บทที่ 5: ซากุระถูกไล่ออก?

บทที่ 5: ซากุระถูกไล่ออก?

โฮคาเงะรุ่นที่สามครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แต่สุดท้ายก็ไม่อาจมองข้ามสถานการณ์นี้ไปได้ เขาเคาะโต๊ะเบาๆ ทันใดนั้นหน่วยอันบุสวมหน้ากากสัตว์ก็ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าอย่างเงียบเชียบ

"จับตาดูอุจิวะ โย ให้ดี โดยเฉพาะตอนกลางคืน ฉันต้องการรู้ทุกความเคลื่อนไหวของเขา!" โฮคาเงะรุ่นที่สามสั่ง

"รับทราบครับ ท่านโฮคาเงะ!" หน่วยอันบุรับคำสั่งแล้วหายตัวไปทันที

คืนนั้น ท่ามกลางความเงียบสงัด คฤหาสน์อุจิวะก็ตกอยู่ในความเงียบสนิท หน่วยอันบุที่รับผิดชอบเฝ้าระวังใช้ทักษะการซ่อนตัวและการตรวจจับขั้นสูง ล็อกเป้าหมายไปที่ห้องของโยได้อย่างแม่นยำ เขาเฝ้ามองอย่างเงียบเชียบราวกับวิญญาณ ทุกอย่างในห้องยังดูปกติดี!

ถึงอย่างงั้น พอถึงเวลาสามทุ่มตรงเป๊ะ จักระของโยก็หายวับไปจากห้องโดยไม่มีสัญญาณเตือนใดๆ! อันบุคนนั้นตกใจมาก รีบขยายขอบเขตการตรวจจับของตัวเองทันที ขณะเดียวกันเขาก็รีบออกลาดตระเวนไปรอบคฤหาสน์อุจิวะและพื้นที่ใกล้เคียง แต่ผลลัพธ์คือความว่างเปล่า! เป้าหมาย... หายตัวไปอย่างสมบูรณ์แล้ว

จนกระทั่งเวลาตีห้าของวันรุ่งขึ้น จักระของอุจิวะ โย ถึงได้ปรากฏขึ้นในห้องอีกครั้ง เช้าตรู่วันถัดมา อันบุคนเดิมรีบตรงไปที่ห้องทำงานโฮคาเงะเพื่อรายงานเรื่องนี้ทันที แม้จะเตรียมใจไว้บ้างแล้ว แต่พอได้ยินคำยืนยันจากหน่วยอันบุ โฮคาเงะรุ่นที่สามก็ยังรู้สึกไม่อยากจะเชื่ออยู่ดี

"นายรู้รึเปล่าว่าเขาไปไหน?" โฮคาเงะรุ่นที่สามถาม

"ในช่วงที่อุจิวะ โย หายตัวไป ทั้งผมและหน่วยเซนเซอร์ที่ร่วมมือกัน ไม่พบร่องรอยจักระหลงเหลืออยู่ในหมู่บ้านเลยครับ" หน่วยอันบุก้มหน้ารายงาน

ถ้าสัมผัสตัวไม่ได้เลยในหมู่บ้าน ก็แสดงว่าเขาต้องออกไปนอกหมู่บ้านแล้ว! โฮคาเงะรุ่นที่สามนิ่งเงียบไป ไปป์ในมือค้างอยู่กลางอากาศเนิ่นนาน ผลลัพธ์นี้แทบจะยืนยันข้อสงสัยของดันโซได้ทั้งหมด สามารถเข้าออกหมู่บ้านได้อิสระ หลบเลี่ยงม่านพลังและการเฝ้ามองของอันบุได้แบบนี้ นอกจากคาถานินจาเชิงมิติเวลาแล้ว แทบจะเป็นไปไม่ได้เลย และวิชาเทพสายฟ้าเหินก็คือคำตอบที่ชัดเจนที่สุด

ถึงอย่างงั้น คาถาอัญเชิญย้อนกลับก็อาจจะเป็นไปได้เหมือนกัน! วิชาอัญเชิญเองก็นับเป็นคาถานินจาประเภทหนึ่งที่เกี่ยวข้องกับมิติเวลาและอวกาศ ถ้าเป็นคาถาอัญเชิญย้อนกลับ สัตว์อัญเชิญของโยคือตัวอะไร? แล้วเขาไปเรียนวิชานี้มาตอนไหน?

