บทที่ 7 ไม้ลิงโบราณ

บทที่ 7 ไม้ลิงโบราณ

“ได้เวลาให้รางวัลตัวเองแล้ว”

เมื่อมองดูฉู่หยวนก้าวเข้าสู่ประตูมิติ ใบหน้าของหม่าฮั่นหลงก็เปื้อนยิ้ม

จากนั้นเขาเดินไปยังร้านอาหารข้างลานเทเลพอร์ต หลังจากสั่งอาหารเรียบร้อย เขาหยิบโทรศัพท์ออกมา เตรียมโพสต์ประกาศอย่างเป็นทางการเพื่อแสดงความยินดีที่ฉู่หยวนทำการนิพพานการ์ดเทพสำเร็จ

สองปีเต็มๆ ที่ฉู่หยวนไม่สามารถทำการนิพพานการ์ดเทพได้ ทำให้เขาได้รับคำครหามากมายในโรงเรียน

ตอนนี้เมื่อฉู่หยวนนิพพานการ์ดเทพสำเร็จ ก็ถึงเวลากอบกู้ชื่อเสียงคืนมา

ราวกับพ่อที่เห่อลูก เขาเปิดเครือข่ายโรงเรียนมัธยมปลายการ์ดเทพด้วยรอยยิ้ม...

ในขณะเดียวกัน ณ อาคารสืบทอดการ์ดเทพของโรงเรียนมัธยมปลายการ์ดเทพอันดับหนึ่ง เจ้าหน้าที่หลายคนหลังจากฉู่หยวนและหม่าฮั่นหลงจากไป ต่างมารวมตัวกันและถอนหายใจด้วยความตื้นตัน

พวกเขาไม่เพียงแค่ทึ่งที่ฉู่หยวนนิพพานการ์ดเทพสำเร็จ แต่ยังทึ่งที่เขาได้รับการยอมรับจากการ์ดเทพสืบทอดระดับ 10 และไม่ใช่แค่ใบเดียว แต่ถึงสองใบ

พวกเขารู้ดีกว่าใครว่าสิ่งนี้หมายความว่าอย่างไร

“โอ๊ะ?”

ทันใดนั้น เจ้าหน้าที่คนหนึ่งเปิดเครือข่ายโรงเรียนมัธยมปลายการ์ดเทพ ตั้งใจจะดูว่าผู้คนพูดถึงเรื่องนี้กันอย่างไรบนโลกออนไลน์ แต่สายตาบังเอิญไปสะดุดเข้ากับข้อความหนึ่งและเบิกกว้างขึ้นทันที

【ขอแสดงความยินดีกับไท่ซื่อเจี๋ย นักเรียนปีหนึ่งของโรงเรียนเรา ที่ทำการนิพพานการ์ดเทพสำเร็จหลังจากใช้เวลาเพียงสามเดือน!】

“ไท่ซื่อเจี๋ย? ใครกันน่ะ?”

เจ้าหน้าที่อาคารสืบทอดการ์ดเทพตะลึงงัน

ในขณะนี้ ไม่มีข่าวของฉู่หยวนบนเครือข่ายโรงเรียนมัธยมปลายการ์ดเทพเลย

ข่าวทั้งหมดเกี่ยวข้องกับไท่ซื่อเจี๋ยที่จู่ๆ ก็โผล่มาจากไหนไม่รู้

“ไท่ซื่อเจี๋ยคือใคร? ทำไมฉันไม่เคยได้ยินชื่อมาก่อน?”

“นั่นสิ สามเดือนสำหรับการนิพพานการ์ดเทพ และไม่มีข่าวหลุดออกมาเลยสักนิด? พวกเขาปิดข่าวเงียบขนาดนี้ได้ยังไง?”

