บทที่ 38 สายเลือดคลั่งของหนิวอู๋จี๋

บทที่ 38 สายเลือดคลั่งของหนิวอู๋จี๋

ห่าวหู่ใช้สายตาที่ดุดันกวาดมองศิษย์ทุกคนที่อยู่ในสนาม “นอกจากนี้ ยังมีเรื่องสำคัญอีกเรื่องหนึ่ง นั่นคือในเทือกเขาเหิงต้วนไม่มีกฎเกณฑ์ใดๆ แต่มีข้อเดียว นั่นคือห้ามทำร้ายศิษย์ร่วมสำนัก หากพวกเราพบเห็น จะถูกตัดสิทธิ์จากการเป็นผู้สมัครทันที! เอาล่ะ ข้าจะพูดเพียงเท่านี้ ข้าขอประกาศ การทดสอบเอาชีวิตรอดรอบแรกของการประลองใหญ่สำนัก เริ่ม!”

คำพูดของห่าวหู่เพิ่งจะขาดคำ ศิษย์ 500 คนก็พุ่งเข้าใส่เทือกเขาเหิงต้วนทันที ทุกคนต่างก็อยากจะไปถึงจุดสิ้นสุดเป็นคนแรก แต่ในขณะที่พุ่งเข้าใส่เทือกเขาเหิงต้วน ศิษย์จำนวนไม่น้อยก็บ่นพึมพำ

“กลับมาประกาศสถานที่ทดสอบเอาชีวิตรอดในเวลานี้ เทือกเขาเหิงต้วน ที่นั่นมีสัตว์อสูรมากมาย แม้จะไม่สามารถเทียบกับป่าหมอกวงกตได้ แต่สำหรับพวกเราแล้วก็อันตรายอย่างยิ่ง สมแล้วที่เป็นกลยุทธ์ของผู้อาวุโส!”

“หากประกาศสถานที่ทดสอบล่วงหน้า หลายคนก็จะเตรียมตัวล่วงหน้า นั่นย่อมไม่เป็นธรรม สำนักใหญ่ต้องการคัดเลือกศิษย์ที่ยอดเยี่ยมที่สุดอย่างชัดเจน”

“ถูกต้อง นี่คือสำนักใหญ่คัดเลือกศิษย์ที่ยอดเยี่ยม ผู้ที่ฝีมือไม่ดีย่อมต้องถูกกำจัด!”

“...”

“รวมทีม รวมทีม! ศิษย์พี่ขอบเขตปรมาจารย์ยุทธ์ขั้นสี่นำทีม ทีมจำกัดห้าคน รีบมาเข้าร่วมทีม!”

“ที่นี่ศิษย์พี่ขอบเขตปรมาจารย์ยุทธ์ขั้นห้านำทีม รีบมาเข้าร่วมทีมเร็วเข้า!”

“...”

ก่อนเข้าสู่เทือกเขาเหิงต้วน หลายคนก็เริ่มรวมทีมเพื่อข้ามภูเขาไปด้วยกัน อย่างไรเสียการข้ามภูเขาคนเดียวอันตรายเกินไป หากเจอสัตว์อสูรย่อมต้องตกอยู่ในสถานการณ์ที่ลำบาก คนมากย่อมมีพลังมาก

อู๋เทียนเดินเข้าสู่เทือกเขาเหิงต้วนอย่างไม่รีบร้อน ไม่มีศิษย์คนใดอยากจะรวมทีมกับอู๋เทียน กระทั่งศิษย์จำนวนไม่น้อยยังมองอู๋เทียนอย่างดูถูก ในสายตาของพวกเขา อู๋เทียนคือขยะ การรวมทีมด้วยก็มีแต่จะถ่วง

แน่นอนว่าอู๋เทียนไม่จำเป็นต้องเข้าร่วมทีม ตอนที่เขาอยู่คนเดียวก็เคยเข้าสู่ป่าหมอกวงกตมาแล้ว ป่าหมอกวงกตอันตรายกว่าเทือกเขาเหิงต้วนมากนัก

“หนิวอู๋จี๋ เจ้าเป็นเพียงผู้ฝึกยุทธ์ขั้นหก จะคู่ควรเข้าร่วมทีมของพวกเราได้อย่างไร? ทีมของพวกเราอย่างน้อยก็ปรมาจารย์ยุทธ์ขั้นหนึ่งขึ้นไป เจ้าเป็นเพียงผู้ฝึกยุทธ์ขั้นแปด เจ้าไปเล่นที่อื่นเถิด!”

“ถูกต้อง! ระดับบ่มเพาะอ่อนแอเช่นนี้ยังจะมาเข้าร่วมการประลองใหญ่สำนักอีก ช่างหาที่ตายจริงๆ!”