"ไปได้แล้ว!" หลังจากเงียบไปนาน โฮคาเงะรุ่นที่สามก็โบกมือไล่ด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

"รับทราบครับ ท่านโฮคาเงะ!" หน่วยอันบุรับคำแล้วหายตัวไป

เหลือเพียงโฮคาเงะรุ่นที่สามที่จมอยู่ในกองควันเพียงลำพัง อุจิวะ โย... วิชาเทพสายฟ้าเหิน... วิชาอัญเชิญ... เขาไปแอบเรียนมาจากไหน? คิดเองหรือมีคนสอน? ถ้ามีคนสอน แล้วคนนั้นเป็นใคร? แถมจุดประสงค์ที่แอบออกนอกหมู่บ้านตอนกลางคืนบ่อยๆ คืออะไรกันแน่? โฮคาเงะรุ่นที่สามสูบไปป์เฮือกใหญ่ แล้วหันไปมองรายชื่อการจัดทีมชุดใหม่

ทีม: ทีม 7 สมาชิก: อุซึมากิ นารูโตะ, อุจิวะ ซาสึเกะ, ฮารุโนะ ซากุระ โจนินผู้ดูแล: ฮาตาเกะ คาคาชิ

"ฮารุโนะ ซากุระ..." โฮคาเงะรุ่นที่สามพึมพำชื่อนั้นออกมา

เธอเป็นเด็กสาวจากครอบครัวธรรมดาที่มีคะแนนทฤษฎีดีเยี่ยมและประวัติสะอาด เดิมทีเขาวางแผนให้ซากุระช่วยประสานรอยร้าวระหว่างนารูโตะกับซาสึเกะ แต่ตอนนี้ การจัดทีมแบบนี้ดูจะไม่เหมาะสมซะแล้ว เด็กอุจิวะที่ต้องสงสัยว่าใช้เทพสายฟ้าเหินได้ อันตรายและความสำคัญของเขามันเกินขอบเขตของทีมรักษาสมดุลไปไกล

โฮคาเงะรุ่นที่สามหยิบปากกาขึ้นมาขีดชื่อ "ฮารุโนะ ซากุระ" ทิ้ง แล้วเขียนชื่อใหม่ลงไปแทนว่า "อุจิวะ โย"

ทีม: ทีม 7 สมาชิก: อุซึมากิ นารูโตะ, อุจิวะ ซาสึเกะ, อุจิวะ โย โจนินผู้ดูแล: ฮาตาเกะ คาคาชิ

เมื่อมองดูรายชื่อใหม่ สายตาของโฮคาเงะรุ่นที่สามก็ดูคมปลาบขึ้น ไม่ต้องสงสัยเลย นี่คือกลุ่มเด็กมีปัญหาที่ซับซ้อนและเสี่ยงที่สุดของโคโนฮะในตอนนี้ ร่างสถิตเก้าหาง! เด็กกำพร้าอุจิวะ! และว่าที่ปรมาจารย์เทพสายฟ้าเหิน?

การรวมพวกนี้ไว้ทีมเดียวกันดูเหมือนเสี่ยง แต่จริงๆ มันคือการตัดสินใจที่ผ่านการคิดมาอย่างดี ถ้าแยกสามคนนี้ไปอยู่คนละทีม นั่นหมายความว่าต้องใช้กำลังคนเพิ่มเป็นสามเท่าในการเฝ้าระวัง แบบนั้นนอกจากจะไม่มีประสิทธิภาพแล้ว ยังอาจจะเกิดข้อผิดพลาดได้ง่ายกว่าเดิมด้วย

