข้าถึงอารมณ์ บวกกับการจีบสาวอย่างทรงพลังของซูอี้หยาง ไม่รู้ว่าทำให้หัวใจของสาวๆ กี่คนสั่นไหว แล้วเขาก็ถูกแฟนคลับสาวๆ จำนวนมากส่งขึ้นไปอยู่บนเทรนด์ค้นหายอดนิยม

ความนิยมพุ่งสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง ยอดคลิกทะลุหนึ่งล้านครั้ง ยอดความคิดเห็นเกินหนึ่งแสน

“ขอบคุณพี่หยาง ที่สอนท่าไม้ตายจีบสาวให้ผม ไม่มีอะไรจะพูดแล้ว ผมจะไปสารภาพรักกับสาวของผมแล้ว!”

“รอดูคนข้างบนโดนปฏิเสธ คนหล่ออย่างซูอี้หยางทำมือรูปหัวใจ นั่นเรียกว่าจีบสาว คนขี้เหร่ทำมือรูปหัวใจ นั่นเรียกว่าลวนลาม!”

“ความคิดของซูอี้หยางนี่มันช่างน่าทึ่งจริงๆ คิดท่าทางนี้ออกมาได้ยังไง ท่าง่ายๆ แบบนี้ ทำไมเมื่อก่อนไม่มีใครคิดออกเลยนะ!”

“อ๊าาา ซูอี้หยางหล่อมาก ซูอี้หยางหล่อมาก ซูอี้หยางหล่อมาก เรื่องสำคัญต้องพูดสามครั้ง ฉันจะเป็นแฟนคลับเขา!”

“พวกผู้หญิงไร้ยางอายทั้งหลายไสหัวไป ซูอี้หยางเป็นของฉัน!”

...

ท่าทำมือรูปหัวใจกลายเป็นกระแสไปทั่วทั้งเครือข่ายอย่างรวดเร็ว พร้อมกันนั้นเพลงใหม่ของซูอี้หยาง «จู่ๆ ก็คิดถึงเธอขึ้นมา» ก็โด่งดังขึ้นมาด้วย ยอดคลิกและยอดดาวน์โหลดบนเว็บไซต์เพลงต่างๆ พุ่งสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง ความเร็วในการไต่อันดับทำเอานักร้องรุ่นเก๋าหลายคนถึงกับตกใจ

เพียงครึ่งเดือน ซูอี้หยางติดเทรนด์ค้นหายอดนิยมหลายครั้ง ชื่อเสียงเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ตอนนี้ความนิยมของเขามั่นคงอยู่ในระดับสาม และกำลังอยู่ในช่วงขาขึ้น

...

วันรุ่งขึ้น ที่สนามบินฮ่องกง

“ถ้าครั้งหน้าฉันมีโอกาสไปทำงานที่เมืองปีศาจ ฉันจะไปหาเธอนะ”

น้ำเสียงของอวิ๋นหว่านอี๋นุ่มนวล สายตาที่มองไปยังซูอี้หยาง แฝงไปด้วยความอาลัยอาวรณ์เล็กน้อย

ซูอี้หยางยิ้มพลางพยักหน้า “ไม่มีปัญหา สาวงามเชิญชวน ย่อมไม่อาจปฏิเสธได้อยู่แล้ว”

อวิ๋นหว่านอี๋ได้ยินดังนั้น ดวงตาคู่โตก็โค้งเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยวอีกครั้ง เห็นได้ชัดว่าพอใจกับคำตอบของซูอี้หยางมาก

อวิ๋นหว่านอี๋ชูนิ้วเรียวงามสองนิ้วขึ้นมา ทำท่าส่งหัวใจให้เขา แล้วพูดอย่างน่ารักว่า “ลาก่อนนะ ฉันไปแล้วนะ!”

ซูอี้หยางเห็นท่าทางของอวิ๋นหว่านอี๋ก็ชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วก็ทำท่าส่งหัวใจกลับไปให้ “ลาก่อน เดินทางโดยสวัสดิภาพนะ”

อวิ๋นหว่านอี๋โบกมือให้ซูอี้หยาง แล้วก็หันหลังขึ้นเครื่องบินไป

ซูอี้หยางหันกลับมา ส่งสัญญาณให้กัวฮ่าวเหลียง แล้วก็ลากกระเป๋าเดินทางไปยังอาคารผู้โดยสารของเครื่องบินของพวกเขา

“จิ๊ๆๆ เจ้าเด็กอาหยางนี่ไม่เบาเลยนะ ไม่พูดไม่จาแอบไปจีบอวิ๋นหว่านอี๋มาได้ยังไง นี่มันเทพธิดาในฝันของผู้ชายตั้งมากมายเลยนะ ถ้าแฟนคลับของเธอรู้เข้า คาดว่าเจ้าน่าจะโดนน้ำลายของพวกเขาถ่มจนจมมิดเลยล่ะ!”

