บทที่ 7: คาคาชิปะทะอุจิวะ โย

บทที่ 7: คาคาชิปะทะอุจิวะ โย

คาคาชิจ้องมองไปที่โย เขานึกถึงเรื่องเมื่อวานที่ท่านรุ่นที่สามเรียกเขาไปคุยเป็นการส่วนตัวในห้องทำงาน

"...เขาอาจจะเชี่ยวชาญวิชาเทพสายฟ้าเหินของรุ่นที่สี่แล้วก็ได้ คาคาชิ นายจับตาดูเขาให้ดีล่ะ!"

แม้แต่คนนิ่งๆ อย่างคาคาชิยังใจสั่นเมื่อได้ยินข่าวนี้ วิชาเทพสายฟ้าเหินงั้นหรอ? นั่นมันวิชานินจาสุดแกร่งของอาจารย์มินาโตะ โฮคาเงะรุ่นที่สี่เลยนะ! เพราะแบบนี้แหละ คาคาชิเลยรีบจัดการนารูโตะกับซาสึเกะทิ้งไปก่อน เพื่อที่จะได้ประลองกับโยแบบตัวต่อตัว เขาต้องรีดความลับที่ซ่อนอยู่ในใจของเด็กหนุ่มคนนี้ออกมาให้ได้!

"สมกับเป็นอาจารย์คาคาชิเลยนะครับ ดูท่าฉันคงต้องเอาจริงบ้างซะแล้ว!" โยยังคงยิ้มอ่อนโยน แต่แววตาของเขาเปลี่ยนเป็นเฉียบคมทันที

ในพริบตาถัดมา โยประสานอินอย่างรวดเร็ว มือของเขาไวจนกลายเป็นภาพติดตาอยู่ตรงหน้าอก

"คาถาไฟ: คาถาลูกไฟยักษ์!" โยร่ายคาถา

ความเร็วในการประสานอินนั้นน่าทึ่งมาก! สิ้นเสียงของเขา ลูกไฟขนาดมหึมาที่ร้อนระอุราวกับดวงอาทิตย์ดวงเล็กๆ ก็พุ่งเข้าใส่คาคาชิ คลื่นความร้อนแผ่ซ่านจนต้นไม้ที่อยู่ไกลออกไปถึงกับเหี่ยวเฉาและไหม้เกรียม

"อะไรกัน?!" หัวใจคาคาชิเต้นระรัว

ประสานอินได้ไวมาก! นี่มันเหนือกว่าระดับจูนินทั่วไปชัดๆ ใกล้เคียงระดับโจนินเลยด้วยซ้ำ! แถมขนาดและพลังของคาถาลูกไฟยักษ์นี่มัน... จะรุนแรงเกินไปหน่อยไหม? นี่ใช่คาถาของเกะนินที่เพิ่งจบใหม่จริงๆ งั้นหรอ? คาคาชิไม่กล้าประมาท เขารีบถอยกรูดและโดดหลบอย่างต่อเนื่อง

ถึงอย่างงั้น การโจมตีของโยก็ยังพุ่งเข้ามาไม่หยุดหย่อนราวกับน้ำหลาก

"คาถาไฟ: คาถาเพลิงนกฟีนิกซ์!"

"คาถาไฟ: คาถามังกรเพลิง!"

"คาถาไฟ: กระสุนเพลิง!"

คาถานินจาธาตุไฟถูกปล่อยออกมาวิชาแล้ววิชาเล่าอย่างต่อเนื่อง เปลวไฟที่ร้อนระอุพวกนั้นราวกับมีชีวิต มันทั้งดักหน้า ไล่หลัง และปิดทางหนีของคาคาชิได้ทุกทิศทาง

บึ้ม! บึ้ม! บึ้ม! เสียงระเบิดดังสนั่นต่อเนื่อง เปลวไฟพุ่งปรี๊ดขึ้นฟ้าพร้อมควันหนาทึบ พื้นที่เคยเรียบเนียนกลายเป็นหลุมเป็นบ่อ ต้นไม้รอบๆ ลุกไหม้ส่งเสียงเปรี๊ยะๆ

คาคาชิเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วหลบหลีกท่ามกลางทะเลเพลิง เนตรวงแหวนของเขาทำงานเต็มที่เพื่อวิเคราะห์ทุกการเคลื่อนไหวและกระแสจักระของโย

"ความเร็วในการประสานอินขนาดนี้... แถมยังใช้คาถาไฟได้หลากหลาย... อัจฉริยะของจริงชัดๆ!" คาคาชิคิดในใจ

"พลังของคาถาแต่ละอย่างก็รุนแรงกว่าปกติมาก!"

"แล้วที่สำคัญที่สุด... คือปริมาณจักระมหาศาลนี่!"

"ใช้คาถาไฟระดับ C กับ B ต่อเนื่องขนาดนี้ แต่จักระของเขายังไม่มีทีท่าว่าจะลดลงเลยงั้นหรอ?"

"นี่น่ะหรอเกะนินที่เพิ่งจบจากโรงเรียนนินจาจริงๆ?"

คาคาชิรู้สึกว่าโลกทัศน์ของเขาเริ่มสั่นคลอน เขาเองก็เป็นโจนินตั้งแต่อายุ 12 แต่เขารู้สึกว่า... ตอนนั้นเขายังไม่น่ากลัวเท่าอุจิวะ โย คนนี้เลย!

"ยังไม่จบแค่นี้นะครับ อาจารย์คาคาชิ!" เสียงของโยดังขึ้น

เขาร่ายคาถาอีกครั้ง คราวนี้ท่าทางดูซับซ้อนกว่าเดิม และจักระที่แผ่ออกมาก็ดูน่าสะพรึงกลัวกว่าเดิมด้วย

"คาถาไฟ: คาถามังกรเพลิงยักษ์!" โยตะโกนลั่น

มังกรเพลิงสุดดุร้ายพุ่งทะลุกลุ่มควันเข้าใส่คาคาชิอย่างบ้าคลั่ง พลังของมังกรเพลิงยักษ์นี้เกือบจะเทียบเท่าคาถานินจาระดับ A เลยทีเดียว! เมื่อเจอการโจมตีที่หลบเลี่ยงไม่ได้ขนาดนี้ คาคาชิก็ต้องหยุดใช้แค่กระบวนท่า

เขารีบประสานมือทันที "คาถาดิน: กำแพงดิน!" คาคาชิร่ายคาถา

กำแพงดินขนาดใหญ่ที่มีรูปสลักหัวสุนัขผุดขึ้นมาขวางกั้นมังกรเพลิงไว้ได้ทันท่วงที

โครม!!! เสียงระเบิดดังสะเทือนไปทั่วสนามฝึก ดินหินกระเด็นกระดอน ควันพุ่งขึ้นสูงปรี๊ด กำแพงดินสั่นสะเทือนอย่างหนักจากแรงปะทะของมังกรเพลิง จนเกิดรอยร้าวไปทั่วและเกือบจะพังลงมา

เมื่อควันค่อยๆ จางหายไป คาคาชิยืนหอบเบาๆ อยู่หลังกำแพงดินที่พังยับ สายตาจ้องเขม็งไปที่เด็กหนุ่มผมดำท่ามกลางเปลวไฟ

อุจิวะ โย คนนี้... อายุ 12 จริงๆ งั้นหรอ? ทั้งความเร็วในการใช้คาถา พลังทำลาย และปริมาณจักระ... มันเหนือจินตนาการไปไกลมาก!

