บทที่ 180 ภัยพิบัติจากสวรรค์
บทที่ 180 ภัยพิบัติจากสวรรค์
บทที่ 180 ภัยพิบัติจากสวรรค์
ตูม!
เมื่อฟ้าผ่าสีขาวโจมตีเข้าใส่บ้านของอู๋เทียน ผู้คนทั้งหมดในเมืองหลวงก็รู้สึกถึงกลิ่นอายที่แผ่ซ่านออกมาจากท้องฟ้ากดดันลงบนพื้นดิน พื้นดินของเมืองหลวงสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ผู้คนอดไม่ได้ที่จะหวาดกลัว นี่คือพลังอำนาจของสวรรค์และปฐพี
ภายใต้พลังอำนาจของสวรรค์และปฐพีอันมหาศาล บ้านที่อู๋เทียนอยู่ก็แตกเป็นเสี่ยงๆ ทั้งเรือนพักเสี่ยวเฉียวทั้งหมดก็ถูกพลังงานอันมหาศาลทำลายลง
หลี่เถี่ยต้าน หลี่ชิงชิง และเสี่ยวฮุ่ยกำลังขนผักอยู่ด้านนอกเรือนพักเสี่ยวเฉียว ห่างจากเรือนพักเสี่ยวเฉียวไม่ไกลนัก แต่พลังงานอันมหาศาลก็ทำให้พวกเขาทั้งหมดกระเด็นปลิวไป
ปัง ปัง ปัง... ทั้งสามคนล้มลงบนพื้นอย่างรุนแรง กระอักเลือดออกมาทันที
“วิชาเยียวยาศักดิ์สิทธิ์!” เสี่ยวฮุ่ยใช้ทักษะวิชาเยียวยาศักดิ์สิทธิ์กับตนเองและคนอื่นๆ แสงสว่างที่อบอุ่นก็ส่องลงมา ทั้งสามคนจึงรู้สึกดีขึ้น
“นี่... นี่มันเกิดอะไรขึ้น?” หลี่เถี่ยต้านกุมหน้าอก มองหลุมขนาดใหญ่ที่อยู่เบื้องหน้าด้วยความตกตะลึง เรือนพักเสี่ยวเฉียวเดิมหายไปแล้ว ถูกแทนที่ด้วยหลุมขนาดใหญ่
“นายน้อย!” เสี่ยวฮุ่ยยืนขึ้น ตะโกนเสียงดัง แล้วพุ่งเข้าใส่หลุมขนาดใหญ่ทันที
ตูม! เสียงฟ้าร้องดังสนั่นอีกครั้ง ฟ้าผ่าสีฟ้าอ่อนก็พุ่งลงมาจากวังวนบนท้องฟ้าโจมตีเข้าใส่กลางหลุม พลังงานอันมหาศาลทำให้เสี่ยวฮุ่ยที่พุ่งเข้าไปกระเด็นปลิวไปอีกครั้ง
ในเวลานี้ เสี่ยวจินกระโดดออกมา รับเสี่ยวฮุ่ยไว้ ทำให้เสี่ยวฮุ่ยไม่ได้รับบาดเจ็บที่รุนแรง
“โฮก!” เสี่ยวจินมองเสี่ยวฮุ่ยด้วยความหวาดกลัว ราวกับกำลังพูดถึงเรื่องที่น่ากลัว
“เสี่ยวฮุ่ย อย่าเข้าไปใกล้ พลังอำนาจของสวรรค์และปฐวียังไม่จบ พวกเราต้องรีบออกจากที่นี่!” เสี่ยวหลี่ตัดสินใจทันที
“ไม่! นายน้อยอยู่ที่นั่น นายน้อยอยู่ที่นั่น!” เสี่ยวฮุ่ยร้องไห้เสียงดัง
“นายน้อยเป็นห่วงความปลอดภัยของเจ้ามากที่สุด ข้าต้องมั่นใจว่าเจ้าปลอดภัย เสี่ยวจิน รีบพาเสี่ยวฮุ่ยออกจากที่นี่! นายน้อยเก่งกาจถึงเพียงนั้น ข้าคิดว่านายน้อยจะไม่เป็นอะไรแน่นอน!” หลี่เถี่ยต้านตะโกนใส่เสี่ยวจิน ดวงตาเต็มไปด้วยความยากลำบาก เขารู้ว่าตอนนี้หากพุ่งเข้าไปก็มีแต่ความตายเท่านั้น
เสี่ยวจินเข้าใจความหมายของหลี่เถี่ยต้าน พาเสี่ยวฮุ่ยออกจากที่นี่ทันที
ตูม!
เสียงฟ้าร้องดังสนั่นอีกครั้ง ครั้งนี้ฟ้าผ่าสีน้ำเงินเข้มก็พุ่งลงมายังโลกมนุษย์
...
