บทที่ 151 พบภรรยาอีกครั้ง

บทที่ 151 พบภรรยาอีกครั้ง

หลังจากถงอี๋ซินตะโกนด้วยความดีใจ คนหลายคนก็เดินออกมาจากด้านหลังอู๋เทียน หนึ่งในนั้นคือถงอี๋ปิง ศิษย์พี่ของศิษย์น้องทั้งสอง ยังคงมีใบหน้าที่เย็นชาและไร้อารมณ์เหมือนครั้งก่อน นิสัยของศิษย์น้องทั้งสองไม่เปลี่ยนไป แต่ใบหน้าของพวกนางกลับสวยงามขึ้นเรื่อยๆ

“คุณชายอู๋ ช่างบังเอิญจริงๆ ที่มาพบท่านที่นี่ ท่านมาถึงเมืองหลวงตั้งแต่เมื่อใด ทำไมไม่บอกพวกเราเลย? พวกเราไม่ได้ตกลงกันไว้หรือว่าเมื่อท่านมาถึงเมืองหลวง พวกเราจะขอบคุณท่านอย่างดี?” ถงอี๋ซินกระพริบตาแล้วถามอย่างซุกซน

“เรื่องนี้พูดยากจริงๆ อันที่จริงข้ายุ่งอยู่ตลอดเวลา” อู๋เทียนโบกมือ อันที่จริงเขาเกือบลืมเรื่องนี้ไปแล้ว หากถงอี๋ซินไม่ปรากฏตัวอย่างกะทันหัน อู๋เทียนคงจำไม่ได้จริงๆ

“คุณชายอู๋ เรื่องครั้งก่อนต้องขอบคุณท่านจริงๆ หากไม่ใช่เพราะท่านลงมือช่วยเหลือทันเวลา พวกเราพี่น้องคง... หากคุณชายอู๋สะดวกในวันหน้า พวกเราจะขอบคุณคุณชายอู๋อย่างดี” ถงอี๋ปิงสีหน้าอ่อนโยนลงเล็กน้อย อย่างไรอู๋เทียนก็เป็นผู้มีพระคุณที่ช่วยชีวิตนางไว้ แม้ว่านางจะมีนิสัยเย็นชา แต่ก็เป็นคนที่มีความยุติธรรม

“ใช่แล้ว คุณชายอู๋ ท่านมาที่นี่ทำอะไร? มางานประมูลด้วยหรือ?” ถงอี๋ซินถามด้วยความสงสัย

“ใช่ ได้ยินว่างานประมูลมีของดีมากมาย ข้าก็เลยมา” อู๋เทียนพยักหน้า

“ท่านอาจารย์ คุณชายอู๋ผู้นี้คือผู้มีพระคุณอู๋เทียนที่พวกเราเคยกล่าวถึงเมื่อครั้งที่อยู่ในป่าหมอกวงกต หากไม่ใช่เพราะเขาลงมือช่วยเหลือ พวกเราคงไม่ได้พบท่านอาจารย์แล้ว” ในเวลานี้ ถงอี๋ซินดึงมือสตรีคนหนึ่งแล้วชี้อู๋เทียนแล้วกล่าว

ขณะที่ถงอี๋ซินกำลังพูด อู๋เทียนก็สังเกตเห็นว่าด้านหลังพวกนางมีสตรีที่สวยงามอีกคนหนึ่ง

สตรีผู้นี้สวยงามอย่างแน่นอน สวมชุดยาวสีฟ้า รูปร่างสูงโปร่ง สง่างาม มีกลิ่นอายที่ดูเป็นผู้ใหญ่และมีความรู้ ดูเหมือนจะเป็นอาจารย์ที่สอนหนังสือได้ดี

“ที่แท้ก็เป็นคุณชายอู๋ผู้มีพระคุณที่ช่วยเหลือศิษย์ทั้งสองของข้า ข้าชื่อเย่วซือซือ เรื่องครั้งก่อนข้าได้ยินพวกนางกล่าวถึงแล้ว ขอบคุณคุณชายอู๋อย่างยิ่ง ข้าขอขอบคุณเจ้าแทนศิษย์น้องทั้งสอง หากมีเวลาว่าง ขอเชิญมาที่สถาบันเจ็ดดารา ข้าจะต้อนรับเจ้าอย่างดีเพื่อแสดงความขอบคุณ!” สตรีที่สวยงามผู้นั้นยิ้มเล็กน้อยต่ออู๋เทียนกล่าวอย่างสุภาพ