“ไท่ซื่อเจี๋ยเป็นเพื่อนร่วมชั้นของเราเอง พูดตามตรง ฉันยังเด็กเกินไปจริงๆ ก่อนหน้านี้ไท่ซื่อเจี๋ยบอกว่าจะรอให้ครอบครัวจับสัตว์อสูรที่มีพรสวรรค์เป็นเลิศมาให้ แล้วค่อยทำการผนึกการ์ดเทพ ฉันก็ดันเชื่อเขาจริงๆ”

“ขอโทษทุกคนด้วย ไม่ใช่ว่าผมตั้งใจโกหกหรอกครับ แค่ผมกังวลมาตลอดว่าจะนิพพานการ์ดเทพไม่สำเร็จ หรือไม่สำเร็จติดต่อกันหลายปี และกลัวจะรับแรงกดดันไม่ไหว ก็เลยไม่ได้ประกาศข่าวล่วงหน้า — ไท่ซื่อเจี๋ย”

เจ้าหน้าที่อาคารสืบทอดการ์ดเทพมารวมตัวกัน คลิกอ่านข่าวของไท่ซื่อเจี๋ยแต่ละชิ้นด้วยความอยากรู้ หลังจากอ่านข้อความทั้งหมด พวกเขาต่างมองหน้ากันด้วยความตกตะลึง

“เอาล่ะ ผมไม่พูดแล้ว ผมกำลังจะเข้าสู่แดนลี้ลับลิงวิญญาณ ได้ยินว่ามีลิงยักษ์คิงคองคลุ้มคลั่งกลายพันธุ์อยู่ที่นั่น หวังว่าทุกคนจะอวยพรให้ผมโชคดี”

จากนั้น พวกเขาเจอข้อความสุดท้ายที่ไท่ซื่อเจี๋ยโพสต์ไว้

“เมื่อกี้ฉู่หยวนเพิ่งบอกว่าจะไปแดนลี้ลับลิงวิญญาณเหมือนกันใช่ไหม?”

“ใช่แล้ว!”

“ฮ่าฮ่า งั้นก็น่าสนุกแล้วสิ ตอนนี้ฉันอยากให้สองคนนี้เจอกันในแดนลี้ลับลิงวิญญาณจริงๆ”

“เจอกัน? ฉู่หยวนพกการ์ดเทพสืบทอดระดับ 10 ไปสองใบ ส่วนไท่ซื่อเจี๋ยไม่ได้มาที่อาคารสืบทอดการ์ดเทพ น่าจะใช้การ์ดเทพสืบทอดของตระกูลไท่ ถ้าเจอฉู่หยวน เขาคงตกใจแทบตายแน่”

เจ้าหน้าที่อาคารสืบทอดการ์ดเทพดูเหมือนจะสนุกกับความวุ่นวายที่อาจเกิดขึ้น

“เกินไปแล้ว!”

อีกด้านหนึ่ง ในห้องเรียนชั้นปี 3 ห้อง 2 ผางหู่ที่กำลังไถโทรศัพท์ดูเครือข่ายโรงเรียน ก็ค้นพบข่าวของไท่ซื่อเจี๋ยเช่นกัน

เมื่อผางหู่เห็นคำแถลงของไท่ซื่อเจี๋ย ที่บอกว่ากังวลว่าจะนิพพานไม่สำเร็จ หรือไม่สำเร็จติดต่อกันหลายปี จึงไม่ได้ประกาศข่าวล่วงหน้า ใบหน้าของเขาก็มืดครึ้มลงทันที

อย่างไรก็ตาม ก่อนที่เขาจะทันได้ตอบโต้กลับไป ก็ถึงเวลาเรียนพอดี

“ไท่ซื่อเจี๋ย!”