กัวฮ่าวเหลียงดูตื่นเต้นมาก เนื้อบนใบหน้าสั่นไหวเล็กน้อยเพราะความตื่นเต้น ดวงตาเล็กๆ เป็นประกาย

ซูอี้หยางโบกมือไปมา ตอบไปส่งๆ ว่า “อย่าพูดมั่วๆ สิ เราเป็นแค่เพื่อนธรรมดา อย่าคิดอกุศลกับเราสิ...”

“เพื่อนธรรมดา แต่ตอนจะจากกันยังส่งหัวใจให้กันอีกเหรอ”

คำพูดของกัวฮ่าวเหลียงทำให้ซูอี้หยางพูดไม่ออกไปชั่วขณะ เมื่อเถียงไม่ออก เขาก็เลือกที่จะเงียบ

“หึๆ พูดไม่ออกเลยสินะ ต้องมีซัมติงกันแน่ๆ เลย เจ้าว่า...”

ตลอดการเดินทางกลับ ซูอี้หยางต้องทนฟังเสียงบ่นพึมพำของกัวฮ่าวเหลียง

ใครว่าผู้หญิงขี้เม้าท์ที่สุด พอผู้ชายเริ่มเม้าท์ขึ้นมา ก็ไม่แพ้ผู้หญิงเหมือนกันนะ!

...

หลังจากเรื่องเทศกาลดนตรีชิงเฉิงจบลง ชีวิตของซูอี้หยางก็กลับมาสงบสุข เรื่องราวเกี่ยวกับเขาบนโลกออนไลน์ก็ค่อยๆ หายไปอย่างไร้ร่องรอย แต่ความนิยมของเขากลับเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

บัญชีสาธารณะของเขาก็เข้าที่เข้าทางแล้ว จำนวนผู้ติดตามเกินหกหมื่นคน และยังคงเพิ่มขึ้นอย่างมากทุกวัน ยอดอ่านของโพสต์ «ปราสาทในเมฆา» ก็ทะลุ 100,000+ ไปนานแล้ว

สื่อออนไลน์หลายแห่งต่างก็นำเพลงของซูอี้หยางไปใช้เป็นเพลงประกอบบทความ แน่นอนว่าสุดท้ายแล้วก็มีการให้เครดิตที่มาของเพลงไว้ใต้บทความด้วย

เมื่อคนดังขึ้น เรื่องวุ่นวายก็ย่อมตามมา

ทุกวันซูอี้หยางจะได้รับโทรศัพท์เชิญไปร่วมงานแสดงมากมายจากทั่วทุกมุมของประเทศ ราคาตั้งแต่หนึ่งหมื่นถึงหนึ่งแสนหยวน หรือแม้กระทั่งมีเศรษฐีคนหนึ่งเสนอราคาสูงถึงหนึ่งแสนห้าหมื่นหยวนให้ซูอี้หยาง

ราคานี้สำหรับดาราใหญ่จริงๆ แล้วอาจจะดูน้อยนิด หรืออาจจะไม่ถึงเศษเสี้ยวของค่าตัวของพวกเขาด้วยซ้ำ แต่สำหรับนักร้องหน้าใหม่ที่เพิ่งเข้าวงการไม่ถึงเดือน ถือว่าเป็นราคาที่สูงมากแล้ว

แต่สำหรับข้อเสนอเหล่านี้ ซูอี้หยางเลือกที่จะปฏิเสธทั้งหมด แม้ว่าตอนนี้เขาจะต้องการเงินมากก็ตาม สิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับเขาในตอนนี้ยังคงเป็นรายการ “เสียงแห่งความฝัน” เรื่องอื่นๆ ต้องหลีกทางให้รายการนี้ก่อน เรื่องไหนสำคัญกว่าเรื่องไหน ซูอี้หยางแยกแยะได้ชัดเจน

นอกจากงานแสดงเหล่านี้แล้ว ช่วงนี้ซูอี้หยางยังได้รับการติดต่อจากบริษัทจัดการศิลปินหลายแห่ง เงื่อนไขมีทั้งสูงและต่ำ ขนาดของบริษัทก็มีทั้งใหญ่และเล็ก แต่เขาก็ยังไม่พอใจ

ซุนจื้อเฉิงก็บอกเขาว่าอย่ารีบร้อน การเลือกบริษัทจัดการศิลปินเป็นเรื่องที่สำคัญอย่างยิ่ง มีผลต่อเส้นทางในวงการบันเทิงในอนาคตของศิลปินอย่างมาก

หลังจากได้ยินคำแนะนำของซุนจื้อเฉิง ซูอี้หยางก็ไม่รีบร้อนอีกต่อไป เขาปฏิเสธข้อเสนอเหล่านั้นไปอย่างสุภาพ และรอคอยอย่างอดทน...