บทที่ 370 การยอมความมูลค่า 1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ

แต่เมื่อขบวนรถของคุกมาถึงฐานการผลิตชิงซานหู เขาก็ผิดหวัง

เฉิน ผิงเจียงไม่ได้มาต้อนรับที่หน้าประตู

คุกรู้สึกว่า ผมได้พบผู้นำระดับสูงของประเทศของพวกคุณ ซีอีโอของผู้ให้บริการเครือข่ายสามรายใหญ่ล้วนออกมาต้อนรับผมด้วยตัวเอง ทำไมนายเฉิน ผิงเจียงถึงได้เก่งกาจนัก

ผู้ติดตามคนอื่นๆ นอกจากคุกก็สีหน้าไม่ค่อยดี แต่อยู่ในอาณาเขตของคนอื่น ครั้งนี้ยังต้องขอความช่วยเหลือจากคนอื่นด้วย จึงได้แต่อดทน

ขบวนรถเข้าสู่ฐานการผลิตชิงซานหู และในที่สุดก็จอดที่ด้านล่างของอาคารบริหาร

คุกและเฉิน ผิงเจียงได้พบกันในห้องรับรองที่หรูหราในที่สุด

เมื่อทั้งสองจับมือกัน กล้องทั้งสั้นและยาวของสื่อในและต่างประเทศนับสิบแห่งก็เล็งไปที่มือที่จับกันนั้น

นักข่าวที่ฉลาดคิดถึงหน้าปกและพาดหัวแล้ว

ใช้รูปมือที่จับกันเป็นหน้าปก พร้อมพาดหัวว่า: "การยอมความแห่งศตวรรษ?"

"ยินดีต้อนรับสู่ประเทศจีน คุณคุก" เฉิน ผิงเจียงยิ้มพลางจับมือ

คุกเห็นเฉิน ผิงเจียงแล้วรู้สึกไม่สบายใจ แต่ต้องฝืนยิ้ม: "ได้พบนายสักที เฉิน ผมดีใจมาก"

ลู่ เล่ยที่ยืนอยู่ข้างๆ มองใบหน้าอันเยาว์วัยของเฉิน ผิงเจียง ส่ายหน้าถอนหายใจ

คาดว่าถ้ามีคนนี้อยู่ ยอดขายของแอปเปิลในจีนคงถูกกดดันอย่างต่อเนื่อง

ครั้งนี้ช่างตีงูให้ถูกจุดตายจริงๆ

โชคดีที่ยังได้พบหน้ากัน

สิบห้านาทีแรกล้วนเป็นคำพูดเป็นทางการและการทักทายกัน อนุญาตให้สื่อในและต่างประเทศถ่ายภาพในห้องรับรอง

หลังจากสิบห้านาที เวลารับรองสื่อสิ้นสุดลง พวกเขาจะไปรับประทานอาหารภายใต้การนำของผู้รับผิดชอบที่เกี่ยวข้องของส้มเทคโนโลยี เหลือเวลาไว้ให้ทั้งสองบริษัท

การสนทนาในสิบห้านาทีนี้ไม่มีสาระอะไรเลย

หลังจากที่ในห้องรับรองเหลือเพียงผู้บริหารระดับสูงของทั้งสองบริษัท คุกก็พูดถึงจุดประสงค์ของการมาเยือนในที่สุด: "คุณเฉิน ครั้งนี้ผมมาเพื่อหาทางยอมความเกี่ยวกับเรื่องที่บริษัทของท่านฟ้องแอปเปิลในคดีละเมิดเครื่องหมายการค้า ผมคิดว่าพวกเราไม่จำเป็นต้องทะเลาะกันขนาดนี้ ใช่ไหม? ครั้งนี้ผมได้พบผู้นำหลายท่านที่ล้วนแสดงความยินดีต่อการเพิ่มการลงทุนในจีนของแอปเปิล"

เฉิน ผิงเจียงยิ้มแต่ไม่ถึงตา: "คุณคุก ผู้สร้างปัญหาไม่ใช่พวกเรา แต่เป็นแอปเปิลของพวกคุณ พวกคุณเป็นฝ่ายฟ้องพวกเราที่แคลิฟอร์เนียก่อน"

