บทที่ 82 อู๋เทียนประมือกับเนี่ยอวิ๋นเทียน

บทที่ 82 อู๋เทียนประมือกับเนี่ยอวิ๋นเทียน

หลังจากออกจากสำนักฉีเทียน อู๋เทียนก็มุ่งหน้าไปยังตระกูลเนี่ยเพียงลำพัง

อู๋เทียนเกลียดชังตระกูลเนี่ยเข้ากระดูกดำ โดยเฉพาะเจ้าตระกูลเนี่ยอวิ๋นเทียน การที่เขาถูกทำลายพลังยุทธ์และอาจารย์ถูกสังหาร ล้วนเป็นฝีมือของเนี่ยอวิ๋นเทียน บัดนี้เจ้าสำนักเย่ก็ถูกทำร้ายด้วยน้ำมือของมัน บัญชีแค้นนี้อู๋เทียนต้องชำระกับตระกูลเนี่ยในวันนี้ ก่อนหน้านี้อู๋เทียนไม่มีพลังที่จะแก้แค้น แต่บัดนี้อู๋เทียนมีพลังยุทธ์ระดับปรมาจารย์วิญญาณยุทธ์ขั้นห้า การสังหารเนี่ยอวิ๋นเทียนก็เพียงแค่ใช้ทักษะสังหารในพริบตาเท่านั้น ส่วนคนอื่นๆ ในตระกูลเนี่ย อู๋เทียนไม่ใส่ใจเลย

บัดนี้ อู๋เทียนยืนอยู่บนหลังคาประตูใหญ่ของคฤหาสน์เนี่ยเพียงลำพัง

“เนี่ยอวิ๋นเทียน เจ้าเฒ่าสารเลว! รีบนำศีรษะของเจ้าออกมา มิเช่นนั้นวันนี้ข้าจะสังหารคนในตระกูลเนี่ยของเจ้าให้หมดสิ้น!” อู๋เทียนยืนอยู่บนหลังคาประตูใหญ่ ตะโกนใส่คฤหาสน์เนี่ยอย่างโกรธเกรี้ยว เสียงตะโกนของเขาผสมกับปราณแท้จริง ทำให้คนในคฤหาสน์เนี่ยทุกคนได้ยินอย่างชัดเจน

“กล้ามาเหิมเกริมในคฤหาสน์เนี่ยของข้า รนหาที่ตาย!” องครักษ์หลายคนที่หน้าประตูชี้อู๋เทียนแล้วตะโกน เตรียมจะโจมตีอู๋เทียนให้ร่วงลงมา

“ไม่เจียมตัว!” อู๋เทียนทะยานร่างลงมา ดาบมังกรดำในมือฟันออกไปอย่างรุนแรง

“อ๊าก...”

ติ๊ง!

“ขอแสดงความยินดี ผู้เล่นอู๋เทียนสังหารองครักษ์ตระกูลเนี่ย ได้รับค่าประสบการณ์ 1,000 ความคืบหน้าภารกิจ ‘ผู้ปิดฉากตระกูลเนี่ย’ 61/200”

“ขอแสดงความยินดี ผู้เล่นอู๋เทียนสังหารองครักษ์ตระกูลเนี่ย ได้รับค่าประสบการณ์ 1,000 ความคืบหน้าภารกิจ ‘ผู้ปิดฉากตระกูลเนี่ย’ 62/200”

อู๋เทียนสังหารองครักษ์ตระกูลเนี่ยไม่หยุดหย่อน แม้ประสบการณ์ขององครักษ์เหล่านี้จะน้อยนิด แต่ภารกิจผู้ปิดฉากตระกูลเนี่ยก็เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว คนของตระกูลเนี่ยที่กล้าขวางทางอู๋เทียน อู๋เทียนก็ไม่คิดจะเสียเวลาพูดคุยด้วย ผู้ใดขวางทางอู๋เทียน ผู้นั้นย่อมต้องตายด้วยคมดาบของเขา

