บทที่ 114 เกราะเทพที่น่าเกรงขาม

บทที่ 114 เกราะเทพที่น่าเกรงขาม

“ขอแสดงความยินดี ผู้เล่นอู๋เทียนได้รับแก่นอสูรมังกรวารีระดับเก้า”

“ขอแสดงความยินดี ผู้เล่นอู๋เทียนได้รับค่าประสบการณ์ 200,000 แต้มสังหารในพริบตา +50 ค่าโชค +5”

“ขอแสดงความยินดี ผู้เล่นอู๋เทียนยกระดับพลังยุทธ์ ปัจจุบันระดับ 28 (ปรมาจารย์วิญญาณยุทธ์ขั้นแปด)”

“ขอแสดงความยินดี ผู้เล่นอู๋เทียนได้รับทักษะเสริม ‘วิชาค่ายกล’”

ท่ามกลางเสียงแจ้งเตือนของระบบ อู๋เทียนตื่นเต้นจนแทบจะกระโดด สวรรค์ช่วย! ไม่คิดเลยว่าการได้เกราะเทพทมิฬมาจะพ่วงมาด้วยผลประโยชน์มากมายถึงเพียงนี้ ช่างสุดยอดเกินบรรยาย

การได้รับค่าประสบการณ์สองแสนแต้มเพื่อยกระดับพลังยุทธ์นั้นไม่ต้องพูดถึง แค่นี้ก็ทำให้อู๋เทียนดีใจแล้ว ทั้งแต้มสังหารในพริบตาและค่าโชคก็เพิ่มขึ้นอย่างละห้าสิบกับห้าแต้มตามลำดับ ทั้งยังได้รับแก่นอสูรมังกรวารีระดับเก้า ซึ่งมีมูลค่ามหาศาล และทักษะเสริม ‘วิชาค่ายกล’ แม้จะเป็นเพียงทักษะเสริม แต่ก็มันก็มีประโยชน์อย่างยิ่ง

แน่นอนว่าสิ่งที่อู๋เทียนสนใจที่สุดคือเกราะเทพทมิฬ หลังจากได้เกราะเทพทมิฬมา อู๋เทียนก็รีบตรวจสอบคุณสมบัติทันที

เกราะเทพทมิฬ: อาวุธเทพสายป้องกันระดับพลิกสวรรค์ เป็นส่วนหนึ่งของชุดเซตมังกรทมิฬ ปัจจุบันอยู่ในสถานะผนึกเก้าชั้น เนื่องจากดาบมังกรดำของผู้เล่นได้คลายผนึกชั้นที่สองแล้ว เกราะเทพทมิฬจึงคลายผนึกชั้นที่สองเช่นกัน ปัจจุบันเพิ่มพลังป้องกันของผู้เล่นหกสิบเปอร์เซ็นต์ เพิ่มการหลบหลีกยี่สิบเปอร์เซ็นต์

มีทักษะติดตัว ‘กลืนกินทมิฬ’ สามารถกลืนกินความเสียหายจากการโจมตีของศัตรู เมื่อสะสมถึงระดับหนึ่งจะสะท้อนกลับโดยอัตโนมัติ และมีทักษะใช้งาน ‘ป้องกันสมบูรณ์’ สร้างเกราะป้องกันรอบตัวผู้เล่นในระยะหนึ่งเมตร ทำให้ผู้เล่นอยู่ในสถานะไร้เทียมทานอย่างสมบูรณ์เป็นเวลาครึ่งนาที มีระยะเวลาคูลดาวน์หนึ่งชั่วยาม ทักษะใช้งานและทักษะติดตัวสามารถยกระดับได้เมื่อคลายผนึก

“บัดซบ! สุดยอด! เกราะเทพทมิฬอันน่าเกรงขาม สมกับเป็นส่วนหนึ่งของชุดเซตมังกรทมิฬ เป็นอาวุธเทพขั้นพลิกสวรรค์เช่นกัน คุณสมบัติก็สุดยอด ทักษะติดตัวและทักษะใช้งานช่างน่าทึ่ง” เมื่อได้เกราะเทพทมิฬมา อู๋เทียนก็รีบสวมใส่ทันที เพราะมีระบบอยู่ รูปลักษณ์ภายนอกจึงดูไม่แตกต่างจากเดิม

ตูม ตูม ตูม... ทันใดนั้น ถ้ำหินที่อู๋เทียนอยู่ก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง หินร่วงหล่นลงมาจากด้านบน ดูเหมือนถ้ำหินกำลังจะพังทลาย

“นายน้อย ไม่ดีแล้ว ถ้ำหินนี้กำลังจะถล่ม พวกเรายังหาทางออกไม่ได้ ทำอย่างไรดี?” เสี่ยวฮุ่ยตัวสั่นจนยืนไม่มั่นคง ถามด้วยความกังวล