คุกพยักหน้า: "เฉิน ผมรู้ ผมก็ขอโทษด้วย ดังนั้นพวกเราได้ถอนฟ้องแล้ว แสดงความจริงใจของพวกเรา พวกคุณก็ควรถอนฟ้องด้วย"

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ หลิน ปิ่น โจว กวางผิง และผู้บริหารระดับสูงของส้มเทคโนโลยีต่างสีหน้าไม่ดี

นี่คือแอปเปิลที่หยิ่งยโสจริงๆ

เห็นเฉิน ผิงเจียงส่ายนิ้วชี้ขวา: "ไม่ๆๆ คุณคุก ไม่ได้คิดบัญชีแบบนั้น คำพูดของคุณเหมือนกับคนสองคนเดินอยู่บนถนน ผู้ก่อเหตุอยู่ๆ ก็ต่อยคนเดินทางธรรมดา จากนั้นพบว่าคนเดินทางธรรมดาพกปืน ดังนั้น ผู้ก่อเหตุจึงร้องไห้ขอร้องว่าอย่าฆ่าฉัน ฉันจะเอากำปั้นกลับคืน นายก็เอาปืนกลับคืนสิ? ดูเหมือนว่าทั้งสองฝ่ายถอยคนละก้าวจะสมเหตุสมผล แต่คนเดินทางที่พกปืนรู้สึกว่า ชีวิตนายอยู่ในมือฉัน ยังมีคุณสมบัติอะไรมาต่อรองกับฉัน?"

คำพูดนี้ของเฉิน ผิงเจียงพูดถึงความรู้สึกในใจของผู้บริหารระดับสูงของส้มเทคโนโลยีที่นั่งอยู่ ทุกคนจึงยิ้มอย่างมีความสุข

สีหน้าของคุกไม่ค่อยดี คำพูดของเฉิน ผิงเจียงฟังดูเหมือนไม่มีการโจมตี แต่ความจริงแล้วประชดประชันแอปเปิลทุกประโยค

เรื่องนี้พวกคุณก่อขึ้น ผลคือสู้อีกฝ่ายไม่ได้ ก็เสนอให้ต่างคนต่างถอยคนละก้าว เป็นไปได้หรือ?

ถ้าคนที่ถือปืนเป็นแอปเปิล ส้มจะมีโอกาสรอดชีวิตไหม?

นัยของคำพูดเฉิน ผิงเจียงคือ การที่พวกคุณแอปเปิลถอนฟ้องเป็นสิ่งที่ควรทำ เรื่องนี้พวกคุณก่อขึ้น แต่ไม่ได้หมายความว่าพวกคุณถอนฟ้องแล้ว พวกเราจะต้องถอนตาม

คุกยักไหล่: "ผมขอโทษสำหรับความเข้าใจผิดก่อนหน้านี้ หลังจากเกิดเรื่อง ผมได้วิจารณ์ผู้รับผิดชอบของฝ่ายกฎหมายอย่างรุนแรง ถ้าผมรู้เรื่องนี้ตอนนั้น ผมจะไม่ให้มันเกิดขึ้นอย่างแน่นอน ผมสัญญากับนายว่าต่อไปจะไม่มีเรื่องคล้ายกันนี้อีก"

ผู้อำนวยการฝ่ายกฎหมายของแอปเปิลที่นั่งอยู่ข้างๆ หน้าดำลง หันหน้าไปอีกทาง

ไม่ถึงกับตกใจ เพราะนี่เป็นสิ่งที่ตกลงกันไว้แล้ว ให้เขามารับเคราะห์ แต่เมื่อได้ยินการโยนความผิดอย่างเปิดเผยแบบนี้ ใครก็รู้สึกไม่สบายใจ

เฉิน ผิงเจียง: "คุณคุก ผมเชื่อว่าคุณคงไม่รู้เรื่องนี้แน่นอน แต่คุณจะให้ผมเชื่อได้อย่างไรว่าหลังจากยอมความแล้ว ฝ่ายคุณจะไม่ฟ้องร้องการละเมิดสิทธิ์ครั้งใหม่อีก?"

