บทที่ 172 เสื้อคลุมที่ดูดี

บทที่ 172 เสื้อคลุมที่ดูดี

อู๋เทียนมองภารกิจระดับปฐพีเหล่านี้ บางภารกิจต้องใช้เวลานานมาก บางภารกิจก็ต้องเดินทางไปยังสถานที่ที่ห่างไกล อู๋เทียนต้องเข้ารับการทดสอบเข้าสำนักในอีกไม่กี่วันข้างหน้า จึงไม่สามารถออกจากเมืองหลวงได้ ภารกิจที่ใช้เวลานานและเดินทางไกลจึงไม่เหมาะสม

“ภารกิจเหล่านี้ไม่ค่อยเหมาะสมกับข้า ข้าอยากจะรับภารกิจที่อยู่ใกล้เมืองหลวง ใช้เวลาไม่นานนัก และต้องเป็นภารกิจระดับปฐพีขึ้นไป” อู๋เทียนหาภารกิจที่เหมาะสมไม่ได้ จึงถามพนักงานของสหพันธ์ทหารรับจ้าง

“เรื่องนี้... ขอข้าหาดูก่อน” เงื่อนไขของอู๋เทียนมีมากมาย พนักงานจึงไม่สามารถตอบได้ทันที ทำได้เพียงรีบค้นหา

ครู่หนึ่ง พนักงานก็หยุด แล้วมองอู๋เทียนแล้วกล่าวว่า “คุณชาย มีภารกิจหนึ่งที่เหมาะสมกับเงื่อนไขของท่าน แต่ทว่า...”

อู๋เทียนดวงตาเป็นประกายทันที แล้วถามว่า “แต่อะไร? รีบพูดมา”

“ทว่าภารกิจนี้เป็นภารกิจระดับปฐพีขั้นสูงสุด ไม่รู้ว่าคุณชายจะรับได้หรือไม่?”

“ภารกิจระดับปฐพีขั้นสูงสุดเท่านั้นเอง บอกมาเถิดว่าเป็นภารกิจอะไร?” อู๋เทียนโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ เดิมทีเขาก็คิดว่าภารกิจระดับต่ำเกินไป ตอนนี้ภารกิจระดับปฐพีขั้นสูงสุดย่อมดีกว่า

“กำจัดกลุ่มอำนาจใต้ดินของเมืองหลวง ‘พรรคควงหลง’ นำศีรษะของเหรินควงหลงหัวหน้าพรรคควงหลงมามอบให้สหพันธ์ทหารรับจ้าง!” พนักงานมองอู๋เทียนแล้วกล่าว

“พรรคควงหลง?” อู๋เทียนมองพนักงานด้วยความประหลาดใจ

“พรรคควงหลงเป็นกลุ่มอำนาจใต้ดินในเมืองหลวง เป็นพรรคที่หากินด้วยการฆ่าฟัน ไม่รู้ว่ารังของพวกเขาอยู่ที่ไหน มักจะทำเรื่องรังแกชาวบ้าน หัวหน้าพรรคเหรินควงหลงมีพลังยุทธ์ราชันย์ยุทธ์ขั้นสี่ มีนิสัยเจ้าเล่ห์ เมื่อเกิดเรื่องก็จะใช้ลูกน้องรับผิดแทนเพื่อหลีกเลี่ยงกฎหมาย ขอเพียงนำศีรษะของเหรินควงหลงมามอบให้ก็ถือว่าทำภารกิจสำเร็จ ภารกิจนี้มีความยากระดับปฐพีขั้นสูงสุด รางวัลสามหมื่นตำลึงทอง”

“ดีมาก ภารกิจนี้ข้ารับ!” อู๋เทียนพยักหน้า รับภารกิจนี้โดยไม่ลังเล

“ได้ขอรับ คุณชาย ขอเพียงท่านนำศีรษะของหัวหน้าพรรคควงหลงมามอบให้สหพันธ์ทหารรับจ้างก็ถือว่าทำภารกิจสำเร็จ”

ติ๊ง!

