บทที่ 204 จุดประสงค์ที่แท้จริงของการทดสอบ

บทที่ 204 จุดประสงค์ที่แท้จริงของการทดสอบ

เห็นการกระทำของอู๋เทียน หนิวอู๋จี๋ย่อมเข้าใจว่าอู๋เทียนกำลังทำอะไร ในใจเขารู้สึกซาบซึ้งอย่างยิ่ง

เสียงของอู๋เทียนดังมาก คนทั้งหมดในลานทดสอบได้ยินอย่างชัดเจน

“อู๋เทียนที่ถูกเรียกว่าอัจฉริยะถึงกับยอมสละตนเอง นี่มันเกิดอะไรขึ้น?”

“เขาเหมือนกำลังสลับตำแหน่งกับคนอื่น เขายอมสละตนเองเพื่อช่วยคนอื่นผ่านการทดสอบ!”

“โง่! โง่เกินไปแล้ว! ยอมสละตนเองเพื่อสหาย บ้าบอจริงๆ!”

ศิษย์หลายคนเริ่มวิพากษ์วิจารณ์ แต่เพราะคำพูดของอู๋เทียน ศิษย์บางคนที่กำลังจะคุกเข่าก็หยุดลง หลายคนคิดว่าอู๋เทียนพูดถูกต้อง ใต้เข่าบุรุษมีทองคำ การคุกเข่าต่อผู้คุมการทดสอบโดยไม่มีเหตุผลเพื่อเป็นศิษย์สำนักฉีเทียน ย่อมไม่ใช่การกระทำของบุรุษ

ฉางซานมองอู๋เทียน หรี่ตาลงเล็กน้อย คิดในใจว่า “สมกับเป็นผู้นำในบรรดาศิษย์เหล่านี้ ความกล้าหาญเช่นนี้มีคนน้อยมากที่สามารถเทียบได้ เขาสามารถผ่านการทดสอบได้ แต่กลับยอมสละตนเองเพื่อช่วยสาหย ศิษย์ผู้นี้ในอนาคตย่อมประสบความสำเร็จอย่างยิ่งใหญ่! ทั้งหลังจากที่เขาตะโกน ศิษย์ที่คุกเข่าก็ลดลง คาดว่าคงถึงขีดจำกัดแล้ว”

คิดถึงตรงนี้ ฉางซานก็ยิ้มเล็กน้อย แล้วกล่าวว่า “ศิษย์ที่คุกเข่าลงไปแล้วให้ไปยืนอยู่ข้างๆ ข้าจะตรวจสอบการคัดลอกของศิษย์ที่ยังอยู่หน้าแท่นหิน”

ทันใดนั้น ศิษย์ที่คุกเข่าลงไปแล้วก็เดินไปยืนอยู่ข้างๆ

ในเวลานี้ ศิษย์ที่ยังอยู่หน้าแท่นหินมีเพียงสี่ร้อยคนเท่านั้น

เห็นศิษย์สี่ร้อยคนนี้ ฉางซานพยักหน้า แล้วกล่าวเสียงดังว่า “ดีมาก! ยอดเยี่ยมมาก! ศิษย์ทุกคนที่ยังยืนอยู่หน้าแท่นหินผ่านการทดสอบทั้งหมด ศิษย์ที่คุกเข่าขอร้องข้าทั้งหมดถูกคัดออก!!!”

“อะไรนะ?”

“ทำไมคุกเข่าแล้วยังถูกคัดออก? ผู้คุมการทดสอบไม่ได้กล่าวว่าคุกเข่าแล้วจะผ่านการทดสอบหรือ?”

“ทำไมถึงเป็นพวกเรา? ศิษย์ที่อยู่หน้าแท่นหินหลายคนยังคัดลอกไม่เสร็จ ทั้งยังไม่ได้คุกเข่า ทำไมถึงผ่านการทดสอบ?”