“ในบรรดาคนเหล่านี้ คาดว่านอกจากอู๋เทียนเจ้าเศษสวะนั่นแล้ว ก็มีเจ้าที่อ่อนแอที่สุด รีบจากที่นี่ไปเสีย ข้าจะรับคนอื่นเข้าร่วมทีม!”

ในขณะที่อู๋เทียนกำลังจะเข้าสู่ทางเข้าเทือกเขาเหิงต้วน ศิษย์ผอมบางคนหนึ่งถูกศิษย์หลายคนเยาะเย้ย

“เหอะ! ไม่เข้าร่วมก็ไม่เข้าร่วม อย่างมากข้าก็เข้าไปคนเดียว ข้าไม่เชื่อว่าจะผ่านด่านแรกไม่ได้!” ศิษย์ผอมบางที่ชื่อหนิวอู๋จี๋เบ้ปากอย่างดูถูก

“ฮ่าฮ่า! ข้าขอดูหน่อยเถิดว่าเจ้าเด็กเหลือขอนี่จะข้ามเทือกเขาเหิงต้วนได้อย่างไร อย่าได้กลายเป็นอาหารเสริมในปากของสัตว์อสูรก็แล้วกัน!”

ทันใดนั้น ศิษย์หลายคนส่งเสียงหัวเราะออกมา ต่างเชื่อว่าหนิวอู๋จี๋ผ่านด่านแรกไปไม่ได้เป็นแน่

หนิวอู๋จี๋ส่ายหน้าอย่างเบื่อหน่าย ในเมื่อไม่มีใครพาเขาไป เขาก็เตรียมจะเข้าสู่เทือกเขาเหิงต้วนคนเดียว ในเวลานั้น อู๋เทียนเดินมาถึงข้างกายหนิวอู๋จี๋ หนิวอู๋จี๋รู้สึกคุ้นเคยกับอู๋เทียนเล็กน้อย แล้วตบไหล่อู๋เทียน

“เฮ้! พี่น้อง! เจ้าดูคุ้นตาเล็กน้อยนะ โอ้ จริงสิ เจ้าคืออู๋เทียนอัจฉริยะอันดับหนึ่งของสำนักฉีเทียนใช่หรือไม่?”

“ข้าชื่ออู๋เทียนจริงๆ แต่เรื่องอัจฉริยะอันดับหนึ่งก็ช่างเถิด”

หนิวอู๋จี๋ยิ้มส่ายหน้า “ก็ใช่สิ เจ้าจะเป็นอัจฉริยะอันดับหนึ่งได้อย่างไร ข้าต่างหากที่เป็นอัจฉริยะอันดับหนึ่งของสำนักฉีเทียน ฮ่าฮ่า! ล้อเล่นน่ะ จริงสิ เจ้าเข้าร่วมการประลองใหญ่สำนักครั้งนี้ด้วยหรือ?”

“เจ้าคิดว่าข้ามาที่นี่เพื่อเล่นหรือไง?” อู๋เทียนรู้สึกว่าเจ้าเด็กนี่น่าสนใจอยู่บ้าง

“พี่น้องเอ๋ย ข้าขอเตือนเจ้านะ เทือกเขาเหิงต้วนอันตรายอย่างยิ่ง แม้ข้าจะเคารพเจ้าที่ตันเถียนแตกสลายแล้วยังกล้าเข้าร่วมการประลองใหญ่สำนัก แต่เจ้าเข้าไปอันตรายจริงๆ ไม่แน่ว่าอาจจะเสียชีวิตได้!” หนิวอู๋จี๋ส่ายหน้าเตือนด้วยความหวังดี

“ขอบคุณที่เตือน แต่การประลองใหญ่สำนักครั้งนี้ข้าเข้าร่วมแน่นอน” อู๋เทียนยักไหล่

หนิวอู๋จี๋ส่ายหน้า แล้วตบไหล่อู๋เทียน “ดูเจ้าไม่มีใครพาไป ช่างเถอะ ให้ข้าอัจฉริยะอันดับหนึ่งของสำนักฉีเทียนพาเจ้าผ่านด่านแรกไปเถิด!”

อู๋เทียนรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย เจ้าเด็กนี่รู้ว่าตนเองตันเถียนแตกสลายระดับบ่มเพาะหมดสิ้น กลับยังอาสาพาตนเองไป แม้ฝีมือของเขาจะไม่ดีนัก แต่อู๋เทียนก็รู้สึกว่าจิตใจของเจ้าเด็กนี่ไม่เลว

“เจ้าแน่ใจรึ?”

“แน่นอน ข้าแน่ใจ อย่างมากเจอสัตว์อสูรข้าก็โยนเจ้าเป็นเหยื่อ แล้วข้าก็หนีไป ฮ่าฮ่า!” หนิวอู๋จี๋หัวเราะลั่น ล้อเล่น “ล้อเล่นน่ล้อเล่นะ เอาล่ะ เวลาไม่เช้าแล้ว คนส่วนใหญ่ก็เข้าสู่เทือกเขาเหิงต้วนไปแล้ว พวกเรารีบเข้าไปเถิด!”