ในเวลานี้ กลางหลุมขนาดใหญ่ อู๋เทียนนอนอยู่บนพื้นอย่างเจ็บปวด ปากเต็มไปด้วยเลือด
“นี่... นี่คือภัยพิบัติจากสวรรค์ในตำนานหรือ! พลังยุทธ์ของข้าต่ำเกินไป แม้จะใช้ดาบมังกรดำและเกราะเทพทมิฬก็ยังต้านทานภัยพิบัติจากสวรรค์ได้เพียงสามครั้งเท่านั้น!” อู๋เทียนค่อยๆ พยุงแขนขึ้นมาเพื่อจะยืน แต่ทันใดนั้นก็เบิกตากว้าง “ในตำราสืบทอดเทพโอสถกล่าวไว้ว่า การปรุงโอสถระดับเทพจะทำให้เกิดภัยพิบัติจากสวรรค์ หรือว่าข้าปรุงโอสถระดับเทพสำเร็จแล้ว?”
อืม อึม อึม... ในเวลานี้ วังวนเหนือศีรษะของอู๋เทียนก็ส่งเสียงดังสนั่น
“กำลังจะมาอีกแล้ว! ครั้งที่สี่!” อู๋เทียนมองท้องฟ้า กัดฟันยกดาบมังกรดำขึ้น “มาสิ ข้าไม่เชื่อว่าจะตายด้วยภัยพิบัติจากสวรรค์!”
ตูม! ราวกับรู้สึกถึงคำพูดที่ท้าทายของอู๋เทียน เสาฟ้าผ่าสีม่วงก็พุ่งเข้าใส่อู๋เทียน ทั่วทั้งสวรรค์และปฐพีสั่นสะเทือน ราวกับกำลังแสดงให้อู๋เทียนเห็นว่าใครคือผู้ปกครองสวรรค์
“วิชาดาบมังกรดำขั้นที่สาม ผ่าสวรรค์แยกปฐพี! เกราะเทพทมิฬ ป้องกันสมบูรณ์!” เผชิญหน้ากับภัยพิบัติจากสวรรค์ครั้งนี้ อู๋เทียนไม่ยอมแพ้ รวบรวมปราณแท้จริงทั้งหมดในร่างกายตอบโต้กลับไป
ตูม ตูม ตูม...
ทว่าการตอบโต้ของอู๋เทียนไม่ได้ผล พื้นดินสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ขอบเขตของหลุมขนาดใหญ่ก็ขยายใหญ่ขึ้น ทั้งยังลึกขึ้นด้วย ในเวลานี้อู๋เทียนจมลงไปใต้ดินหลายสิบเมตร!
“อั๊ก” อู๋เทียนถูกภัยพิบัติจากสวรรค์โจมตีจนล้มลง แม้จะมีป้องกันสมบูรณ์ของเกราะเทพทมิฬ ก็ยังถูกฟ้าผ่าจนร่างกายเต็มไปด้วยบาดแผล พลังชีวิตลดลงจนเกือบหมด
“โอสถบำรุงโลหิต โอสถรวบรวมปราณ โอสถรักษาแผล...” อู๋เทียนยัดโอสถทั้งหมดเข้าปากอย่างไม่เสียดาย เผชิญหน้ากับพลังอำนาจของสวรรค์และปฐพี อู๋เทียนไม่ต้องการยอมแพ้
หลังจากรับประทานโอสถมากมาย พลังชีวิตของอู๋เทียนเริ่มฟื้นฟูอย่างรวดเร็ว แต่เขารู้ว่าภัยพิบัติจากสวรรค์จะยิ่งรุนแรงขึ้น พลังก็จะยิ่งมากขึ้น
ในเวลานี้ วังวนก็ส่องแสงสีเขียวเข้ม
ตูม!
เสาฟ้าผ่าสีเขียวเข้มก็พุ่งเข้าใส่อู๋เทียน
“บัดซบ! ในเมื่อข้าได้เกิดใหม่แล้ว ข้าจะไม่ยอมตายง่ายๆ อีก มาสิ! มาหาข้า! ภัยพิบัติจากสวรรค์ ชีวิตของข้าเจ้าอย่าคิดที่จะเอาไป ชีวิตของข้าข้าเป็นคนกำหนดเอง สวรรค์สารเลว!” อู๋เทียนยืนขึ้นอีกครั้ง มองภัยพิบัติจากสวรรค์แล้วคำรามด้วยความโกรธ
ตูม ตูม ตูม... ท้องฟ้าดูเหมือนจะพังทลาย พื้นดินเกิดรอยร้าวขนาดใหญ่ พื้นดินของเมืองหลวงทั้งหมดสั่นสะเทือน ราวกับเกิดแผ่นดินไหว
...
ที่ตั้งของหอการค้าซุ่นเฟิง
ที่ปรึกษาหูมองฟ้าผ่าบนท้องฟ้าด้วยความไม่อยากจะเชื่อ ตกตะลึงแล้วกล่าวว่า “นี่... นี่คือภัยพิบัติจากสวรรค์ในตำนานที่กล่าวไว้ในตำราโบราณหรือ?! โอ้ สวรรค์ เกิดอะไรขึ้น? ทำไมภัยพิบัติจากสวรรค์ถึงปรากฏตัวในเมืองหลวงแห่งจักรวรรดิขวงอู่?”
