บทที่ 103 ทางที่อันตราย

บทที่ 103 ทางที่อันตราย

“หนิวอู๋จี๋ เจ้าว่าศีรษะของข้ามีค่าเพียงอุปกรณ์ระดับปฐพีหรือโอสถระดับปฐพีเม็ดเดียวเท่านั้นเองหรือ? แค่หนึ่งหมื่นตำลึงทองคำเนี้ยนะ? เจ้าเมืองซินเย่สมองมีปัญหาแน่!”

เมื่อได้ยินว่ารางวัลนำจับของตนเองมีเพียงหนึ่งหมื่นตำลึงทองคำ อู๋เทียนก็โกรธจัด ดึงหนิวอู๋จี๋มาบ่น

หนิวอู๋จี๋ก็พูดไม่ออก คนอื่นถูกออกหมายจับย่อมต้องหวาดกลัว แต่อู๋เทียนกลับไม่พอใจที่รางวัลน้อยเกินไป

“หัวหน้า หนึ่งหมื่นตำลึงทองคำเทียบกับพลังยุทธ์ของหัวหน้าแล้วย่อมน้อยเกินไป แต่ตอนนี้เมืองซินเย่ออกหมายจับหัวหน้าทั่วอาณาจักรแล้ว ต่อไปหัวหน้าย่อมต้องเจอกับทหารรับจ้างหรือกลุ่มนักผจญภัยที่คิดจะจับกุมหัวหน้า หรือแม้แต่ทหารองครักษ์ของเมืองอื่นก็จะจับกุมหัวหน้าด้วย” หนิวอู๋จี๋กล่าวกับอู๋เทียน

“ปล่อยให้พวกเขามาเถิด มามากก็สังหารมาก!” อู๋เทียนเบ้ปากกล่าวอย่างดูแคลน

“ไม่... อย่าสังหารข้า! ข้าจะไม่กล้าอีกแล้ว!” คนที่ถูกหลี่เถี่ยต้านบีบคอขอร้องอย่างหวาดกลัว

“นายน้อย” หลี่เถี่ยต้านมองอู๋เทียน

“พลังยุทธ์ระดับปรมาจารย์ยุทธ์ขั้นสาม สังหารไปก็ไม่ได้ประสบการณ์มากนัก ปล่อยเขาไป” อู๋เทียนส่ายหน้า

หลี่เถี่ยต้านโยนคนผู้นั้นออกไป แล้วตะโกนว่า “ไสหัวไปให้พ้น!”

ทันใดนั้น นักผจญภัยหลายคนก็วิ่งหนีไปอย่างไม่คิดชีวิต

“หัวหน้า พวกเราจะทำอย่างไรต่อไป?” หลังจากคนหลายคนจากไป หนิวอู๋จี๋ถาม

อู๋เทียนหยิบแผนที่เบาะแส ‘เกราะเทพทมิฬ’ ออกมาดู แล้วคิดอยู่ครู่หนึ่ง “เดิมทีข้าตั้งใจจะไปเติมเสบียงในเมืองใกล้ๆ แต่ตอนนี้ข้าถูกเมืองซินเย่ออกหมายจับทั่วอาณาจักร หากเข้าเมืองย่อมต้องเกิดปัญหา ทำให้เสียเวลา ดังนั้นพวกเราจะไม่เข้าใกล้เมืองแล้ว มุ่งหน้าไปยังจุดหมายปลายทางโดยตรง!”

กล่าวพลาง อู๋เทียนก็ชี้ไปยังตำแหน่งที่ทำเครื่องหมายไว้บนแผนที่ นั่นคือที่ตั้งของเกราะเทพทมิฬ

หนิวอู๋จี๋มองดู แม้เขาจะไม่รู้ว่าอู๋เทียนกำลังตามหาอะไร แต่เขาก็ยังคงติดตามอู๋เทียนไปอย่างไม่ลังเล

“หัวหน้า ตำแหน่งนี้ดูคุ้นตาเล็กน้อยนะ จริงสิ! ดูเหมือนจะเป็นหนึ่งในสี่พื้นที่อันตรายของจักรวรรดิขวงอู่ ‘บึงแห่งความมืดมิด’ ความอันตรายของที่นี่ไม่น้อยไปกว่า ‘ป่าหมอกวงกต’ ใกล้เมืองผิงหยางเลย!” หนิวอู๋จี๋เบิกตากว้างเมื่อเห็นพิกัดบนแผนที่

“บึงแห่งความมืดมิดรึ?” อู๋เทียนสงสัยเล็กน้อย

“บึงแห่งความมืดมิดเป็นหนึ่งในสี่พื้นที่อันตรายของจักรวรรดิขวงอู่ ภูมิประเทศซับซ้อนมาก มีสัตว์อสูรระดับสูงอาศัยอยู่มากมาย เต็มไปด้วยหมอกพิษต่างๆ ซ้ำสิ่งอันตรายที่สุดคือบึงแห่งความมืดมิดลึกและไหลเชี่ยวกราก แม้แต่สัตว์อสูรระดับสูงก็ยังจมลงไป ไม่สามารถว่ายขึ้นมาได้ ทำได้เพียงรอความตายเท่านั้น!” หลี่เถี่ยต้านกล่าวกับอู๋เทียนอย่างจริงจัง