ศิษย์ทุกคนต่างงุนงง แม้แต่อู๋เทียนก็ยังตกตะลึง เขาเตรียมพร้อมที่จะถูกคัดออกแล้ว

“คำถามของพวกเจ้าดีมาก ข้าจะตอบคำถามนี้ให้พวกเจ้าฟัง อันที่จริงเนื้อหาหลักของการทดสอบรอบแรกไม่ใช่การคัดลอก แต่คือจิตใจ วิธีการ ความกล้าหาญ และความสง่างาม! ข้าจงใจให้ศิษย์ที่อ่านเคล็ดวิชาปราณแท้จริงอ่านด้วยความเร็วสูง ในสถานการณ์เช่นนี้แทบไม่มีศิษย์คนใดสามารถคัดลอกทั้งหมดได้ ศิษย์หลายคนจะรู้สึกกระวนกระวายใจและลงมือเขียนก่อน แต่ข้าอยากจะกล่าวว่า การเป็นยอดฝีมือ จิตใจที่สงบเป็นสิ่งสำคัญมาก! คนที่ลงมือเขียนก่อนไม่มีจิตใจที่สงบ ย่อมถูกคัดออก!

ประการที่สอง อันที่จริงในบรรดาศิษย์เหล่านี้ ข้าจงใจจัดให้มีศิษย์ที่สามารถคัดลอกได้ พวกเขาคือศิษย์พี่ของพวกเจ้า ข้ากล่าวเพียงว่าหากโกงแล้วถูกจับได้จะถูกคัดออก แต่ไม่ได้กล่าวว่าไม่อนุญาตให้โกง! นี่คือการทดสอบวิธีการ การเป็นยอดฝีมือต้องรู้จักปรับตัว ต้องมีวิธีการของตนเอง

นอกจากนี้ ยังมีการทดสอบความกล้าหาญ คนที่มีวิธีการเก่งกาจย่อมสามารถคัดลอกได้สำเร็จ แต่ศิษย์ส่วนใหญ่ไม่สามารถทำสำเร็จได้ ในเวลานี้ข้าให้โอกาสพวกเจ้า คุกเข่าขอร้องข้า แต่พวกเจ้ามีเหตุผลอะไรที่จะคุกเข่าขอร้องข้า? ข้าก็เหมือนศัตรูของพวกเจ้า พวกเจ้าคุกเข่าขอร้องศัตรู ข้าไม่กล้ารับประกันว่าในอนาคตพวกเจ้าจะไม่ทรยยศสำนักฉีเทียน

สุดท้ายคือความสง่างาม คนที่สามารถยอมรับความล้มเหลวได้เท่านั้นจึงจะก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดได้ แม้แต่ความล้มเหลวเล็กๆ น้อยๆ ก็ยังยอมรับไม่ได้ ในอนาคตจะสามารถรับผิดชอบได้อย่างไร? เหมือนที่ศิษย์หมายเลข 697 กล่าว ใต้เข่าบุรุษมีทองคำ การคุกเข่าต่อผู้คุมการทดสอบเพื่อผ่านการทดสอบรอบแรกเล็กๆ น้อยๆ นี้ มีความสง่างามอันใด?!

ขอแสดงความยินดีกับศิษย์ทุกคนที่ยังยืนอยู่หน้าแท่นหิน พวกเจ้าผ่านการทดสอบรอบแรกแล้ว คนอื่นๆ ถูกคัดออก!”

ได้ยินการประกาศของฉางซาน หนิวอู๋จี๋ตกตะลึงก่อน แล้วกระโดดขึ้นมาทันที

“ฮ่าฮ่าฮ่า! พี่ใหญ่ พวกเราทั้งสองคนผ่านแล้ว ผ่านแล้ว! ฮ่าฮ่า ข้าผ่านแล้ว พี่ใหญ่ ขอบคุณท่าน ขอบคุณท่านมากจริงๆ!” หนิวอู๋จี๋กอดอู๋เทียนไว้ น้ำตาไหลด้วยความตื่นเต้น

“ไปให้พ้น! อย่ากอดข้าแล้วร้องไห้ราวกับอสตรี!” อู๋เทียนเตะเสี่ยวนิ่วออกไปอย่างรังเกียจ แต่อู๋เทียนก็โล่งใจ บัดซบ! การทดสอบรอบแรกนี้ช่างเล่นสนุกจริงๆ โชคดีที่สุดท้ายตนเองก็ผ่าน

แม้จะถูกอู๋เทียนเตะ แต่หนิวอู๋จี๋ก็ยังตื่นเต้นมาก เดิมทีเขาคิดว่าตนเองจะถูกคัดออก แต่อู๋เทียนช่วยเขาไว้ ต่อมาเขาคิดว่าพี่ใหญ่จะถูกคัดออกเพราะช่วยตนเอง แต่ไม่คิดเลยว่าพี่ใหญ่ก็ผ่านการทดสอบด้วย หากไม่เป็นเช่นนี้ หนิวอู๋จี๋คงรู้สึกผิดไปตลอดชีวิต