ติ๊ง!

“หนิวอู๋จี๋ขอเข้าร่วมทีมกับท่าน ท่านจะยอมรับหรือไม่?”

“ยอมรับ”

นับตั้งแต่อู๋เทียนมายังต่างโลกนี้ นอกจากคำพูดที่เย็นชาและเยาะเย้ยแล้ว แทบไม่มีสหายเลย ตอนนี้หนิวอู๋จี๋ที่ฝีมือไม่ดีกลับอาสารวมทีมกับอู๋เทียน นี่ทำให้อู๋เทียนสนใจหนิวอู๋จี๋อยู่บ้าง

เมื่ออู๋เทียนยอมรับคำขอรวมทีมของหนิวอู๋จี๋ บนหน้าต่างคุณสมบัติของอู๋เทียนก็มีข้อมูลของหนิวอู๋จี๋เพิ่มขึ้น

“หนิวอู๋จี๋ ระดับ: 6 (ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นหก) สายเลือดคลั่ง (ซ่อนเร้น)”

เมื่อเห็นข้อมูลของหนิวอู๋จี๋ อู๋เทียนนึกประหลาดใจเล็กน้อย สายเลือดคลั่งคืออะไร? เขาจึงปรึกษาระบบ ระบบก็ให้คำอธิบายทันที

“สายเลือดคลั่ง: สายเลือดที่สามารถเพิ่มพลังรบได้ เมื่อตื่นขึ้นจะได้รับทักษะคลั่ง หลังจากคลั่งคุณสมบัติทั้งหมดจะเพิ่มขึ้นหนึ่งเท่า ระยะเวลาคงอยู่ครึ่งชั่วยาม”

“บัดซบ! มารดามัน! เก่งกาจถึงเพียงนี้ เจ้าเด็กนี่ช่างเป็นผู้ฝึกยุทธ์แต่กำเนิดโดยแท้!” อู๋เทียนตกตะลึงในใจ ไม่คิดเลยว่าเจ้าเด็กผอมบางนี่จะซ่อนสายเลือดคลั่งไว้ เมื่อตื่นขึ้นคุณสมบัติทั้งหมดจะเพิ่มขึ้นหนึ่งเท่า เทียบเท่ากับเพิ่มพลังรบหลายเท่า ระดับต่ำๆ อาจจะยังไม่เห็นผล แต่หากระดับสูงขึ้น ย่อมนับเป็นผู้เชี่ยวชาญในหมู่ผู้ฝึกยุทธ์อย่างแน่นอน

“ยอดเยี่ยมมาก พี่น้อง!” อู๋เทียนตบไหล่หนิวอู๋จี๋

หนิวอู๋จี๋มีใบหน้าภาคภูมิใจ ร่างกายผอมบางปรากฏรอยยิ้ม “แน่นอน ข้าฝึกฝนมาสิบแปดปี ตอนนี้บรรลุถึงผู้ฝึกยุทธ์ขั้นหก!”

อู๋เทียนยิ้มไม่ได้อธิบายอะไร เจ้าเด็กนี่ไม่รู้ถึงศักยภาพของตนเอง อู๋เทียนก็ไม่คิดจะบอกเขา บอกไปก็อาจจะทำให้การตื่นขึ้นของเขาล่าช้า

ทั้งสองคนรวมทีมกันเข้าสู่เทือกเขาเหิงต้วน หนิวอู๋จี๋เป็นคนช่างพูด พูดไม่หยุดข้างหูอู๋เทียน

“อู๋เทียน ต่อไปนี้ก็เข้าสู่เทือกเขาเหิงต้วนจริงๆ แล้ว จะมีสัตว์อสูรออกมา เจ้าต้องระวังให้ดีนะ!”

…

ในขณะที่อู๋เทียนเข้าสู่เทือกเขาเหิงต้วน เหอเจียงที่ยืนอยู่มุมสนามก็มองแผ่นหลังของอู๋เทียนอย่างเย็นชา มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มที่ชั่วร้าย

ในขณะเดียวกัน ในส่วนลึกของเทือกเขาเหิงต้วน มีร่างหลายร่างกำลังพุ่งเข้าไปในป่า

“เป้าหมายของเราอู๋เทียนได้เข้าสู่เทือกเขาเหิงต้วนแล้ว คาดว่าคืนนี้จะมาถึงที่นี่ เตรียมพร้อมสำหรับการสังหาร!” ชายชุดดำคนหนึ่งกล่าวกับลูกน้องสามคนที่อยู่ข้างๆ

“ขอรับ!” ลูกน้องสามคนตอบรับแล้วก็แยกย้ายกันไปทันที