“หนึ่งในสี่พื้นที่อันตรายของจักรวรรดิขวงอู่ น่าสนใจนัก” อู๋เทียนยิ้มเล็กน้อย “ป่าหมอกวงกตข้าเคยไปมาแล้ว บึงแห่งความมืดมิดนี้ก็จำเป็นต้องไปสักครั้ง คาดว่าอีกไม่นานข้าคงจะไปเที่ยวสี่พื้นที่อันตรายจนครบ”

เมื่อเห็นอู๋เทียนไม่แสดงความหวาดกลัวเลย หนิวอู๋จี๋ก็แบมือกล่าวว่า “ดูท่าหัวหน้าตั้งใจจะไปที่นั่นสินะ? งั้นข้าก็ทำได้เพียงติดตามหัวหน้าไปตายด้วยกัน”

“อันที่จริงหากพวกเจ้าไม่อยากตามข้าไปก็ได้ ข้าไปที่นั่นเพราะเป็นเรื่องส่วนตัว” อู๋เทียนยิ้มกล่าว

“ในเมื่อตัดสินใจติดตามนายน้อยแล้ว ข้าและน้องสาวก็จะไม่เสียใจจนกว่าจะตาย” หลี่เถี่ยต้านกล่าวอย่างหนักแน่น

“เสี่ยวหลี่กล่าวได้ถูกต้อง ในเมื่อท่านคือหัวหน้าของข้า ข้าก็ควรติดตามท่านไปจนตาย” หนิวอู๋จี๋พยักหน้าเห็นด้วย

เสี่ยวฮุ่ยที่นั่งอยู่ข้างๆ แม้ไม่ได้พูดอะไร แต่นางก็มองอู๋เทียนอย่างหนักแน่น เพียงแค่สายตาเดียว อู๋เทียนก็เข้าใจความตั้งใจของเสี่ยวฮุ่ยแล้ว

“ดี! ในเมื่อพวกเจ้าเชื่อมั่นในตัวข้าถึงเพียงนี้ ข้าก็จะไม่ทำให้พวกเจ้าต้องตกอยู่ในอันตราย!” อู๋เทียนกล่าวอย่างจริงจัง แล้วมองท้องฟ้า “เอาล่ะ พักผ่อนกันพอแล้ว พวกเราเดินทางต่อเถิด!”

จากนั้น อู๋เทียนและคนอื่นๆ ก็มุ่งหน้าไปยังทิศตะวันตก ไปยังบึงแห่งความมืดมิด

...

รองเจ้าโถงเมิ่งหู่พา ‘หน่วยพยัคฆ์ดำ’ มาถึงเมืองซินเย่ เดิมทีเขาตั้งใจจะออกมาเที่ยวเล่นแล้วจัดการอู๋เทียนไปพร้อมกัน แต่เมื่อมาถึงเมืองซินเย่ ก็พบว่าอู๋เทียนออกจากเมืองไปแล้ว ทั้งยังกลายเป็นผู้ถูกออกหมายจับของเมืองซินเย่

“รองเจ้าโถง พี่น้องหลายคนที่พวกเราส่งไปลอบสังหารอู๋เทียนขาดการติดต่อ คาดว่าคงถูกสังหารสิ้น!” ลูกน้องคนหนึ่งกำลังรายงานต่อรองเจ้าโถงเมิ่งหู่

รองเจ้าโถงเมิ่งหู่ที่กำลังแทะขาไก่อยู่ก็ขมวดคิ้ว “เจ้าเด็กนี่หนีไปแล้วรึ? บัดซบ! ข้าตั้งใจจะจัดการเขาก่อนแล้วค่อยไปเที่ยวเล่น ไม่คิดเลยว่าเจ้าเด็กนี่จะหนีไปได้! มารดามัน! ทำให้ข้าเสียเวลาเที่ยวเล่นไปหมด!”

