บทที่ 231 กลุ่มทหารรับจ้างที่โหดเหี้ยม

บทที่ 231 กลุ่มทหารรับจ้างที่โหดเหี้ยม

“ขอแสดงความยินดี ผู้เล่นอู๋เทียนได้รับภารกิจเสริม กำจัดกลุ่มทหารรับจ้างที่ยึดครอง ‘หมู่บ้านหลิ่วซู่’!”

“ข้อกำหนดของภารกิจ: กอบกู้หมู่บ้านหลิ่วซู่ และกวาดล้างกลุ่มทหารรับจ้างที่ยึดครองเมือง ความสำเร็จของภารกิจ 0/100”

“รางวัลภารกิจ: ได้รับค่าประสบการณ์ 200,000 แต้มสังหารในพริบตา +50 แต้มแลกเปลี่ยน +20”

เมื่ออู๋เทียนรับภารกิจจากหยวนหยวนแล้ว ระบบในจิตสำนึกก็แจ้งเตือนการเปิดใช้งานภารกิจเสริม ซึ่งเป็นเรื่องที่น่ายินดีอย่างไม่คาดคิด

“คุณชายอู๋... คุณชายอู๋เต็มใจที่จะช่วยพวกเราจริงๆ หรือ?” อินต้าซานมองอู๋เทียนด้วยความไม่อยากจะเชื่อ เดิมทีเขาเตรียมพร้อมที่จะตายแล้ว แต่ทันใดนั้นอู๋เทียนก็มอบความหวังให้แก่เขาอีกครั้ง เขาคิดว่าตนเองเกิดภาพหลอนขึ้นมา

“แน่นอน ข้าได้รับภารกิจการจ้างวานจากหยวนหยวนแล้ว ย่อมต้องทำภารกิจให้สำเร็จ” อู๋เทียนพยักหน้ากล่าวอย่างมั่นใจ

“ขอบคุณท่าน ขอบคุณท่านจริงๆ!” อินต้าซานคุกเข่าขอบคุณอู๋เทียนด้วยความตื่นเต้น

“ไม่ต้องขอบคุณ ข้าได้รับค่าตอบแทนแล้ว ไม่ใช่การช่วยเจ้า เจ้าอย่าลืมว่าเจ้าหลอกลวงข้าตั้งแต่แรก” อู๋เทียนช่วยอินต้าซานให้ลุกขึ้นแล้วกล่าว

อินต้าซานหน้าแดงเล็กน้อย รู้สึกเขินอาย แต่สีหน้าก็กลับมาเคร่งขรึม “คุณชายอู๋ ขอบคุณท่านจริงๆ แต่ดูเหมือนกลุ่มทหารรับจ้างพวกนั้นจะมีสมาชิกกว่าร้อยคน ทั้งแต่ละคนก็เก่งกาจ ข้าไม่สามารถให้พวกท่านสองคนไปเสี่ยงภัยเช่นนี้ได้”

“ข้าไม่ได้ตกลงว่าจะช่วยเจ้า ในเมื่อเจ้าเด็กนี่รับภารกิจของเจ้าแล้ว ก็ให้เขาทำไป ข้าไม่ยุ่งด้วย” สุ่ยเยว่หวู่กอดอก กล่าวด้วยความไม่พอใจ

อินต้าซานยิ้มอย่างขมขื่น “ข้าขออภัยที่หลอกลวงพวกท่าน หากท่านต้องการระบายความโกรธ ก็สามารถสังหารข้าได้เลย”

“เชอะ! ข้าไม่เคยสังหารคนที่ไม่มีอาวุธ” สุ่ยเยว่หวู่เบ้ปาก

ในเวลานี้ มีเสียงฝีเท้าดังขึ้นรอบๆ แล้วเงาร่างหลายคนก็พุ่งออกมา เห็นหยวนหยวนในอ้อมแขนของอินต้าซาน ก็เผยรอยยิ้มที่โหดเหี้ยม “ฮิฮิ เจ้าเด็กน้อยนี่ถึงกับหนีมาที่นี่ หนีไม่พ้นแล้วใช่หรือไม่!”

“อืม? นี่ไม่ใช่หนึ่งในคนที่หนีไปเมื่อวันก่อนหรือ?”

“มารดามัน! ถึงกับพาผู้ช่วยกลับมา บัดซบ!”

“มีเพียงสองคนเท่านั้น แถมยังมีสตรีที่งดงามคนหนึ่งด้วย จับมาแล้ว ฮิฮิ คงจะสบายตัวไปอีกนาน!”