“เร็วเข้า! ทุกคนรีบไปสกัดกั้นอู๋เทียนเจ้าสารเลวนั่นไว้! เร็วเข้า!” ขณะที่อู๋เทียนสังหารไม่หยุดหย่อน คนของตระกูลเนี่ยก็ส่งองครักษ์และคนในตระกูลออกมาสกัดกั้นอู๋เทียน

ทว่าอู๋เทียนราวกับเทพสังหาร ไม่มีใครสามารถสกัดกั้นเขาได้ มาคนเดียวก็สังหารคนเดียว มาเป็นกลุ่มก็สังหารเป็นกลุ่ม อู๋เทียนสังหารพวกเขาแล้วก็ดรอปของออกมามากมาย แต่ส่วนใหญ่เป็นเพียงอุปกรณ์หรือวัตถุดิบที่ไร้ค่า แต่ถึงกระนั้น ของเล็กๆ น้อยๆ เหล่านี้ก็สามารถนำไปแลกเป็นเงินได้ ยุงแม้จะตัวเล็กแต่ก็ยังมีเนื้อให้กิน

...

ขณะที่อู๋เทียนสังหารเข้าไปในคฤหาสน์เนี่ย คฤหาสน์เนี่ยก็วุ่นวายโกลาหล

“เจ้า... ท่านเจ้าตระกูล ไม่ดีแล้ว! อู๋เทียน... อู๋เทียนบุกเข้ามาในคฤหาสน์เนี่ยแล้ว!” บ่าวรับใช้ของตระกูลเนี่ยรีบมารายงานเนี่ยอวิ๋นเทียนด้วยความตื่นตระหนก

“อู๋เทียนบุกเข้ามาในคฤหาสน์เนี่ยรึ?” เนี่ยอวิ๋นเทียนขมวดคิ้ว “มันกล้าบุกเข้ามาในคฤหาสน์เนี่ยของข้า รนหาที่ตาย!”

“ท่านเจ้าตระกูล เขาเกือบจะสังหารเข้ามาถึงลานด้านในแล้ว ไม่มีใครสามารถสกัดกั้นเขาได้เลย” บ่าวรับใช้กล่าวด้วยความหวาดกลัว

“ฮึ่ม! ในเมื่อเจ้าเด็กนี่มาแล้ว ข้าจะให้มันมีแต่มาไม่มีกลับ!” เนี่ยอวิ๋นเทียนแค่นเสียงเย็น แล้วรีบออกจากห้องไปทันที

บัดนี้ อู๋เทียนอยู่ไม่ไกลจากลานด้านในของเนี่ยอวิ๋นเทียนแล้ว เบื้องหลังเขาเต็มไปด้วยศพของคนตระกูลเนี่ย

ฉัวะ! อู๋เทียนแทงดาบเข้าสู่หัวใจขององครักษ์ตระกูลเนี่ยคนหนึ่ง ใบหน้าเผยสีหน้าเย็นชา “นี่เป็นคนที่ 149 แล้ว เหลืออีก 51 คนก็จะทำภารกิจย่อยสำเร็จ!”

“อู๋เทียน เจ้ากล้าหาญถึงเพียงนี้เชียวหรือ!? บุกรุกคฤหาสน์เนี่ยของข้า สังหารคนในตระกูลข้า รนหาที่ตาย!” ทันใดนั้น เนี่ยอวิ๋นเทียนก็บินมาถึง ชี้อู๋เทียนแล้วตะโกนอย่างโกรธเกรี้ยว

เมื่อเห็นศพที่เกลื่อนกลาดอยู่บนพื้น เนี่ยอวิ๋นเทียนโกรธจนแทบกระอักเลือด ตระกูลเนี่ยไม่เคยเจอสถานการณ์เช่นนี้มาก่อน บัดนี้กลับถูกอู๋เทียนคนเดียวทำให้วุ่นวายโกลาหล