อู๋เทียนสีหน้าเคร่งขรึม โบกมือแล้วกล่าวอย่างจริงจังว่า “ที่แท้ก็เป็นอาจารย์ที่เมตตาของอี๋ซินและอี๋ปิง ข้าได้ยินเรื่องราวของท่านแล้ว ข้านับถือความเมตตาของอาจารย์เย่วอย่างยิ่ง การช่วยเหลือศิษย์ทั้งสองของท่านเป็นสิ่งที่คนในวิถีธรรมะควรกระทำ อาจารย์เย่วไม่ต้องเกรงใจ”

“คุณชายอู๋ช่างมีบุคลิกที่สง่างามและมีคุณธรรมจริงๆ มิน่าเล่าศิษย์น้องทั้งสองถึงกล่าวถึงเจ้าอยู่เสมอ” เย่วซือซือยิ้มอย่างมีความสุข มองอู๋เทียนด้วยความชื่นชม

“เช่นนั้นข้าก็รู้สึกเป็นเกียรติ ฮิฮิ...” อู๋เทียนลูบศีรษะแล้วหัวเราะ

ข้างถงอี๋ซินและถงอี๋ปิงยังมีบุรุษอีกคนหนึ่ง สีหน้าดูไม่พอใจ ดวงตาฉายแววอิจฉา โดยเฉพาะเมื่ออู๋เทียนเรียกอี๋ซินและอี๋ปิง เขาก็รู้สึกไม่พอใจอย่างยิ่ง

เขาเดินไปข้างหน้า มองอู๋เทียนแล้วกล่าวว่า “ที่แท้ก็เป็นผู้มีพระคุณที่ช่วยชีวิตศิษย์น้องทั้งสอง ข้ากัวเยว่เหมิน ในฐานะศิษย์พี่ของพวกนาง ข้าขอบคุณคุณชายอู๋อย่างยิ่ง ได้ยินว่าคุณชายอู๋เป็นศิษย์สาขาสำนักฉีเทียนเมืองผิงหยาง การเดินทางมาเมืองหลวงไกลถึงเพียงนี้ ทำไมไม่แจ้งศิษย์น้องทั้งสองเลย พวกเราจะได้ต้อนรับคุณชายอย่างดี”

“การต้อนรับก็ช่างเถิด ข้าเป็นคนชอบทำความดีโดยไม่หวังผลตอบแทน”

“ใช่แล้ว คุณชายอู๋ ท่านเป็นศิษย์สาขาสำนักฉีเทียนเมืองผิงหยาง ทำไมถึงเดินทางมาเมืองหลวงไกลถึงเพียงนี้?” กัวเยว่เหมินถามด้วยรอยยิ้ม คำพูดจงใจเน้นคำว่าเมืองผิงหยางอย่างหนัก

“ข้าผ่านการประลองใหญ่สำนัก แล้วเข้าสู่สำนักงานใหญ่”

“ว้าว! เก่งกาจยิ่งนัก ท่านเข้าสู่สำนักงานใหญ่แล้วหรือ? ข้าก็ว่าแล้ว ท่านเก่งกาจถึงเพียงนี้ ย่อมต้องเข้าสู่สำนักงานใหญ่ได้ นั่นหมายความว่าต่อไปท่านจะอยู่ที่เมืองหลวงแล้วใช่หรือไม่?” ถงอี๋ซินถามด้วยความตื่นเต้น

“อี๋ซิน เจ้าตื่นเต้นอะไรถึงเพียงนี้?” ถงอี๋ปิงถามอย่างจนใจ

“เรื่องนี้... เรื่องนั้น คุณชายอู๋จะอยู่ที่เมืองหลวง ข้าก็สามารถขอบคุณเขาได้” ถงอี๋ซินหน้าแดงก่ำแล้วกล่าวเสียงเบา

เห็นภาพนี้ สีหน้าของกัวเยว่เหมินก็ยิ่งดูไม่ดี แล้วกล่าวว่า “ที่แท้ก็ผ่านการประลองใหญ่สำนักแล้วเข้าสู่สำนักงานใหญ่สำนักฉีเทียน แต่ได้ยินว่าก่อนที่จะเป็นศิษย์สำนักงานใหญ่สำนักฉีเทียนอย่างเป็นทางการ ยังมีการทดสอบอีก การทดสอบนั้นโหดร้ายมาก มีเพียงผู้ที่มีพลังยุทธ์แข็งแกร่งพอเท่านั้นจึงจะสามารถผ่านได้ แต่ข้าก็หวังว่าคุณชายอู๋จะประสบความสำเร็จ ผ่านการทดสอบได้ในครั้งเดียว!”