กล่าวพลาง คนหลายคนก็เตรียมที่จะมาจัดการอู๋เทียนและสุ่ยเยว่หวู่ทันที

สุ่ยเยว่หวู่สีหน้าเย็นชา แส้เหล็กในมือสะบัดออกไปทันที แส้เหล็กพาดผ่านลำคอของคนหลายคน แล้วลำคอของคนเหล่านั้นก็พลันมีเลือดพุ่งออกมา ล้มลงบนพื้นตายทันที

“ปากสกปรกต่อหน้าข้า รนหาที่ตาย!” สุ่ยเยว่หวู่กล่าวอย่างดูถูก

หลังจากสุ่ยเยว่หวู่สังหารคนหลายคนไปแล้ว ความสำเร็จของภารกิจกำจัดกลุ่มทหารรับจ้างของอู๋เทียนก็เพิ่มขึ้นสี่แต้ม ตอนนี้กลายเป็น 4/100 ในเวลานี้ อู๋เทียนก็เข้าใจแล้วว่า ภารกิจนี้คือการสังหารสมาชิกของกลุ่มทหารรับจ้างนี้

“พี่สาวเก่งกาจมาก!” หยวนหยวนมองสุ่ยเยว่หวู่ ดวงตาเป็นประกาย

“เจ้าก็ทำได้เช่นกัน ขอเพียงเจ้าฝึกฝนอย่างหนัก ถึงวันหนึ่งเจ้าก็จะเก่งกาจกว่าพี่สาว” สุ่ยเยว่หวู่ยิ้มแล้วขยี้ผมที่ยุ่งเหยิงของหยวนหยวน

“อืม!” หยวนหยวนกำหมัดแน่นกล่าวอย่างมุ่งมั่น

“ขอบ... ขอบคุณท่าน” อินต้าซานมองสุ่ยเยว่หวู่ด้วยความไม่อยากจะเชื่อ สตรีนางนี้ดูงดงาม แต่ลงมือได้อย่างเหี้ยมโหดจริงๆ

“อย่าพูดกับข้า ข้าเกลียดคนโกหกที่สุด! อีกอย่าง ข้าช่วยหยวนหยวน ไม่ใช่ช่วยเจ้า!” สุ่ยเยว่หวู่ชี้หน้าอินต้าซานแล้วตะโกนด้วยความโกรธ

อินต้าซานหน้าแดงเล็กน้อย สตรีนางนี้ชอบผูกใจเจ็บสินะ? แต่เขาก็ยังรู้สึกขอบคุณมากอยู่ดี

“ตาลุงเฒ่า เวลาไม่เช้าแล้ว เมื่อครู่หยวนหยวนบอกว่าพวกมันนำคนในหมู่บ้านไปรวมตัวกันแล้ว น่าจะเกิดเรื่องขึ้น พวกเราเข้าไปกันเถิด!”

“อืม น่าจะเกี่ยวข้องกับคนที่หนีไป พวกเขาคงต้องการเชือดไก่ให้ลิงดู”

จากนั้น อินต้าซานก็พาอู๋เทียนเข้าไปในหมู่บ้านหลิ่วซู่ แน่นอนว่าสุ่ยเยว่หวู่ก็ติดตามเข้าไปด้วย

แม้ว่าสุ่ยเยว่หวู่ปากบอกว่าจะไม่ช่วย แต่นางก็ไม่ใช่คนที่จะปล่อยให้คนตายอย่างไม่ไยดี เพียงแต่ว่าอินต้าซานทำให้นางโกรธจัดจนเกินไป

เมื่อเข้าไปในหมู่บ้าน พวกเขาพบสมาชิกกลุ่มทหารรับจ้างอยู่ตลอดทาง ครั้งนี้พวกเขาไม่ได้หลีกเลี่ยง แต่ลงมือสังหารทันที ความสำเร็จของภารกิจของอู๋เทียนเริ่มเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

“ตรงนั้นมีแสงไฟมากมาย ดูเหมือนชาวบ้านจะถูกรวมตัวกันที่นั่น” อู๋เทียนชี้ไปที่กองไฟข้างหน้าแล้วกล่าว

“นั่นคือปากทางเข้าหมู่บ้าน ไม่ดีแล้ว! พวกเขากำลังประหารชีวิตคนต่อหน้าสาธารณะอีกแล้ว!” อินต้าซานมองปากหมู่บ้านแล้วตกใจ รีบวิ่งไปทันที