ในเวลาเดียวกัน หม่าฮั่นหลงก็เห็นข่าวของไท่ซื่อเจี๋ยบนเครือข่ายโรงเรียนมัธยมปลายการ์ดเทพเช่นกัน

สีหน้าของเขาเคร่งเครียด

ในฐานะผู้อำนวยการฝ่ายวิชาการของโรงเรียนมัธยมปลายการ์ดเทพอันดับหนึ่ง เขาไม่ได้รับข่าวล่วงหน้าเลยว่ามีนักเรียนปีหนึ่งกำลังทำการนิพพานการ์ดเทพ ซึ่งชัดเจนว่ามีใครบางคนจงใจทำเช่นนี้

แต่เพียงครู่เดียว รอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าเขาอีกครั้ง เขารีบแตะหน้าจอโทรศัพท์ และในเวลาไม่นาน ประกาศอย่างเป็นทางการก็ถูกเผยแพร่ออกไป

【ขอแสดงความยินดีกับฉู่หยวน นักเรียนของโรงเรียนเรา ที่ทำการนิพพานการ์ดเทพสำเร็จและสร้างการ์ดเทพบริวารสองใบหลังจากกลายเป็นทรูการ์ดมาสเตอร์】

...นกเล็บสยองบินวนเหนือศีรษะฉู่หยวน

จิตสำนึกของฉู่หยวนเชื่อมต่อกับนกเล็บสยอง และผ่านสายตาของมัน เขากวาดตามองสภาพแวดล้อมรอบตัว มองหาอันตรายที่อาจซ่อนอยู่

การ์ดมาสเตอร์ที่ควบคุมการ์ดเทพประเภทสัตว์อสูรสามารถสื่อสารสัมผัสทั้งห้ากับสัตว์อสูรของตนได้

นกเล็บสยองเป็นการ์ดเทพสืบทอด และฉู่หยวน โดยใช้การเชื่อมต่อที่สร้างขึ้นกับการ์ดเทพบริวารของตนเอง ก็สามารถรับรู้ผ่านมันได้เช่นกัน

อย่างไรก็ตาม เขาพยายามใช้เนตรต้นกำเนิดผ่านนกเล็บสยอง แต่ล้มเหลว

เขาเห็นเพียงว่าสภาพแวดล้อมที่เขาอยู่คือป่ากว้างใหญ่ไพศาล

ห่างจากป่าไปไม่กี่ร้อยเมตร ลิงสีน้ำตาลเทาโหลหนึ่งกำลังเล่นซน ส่งเสียงเจี๊ยกจ๊ากอยู่บนต้นไม้เขียวชอุ่ม

อย่างไรก็ตาม ลิงพวกนี้ยังไม่ถือว่าเป็นสัตว์อสูรด้วยซ้ำ

ชัดเจนว่าพวกมันไม่ใช่เป้าหมายของเขา

เมื่อการ์ดมาสเตอร์ทำการผนึกการ์ดเทพ ไม่ว่าเป้าหมายจะมีเลเวลเท่าไหร่ หลังจากผนึกแล้ว เลเวลของการ์ดเทพจะลดลงเหลือเท่ากับเลเวลของการ์ดมาสเตอร์

อย่างไรก็ตาม สิ่งมีชีวิตหรือวัตถุที่ถูกผนึกที่มีเลเวลเริ่มต้นสูง มักจะมีพรสวรรค์ที่ดี และหลังจากถูกผนึกเป็นการ์ดเทพแล้ว ก็จะเติบโตได้ง่ายกว่า

“ลองไปดูทางนั้นก่อน”

ฉู่หยวนบังคับให้นกเล็บสยองบินไปทางฝูงลิง

ส่วนตัวเขาถือการ์ดเทพเซนทอร์ รออยู่อย่างเงียบๆ

【ไม้ลิงโบราณ

ต้นไม้ชนิดหนึ่งที่มักจะเติบโตขึ้นเมื่อสิ่งมีชีวิตประเภทลิงที่ทรงพลังได้รับบาดเจ็บหรือล้มตาย ทำให้แก่นแท้ชีวิตไหลรินออกมา ต้นไม้นี้สามารถออกผลเป็นผลไม้ลิง ซึ่งเป็นผลไม้โปรดของลิงส่วนใหญ่ ลิงบางตัวชอบปีนป่ายบนต้นไม้และขว้างผลไม้ลิงใส่ผู้คน】

หลังจากนกเล็บสยองบินจากไป ดวงตาของฉู่หยวนก็ไหววูบ เขาใช้เนตรต้นกำเนิดตรวจสอบต้นไม้สูงรอบตัว

ต้นไม้เหล่านี้มีใบหนาทึบ และแต่ละต้นมีผลสีเหลืองอมเขียวจำนวนมาก

“สิ่งมีชีวิตประเภทลิงที่ทรงพลัง?”