ศิษย์หลายคนก็ตื่นเต้นเหมือนหนิวอู๋จี๋ ต่างกอดกันโห่ร้อง ส่วนศิษย์ที่คุกเข่าขอร้องผู้คุมการทดสอบต่างทำหน้าหดหู่ ก้มศีรษะลง แล้วออกจากที่นี่อย่างเงียบๆ พวกเขาถูกคัดออกแล้ว ทำได้เพียงเก็บของกลับบ้านเท่านั้น

“อู๋เทียนผู้นี้ช่างน่าสนใจจริงๆ มีความสามารถก็จริง แต่มักจะทำตามอารมณ์ คงไม่สามารถประสบความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ได้!” บัณฑิตหน้าขาวมองแผ่นหลังของอู๋เทียนแล้วพึมพำกับตนเอง

“อู๋เทียน โชคดีที่เจ้าไม่ถูกคัดออก มิเช่นนั้นข้าคงผิดหวังมาก” ราชันย์หมัดเหล็กจั่วเหลิงเฟิงกำหมัดแล้วกล่าว

ตูม!

ทันใดนั้น เสียงดังสนั่นก็ดังลงมาจากท้องฟ้า โจมตีเข้าใส่เบื้องหน้าฉางซานทันที ก่อให้เกิดควันและฝุ่นฟุ้งกระจาย

“โอ้โฮ! เฒ่าฉาง เจ้าเป็นผู้คุมการทดสอบรอบแรกที่ไม่ได้เรื่องเลย! ถึงขนาดมีศิษย์เข้าสู่รอบที่สองมากมายถึงเพียงนี้ ทำให้ข้าผิดหวังมาก!” เสียงสตรีที่สดใสและห้าวหาญดังออกมาจากควันและฝุ่น

ควันและฝุ่นจางหายไป สตรีที่สวมชุดหนังรัดรูปสีดำทั้งตัวก็ปรากฏตัว สตรีผู้นี้รวบผมยาวไว้ด้านหลัง ดูทะมัดทะแมง ใบหน้าของนางสวยงามมาก คิ้วเรียวยาวโค้งขึ้นเล็กน้อย ดูองอาจ ใบหน้ามีรอยยิ้มที่ชอบเล่นสนุกอยู่เสมอ

สิ่งที่ดึงดูดสายตาที่สุดคือรูปร่างที่โค้งเว้าของนาง ภายใต้ชุดหนังรัดรูป ทำให้ดูเย้ายวนอย่างยิ่ง ศิษย์ชายทุกคนต่างมองจนตาค้าง

“ศิษย์น้องสุ่ย คุณภาพของศิษย์รุ่นนี้ไม่เลว ข้าทำได้เพียงคัดออกเท่านี้” ฉางซานกล่าวอย่างจนใจ

“ศิษย์น้องสุ่ย” ผู้นี้เลิกคิ้วอย่างสนใจ กวาดสายตามองศิษย์ที่ตกตะลึงทั้งหมด แล้วดีดนิ้ว “ศิษย์ใหม่ที่รักทั้งหลาย ข้าคือสุ่ยเยว่หวู่ ผู้คุมการทดสอบรอบที่สองของพวกเจ้า แม้ว่าพวกเจ้าจะผ่านการทดสอบรอบแรกมามากมายถึงเพียงนี้ แต่ข้าจะคัดออกอย่างน้อยครึ่งหนึ่งในการทดสอบรอบที่สอง ดังนั้นพวกเจ้าเตรียมใจไว้ให้พร้อมที่จะถูกคัดออกได้เลย!”

ได้ยินคำพูดของสตรีผู้นี้ ศิษย์หลายคนที่ผ่านการทดสอบรอบแรกต่างใจสั่น ผู้คุมการทดสอบที่มีรูปร่างดีผู้นี้ดูเหมือนจะเข้มงวดมาก

“การทดสอบรอบที่สองจะเริ่มในวันพรุ่งนี้เช้าตรู่ ให้มารวมตัวกันที่ลานทดสอบนี้ จำไว้ว่าอย่ามาสาย มิเช่นนั้นจะถูกเฆี่ยนตีนะ!”

ปัง! สุ่ยเยว่หวู่ในมือปรากฏแส้เล่มหนึ่งอย่างไม่รู้ตัว แล้วฟาดลงบนพื้นอย่างรุนแรง พื้นหินก็เกิดรอยบุ๋มลึกทันที