บทที่ 100 สังหารหกแม่ทัพพิทักษ์เมือง

บทที่ 100 สังหารหกแม่ทัพพิทักษ์เมือง

ตูม!

อู๋เทียนยกแขนขึ้นสกัดกั้น ร่างของเขาก็ถูกกระแทกเข้าสู่พื้นราวกับกระสุนปืน พื้นหินแตกสลาย ร่างของอู๋เทียนจมลงไปในดิน

“ดี! ทำได้ดี! หกแม่ทัพพิทักษ์เมืองสมกับเป็นหกแม่ทัพพิทักษ์เมือง! คราวนี้เจ้าเด็กนั่นคงถูกจัดการแล้ว! มารดามัน! ดูสิมันเมื่อก่อนหยิ่งผยองขนาดไหน บัดนี้รู้ถึงความร้ายกาจของข้าหรือยัง!” เว่ยอ้าวสงเห็นอู๋เทียนถูกโจมตี โห่ร้องปรบมือด้วยความดีใจ

ทว่าคำพูดของเขายังไม่ทันสิ้นสุด อู๋เทียนก็ค่อยๆ ลุกขึ้นยืน

“อืม การโจมตีนี้ไม่เลว แต่ก็น่าเสียดายที่ยังทำลายการป้องกันของข้าไม่ได้” อู๋เทียนปัดฝุ่นบนเสื้อผ้า แล้วกล่าวอย่างไม่ใส่ใจ

รอยยิ้มบนใบหน้าของเว่ยอ้าวสงแข็งทื่อทันที “บัดซบ! เหตุใดเจ้าถึงลุกขึ้นมาอีกแล้ว! ถูกโจมตีเข้าอย่างจัง! ไม่มีทาง! เจ้าต้องแสร้งทำเป็นไม่เป็นอะไรแน่! หกแม่ทัพ โจมตีต่อ! เจ้าเด็กนั่นต้องแสร้งทำเป็นไม่เป็นอะไร!”

“เจ้าโง่” อู๋เทียนเบ้ปากกล่าว

หกแม่ทัพพิทักษ์เมืองเห็นอู๋เทียนยืนอยู่กับที่ ก็เริ่มเคร่งเครียดในใจ

“น้องสาม เจ้าไม่ได้ใช้พลังเต็มที่รึ?” หัวหน้าถาม

“ไม่หรอก หลังจากบทเรียนของน้องลิ่ว ข้าใช้พลังเกือบเต็มที่แล้ว แต่...” น้องสามขมวดคิ้ว ไม่รู้จะกล่าวอะไรดี

“ข้าดูไม่ออกว่าเจ้าเด็กนี่มีพลังยุทธ์ระดับใด คาดว่าพลังยุทธ์ของเขาคงจะเหนือกว่าที่เราคาดการณ์ไว้!” หัวหน้ากล่าวอย่างจริงจัง

“ไม่ว่าจะเหนือกว่าที่เราคาดการณ์ไว้หรือไม่ บัดนี้พวกเราหกพี่น้องร่วมมือกัน แต่มิอาจจัดการศิษย์สำนักฉีเทียนอายุยี่สิบกว่าปีได้!” น้องสามกำหมัดแน่นกล่าว

“หากวันนี้พวกเราไม่สามารถจับกุมกบฏผู้นี้ไว้ได้ ข่าวนี้แพร่สะพัดออกไป พวกเราจะไม่มีหน้าอยู่ในจักรวรรดิขวงอู่! ดังนั้นวันนี้ต้องจับกุมเจ้าเด็กนี่ไว้ให้ได้ หากจำเป็น...” หัวหน้าแววตาฉายแววเย็นชา “สังหาร! ไม่! ไว้! ชีวิต!”

คนอื่นๆ ล้วนมีความคิดเช่นเดียวกับหัวหน้า

หลังจากตกลงกันแล้ว คนหกคนก็ล้อมอู๋เทียนไว้เป็นรูปพัด บรรยากาศเริ่มเคร่งเครียด

“โอ้! ในที่สุดก็เริ่มจริงจังแล้วสินะ?” อู๋เทียนสัมผัสได้ถึงการเปลี่ยนแปลงของบรรยากาศ ก็เริ่มจริงจังในใจ

ทันใดนั้น คนหกคนก็เคลื่อนไหวพร้อมกัน ร่างของอู๋เทียนก็หายไปจากที่เดิม

ติ๊ง ติ๊ง ติ๊ง...

ตูม ตูม...