“รองเจ้าโถง ตอนนี้อู๋เทียนถูกเมืองซินเย่ออกหมายจับแล้ว ไม่ว่าจะไปที่ไหนย่อมต้องสร้างความวุ่นวาย หากมีความเคลื่อนไหวเมื่อใด พวกเราย่อมสามารถลงมือได้”

“เจ้าสารเลวนั่น! น่ารำคาญยิ่งนัก! ทั้งหมดเป็นเพราะเจ้าเด็กนั่น! รอข้าเจอเขาเมื่อใด ข้าจะทรมานมันให้สาสม!” รองเจ้าโถงกัดขาไก่คำโต เนื้ออ้วนๆ บนร่างของเขาสั่นไปมา

ในขณะนั้นเอง สมาชิกโถงเมิ่งหู่หลายคนก็วิ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว

“รองเจ้าโถง พวกเราเพิ่งได้รับข่าว มีคนหลายคนมาถึงเมืองซินเย่ พวกเขาเคยพบอู๋เทียนทางทิศตะวันตก เดิมทีพวกเขาตั้งใจจะจับกุมอู๋เทียนไปรับรางวัล แต่กลับถูกอู๋เทียนจัดการจนพ่ายแพ้ ตามคำบอกเล่าของพวกเขา อู๋เทียนน่าจะมุ่งหน้าไปยังทิศตะวันตก” คนหลายคนที่วิ่งเข้ามากล่าวรายงาน

“ทิศตะวันตก? เมืองหลวงไม่ได้อยู่ทางทิศเหนือหรือ? เจ้าเด็กนี่ไปทางทิศตะวันตกทำไม? หรือว่าเขาคิดจะอ้อมไป?” รองเจ้าโถงหน้าสงสัย

“ภูมิประเทศทางทิศตะวันตกไม่ดีเลย ไม่เหมาะสำหรับการอ้อม หากคิดจะอ้อมไปทางทิศตะวันออกน่าจะเหมาะสมกว่า เห็นได้ชัดว่าพวกเขาไปทางทิศตะวันตกมีธุระบางอย่าง แต่ทางทิศตะวันตกมีอะไรที่พวกเขาต้องการกัน?” สมาชิกโถงเมิ่งหู่คนอื่นๆ คิดอยู่ครู่หนึ่ง

“ไม่สนใจแล้ว! ในเมื่อมีข่าวของเจ้าเด็กสารเลวนั่นแล้ว ก็รีบออกเดินทาง! รีบตามหาเขาให้เจอแล้วทำภารกิจให้สำเร็จ ข้าจะได้มีเวลาไปเที่ยวเล่น!” รองเจ้าโถงโยนกระดูกในมือทิ้ง ลุกขึ้นจากเก้าอี้ แบกขวานขนาดใหญ่แล้วรีบจากไป

‘หน่วยพยัคฆ์ดำ’ ที่ติดตามมาก็รีบตามรองเจ้าโถงไปยังทิศตะวันตก

...

อู๋เทียนที่มุ่งหน้าไปยังทิศตะวันตกไม่ได้เข้าเมืองอื่นเลย เพราะกลัวว่าจะเจอคนที่คิดจะจับกุมเขาไปรับรางวัล ทำให้เสียเวลา แต่ถึงกระนั้น อู๋เทียนก็ยังเจอกลุ่มนักผจญภัยที่คิดจะจับกุมเขาไปรับรางวัลหลายกลุ่ม ซึ่งทั้งหมดถูกอู๋เทียนสังหารจนกลายเป็นค่าประสบการณ์

นอกจากนี้ อู๋เทียนยังเจอสัตว์อสูรมากมาย สัตว์อสูรที่สามารถสังหารได้ อู๋เทียนล้วนสังหารสิ้น แม้ว่าอู๋เทียนจะไม่ได้ยกระดับพลังยุทธ์ แต่ระดับพลังยุทธ์ของคนในทีมก็เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วภายใต้การนำของอู๋เทียน และในช่วงเวลานี้ หลี่เถี่ยต้านก็ให้น้องสาวของเขา หลี่ชิงชิง เริ่มฝึกฝนพลังยุทธ์ ดูเหมือนหลี่ชิงชิงจะสนใจธนู อู๋เทียนจึงแลกเปลี่ยนวิชาฝึกฝนธนูในระบบให้แก่นาง

ในช่วงเวลาเพียงเจ็ดแปดวัน หนิวอู๋จี๋ก็บรรลุถึงปรมาจารย์ยุทธ์ขั้นเจ็ด หลี่เถี่ยต้านบรรลุถึงปรมาจารย์ยุทธ์ขั้นสิบ ส่วนเสี่ยวฮุ่ยได้บรรลุถึงปรมาจารย์ยุทธ์ขั้นห้า แม้แต่หลี่ชิงชิงก็บรรลุถึงปรมาจารย์ยุทธ์ขั้นหนึ่งแล้ว

“นายน้อย พวกเราอยู่ห่างจากบึงแห่งความมืดมิดเพียงไม่กี่ลี้ ยิ่งเข้าใกล้บึงแห่งความมืดมิดก็จะยิ่งอันตราย ข้าขอแนะนำให้พวกเราเตรียมตัวให้พร้อมก่อน เผื่อเจออันตรายจะได้มีมาตรการรับมือ” เมื่อเข้าใกล้บึงแห่งความมืดมิด หลี่เถี่ยต้านก็เตือนอู๋เทียน