คุกยิ้มพลางกล่าว: "อย่ากังวลไป แค่ฝ่ายคุณยอมรับเงื่อนไขการยอมความ พวกเราก็จะทำเป็นลายลักษณ์อักษร"

"งั้นบอกเงื่อนไขของคุณมา ผมฟังอยู่"

"100 ล้านดอลลาร์สหรัฐเพื่อให้พวกคุณถอนฟ้อง และโอนกรรมสิทธิ์เครื่องหมายการค้า iPad ให้พวกเรา"

เฉิน ผิงเจียงเกือบจะมองคุกด้วยสายตาเหมือนมองคนโง่: "แค่ 100 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ผมเกือบคิดว่าได้ยินผิดไปแล้ว ถ้านี่คือความจริงใจของแอปเปิล เราคงไม่สามารถบรรลุข้อตกลงในการยอมความครั้งนี้"

เฉิน ผิงเจียงหัวเราะเยาะในใจ ไอ้แก่นี่คิดว่ากำลังให้เงินขอทานเหรอ? 100 ล้านดอลลาร์สหรัฐก็คิดจะให้ฉันปล่อยมือ เป็นไปได้ยังไง?

"เฉิน ตามที่ผมทราบ เครื่องหมายการค้า iPad พวกคุณซื้อมาก็แค่ 60 ล้านดอลลาร์สหรัฐใช่ไหม เวลาไม่ถึงเดือนก็ได้กำไร 40 ล้าน นี่เป็นการค้าที่ดี ถ้าไม่สามารถบรรลุข้อตกลงในการยอมความ ไม่เพียงแต่ต้นทุน 60 ล้านที่คุณซื้อเครื่องหมายการค้ามาจะไม่ได้คืน กำไร 40 ล้านก็หายไปด้วย รวมขาดทุน 100 ล้าน" คุกไม่โกรธ ยิ้มพลางกล่าว

เฉิน ผิงเจียงพยักหน้า: "40 ล้านก็ไม่น้อย แต่ผมอยากได้กำไรมากกว่านี้ ถ้าพวกคุณยังคิดไม่ดี ต้องการให้ผมให้เวลาพวกคุณคิดอีกหรือเปล่า?"

คุกได้ยินคำพูดนี้แล้วยิ้มขื่น เฉิน ผิงเจียงช่างนั่งอยู่บนหอตกปลาโดยไม่รีบร้อนเลย

แต่ตัวผมเองรีบนะ

"ตอนพวกเราเจรจากับหวายกวน อีกฝ่ายเรียกราคา 60 ล้านดอลลาร์สหรัฐ พวกเราก็ไม่ยอมรับ แต่ครั้งนี้แอปเปิลยินดีจ่าย 100 ล้าน ก็เพียงพอที่จะแสดงความจริงใจของพวกเราแล้ว"

เฉิน ผิงเจียงขี้เกียจต่อรองราคากับคุกอีก จึงพูดตรงๆ: "คุณคุก มาด้วยความจริงใจจริงๆ หน่อย ถ้าคุณเป็นแบบนี้ ผมได้แต่ต้องส่งแขกแล้ว นอกจากนี้ ผมต้องแจ้งให้คุณทราบว่า หาก iPad ถูกห้ามขายในจีน ความเสียหายที่เกิดกับพวกคุณจะเกิน 2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ดังนั้นการที่พวกเราขอ 1 พันล้านก็ไม่เกินไปใช่ไหม?"

เมื่อได้ยินตัวเลข "1 พันล้าน" คุกและผู้บริหารระดับสูงของแอปเปิลที่ติดตามมาต่างตกใจ

พวกเขาคิดว่าอาจจะ 200 ล้านหรือ 300 ล้าน แต่ไม่เคยคิดถึง 1 พันล้าน!

นี่มันเรียกร้องเกินจริงไปหรือเปล่า?

คุกกะพริบตา รู้สึกว่าเรื่องราวทำไมไม่เป็นไปตามทิศทางที่ตนคิดไว้?

เมื่อกี้ที่สนามบินยังคิดว่าส้มจะพูดคุยง่ายกว่านี้?

หรือว่าผู้นำระดับสูงเหล่านั้นไม่ได้กดดันเฉิน ผิงเจียง?

กดดัน? คิดมากไปแล้ว

ถ้าเฉิน ผิงเจียงรู้ความคิดในใจของคุก เขาต้องหัวเราะออกมาแน่นอน

โทรศัพท์ที่เขาได้รับมากที่สุดคือโทรมาเพื่อไกล่เกลี่ย แต่ไม่มีใครกล้ามากดดันเฉิน ผิงเจียงจริงๆ

ผู้นำก็ไม่โง่

เฉิน ผิงเจียงเป็นบริษัทของประเทศตัวเอง เป็นลูกของตัวเอง

เป็นหน้าตาของนักธุรกิจในประเทศ

ถ้าเพื่อทุนต่างชาติแล้วกดดันบุคคลที่เป็นหน้าตาแบบนี้ นักธุรกิจคนอื่นๆ จะคิดอย่างไร?