“ตำแหน่งนั้น ดูเหมือนจะเป็นทิศทางของเรือนพักเสี่ยวเฉียวของอู๋เทียน” หนิงอวี้เจียวเบิกตากว้างแล้วกล่าว
จากนั้น ที่ปรึกษาหูและหนิงอวี้เจียวก็มองหน้ากันด้วยความตกตะลึง แล้วรีบไปยังเรือนพักเสี่ยวเฉียวที่อู๋เทียนอยู่
...
พระราชวัง
“ฝ่าบาท นั่นคือภัยพิบัติจากสวรรค์ที่หาได้ยากยิ่งในรอบพันปี! ตำแหน่งอยู่ใกล้สำนักฉีเทียน!”
“ถึงเกิดภัยพิบัติจากสวรรค์ขึ้น เรื่องนี้เกิดอะไรขึ้น? เร็วเข้า! ไปดูที่นั่น!” องค์จักรพรรดิก็รีบไปยังเรือนพักเสี่ยวเฉียวด้วยความไม่อยากจะเชื่อ
...
ภายในสำนักฉีเทียน
“ท่านเจ้าสำนัก ใกล้สำนักฉีเทียนเกิดภัยพิบัติจากสวรรค์ที่กล่าวไว้ในตำราโบราณ!”
“ภัยพิบัติจากสวรรค์ถึงปรากฏตัวใกล้สำนักฉีเทียน เรื่องใหญ่กำลังจะเกิดขึ้นแล้ว!”
เจ้าสำนักสำนักฉีเทียนขมวดคิ้วแน่น นำศิษย์กลุ่มหนึ่งไปยังตำแหน่งของภัยพิบัติจากสวรรค์
...
ทางทิศตะวันตกที่ห่างไกล ในดินแดนแห่งเซียนที่เต็มไปด้วยเมฆหมอก
“ผ่านไปพันปีแล้ว ทวีปเซิ่นหลงถึงเกิดภัยพิบัติจากสวรรค์ขึ้นอีกครั้ง เป็นไปได้อย่างไร?! ไม่ได้! ไม่ยอมให้มีสิ่งเช่นนี้เกิดขึ้น การกระทำใดๆ ที่คิดจะบรรลุถึงเทพย่อมไม่ได้รับอนุญาต!” เสียงที่ทรงอำนาจดังขึ้น
...
ในพื้นที่ที่ถูกผนึกไว้
“เสินจู้! เป็นเสินจู้จริงๆ เสินจู้เสด็จลงมายังโลกมนุษย์แล้ว ฮ่าฮ่าฮ่า... เสินจู้เสด็จลงมายังโลกมนุษย์แล้ว เผ่าพันธุ์ของเราจะได้ปรากฏตัวต่อหน้าโลกมนุษย์อีกครั้ง ฮ่าฮ่าฮ่า...”
ภัยพิบัติจากสวรรค์ทำให้สวรรค์และปฐพีสั่นสะเทือน กลุ่มอำนาจมากมายต่างเริ่มเคลื่อนไหว
ทว่าอู๋เทียนที่อยู่กลางภัยพิบัติจากสวรรค์ไม่รู้เรื่องนี้เลย ตอนนี้เขาถูกบีบจนต้องจนมุม นี่คือวิกฤตที่ใหญ่ที่สุดที่เขาเคยเจอมาตั้งแต่เกิดใหม่ เพราะเขารู้สึกถึงอันตรายถึงชีวิตอย่างแท้จริง ภายใต้พลังอำนาจของสวรรค์และปฐพีเช่นนี้ อู๋เทียนรู้สึกถึงความอ่อนแอและความไร้พลังของตนเอง ราวกับว่าการต่อต้านใดๆ ล้วนไร้ประโยชน์ทั้งสิ้น
ในเวลานี้ ภัยพิบัติจากสวรรค์สีเทาเข้มครั้งที่เจ็ดกำลังก่อตัวขึ้นในวังวน แต่สิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่าคือ ข้างฟ้าผ่าสีเทาเข้มมีฟ้าผ่าสีม่วงดำพันรอบอยู่ และฟ้าผ่าสีม่วงดำถูกห่อหุ้มด้วยฟ้าผ่าสีดำสนิท
“ฟ้าผ่าสามสายโจมตีพร้อมกัน บัดซบ! สวรรค์ เจ้าตั้งใจจะสังหารข้าใช่หรือไม่!” อู๋เทียนเห็นการเปลี่ยนแปลงของวังวน ก็รู้ตัวแล้วว่าตนเองไม่เป็นที่ยอมรับของสวรรค์
เปรี้ยง เปรี้ยง!