โยยืนนิ่งท่ามกลางกองไฟ มองดูคาคาชิที่เริ่มจะสะบักสะบอมด้วยรอยยิ้มขี้เล่น

"อาจารย์คาคาชิครับ อาจารย์ตั้งใจจัดการนารูโตะกับซาสึเกะเพื่อจะทดสอบฝีมือของฉันแบบตัวต่อตัวไม่ใช่หรอ?" โยถาม

"แค่หลบกับกันอย่างเดียวมันไม่พอหรอกนะ ถ้าอาจารย์ไม่ยอมเอาจริง ก็คงหาคำตอบที่ต้องการไม่ได้หรอกครับ"

คาคาชินิ่งไปครู่หนึ่ง แววตาของเขาเริ่มเปลี่ยนเป็นจริงจังขึ้นมา

"เด็กคนนี้ฉลาดแล้วก็ดื้อจริงๆ... ดูท่าถ้าไม่เอาจริง ฉันคงโดนเด็กดูถูกแน่ๆ" คาคาชิคิด

เขาปิดหนังสือ 'อะจึ๊ยสวรรค์รำไร' แล้วยัดเก็บลงกระเป๋านินจา ท่าทางของเขาเปลี่ยนไปดูดุดันพร้อมสู้ทันที

"งั้นก็ตามใจนายแล้วกัน!" คาคาชิพูด

ยังไม่ทันสิ้นประโยค มือของคาคาชิก็ประสานอินไวอย่างกับภาพลวงตา

"คาถาน้ำ: คาถาระเบิดน้ำมังกรวารี!" คาคาชิร่ายคาถา

มวลน้ำมหาศาลก่อตัวเป็นหัวมังกรยักษ์พุ่งเข้าใส่โยอย่างรุนแรง

"สวยสิ! คาถาไฟ: คาถามังกรเพลิงยักษ์!" โยสวนกลับทันควัน

มังกรเพลิงพุ่งเข้าปะทะกับมังกรน้ำอย่างจัง

บึ้ม!!! เสียงระเบิดดังสนั่น หมอกสีขาวหนาทึบกระจายตัวไปทั่วจนมองอะไรไม่เห็น

"จับได้แล้ว!" เสียงคาคาชิดังแว่วมาจากหมอกราวกับภูตผี

"คาถาดิน: คาถาเคลื่อนย้ายพสุธา!" คาคาชิใช้คาถา

พื้นดินใต้เท้าโยนิ่มลงทันที มีมือโคลนสองข้างพุ่งขึ้นมาคว้าข้อเท้าเขาไว้ คาคาชิอาศัยช่วงที่ไอน้ำบังตา มุดลงใต้ดินมาโจมตีทีเผลอหวังปิดเกม

ปุ้ง! เสียงสั้นๆ ดังขึ้น โยที่ถูกจับไว้กลายเป็นท่อนไม้สลับร่างไปซะงั้น

"อยู่ข้างบน!" คาคาชิตอบสนองไวมาก เนตรวงแหวนของเขาจ้องเขม็งไปกลางอากาศ

เขาเห็นโยปรากฏตัวอยู่บนกิ่งไม้ตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้ และกำลังประสานอินอย่างรวดเร็ว

"ช้าไป!" คาคาชิตะโกน ความเร็วของเขาพุ่งถึงขีดสุดตามขึ้นไปหาโยทันที เขาไปโผล่ข้างหลังโย คุไนในมือส่องประกายพร้อมจะแทงลงไปที่หลัง

ฉึก! คุไนแทงทะลุร่างโย แต่ความรู้สึกมันไม่ใช่

คาคาชิม่านตาหดลงทันที ร่างของโยที่โดนแทงค่อยๆ กระจายกลายเป็นควันขาว

ร่างแยกเงางั้นหรอ!? หัวใจคาคาชิกระตุกวูบ

เป็นไปได้ยังไง? ตั้งแต่ตอนที่ใช้คาถาไฟรุนแรงนั่น ไปจนถึงคาถาสลับร่าง แล้วยังร่างแยกเงาอีก... เขาใช้คาถาพวกนี้ไปตอนไหนกัน? ฉันตรวจไม่พบความผิดปกติของจักระเลยสักนิด! ทำไมฉันถึงสัมผัสไม่ได้เลยล่ะ?