“เสี่ยวฮุ่ย เจ้าเชื่อในตัวนายน้อยหรือไม่?” อู๋เทียนมองเสี่ยวฮุ่ยแล้วถาม

“แน่นอน ข้าเชื่อในตัวนายน้อย!” เสี่ยวฮุ่ยพยักหน้าอย่างหนักแน่น

“เช่นนั้นก็กอดข้าไว้แน่นๆ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ห้ามปล่อยมือ เข้าใจหรือไม่?” อู๋เทียนกล่าวอย่างจริงจัง

“อืม!” เสี่ยวฮุ่ยพยักหน้าอย่างหนักแน่น แล้วกอดเอวของอู๋เทียนไว้แน่น

ในเวลานี้ ถ้ำหินสั่นสะเทือนรุนแรงยิ่งขึ้น ถ้ำหินทั้งหมดกำลังจะพังทลาย

อู๋เทียนหายใจเข้าลึกๆ แล้วเรียกดาบมังกรดำออกมา รวบรวมปราณแท้จริงทั่วร่าง ฟันดาบเข้าใส่เพดานถ้ำหินอย่างรุนแรงสามครั้ง

“โลหิตคลั่ง!”

ตูม ตูม ตูม! พลังอันบ้าคลั่งโจมตีเข้าใส่เพดานถ้ำหิน ถ้ำหินที่กำลังจะถล่มก็พังทลายลงทันที จากนั้น วังวนโคลนขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้นด้านบน เมื่อถ้ำหินถล่มลง อู๋เทียนและเสี่ยวฮุ่ยก็ถูกกลืนกินเข้าไปทันที

“ป้องกันสมบูรณ์!”

คลื่นสีดำสายหนึ่งก่อตัวขึ้นเบื้องหน้าอู๋เทียน ปกคลุมอู๋เทียนและเสี่ยวฮุ่ยไว้ โคลนรอบๆ ถูกผลักออกไปทันที ไม่สามารถทำอันตรายคนทั้งสองได้เลย

“วายุเมฆาโหมกระหน่ำ!” ในเวลานี้ อู๋เทียนใช้กระบวนท่า ‘วายุเมฆาโหมกระหน่ำ’ โจมตีเข้าใส่แกนกลางวังวน การโจมตีครั้งนี้ใช้ปราณแท้จริงเกือบทั้งหมดของอู๋เทียน พลังอันมหาศาลโจมตีเข้าใส่แกนกลางวังวน ร่างของอู๋เทียนและเสี่ยวฮุ่ยก็กระเด้งขึ้นด้านบนอย่างรวดเร็ว

ตูม! เสียงดังสนั่น พลังอันมหาศาลผลักอู๋เทียนและเสี่ยวฮุ่ยออกจากบึง คนทั้งสองได้เห็นแสงตะวันอีกครั้งในที่สุด

“หัวหน้า!”

“นายน้อย!”

หนิวอู๋จี๋ หลี่เถี่ยต้าน และหลี่ชิงชิง ทั้งสามคนมองอู๋เทียนที่บินออกมาจากบึงด้วยสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ ดวงตาเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและยินดี

อู๋เทียนและเสี่ยวฮุ่ยร่อนลงข้างๆ คนทั้งสาม หนิวอู๋จี๋พุ่งเข้ามากอดแล้วร้องโหยหวน “หัวหน้า! ในที่สุดข้าก็ได้เห็นท่านแล้ว! ข้าได้เห็นท่านแล้ว! เมื่อท่านจมลงไปในบึง ข้าคิดว่าท่าน... ข้าดีใจเหลือเกินที่ได้เห็นหัวหน้า! ดีใจจริงๆ...”

“ไสหัวไป! เป็นบุรุษตัวใหญ่แล้วยังมาร้องไห้คร่ำครวญอยู่ที่นี่อีก” อู๋เทียนผลักหนิวอู๋จี๋ออกไปแล้วเบ้ปากกล่าว

“นายน้อย เมื่อนายน้อยและเสี่ยวฮุ่ยจมลงไปในวังวนบึงลึก ข้าคิดว่านายน้อย... แต่สัตว์อสูรคู่ใจของนายน้อย เสี่ยวจิน ดูเหมือนจะยังมีการเชื่อมต่อกับนายน้อย การแสดงออกของมันทำให้พวกเรารู้ว่านายน้อยยังมีชีวิตอยู่ ไม่ทราบว่าสามวันนี้นายน้อยเจออะไรข้างล่างบ้าง?” หลี่เถี่ยต้านถาม

“ผ่านไปสามวันแล้ว? ช่างรวดเร็วนัก พูดไปก็บังเอิญ สิ่งที่ข้าตามหาอยู่ใต้ดินนี้เอง น่าจะเป็นบัวทมิฬที่เสี่ยวฮุ่ยเก็บไปกระตุ้นกลไกบางอย่าง แล้วพวกเราก็จมลงไปใต้ดินโดยบังเอิญ สุดท้ายก็พบสิ่งที่ข้าตามหา” อู๋เทียนอธิบายสั้นๆ เมื่อเขาจมลงไปในบึง เขาก็คิดว่าตนเองไม่รอดแล้วเหมือนกัน