“ขอบคุณ ขอบคุณ” อู๋เทียนมองกัวเยว่เหมินด้วยความสนใจ ตนเองไม่ได้ทำอะไรให้เขาขุ่นเคืองเลย ทำไมเขาถึงพูดจาแปลกๆ เช่นนี้

“เอาล่ะ เวลาไม่เช้าแล้ว งานประมูลกำลังจะเริ่ม พวกเราเข้าไปเถิด” เย่วซือซือเห็นคนรอบข้างน้อยลงเรื่อยๆ เห็นได้ชัดว่างานประมูลกำลังจะเริ่ม

“คุณชายอู๋ ท่านเข้าไปกับพวกเราดีหรือไม่? จะได้มีเพื่อน” ถงอี๋ซินมองอู๋เทียนแล้วกล่าว

“ดีสิ ข้าอยู่คนเดียวก็เบื่อพอดี ไปกับพวกเจ้าด้วยกันเถิด” อู๋เทียนตอบรับโดยไม่ลังเล

“ศิษย์น้องอี๋ซิน เช่นนี้ไม่เหมาะสมกระมัง? เขาคงมีธุระของตนเอง การไปกับพวกเราคงไม่สะดวก” กัวเยว่เหมินเห็นอู๋เทียนจะไปกับพวกเขา ก็ยิ่งรู้สึกหงุดหงิด

“โธ่ๆ งานประมูลก็คือการประมูลของ จะไปด้วยกันก็สามารถประมูลได้ คุณชายอู๋ ในเมื่อท่านรับปากแล้ว พวกเราเข้าไปเถิด!” ถงอี๋ซินไม่สนใจกัวเยว่เหมิน ดึงแขนเสื้อของอู๋เทียนแล้วเดินเข้าไปทันที

ถงอี๋ปิงส่ายหน้าอย่างจนใจ ศิษย์น้องของนางคงหมดหวังแล้ว ส่วนกัวเยว่เหมินก็กำหมัดแน่น หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลง ส่วนเย่วซือซือก็เพียงยิ้มเล็กน้อย

จากนั้น อู๋เทียนและถงอี๋ซินก็มาถึงโซนพิเศษ จากโซนนี้สามารถมองเห็นเวทีประมูลได้อย่างชัดเจน ทั้งยังมีที่นั่งที่กว้างขวาง ทั้งยังมีสุรา ขนมหวาน ผลไม้ และบริการจากคนรับใช้

เมื่ออู๋เทียนและคนอื่นๆ นั่งลงแล้ว สถานที่จัดงานประมูลทั้งหมดก็เต็มไปด้วยผู้คน ที่นั่งกว่าพันที่นั่งไม่มีที่ว่างเลย แม้แต่โซนพิเศษก็เต็มไปด้วยกลุ่มอำนาจต่างๆ

“แขกผู้มีเกียรติทุกท่าน ขอบคุณที่มาร่วมงานประมูลของหอการค้าซุ่นเฟิง ข้าตงฟางจิ่น ผู้ดูแลใหญ่หอการค้าซุ่นเฟิง รับผิดชอบการประมูลในวันนี้ หากมีการต้อนรับที่ไม่ทั่วถึง ต้องขออภัยด้วย เอาล่ะ ข้าจะไม่พูดมากแล้ว แขกผู้มีเกียรติทุกท่านมาที่งานประมูลก็เพื่อประมูลของ พวกเราจะเริ่มการประมูลทันที ก่อนอื่น ของประมูลชิ้นแรก อาวุธระดับลี้ลับขั้นสุดยอด ‘ดาบไร้ขีดจำกัด’...”

“ของประมูลชิ้นแรกก็เป็นระดับลี้ลับขั้นสุดยอดแล้ว ระดับของงานประมูลช่างสูงส่งจริงๆ สามารถจินตนาการได้ว่าของที่อยู่ด้านหลังจะยิ่งดีขึ้นเรื่อยๆ”

“ของประมูลชิ้นแรกก็เป็นระดับลี้ลับขั้นสุดยอด หอการค้าซุ่นเฟิงช่างเก่งกาจจริงๆ!”

“ดูท่างานประมูลในวันนี้ย่อมน่าตื่นเต้น  ไม่เคยเจองานประมูลที่มีระดับสูงถึงเพียงนี้มาหลายสิบปีแล้ว!”

หลังจากงานประมูลเริ่มขึ้น ผู้คนด้านล่างก็เริ่มตื่นเต้น ต่างคิดว่างานประมูลในวันนี้จะร้อนแรงอย่างยิ่ง

ด้วยโอสถต่อชีวิตระดับสวรรค์ขั้นเทวะของอู๋เทียนเป็นของประมูลชิ้นสุดท้าย งานประมูลนี้จะไม่ร้อนแรงได้อย่างไร!