ในเวลานี้ ที่ปากทางเข้าหมู่บ้าน ชาวบ้านหลายร้อยคนถูกมัดมือมัดเท้าคุกเข่าอยู่หน้าแท่นประหาร บนแท่นประหารมีบุรุษสิบกว่าคนถูกกดอยู่บนแท่น รอบๆ เต็มไปด้วยสมาชิกกลุ่มทหารรับจ้างที่ติดอาวุธครบมือ

หัวหน้ากลุ่มทหารรับจ้างเป็นบุรุษร่างใหญ่ หน้าตาโหดเหี้ยม ในเวลานี้เขายืนอยู่หน้าแท่นประหาร จับคอชาวบ้านคนหนึ่ง ตะโกนด้วยความโกรธว่า “เมื่อไม่กี่วันก่อน ถึงขนาดมีคนหนีไปใต้จมูกของข้า ข้าเคยเอ่ยไว้แล้วว่าอย่างไร? ทุกคนห้ามหนี พวกเจ้าไม่ได้ยินหรือไง? แต่มีคนไม่สนใจคำพูดของข้า ดีมาก! ถ้าอย่างนั้นข้าก็จะลงโทษพวกเจ้า!”

กล่าวพลาง หัวหน้ากลุ่มทหารรับจ้างก็เตะชาวบ้านในมือ แล้วตะโกนอย่างดุร้ายว่า “คนเหล่านี้ให้ความช่วยเหลือคนที่หนีไป ข้าจะตัดสินประหารชีวิตพวกเขาในตอนนี้ ต่อไปพวกเจ้าทุกคนต้องดูให้ดี คนที่กล้าขัดขืนคำสั่งของข้าจะต้องตาย!”

กล่าวจบ หัวหน้ากลุ่มทหารรับจ้างก็ชักดาบใหญ่ฟันเข้าใส่ศีรษะของชาวบ้านคนหนึ่งทันที

ชาวบ้านที่อยู่ด้านล่างต่างหวาดกลัว แม้ว่าไม่มีใครต้องการให้เรื่องนี้เกิดขึ้น แต่พวกเขาก็ไม่มีความสามารถที่จะขัดขืน ทำได้เพียงมองดูเพื่อนร่วมหมู่บ้านตายต่อหน้าต่อตาเท่านั้น

“หยุด! หยุดเดี๋ยวนี้!” อินต้าซานที่กำลังวิ่งตะโกนด้วยความโกรธ เกือบทุกคนได้ยินเสียงนี้

หัวหน้ากลุ่มทหารรับจ้างบนแท่นประหารหยุดการเคลื่อนไหว หรี่ตาลงมองอินต้าซาน ใบหน้าก็เผยรอยยิ้ม “โอ้! นี่ไม่ใช่เจ้าเมืองที่หนีไปเมื่อวันก่อนหรือ? ในเมื่อเจ้าหนีไปได้แล้ว ทำไมถึงต้องกลับมาหาที่ตาย? อยู่ข้างนอกไม่ดีหรือไง?”

“พวกเจ้า... พวกเจ้าโหดเหี้ยมเกินไปแล้ว พวกเขาไม่ได้หาเรื่องพวกเจ้า ทำไมถึงต้องสังหารพวกเรา!” อินต้าซานร้องอย่างบ้าคลั่ง

“โหดเหี้ยม? เจ้าไม่รู้หรือว่านี่คือกฎของธรรมชาติ? ผู้แข็งแกร่งกลืนกินผู้อ่อนแอ นี่คือกฎของโลกทั้งใบ! จะโหดเหี้ยมได้อย่างไร? ที่นี่ ข้าคือราชา! ราชาของพวกเจ้าทุกคน! ใครก็ตามที่ขัดขืนคำสั่งของข้า ข้าจะสังหารเขาทิ้งเสียให้หมด!” หัวหน้ากลุ่มทหารรับจ้างกางแขนออก ตะโกนอย่างบ้าคลั่ง

ชาวบ้านที่ถูกมัดอยู่ต่างมองหัวหน้ากลุ่มทหารรับจ้างด้วยความหวาดกลัว กล้าโกรธแต่ไม่กล้าพูดอะไร พวกเขาเป็นชาวบ้านที่ไม่มีอาวุธ จะสามารถต่อสู้กับกลุ่มทหารรับจ้างที่ติดอาวุธครบมือได้หรือ

“ราชา? เจ้ามีคุณสมบัติที่จะเป็นราชาหรือ?” ขณะที่ทุกคนหวาดกลัว เสียงเย้าแหย่ของอู๋เทียนก็ดังขึ้น

ทุกคนมองไปทางนั้นด้วยความไม่อยากจะเชื่อ ในเวลานี้ ทุกคนจึงสังเกตเห็นอู๋เทียนที่อยู่ข้างอินต้าซาน