ในชั่วพริบตา อู๋เทียนและคนหกคนก็ปะทะกันหลายสิบกระบวนท่า ใจกลางเกิดปราณแท้จริงอันบ้าคลั่ง ร่างของคนเจ็ดคนแทบจะหายไปจากที่เดิม

ปัง! อู๋เทียนถูกโจมตีอย่างรุนแรงหลายครั้ง ล้มลงกับพื้น แต่ก็ลุกขึ้นมาต่อสู้ทันที ในช่วงเวลาสั้นๆ อู๋เทียนถูกกระแทกเข้ากับพื้นสี่ห้าครั้ง ดูเหมือนอู๋เทียนจะถูกคนหกคนกดดันไว้

“เร็ว! เร็วมาก! มองไม่เห็นการเคลื่อนไหวของพวกเขาเลย กบฏผู้นี้มีฝีมือไม่เลว สามารถต่อสู้กับหกแม่ทัพได้!” ทหารองครักษ์เห็นภาพนี้ก็ตกใจ

“แต่หกแม่ทัพก็คือหกแม่ทัพ บัดนี้สามารถกดดันอู๋เทียนไว้ได้แล้ว คาดว่าอีกไม่นานเจ้าเด็กนั่นคงจะถูกจัดการ!”

“อืม เจ้าเด็กนั่นสร้างความวุ่นวายมากเกินไป โชคดีที่เขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของหกแม่ทัพ มิเช่นนั้นคงจะพลิกฟ้าพลิกดินไปแล้ว!” ทหารองครักษ์บางคนตบหน้าอกปลอบใจตนเอง

ตูม! อู๋เทียนถูกคนหกคนโจมตีเข้าอย่างจัง กระแทกเข้ากับกระท่อมมุงจากหลังหนึ่ง กระท่อมมุงจากพังทลายลง

“ฮ่าฮ่า! สะใจ! สะใจจริงๆ!” ทว่าอู๋เทียนก็ลุกขึ้นยืนทันที หัวเราะเสียงดัง ราวกับว่าการต่อสู้เมื่อครู่ไม่ได้ทำร้ายเขาเลยแม้แต่น้อย

“เจ้า... เจ้าทนทานถึงเพียงนี้ได้อย่างไร! พวกเราโจมตีเจ้าหลายสิบครั้งแล้ว แต่เจ้ากลับดูเหมือนไม่เป็นอะไรเลย!” เสี่ยวลิ่วหอบหายใจกล่าว การต่อสู้เมื่อครู่ใช้ปราณแท้จริงของเขาไปไม่น้อย บัดนี้เขารู้สึกเหนื่อยล้าแล้ว

“เขามีอุปกรณ์ป้องกันระดับสูงอยู่บนร่าง มิเช่นนั้นคงไม่สามารถทนทานได้ถึงเพียงนี้” หัวหน้ากล่าวด้วยน้ำเสียงที่เริ่มหอบหายใจ

“เจ้าพวกโง่! พวกเจ้าคิดว่าข้าจะสู้กับพวกเจ้าอย่างซื่อตรงรึ! ข้ามีโอสถบำรุงโลหิตและโอสถรวบรวมปราณขั้นสุดยอดนับไม่ถ้วน ตราบใดที่พวกเจ้าไม่สามารถสังหารข้าได้ในกระบวนท่าเดียว พลังชีวิตและปราณแท้จริงของข้าก็ไม่มีวันหมดสิ้น! หากไม่ใช่เพราะข้าต้องการถ่วงเวลาให้เสี่ยวฮุ่ยหนีไป ข้าคงสังหารพวกเจ้าไปนานแล้ว!” อู๋เทียนยิ้มอย่างมีความหมาย

“พี่ใหญ่ พวกเราจะทำอย่างไรต่อไป?”

“ไม่สามารถปล่อยให้ล่าช้าต่อไปได้แล้ว สังหารโดยตรง!” หัวหน้ากล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา

คำพูดเพิ่งสิ้นสุดลง คนหกคนก็พุ่งเข้าใส่อู๋เทียนอีกครั้ง อู๋เทียนสัมผัสได้ถึงปราณแท้จริงอันมหาศาลที่ระเบิดออกมาจากร่างของคนหกคน เห็นได้ชัดว่าพวกเขากำลังใช้ท่าไม้ตาย

“เจ้าพวกสารเลว! พวกเจ้าคิดว่าข้าไม่มีท่าไม้ตายหรือ! วายุเมฆาโหมกระหน่ำ! ไป!” อู๋เทียนทะยานร่างขึ้น ปราณแท้จริงถูกถ่ายทอดเข้าสู่ดาบมังกรดำ ฟันเข้าใส่คนหกคน

ในขณะเดียวกัน คนหกคนก็ใช้กระบวนท่าของตนเอง ปราณแท้จริงอันบ้าคลั่งพุ่งเข้าใส่อู๋เทียน ปราณแท้จริงที่อู๋เทียนสร้างขึ้นก็พุ่งเข้าใส่เช่นกัน

ตูม!