“ผู้เล่นอู๋เทียนได้รับภารกิจทหารรับจ้าง ‘กำจัดพรรคควงหลง’”

“ข้อกำหนดภารกิจ: กำจัดผู้อาวุโสพรรคควงหลง นำศีรษะของเหรินควงหลงหัวหน้าพรรคควงหลงมามอบให้”

“รางวัลภารกิจ: ค่าประสบการณ์ 100,000 แต้ม แต้มสังหารในพริบตา 20 แต้ม”

เมื่ออู๋เทียนรับภารกิจนี้ เสียงแจ้งเตือนของระบบก็ดังขึ้นในใจ แต่ภารกิจของระบบแตกต่างออกไปเล็กน้อย ต้องกำจัดผู้อาวุโสด้วย แต่อู๋เทียนก็ไม่ได้มีปัญหาอะไร การกำจัดผู้อาวุโสก็สามารถได้รับค่าประสบการณ์มากขึ้น อู๋เทียนจึงไม่มีข้อโต้แย้งใดๆ

หลังจากนั้น อู๋เทียนก็ออกจากสหพันธ์ทหารรับจ้าง แต่เขาไม่ได้รีบไปทำภารกิจ แต่กลับไปที่ร้านตัดเสื้อ

“เถ้าแก่ ข้าต้องการตัดเสื้อคลุมที่ดูดีที่สุด!” เมื่อเข้าไปในร้าน อู๋เทียนก็ตะโกนทันที

“คุณชายต้องการเสื้อคลุมแบบไหน?” เถ้าแก่ถาม

“เสื้อคลุมที่ดูดีมากๆ สีหลักเป็นสีดำสนิท แล้วปักลายหัวกะโหลกสีแดงเลือดมากมาย หัวกะโหลกมีลักษณะเหมือนป้ายนี้ แล้วคอเสื้อต้องตั้งขึ้น สูงถึงปลายจมูก อืม ใช่แล้ว ต้องมีหมวกสานที่ดูดีด้วย หมวกสานต้องมีกระดิ่งสองอันห้อยอยู่...”

อู๋เทียนกล่าวความต้องการของตนเองออกมาอย่างรวดเร็ว เถ้าแก่ก็มีประสบการณ์มาก ฟังเพียงครั้งเดียวก็จำได้ทั้งหมด

“คุณชายสามารถนั่งรอที่นี่ หรือจะออกไปเดินเล่นก็ได้ ข้าจะทำให้เสร็จภายในหนึ่งชั่วยาม”

“ข้าจะนั่งรอที่นี่แล้วกัน”

จากนั้น อู๋เทียนก็นั่งรอเถ้าแก่ตัดเสื้อคลุมสีดำ นั่งไปสักพัก อู๋เทียนก็เริ่มง่วงนอน

“คุณชาย คุณชาย เสื้อคลุมและหมวกสานของท่านเสร็จแล้ว!” ทันใดนั้น อู๋เทียนก็ได้ยินเสียงเถ้าแก่เรียกตนเอง

อู๋เทียนก็ตื่นขึ้นทันที เห็นเถ้าแก่กำลังกางเสื้อคลุมสีดำอยู่ เมื่อเห็นรูปลักษณ์ของเสื้อคลุม อู๋เทียนก็ดวงตาเป็นประกายทันที “ถูกต้อง เป็นแบบนี้แหละ เถ้าแก่ ท่านเก่งกาจยิ่งนัก เสื้อคลุมนี้ดูดีมาก ข้าชอบ!”

อู๋เทียนรีบสวมเสื้อคลุมทันที ทันใดนั้น ลมเบาๆ ก็พัดผ่าน เสื้อคลุมสีดำก็ปลิวไสว ชายเสื้อคลุมถูกพัดขึ้น ดูสง่างามอย่างยิ่ง

ความสง่างามนั้นแฝงด้วยความชั่วร้ายเล็กน้อย เพราะหัวกะโหลกสีแดงสดที่ปักอยู่บนเสื้อคลุมนั้นสะดุดตามาก ราวกับปีศาจจากนรก เมื่ออู๋เทียนสวมเสื้อคลุม ก็แผ่กลิ่นอายแห่งความตายออกมา ดูน่าขนลุกขนชัน

“น่า... น่ากลัวมาก!” แม้แต่เถ้าแก่ที่ตัดเสื้อคลุมก็ยังมองอู๋เทียนด้วยความหวาดกลัวเล็กน้อย

อู๋เทียนยิ้มเล็กน้อย หยิบทองคำสิบตำลึงวางบนโต๊ะแล้วกล่าวว่า “เถ้าแก่ นี่คือค่าใช้จ่าย ขอบคุณมาก ข้าพอใจมาก!”