มีแต่จะเสียความรู้สึก!

อีกอย่าง อุตสาหกรรมมากมายภายใต้เฉิน ผิงเจียงสร้างการจ้างงานมากกว่าแอปเปิลอย่างแน่นอน

แค่ส้มเทคโนโลยีบริษัทเดียวอาจจะแย่กว่าแอปเปิลนิดหน่อย แต่ยังมีร้านอาหารจื่อเจินไม่ใช่หรือ? ร้านทั่วประเทศ พนักงานมากมาย

อีกทั้งยังไม่ได้นับสามบริษัทที่เจ๋งที่สุดภายใต้เฉิน ผิงเจียง

วีแชท เวยป๋อ เหรินเหรินหวัง ชุดโซเชียลสามชิ้น บวกกับโท่วเทียวและจื่อหู อิทธิพลเป็นอันดับหนึ่ง

พนักงานส่งอาหารของเหรินเหรินโก่วตอนนี้ทะลุหนึ่งล้านคนแล้ว สร้างการจ้างงานและภาษีมากแค่ไหน?

หัวซินอินเตอร์เนชันแนลยังเป็นไพ่ตายในอนาคต ทั้งประเทศกำลังรอคอยอยู่ไม่ใช่หรือ?

ใครจะเพราะคุกมาแล้วไปทำให้เฉิน ผิงเจียงไม่พอใจ

เฉิน ผิงเจียงจำได้ชัดเจนว่าในโทรศัพท์ ผู้นำระดับสูงแค่พูดถึงการปรองดอง บอกให้พยายามยอมความ อย่าทำให้แอปเปิลถูกห้ามขาย

ตอนนี้เฉิน ผิงเจียงกำลังยอมความอยู่ไม่ใช่หรือ?

1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ จะทำหรือไม่ทำล่ะ?

"ท่านเฉิน 1 พันล้านก็มากเกินไป นี่เป็นตัวเลขมหาศาล ในคณะกรรมการบริษัทก็ไม่สามารถผ่านได้ นี่มันเกินจริงเกินไป" คุกตกใจจริงๆ

เฉิน ผิงเจียงช่วยอะไรไม่ได้: "1 พันล้าน ผมคิดว่าเป็นราคาที่เหมาะสมมาก เทียบกับจักรวรรดิทางธุรกิจอันยิ่งใหญ่ของแอปเปิลแล้วมันคืออะไร? ลองคิดดู เมื่อข่าวการยอมความแพร่ออกไป ราคาหุ้นของแอปเปิลก็จะพุ่งสูงขึ้น จะได้กำไรหลายร้อยพันล้าน ผู้ถือหุ้นจะมีแต่ความสุข ไม่ใช่เหรอ?"

ผู้บริหารระดับสูงของแอปเปิลมองหน้ากัน รู้สึกว่าเรื่องนี้ส่วนใหญ่แล้วอาจจะเป็นแบบนั้นจริงๆ

เพราะผู้ถือหุ้นเองก็โกรธเรื่องนี้มาก ราคาหุ้นของแอปเปิลช่วงนี้ก็ลดลงอย่างหนัก

"แต่ 1 พันล้านก็มากเกินไปนะ?" คุกยังอยากต่อต้านอีกนิด

"คุณคุก กำไรในหนึ่งไตรมาสของแอปเปิลสูงถึง 13.1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ตอนนี้แค่ขอให้พวกคุณเอา 1 ส่วน 13 มาหนีภัยพาล มันเกินไปหรือ?" น้ำเสียงของเฉิน ผิงเจียงค่อยๆ หงุดหงิดขึ้น: "ผมก็วิเคราะห์ให้คุณแล้ว ราคาหุ้นจะขึ้น คุณลองคิดดู หลังจากได้เครื่องหมายการค้าแล้ว พวกคุณก็จะไม่มีความกังวลอีกต่อไป"

