บทที่ 34 แนะนำทั้งคู่
บทที่ 34 แนะนำทั้งคู่
บทที่ 34 แนะนำทั้งคู่
“หวยหรู ทำไมต้องไปแนะนำผู้หญิงให้หลินเย่ ?” เจียตงสวี่เริ่มพอจะเข้าใจบางอย่างแต่ก็ยังงง ๆ อยู่
“ตงสวี่ หลินเย่เป็นคนมีฝีมือ ในยุคนี้ที่ทุกคนลำบากเรื่องปากท้อง แต่เขากลับล่าสัตว์ตกปลาได้ หาอาหารมาได้เยอะขนาดนั้น”
ฉินหวยหรูอธิบายด้วยน้ำเสียงจริงใจ
“เราคบกับเขาไว้ มีแต่ได้ ไม่มีเสีย ! ถ้าเราคืนดีกับหลินเย่ แล้วคอยติดต่อกันบ่อย ๆ เวลาเขาล่าสัตว์มาได้ อย่างน้อยนายก็ยังได้กินเหล้ากับเนื้อบ้าง”
พอได้ยินเช่นนี้ เจียตงสวี่ถึงกับตาโตขึ้นมาทันที
“แถมฉันเดาว่าตอนนี้หลายคนในชุมชนก็กำลังคิดแบบนี้ อยากคืนดีกับหลินเย่” ประโยคนี้เหมือนฟางเส้นสุดท้ายที่ทำให้แม่ลูกตระกูลเจียตระหนักขึ้นมาทันที
“แม่ ฉันว่าที่หวยหรูพูดถูกนะ”
เจียจางซือพยักหน้า
“หวยหรู เดี๋ยวเธอไปถามหลินเย่ให้หน่อยสิ ว่าเขาอยากมีคนรักไหม ?”
“ถ้าหลินเย่ไม่อยากมีก็เปล่าประโยชน์”
“อ๋อ ? แม่ ถ้าฉันไปเองมันอาจดูไม่ดีนะ”
ฉินหวยหรูคิดไปเองว่าการไปบ้านผู้ชายแบบนั้นอาจดูไม่เหมาะสม
“ฉันกับตงสวี่มีเรื่องกับไอ้สารเลวนั้นพอสมควร ถึงขั้นมีปากเสียงกันด้วย เธอไปเองคงจะดีกว่า” เจียจางคิดว่าเธอถูกหลินเย่ทำร้ายฝ่ายเดียว ก็ถือว่าทะเลาะด้วยแล้วล่ะ
ฉินหวยหรูได้ยินก็พยักหน้า ถ้าพวกแม่ไปด้วยกัน อาจมีเรื่องกันอีก “เอาเถอะ ฉันจะไปถามหลินเย่ตอนนี้เลย แล้วเราจะไปแนะนำผู้หญิงให้เขารู้จัก”
“ดีมาก เร็วเข้า”
เจียจางพูดอย่างรีบเร่ง
ฉินหวยหรูลุกขึ้นแล้วออกจากบ้านตระกูลเจียแล้วเดินมาที่หน้าบ้านหลินเย่
ตึ้ง ตึ้ง ตึ้ง...
คนในชุมชนเห็นฉินหวยหรูเดินมาหาหลินเย่ก็ต่างพากันสงสัย อย่าบอกนะว่าจะทำตัวน่าสงสารมาขอปลา ?
ชาซูเห็นคนที่เขาแอบรักกำลังไปหน้าบ้านหลินเย่ เลยตามไปด้วย ฟ้าก็มืดแล้ว แต่พี่สาวฉินยังไปเคาะประตูบ้านหลินเย่อีก ทำเอาชาซูรู้สึกหึงหวงขึ้นมาทันที
“ใครน่ะ ?”
หลินเย่เปิดประตู เห็นฉินหวยหรูยืนอยู่หน้าบ้าน “พี่หลิน ฉันมีเรื่องอยากคุยด้วย” ฉินหวยหรูยิ้มสดใสมองหลินเย่
หลินเย่เห็นรอยยิ้มสดใส กลับรู้สึกตึงเครียดในใจ นึกในใจว่า “ไม่มีธุระอะไร จะมาทำไม”
เขาจึงพูดอย่างไม่ค่อยอยากคุย
“หวยหรู เจ้ารีบกลับไปเสียตอนนี้มันดึกแล้ว หากแม่สามีและสามีเจ้ามาเห็นเข้าจะลำบาก”
หลินเย่โบกมือไล่ฉินหวยหรูให้ไป ถึงเขาจะไม่กลัวเจียจางกับเจียตงสวี่ แต่ก็ไม่อยากมีเรื่องวุ่นวาย
ชาซูเห็นแฟนตัวเองถูกปฏิเสธ ก็รีบกระโดดออกมาช่วยพูด
“หลินเย่ ทำไมทำแบบนี้ล่ะ !”