กล่าวพลาง อู๋เทียนก็หยิบหมวกสานที่อยู่ข้างๆ มาสวม แล้วเดินออกจากร้านตัดเสื้ออย่างช้าๆ

เมื่ออู๋เทียนปรากฏตัวบนถนน เขาก็ดึงดูดสายตาของทุกคนทันที เสื้อคลุมหัวกะโหลกสีแดงของอู๋เทียนดูดีเกินไป อาจเป็นเพราะคนในโลกนี้ไม่เคยเห็นแฟชั่นแบบอู๋เทียน

“พวกเจ้าดูสิ เจ้าคนนั้นช่างอวดดีจริงๆ ถึงกับสวมเสื้อคลุมที่ดูดีถึงเพียงนี้ อวดดีเกินไปแล้ว!”

“บัดซบ! หัวกะโหลกสีแดงสดบนเสื้อผ้าของเขาน่ากลัวมาก ดูแล้วข้าจะเก็บไปฝันร้าย!”

“มารดามัน! เจ้าคนนี้เปิดร้านตัดเสื้อหรือไง? จงใจออกมาแนะนำเสื้อคลุมหรือ?”

ทุกที่ที่อู๋เทียนเดินผ่าน ล้วนมีแต่เสียงวิพากษ์วิจารณ์

อู๋เทียนไม่ได้สนใจเสียงวิพากษ์วิจารณ์เหล่านี้ เดินไปตามทางของตนเอง ทันใดนั้น เขาก็หยุดคนเดินถนนคนหนึ่งแล้วถามว่า “พี่ชาย ข้าอยากจะถามหน่อยว่า คนของพรรคควงหลงมักจะทำกิจกรรมในพื้นที่ใด?”

“ข้า... เรื่องนี้...” คนผู้นั้นเห็นการแต่งกายของอู๋เทียน ไม่รู้ว่าตกใจหรือกลัว จนพูดติดอ่าง

“ที่ไหน?”

“ท่านหมายถึงพรรคควงหลงที่ทำเรื่องชั่วร้ายใช่หรือไม่? พวกเขา... พวกเขามักจะเก็บค่าคุ้มครองจากร้านค้าข้างถนนในพื้นที่ด้านหน้า”

“ดี ขอบคุณพี่ชาย!”

กล่าวพลาง อู๋เทียนก็เดินไปยังพื้นที่ที่คนผู้นั้นกล่าวถึง

ทว่าถนนในเมืองหลวงกว้างใหญ่เกินไป ทั้งยังมีร้านค้ามากมาย คนของพรรคควงหลงก็คงไม่กระโดดออกมาให้อู๋เทียนสังหารง่ายๆ

อู๋เทียนทำได้เพียงรออยู่ที่แห่งหนึ่ง เผื่อว่าจะเจอคนของพรรคควงหลง รอแล้วรอเล่า ท้องฟ้าก็เริ่มมืดลง แต่คนของพรรคควงหลงก็ยังไม่ปรากฏตัว

“บัดซบ! ข้ารออยู่ที่นี่มาสามชั่วยามแล้ว ท้องก็เริ่มหิว แต่พวกเขาก็ยังไม่ปรากฏตัว!” อู๋เทียนมองร้านค้าที่เริ่มจุดตะเกียงน้ำมันด้วยความจนใจ “เดิมทีข้าอยากจะโอ้อวดในการทำภารกิจทหารรับจ้างครั้งแรก แต่ไม่คิดเลยว่าจะรอคนไม่มา”

ในขณะที่บ่น อู๋เทียนก็รออีกหนึ่งชั่วยาม ท้องฟ้ามืดสนิทแล้ว อู๋เทียนเตรียมจะจากไป

ในเวลานี้ บุรุษร่างใหญ่หลายคนถืออาวุธแปลกๆ เดินเข้ามาอย่างเย่อหยิ่งจากระยะไกล

“มารดามัน! ร้านขายสมุนไพรของพวกเจ้า รีบจ่ายค่าคุ้มครองของวันนี้มา! ทั้งร้านขายผักของพวกเจ้าก็รีบจ่ายมา!”

ได้ยินเสียงตะโกนที่บ้าคลั่งของพวกเขา อู๋เทียนก็ยิ้มเล็กน้อย สวมหมวกสานบนศีรษะ แล้วเดินไปยังบุรุษร่างใหญ่หลายคนนั้น