“หัวหน้าสมกับเป็นผู้มีวาสนาใหญ่หลวง รอดตายจากภัยพิบัติย่อมมีโชคตามมา! จริงสิ ในเมื่อหัวหน้าได้อาวุธเทพมาแล้ว ให้ข้าได้ชื่นชมสักหน่อยได้หรือไม่?” หนิวอู๋จี๋ถามด้วยความหวัง

“ไว้มีโอกาสค่อยดูเถิด ผ่านไปสามวันแล้ว พวกเราต้องรีบไปเมืองหลวง มิเช่นนั้นจะไปไม่ทันเวลาที่กำหนด” อู๋เทียนส่ายมือกล่าว

“เช่นนั้นก็ได้ พวกเรารีบไปกันเถอะ” หนิวอู๋จี๋ส่ายหน้าอย่างผิดหวังเล็กน้อย

“จริงสิ นายน้อย บัวทมิฬที่ข้าเก็บมาให้ท่านยังอยู่ ขอมอบให้นายน้อย” ในเวลานี้ เสี่ยวฮุ่ยก็ยื่นบัวทมิฬที่เก็บมาให้แก่อู๋เทียน

“กลุ่มทหารรับจ้างมากมายยอมตายเพื่อบัวทมิฬดอกนี้ ข้าจะดูหน่อยว่ามันคืออะไรกันแน่”

บัวทมิฬ: ดอกบัวที่ก่อตัวจากการดูดซับ ‘ปราณทมิฬ’ สามารถกินเพื่อยกระดับพลังยุทธ์ได้โดยตรง เทียบเท่ากับค่าประสบการณ์ 600,000 แต้ม มีเพียงผู้ที่มีปราณทมิฬในร่างเท่านั้นที่สามารถกินได้ มิเช่นนั้นร่างจะระเบิดตาย

เมื่อเห็นคำอธิบายของบัวทมิฬ อู๋เทียนก็เบิกตากว้าง สวรรค์! บัวทมิฬดอกเล็กๆ นี้มีค่าประสบการณ์ถึงหกแสนแต้มเชียวหรือ?

“มิน่าเล่าคนมากมายถึงยอมเสี่ยงชีวิตเพื่อมัน น่าเสียดายที่พวกเขาไม่รู้ว่ามีเพียงผู้ที่มีปราณทมิฬในร่างเท่านั้นที่สามารถกินได้ นั่นหมายความว่าคนทั่วไปกินไม่ได้เลย ส่วนข้ามีดาบมังกรดำและเกราะเทพทมิฬ ซึ่งเป็นอาวุธร้ายกาจยุคบรรพกาล ย่อมมีปราณทมิฬในร่าง ย่อมสามารถกินได้ ฮ่าฮ่า ข้าได้เปรียบจริงๆ”

อู๋เทียนไม่พูดมาก กินบัวทมิฬลงไปทันที

ติ๊ง!

“ขอแสดงความยินดี ผู้เล่นอู๋เทียนได้รับค่าประสบการณ์ 600,000 แต้ม”

“ขอแสดงความยินดี ผู้เล่นอู๋เทียนยกระดับพลังยุทธ์ ปัจจุบันระดับ 29 (ปรมาจารย์วิญญาณยุทธ์ขั้นเก้า)”

“ฮ่าฮ่า! การเข้าบึงแห่งความมืดมิดครั้งนี้ได้ผลตอบแทนมากมายนัก บัดนี้ระดับพลังยุทธ์บรรลุถึงปรมาจารย์วิญญาณยุทธ์ขั้นเก้าแล้ว หากเจอเจ้าอ้วนผู้นั้นอีก ข้าจะสังหารในพริบตาแน่นอน!” ระดับพลังยุทธ์ยกระดับขึ้น อู๋เทียนกำหมัดแน่น ครั้งหน้าเจอเจ้าอ้วนผู้นั้น อู๋เทียนตัดสินใจจะแก้แค้นให้สาสม

...

ในเวลานี้ ณ ดินแดนทมิฬอันห่างไกลแห่งหนึ่งในทวีปเซิ่นหลง

“อาวุธศักดิ์สิทธิ์ยุคบรรพกาลปรากฏสู่โลกอีกครั้ง เสินจู้(ประมุขเทวะ) ได้จุติแล้ว! เผ่าพันธุ์ของเราถูกผนึกมานับพันปี ในที่สุดก็สามารถกลับสู่โลกได้ภายใต้การนำของเสินจู้ ฮ่าฮ่าฮ่า...” บุรุษชุดดำมองแสงสีดำประหลาดบนท้องฟ้าจักรวรรดิขวงอู่ แล้วหัวเราะเสียงดัง

...

ณ วิหารแห่งหนึ่ง

“อาวุธร้ายกาจยุคบรรพกาลถึงกับทำลายผนึกออกมาได้ ไม่ได้การแล้ว พวกเราต้องไปเยือนเผ่าพันธุ์มนุษย์สักครั้ง มิเช่นนั้นเผ่าพันธุ์มนุษย์จะต้องล้มตายเป็นจำนวนมาก!”