สีหน้าของฉู่หยวนเปลี่ยนไปเล็กน้อย

ตามข้อมูลที่ได้รับจากเนตรต้นกำเนิด ชัดเจนว่าในอดีตอันไกลโพ้น สิ่งมีชีวิตประเภทลิงที่ทรงพลังได้รับบาดเจ็บและมาที่นี่ หรืออาจถึงขั้นล้มตายที่นี่

นั่นคือสาเหตุที่มีป่าไม้ลิงโบราณขนาดใหญ่เช่นนี้เติบโตขึ้น

อย่างไรก็ตาม เรื่องนี้ไม่น่าจะเกี่ยวกับเขามากนัก

เป้าหมายของเขาคือลิงยักษ์คิงคองคลุ้มคลั่งกลายพันธุ์ที่หม่าฮั่นหลงพูดถึง

ระหว่างทางมาที่นี่ หม่าฮั่นหลงได้อธิบายอย่างละเอียดแล้วว่า ตามการอนุมานของโรงเรียน ลิงยักษ์คิงคองคลุ้มคลั่งตัวนั้น เมื่อโตเต็มวัย น่าจะไปถึงระดับสามหรือสี่

แม้ระดับนี้จะไม่สูงมากนัก แต่สำหรับนักเรียนที่ทำการผนึกการ์ดเทพครั้งแรก ถือว่าดีมากแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น หลายคนในโรงเรียนมัธยมปลายการ์ดเทพอันดับหนึ่งเคยผนึกการ์ดเทพประเภทลิงมาก่อน ประสบการณ์จึงโชกโชน ในอนาคตอาจหาวิธีทำให้มันกลายพันธุ์และวิวัฒนาการได้อีกครั้ง

ทำให้มันเติบโตไปสู่ระดับที่สูงขึ้น

แม้ฉู่หยวนจะมีความสามารถในการวิวัฒนาการต้นกำเนิด แต่ถ้ามีสิ่งมีชีวิตที่มีพรสวรรค์เริ่มต้นดีอยู่ตรงหน้า ซึ่งจะทำให้การฝึกฝนง่ายขึ้น เขาก็คงไม่ปฏิเสธแน่นอน

“ก๊าซ!”

ไม่นานหลังจากนั้น นกเล็บสยองก็บินกลับมา

ฉู่หยวน ซึ่งแบ่งเสี้ยวจิตสำนึกไปสนใจนกเล็บสยองอยู่ตลอด รู้ว่าการสำรวจครั้งนี้คว้าน้ำเหลว

“ลองไปดูอีกทาง”

ฉู่หยวนบังคับนกเล็บสยองให้ไปสำรวจอีกทิศทางหนึ่ง

“ก๊าซ!”

นกเล็บสยองกระพือปีก ทอดเงาขนาดใหญ่ลงบนพื้น และบินหายไปในระยะไกลอย่างรวดเร็วตามคำสั่งของฉู่หยวน

“การ์ดเทพสัตว์อสูรบินได้!”

ดวงตาของฉู่หยวนเป็นประกาย

การมีการ์ดเทพประเภทสัตว์อสูรบินได้อยู่ในมือมันสะดวกสบายเกินไปจริงๆ

เขาตัดสินใจแล้วว่าหลังจากทำการผนึกการ์ดเทพครั้งแรกสำเร็จ เขาจะหาวิธีดูว่าจะสามารถผนึกสัตว์อสูรบินได้ที่มีพรสวรรค์ดีๆ สักตัวได้หรือไม่

“โอ๊ะ? ต้นไม้นี้?”