คาคาชิเปิดเนตรวงแหวนไว้ตลอดเวลา เขามั่นใจว่าต้องมองออกว่าอันไหนร่างแยก แต่ร่างแยกเงาของโย ไม่ว่าจะความเข้มข้นของจักระหรือการเคลื่อนไหว... มันสมจริงจนน่าขนลุก! หรือว่าตั้งแต่เริ่มสู้ด้วยคาถาไฟ เขาสู้กับร่างแยกเงามาตลอดเลยงั้นหรอ? เหลือเชื่อเกินไปแล้ว!

ทันใดนั้นเอง ไอน้ำด้านหลังเขาก็หมุนวน และโยก็ปรากฏตัวขึ้นมาแบบกะทันหัน เขาประสานอินเสร็จพอดี จักระพุ่งสูงถึงขีดสุดจนอุณหภูมิรอบๆ ร้อนฉ่า

โยพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่ดูเหนือกว่าเหมือนวางแผนไว้หมดแล้ว

"จับได้แล้วนะครับอาจารย์คาคาชิ! คาถาไฟ: คาถาเพลิงมังกร!" โยคำราม

โฮก!!! เปลวไฟรุนแรงปะทุออกมาอย่างกับคลื่นยักษ์สึนามิ แยกออกเป็นสามทางบนกลางล่าง กลืนกินทางหนีของคาคาชิจนหมด ไฟที่น่ากลัวนั้นเผาไอน้ำจนระเหยเกลี้ยง คลื่นความร้อนแผ่ซ่านไปทั่วสนามฝึก

นารูโตะที่ถูกมัดอยู่ไกลๆ กับซาสึเกะที่เพิ่งฟื้น ถึงกับรู้สึกแสบร้อนจนหายใจไม่ออก ซาสึเกะมองทะเลเพลิงตรงหน้าด้วยความช็อกสุดขีด

"พลังควบคุมไฟระดับนี้... มันจะเป็นไปได้ยังไง...?" ซาสึเกะที่โตมากับโยและฝึกด้วยกันมาตลอดถึงกับอึ้ง

เขาคิดว่าเขารู้จักฝีมือของโยดีที่สุดแล้ว แต่คาถาไฟครั้งนี้มันเหนือกว่าที่ซาสึเกะคาดไว้ไกลลิบเลย!

โยโดดลงพื้นด้วยท่าทางนิ่งๆ หน้าไม่แดง ลมหายใจยังปกติ ดูชิลสุดๆ การใช้คาถาไฟขั้นสูงต่อเนื่องแบบนี้ ปกติต้องกินจักระมหาศาล แต่ปริมาณจักระจากร่างเซียนของเขามันน่ากลัวเกินไป วิชาพวกนี้เป็นแค่เศษเสี้ยวของพลังทั้งหมดที่โยมีด้วยซ้ำ ความรู้สึกที่ปล่อยคาถาได้ตามใจชอบแบบนี้ มันดีจริงๆ

"ได้ผลรึเปล่านะ? ไม่สิ... คู่ต่อสู้คือนินจาก๊อปปี้ คาคาชิ คงไม่จบง่ายๆ หรอก" โยคิด

เป็นอย่างที่คิดจริงๆ เสียงของคาคาชิที่ยังดูเนือยๆ แต่แฝงความประทับใจดังมาจากกองไฟ

"คาถาไฟสุดยอดมากเลยนะ เล่นเอาฉันเกือบจะโดนย่างสดซะแล้ว" คาคาชิชม

"คาถาสายฟ้า: คาถาสายฟ้าสุนัขล่าเนื้อ!" เสียงกรีดร้องของสายฟ้าดังสนั่น!

สายฟ้าที่เจิดจ้าเหมือนสุนัขป่าพุ่งฝ่าเปลวไฟออกมา จักระธาตุสายฟ้าที่รุนแรงสลายไฟของโยไปจนเกลี้ยง คาคาชิปรากฏตัวออกมาอีกครั้ง