“ตัวจริงมาแล้วสินะ?” อู๋เทียนเผยรอยยิ้มชั่วร้าย กล่าวอย่างเย็นชา

“อู๋เทียน เจ้าสังหารคนในตระกูลเนี่ยของข้ามากมาย วันนี้เจ้าต้องตายที่นี่!” เนี่ยอวิ๋นเทียนชักกระบี่ออกมากล่าวอย่างเย็นชา

“ฮึ่ม! เนี่ยอวิ๋นเทียน เจ้าช่างเป็นคนไร้คุณธรรม สังหารอาจารย์ของข้า ทำลายพลังยุทธ์ของข้า บัดนี้ยังคิดจะสังหารท่านเจ้าสำนักเย่อีก คนที่สมควรตายคือเจ้า!” อู๋เทียนชี้เนี่ยอวิ๋นเทียนแล้วด่าทอ “แต่ก่อนที่เจ้าจะตาย ข้ามีคำถามหนึ่งอยากจะถามเจ้า ใครคือผู้ที่อยู่เบื้องหลังเจ้า!”

เนี่ยอวิ๋นเทียนแววตาฉายแววอำมหิต อู๋เทียนรู้เรื่องที่เขาลอบสังหารเจ้าสำนักเย่ เขายังพอเข้าใจได้ แต่อู๋เทียนรู้เรื่องที่เขาสังหารอาจารย์และทำลายพลังยุทธ์ของอู๋เทียน เนี่ยอวิ๋นเทียนรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

ตามหลักแล้วเรื่องนี้ถูกปกปิดไว้เป็นความลับ เหตุใดเจ้าเด็กนี่จึงรู้ได้? เนี่ยอวิ๋นเทียนคิดในใจ

ทันใดนั้น เนี่ยอวิ๋นเทียนก็หน้าเปลี่ยนสี “หรือว่า เหอเจียงถูกเจ้าสังหารแล้ว?”

“เจ้าสารเลว ในที่สุดเจ้าก็ยอมรับแล้ว! เนี่ยอวิ๋นเทียน วันนี้ข้าจะคิดบัญชีแค้นทั้งหมดกับเจ้า หากเจ้าบอกผู้ที่อยู่เบื้องหลังเจ้า ข้าอาจจะไว้ชีวิตเจ้าให้ตายอย่างสมบูรณ์ หากเจ้าไม่บอก ข้าจะทำให้เจ้าตายไร้ที่กลบฝัง!” อู๋เทียนชี้เนี่ยอวิ๋นเทียนกล่าวอย่างรุนแรง

“ยอมรับแล้วจะทำไม! อู๋เทียน ข้ายอมรับว่าเจ้ามีความสามารถ สามารถหนีรอดจากการตามล่าขององครักษ์เงาได้ ข้าต้องยอมรับว่าเจ้าเก่งกาจในหมู่คนหนุ่มสาว แต่เจ้าบุกมาถึงเบื้องหน้าข้าในวันนี้ โชคของเจ้าหมดลงแล้ว ข้าจะใช้ชีวิตของเจ้าบูชายัญดวงวิญญาณของคนตระกูลเนี่ยที่ตายไป!” เนี่ยอวิ๋นเทียนกล่าวอย่างดูแคลนและเย็นชา

“ในเมื่อเจ้าไม่พูด ข้าก็ไม่เสียเวลาพูดคุยกับเจ้าอีกต่อไป เจ้าไปตายซะ!”

กล่าวจบ อู๋เทียนก็กำดาบมังกรดำแน่น ร่างของเขาก็หายไปจากที่เดิม ปรากฏขึ้นอีกครั้งก็มาถึงเบื้องหน้าเนี่ยอวิ๋นเทียนแล้ว

ตัง! ตูม!