“พี่ฉินมาหานายเพราะมีธุระ แต่นายยังไม่ทันฟังเธอพูดจบก็จะไล่เธอแล้ว พวกเราอยู่ชุมชนเดียวกัน จะใจดำเกินไปแล้วนะ !”
ชาซูยืนตัวตรงด้วยความยุติธรรม อยากทำให้ฉินหวยหรูรู้สึกว่าเขาน่าเกรงขาม
“ชาซู เดี๋ยวก่อน !”
“อย่าพูดอะไรเลย !”
ฉินหวยหรูรีบห้ามชาซู เธอมาแนะนำคู่ให้หลินเย่ ไม่ได้มาหาเรื่องทะเลาะ ชาซูโดนห้าม พอฉินหวยหรูลูบแขนเขาเบา ๆ ในใจเขาก็สั่นไหวเล็กน้อย
เห็นชาซูยิ้มอย่างโง่งมมองเธอ ฉินหวยหรูรู้สึกขนลุกแต่ตอนนี้เธอไม่มีเวลาสนใจชาซู เธอต้องแก้ปัญหากับหลินเย่ก่อน “พี่หลิน ปีหน้านายก็จะอายุยี่สิบแล้ว ถึงเวลาต้องแต่งงานแล้วนะ”
“มีใครที่ชอบไหม ?”
“หรือชอบผู้หญิงแบบไหน บอกฉันนะ เดี๋ยวฉันจะช่วยหาให้”
ฉินหวยหรูยิ้มอย่างเป็นมิตร มองหลินเย่ด้วยดวงตาที่เป็นมิตร ทำให้หลินเย่อึ้งไปเล็กน้อย คิดในใจว่าฉินหวยหรูจะเอาฉินจิงหรูมาแนะนำให้ตัวเขาเองเหรอ ?
ไม่ได้สิ !
ฉินจิงหรูอายุเท่าเสี่ยวอวี่สุ่ย หญิงสาวผมเหลืองตัวน้อยนั่นเอง
“พี่ฉิน พี่ฉิน”
หลังจากชาซูได้ยินคำพูด ก็ไม่ได้นิ่งเฉย รีบโพล่งขึ้น
“ผมก็ไม่เด็กแล้ว ช่วยหาคนรักให้ผมบ้างสิ !”
“ขอแค่มีทะเบียนบ้านในเมือง มีงานทำ และหน้าตาดี ก็พอแล้ว”
ชาซูรีบพูดความต้องการออกมา
คนในชุมชนที่ดูอยู่ฟังแล้วต่างก็กลอกตากัน ไม่ต้องพูดถึงว่าฉินหวยหรูจะรู้จักผู้หญิงแบบนั้นไหม แต่แค่ชาซูเป็นคนแบบนี้ เขาจะไปคู่ควรกับใครได้ยังไง !
ไม่มีสติเอาเลย !
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า !”