"แต่สื่อจะมองพวกเรายังไง? พวกเราไม่ต้องการหน้าตาหรือไง?" คุกอึดอัดอยู่นาน แล้วพูดอย่างหงุดหงิด: "500 ล้าน! นี่คือจุดยืนสุดท้ายของพวกเรา"

พอเขาพูดแบบนี้ เฉิน ผิงเจียงก็ทำท่าส่งแขกทันที: "งั้นวันนี้ก็แค่นี้ก่อน หลังจากคุณคุกกลับโรงแรมแล้วสามารถประชุมกับคณะกรรมการบริษัทของพวกคุณ แล้วเราค่อยคุยกันอีกที"

ยึดมั่นจุดยืนไม่ยอมปล่อย ครั้งนี้ถ้าไม่ได้กัดเนื้อจากตัวแอปเปิลลงมาสักชิ้น เฉิน ผิงเจียงจะไม่ยอมหยุด

ตีให้แอปเปิลเจ็บ ก็เพื่อให้แบรนด์อื่นๆ ที่คิดจะมาเรียกร้องได้ชั่งน้ำหนักดู

"เดี๋ยวก่อน!" คุกรีบยื่นมือออกไป "พวกเรายังคุยกันได้อีก"

พูดแบบนี้ คุกเกลียดเฉิน ผิงเจียงมากแล้ว ไม่เคยมีเวลาไหนที่ซีอีโอของแอปเปิลต้องอดทนกับความไม่พอใจแบบนี้ เฉิน ผิงเจียงเป็นคนแรก!

เฉิน ผิงเจียงถอนหายใจอย่างเสแสร้ง: "พวกคุณไม่ได้กำลังฟ้องซัมซุง เรียกค่าเสียหาย 1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐหรือ? ผมเชื่อในความสามารถของพวกคุณ เอาเงินค่าเสียหายที่พวกเขาชดใช้มาให้พวกเราก็ได้"

ผู้บริหารระดับสูงของแอปเปิล: "..."

เยี่ยมไปเลย อัจฉริยะการคิดบัญชี ไม่รู้ว่าถ้าคนทางซัมซุงได้ยินคำพูดนี้จะคิดอย่างไร

คุกกัดฟัน: "800 ล้าน จริงๆ ไม่สามารถมากกว่านี้ได้แล้ว"

เฉิน ผิงเจียง: "คุณคุก ผมเป็นคนพูดคำไหนคำนั้น พูดเท่าไหร่ก็เท่านั้น นี่ไม่ใช่การต่อรองราคาในตลาดสด ถ้ามีช่องว่างในการต่อรอง ผมก็จะเสนอราคา 2 พันล้านตั้งแต่แรกแล้ว"

"แต่พวกคุณซื้อมาแค่ 60 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพียงเดือนเดียวก็ได้กำไรสิบกว่าเท่า?"

คุกได้เห็นความยากในการต่อรองกับเฉิน ผิงเจียงแล้ว และยังตกใจที่คนคนนี้แตกต่างจากนักธุรกิจจีนคนอื่นๆ

คนอื่นล้วนต้องการหน้าตา สุภาพ และยังมีความเสแสร้งอยู่บ้าง

แต่เฉิน ผิงเจียงเหมือนหมาป่าตัวหนึ่ง ดุร้าย มุ่งมั่น!

การประชุมพักชั่วคราว

ชาวแอปเปิลทั้งหมดกลับไปที่โรงแรมเพื่อประชุมคณะกรรมการบริษัท

แม้จะเกือบเที่ยงแล้ว ทุกคนก็ไม่มีอารมณ์จะกินข้าว ผู้ถือหุ้นทางอเมริกาเหนือรออยู่ออนไลน์ตอนเที่ยงคืน

ที่ไม่ใช้ห้องประชุมของส้มเทคโนโลยี

เพราะพวกเขากลัวว่าจะมีเครื่องดักฟัง!

สื่อในและต่างประเทศจำนวนมากติดตามความคืบหน้าของการเจรจายอมความอย่างใกล้ชิด รายงานอย่างครอบคลุม

บ่ายสองโมง ผู้บริหารระดับสูงของแอปเปิลกลับมาที่ส้มเทคโนโลยีอีกครั้ง

"นายชนะแล้ว คุณเฉิน!"

คุกเหมือนไก่ตัวผู้ที่แพ้การต่อสู้ ดูไม่ค่อยมีพลัง

(จบบท)