เสียงปะทะกันอย่างรุนแรง ปราณแท้จริงอันมหาศาลระเบิดออกมา คนของตระกูลเนี่ยที่อยู่รอบข้างถูกกระแทกจนปลิวไป บางคนถึงกับกระอักเลือดออกมา เกือบจะตาย

“หากเจ้ามีฝีมือแค่นี้ ก็ไปตายซะ!” เนี่ยอวิ๋นเทียนสกัดกั้นการโจมตีของอู๋เทียนไว้ได้ ดวงตาเต็มไปด้วยความดูถูก

เนี่ยอวิ๋นเทียนถอยหลังไปครึ่งก้าว สะบัดกระบี่ในมือทันที ปราณกระบี่นับไม่ถ้วนปกคลุมอู๋เทียนไว้ เมื่อเผชิญหน้ากับการโจมตีอันแหลมคมของเนี่ยอวิ๋นเทียน อู๋เทียนก็ต้องหลบไปด้านข้าง

ตูม! ตำแหน่งที่อู๋เทียนเคยยืนอยู่ปรากฏหลุมนับไม่ถ้วนที่เกิดจากการโจมตีของปราณกระบี่

“วิชากระบี่มังกรดำขั้นที่หนึ่ง วายุเมฆาโหมกระหน่ำ!” หลังจากหลบการโจมตีแล้ว อู๋เทียนก็ตวัดดาบมังกรดำออกไปอย่างรุนแรง

พายุหมุนขนาดมหึมาพุ่งเข้าใส่เนี่ยอวิ๋นเทียน เนี่ยอวิ๋นเทียนยิ้มอย่างเย็นชา ทะยานร่างขึ้น กระบี่ในมือฟันออกไป ปราณกระบี่พุ่งออกมาเช่นกัน ปราณแท้จริงทั้งสองปะทะกันเกิดการระเบิดอย่างรุนแรง คนของตระกูลเนี่ยที่อยู่รอบข้างได้รับผลกระทบจากปราณแท้จริงภายนอก บางคนถึงกับเสียชีวิต

ติ๊ง ติ๊ง...

ตูม ตูม...

จากนั้น อู๋เทียนและเนี่ยอวิ๋นเทียนก็โจมตีกันและกันไม่หยุด ที่ที่พวกเขาผ่านไปล้วนแต่พังพินาศ แม้แต่กำแพงบ้านของคฤหาสน์เนี่ยก็ถูกทำลายจนเกิดหลุมนับไม่ถ้วน

ซู่ว! อู๋เทียนฟันปราณดาบออกไป เนี่ยอวิ๋นเทียนหลบได้อย่างง่ายดาย แต่ปราณดาบยังคงพุ่งต่อไป กระแทกเข้ากับคนของตระกูลเนี่ยหลายคน ร่างของคนหลายคนถูกฉีกเป็นชิ้นๆ ในทันที

เนี่ยอวิ๋นเทียนหน้าเปลี่ยนสี ตะโกนอย่างโกรธเกรี้ยว “เจ้าสารเลว! เจ้ายังกล้าสังหารคนในตระกูลเนี่ยของข้าอีก! รนหาที่ตายโดยแท้!”

เนี่ยอวิ๋นเทียนโกรธจัด ทะยานร่างขึ้น กลางอากาศปรากฏเงามายาของเนี่ยอวิ๋นเทียนหลายร่าง

“อู๋เทียน เจ้าไปตายซะ!”

ในชั่วพริบตา กระบี่นับไม่ถ้วนที่ก่อตัวจากปราณแท้จริงก็พุ่งเข้าใส่อู๋เทียนอย่างรวดเร็ว การโจมตีสุดกำลังของปรมาจารย์วิญญาณยุทธ์ขั้นเจ็ดมิใช่เรื่องล้อเล่น

“ทะยานตามลม ล่องหนในราตรี เกราะป้องกัน เปิด!” อู๋เทียนเปิดใช้งานทักษะของอุปกรณ์วิเศษระดับปฐพีทั้งสามชิ้นในทันที หลังจากปรากฏเกราะป้องกันสีฟ้าแล้ว อู๋เทียนก็หายไปจากสายตาของทุกคน