ตอนนั้นขณะที่หลายคนกำลังดูอยู่ จู่ ๆ เห็นชาซูพูดขึ้นมา ทำให้สวี่ต้าหม่าที่กำลังดูอยู่ก็หัวเราะจนต้องเอามือกุมท้องเลย
“ชาซู นายลองมองตัวเองหน่อยสิ”
“จากที่ดูแล้ว อายุยังไม่ถึงยี่สิบ แต่ดูเหมือนคนแก่อายุสามสิบแล้ว แค่หาภรรยาได้ก็ถือว่าดีแล้วนะ”
“ยังคิดอยากได้สาวในเมือง ที่ต้องมีงานดี ๆ และสวยอีก นี่ขำแทบตายเลยนะ”
สวี่ต้าหม่าจิกกัดชาซูอย่างแรง เพราะชาซูมั่นใจเกินตัว “เฮ้ย สวี่ต้าหม่า นายกล้าหัวเราะฉันเนี่ยนะ คอยดูฉันจะลงโทษนายให้หนักเลย”
ชาซูได้ยินก็โกรธขึ้นมา เลยรีบยกแขนเสื้อแล้ววิ่งเข้าหา สวี่ต้าหม่าเห็นแบบนี้ก็รู้สึกไม่ดี รีบวิ่งหนีกลับบ้านทันที
ฉินหวยหรูเห็นชาซูเดินออกไปแล้วหันไปมองหลินเย่ “พี่หลิน นายชอบผู้หญิงแบบไหนล่ะ ? ใภ้ฉันจะช่วยหาให้ที่ถูกใจนายแน่นอน”
หลินเย่โบกมือปฏิเสธอย่างเย็นชา “ขอบใจนะ แต่เรื่องนี้ไม่ต้องลำบากหาให้หรอก”
หลังพูดจบก็ปิดประตูใส่ทันที
หลินเย่รู้สึกแปลกใจที่จู่ ๆ จะมีคนมาแนะนำคนรักให้ เหมือนกับว่า “หมาป่ามาไหว้ไก่” มีเจตนาไม่ดีแน่นอน !
ฉินหวยหรูจ้องมองประตูที่ปิดแน่นแล้วก็ถอนใจและหมุนตัวกลับบ้านไป
“หวยหรูเป็นยังไงบ้าง ?”
“หลินเย่พูดยังไง ?”
เจียตงสวี่เห็นภรรยากลับมา ก็รีบถามทันที
“หลินเย่เขาก็ระวังตัวกับฉันนะ เขาไม่ต้องการ” ฉินหวยหรูพูดด้วยความเซ็ง
“ฉันก็รู้ว่าวิธีของเธอไม่น่าเชื่อถือหรอก”
เจียจางยืนไขว่ห้างด้วยท่าทางดูถูก ชำเลืองมองฉินหวยหรู ฉินหวยหรูเห็นแบบนั้นก็อยากจะตบหน้าเธอสักที เมื่อกี้ใครนะ ที่ดันเร่งให้เธอรีบไปปรับความสัมพันธ์กับหลินเย่ล่ะ ?
ในตอนนั้น มีคนหนึ่งเดินมาที่ประตูใหญ่ของชุมชน เป็นหญิงวัยกลางคนที่มีชื่อเสียงในละแวกนี้ คือ หว่านต้าเหนียงที่เป็นแม่สื่อคนดัง
“ก๊อก ก๊อก ก๊อก...”
หว่านต้าเหนียงเคาะประตูเรียก
“หลินเย่อยู่บ้านไหม ? พี่หว่านมีข่าวดีจะมาบอก”
หว่านต้าเหนียงไม่สนใจใคร เดินมาที่ประตูบ้านหลินเย่แล้วเคาะ
หลินเย่ชะงักออกมาเล็กน้อย ก่อนจะอดไม่ได้ที่ถอนหายใจขึ้นมา ไม่ว่าอยู่ยุคไหน การแต่งงานก็ยังต้องดูที่ความพร้อม
ตอนที่เขาเพิ่งรับช่วงต่อมาใหม่ ๆ ไม่มีใครเต็มใจจะมาเป็นแม่สื่อให้เขาสักคนเลยนะ แต่ตอนนี้เมื่อชีวิตของเขาดีขึ้นเรื่อย ๆ ก็เริ่มมีแม่สื่อเข้ามาเสนอตัวหาเจ้าสาวให้เขาแล้ว
“แครก”
หลินเย่ไม่ได้ถือตัวยิ้มออกมาเล็กน้อยแล้วพูดขึ้น “พี่หว่าน เข้าไปคุยกันในบ้านเถอะ”
เมื่อแม่สื่อมาเยือน หลินเย่คิดว่าลองดูหน่อยก็คงดี ชีวิตแบบนี้ ก็ต้องมีอะไรมาเติมเต็มบ้าง หลินเย่เปิดประตู ต้อนรับหว่านต้าเหนียงเข้าไป
ภาพนี้ไปตกอยู่ในสายตาฉินหวยหรู ทำให้ใจของเธอรู้สึกแย่ เมื่อกี้ตอนที่เธอบอกว่าจะหาคนรักให้หลินเย่ กลับโดนปฏิเสธอย่างแรง ไม่ยอมให้เข้าไปในบ้านเลยด้วยซ้ำ