พลังทั้งสองปะทะกัน เกิดการระเบิดอย่างรุนแรง รอบๆ บ้านเรือนถูกแรงสั่นสะเทือนจนพังทลายลง

“มารดามัน! การโจมตีร่วมกันของคนหกคนช่างร้ายกาจจริงๆ...” อู๋เทียนหน้าเปลี่ยนสี พลังอันมหาศาลกระแทกเข้าใส่อู๋เทียน

ปัง ปัง ปัง... อู๋เทียนถูกพลังงานขนาดใหญ่กระแทกจนปลิว กระแทกทะลุกำแพงดินสิบกว่าชั้นจึงจะหยุดลงได้ แล้วถูกฝังอยู่ในซากปรักหักพังของบ้านหลังหนึ่ง

“ฟู่... คราวนี้เจ้าเด็กนั่นคงถูกจัดการแล้วกระมัง!” เสี่ยวลิ่วหอบหายใจมองซากปรักหักพังแล้วกล่าว

หัวหน้าหกแม่ทัพพิทักษ์เมืองหรี่ตามองซากปรักหักพัง “การโจมตีที่แข็งแกร่งที่สุดของพวกเราหกคน แม้เจ้าเด็กนั่นจะมีพลังยุทธ์ระดับปรมาจารย์วิญญาณยุทธ์ขั้นสิบก็มิอาจต้านทานได้!”

“จริงรึ?”

ฉัวะ!

พร้อมกับเสียงของอู๋เทียน ดาบมังกรดำก็แทงทะลุหน้าอกของเสี่ยวลิ่วทันที คนอีกห้าคนมองภาพนี้อย่างไม่อยากจะเชื่อ

ติ๊ง!

“ขอแสดงความยินดี! ผู้เล่นอู๋เทียนสังหารหกแม่ทัพพิทักษ์เมือง (ปรมาจารย์วิญญาณยุทธ์ขั้นห้า) ได้รับค่าประสบการณ์ 20,000...”

“เสี่ยวลิ่ว!”

“อู๋เทียน! ข้ากับเจ้ามิอาจอยู่ร่วมโลกกันได้! วันนี้หากข้าไม่เอาชีวิตเจ้าไป ข้าไม่ขออยู่เป็นคน! มอบชีวิตมา!” หัวหน้าหกแม่ทัพพิทักษ์เมืองเห็นเสี่ยวลิ่วล้มลง ดวงตาเปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน ตะโกนอย่างโกรธเกรี้ยว ชักกระบี่พุ่งเข้าใส่อู๋เทียน พลังยุทธ์ทั้งหมดระเบิดออกมาในการโจมตีครั้งนี้

“อนุญาตให้พวกเจ้าสังหารคน แต่ไม่ยอมให้ข้าสังหารคนเนี้ยนะ? พวกเจ้าช่างมีเหตุผลจริงๆ” อู๋เทียนเบ้ปากกล่าว

ทว่าหัวหน้าหกแม่ทัพพิทักษ์เมืองไม่สนใจอู๋เทียน การโจมตีอันบ้าคลั่งพุ่งเข้าใส่อู๋เทียน การโจมตีนี้เต็มไปด้วยพลังยุทธ์ทั้งหมดของหัวหน้าหกแม่ทัพพิทักษ์เมือง และความโกรธแค้น พลังอำนาจน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง

“เกราะป้องกัน เปิด!” เกราะป้องกันสีฟ้าอ่อนปรากฏขึ้นเบื้องหน้าอู๋เทียน “ทะยานตามลม!”

ร่างของอู๋เทียนหายไปจากที่เดิมทันที ตูม! พลังงานขนาดใหญ่กระแทกเข้ากับเกราะป้องกันสีฟ้าอ่อน อากาศสั่นสะเทือน

“สังหารในพริบตา!” เกราะป้องกันสกัดกั้นการโจมตีส่วนหนึ่งไว้ได้ อู๋เทียนใช้ร่างกายต้านทานการโจมตีที่เหลือ แล้วใช้ความเร็วสามเท่ามาถึงเบื้องหน้าหัวหน้าหกแม่ทัพพิทักษ์เมือง เปิดใช้งานทักษะสังหารในพริบตา

แสงสีม่วงวาบผ่านไป ในสนามรบ ทุกคนเบิกตากว้าง