แต่ถ้าจับมารวมกัน แล้วส่งให้โจนินระดับหัวกะทิที่เขาไว้ใจที่สุดอย่าง ฮาตาเกะ คาคาชิ เป็นคนดูแลแบบเบ็ดเสร็จ นี่แหละคือวิธีแก้ปัญหาที่ฉลาดและปลอดภัยที่สุดในเวลานี้ ด้วยฝีมือ สติปัญญา ประสบการณ์จากอันบุ และความสัมพันธ์ระหว่างคาคาชิกับท่านโฮคาเงะรุ่นที่สี่ นามิคาเซะ มินาโตะ ปัจจัยทั้งหมดนี้ทำให้คาคาชิเป็นคนที่เหมาะสมที่สุดที่จะคุมทีม 7

"ขอให้เป็นอย่างนั้นเถอะ!" โฮคาเงะรุ่นที่สามวางปากกาลง

"ไม่ว่าจะเป็นโชคหรือลางร้าย ก็ขึ้นอยู่กับชะตาของนายแล้วนะ... คาคาชิ อย่าทำให้ฉันผิดหวังล่ะ!"

...หนึ่งสัปดาห์ต่อมา โยกับซาสึเกะเดินเข้าห้องเรียนมาพร้อมกัน ซึ่งตอนนี้ห้องเต็มไปด้วยผู้คนแล้ว ทุกคนต่างจับกลุ่มคุยกันเรื่องที่ตื่นเต้นที่สุด

"เฮ้ๆ คิดว่าเราจะได้อยู่ทีมเดียวกับใครรึเปล่า?"

"ฉันอยากได้โจนินเซนเซที่เท่ๆ หน่อยจัง! ถ้าหล่อด้วยจะดีมากเลย!"

"ยัยโหนก! อย่าให้เราต้องมาอยู่ทีมเดียวกันเลยนะ!"

"เหอะ ฉันก็ไม่อยากอยู่ทีมเดียวกับเธอเหมือนกันแหละ ยัยอิโนะหมูตอน!"

"น่ารำคาญชะมัด... จะทีมไหนก็ช่างเถอะ ขอแค่ภารกิจมันง่ายๆ ก็พอ"

"ไม่ว่าจะอยู่กลุ่มไหน ฉันกับอากามารุนี่แหละที่เจ๋งที่สุด!"

โยกับซาสึเกะหาที่นั่งได้ ซาสึเกะยังคงทำตัวเย็นชาเข้าถึงยากเหมือนเดิม ส่วนโยนั่งฟังเสียงรอบข้างพลางสงสัยว่าตาแก่รุ่นที่สามจะจัดให้เขาไปอยู่ตรงไหน

ทันใดนั้นเอง ประตูห้องเรียนก็ถูกผลักเปิดออก นารูโตะกระโดดพรวดเข้ามาพลางเท้าสะเอว แล้วตะโกนเสียงดังลั่น

"ทุกคน! อรุณสวัสดิ์!"

ทั้งห้องเงียบกริบ ทุกคนจ้องมองเขาด้วยความอึ้ง เพราะใครๆ ก็รู้ว่านารูโตะสอบตกเมื่อวานนี้

"นารูโตะ? นายมาทำอะไรที่นี่น่ะ?" ซากุระขมวดคิ้วถาม

"ฮิฮิฮิ!" นารูโตะใช้นิ้วโป้งชี้ไปที่หน้าผากตัวเองอย่างมั่นใจ ตรงนั้นมีผ้าคาดหน้าผากสัญลักษณ์นินจาโคโนฮะผูกอยู่ชัดเจน!

"เห็นรึเปล่า?" นารูโตะถาม

"ตอนนี้ฉันเป็นนินจาโคโนฮะตัวจริงแล้วนะ!" นารูโตะยืดอกพูดอย่างภูมิใจ

"หา?!"

"เป็นไปได้ไง!"

"เมื่อวานหมอนี่สอบตกไม่ใช่รึไง..."

ทุกคนต่างพากันแปลกใจ นารูโตะยิ้มกริ่มสะใจที่เห็นทุกคนอึ้ง ก่อนจะขยับผ้าคาดหน้าผากให้เข้าที่

"อาจารย์อิรุกะให้ฉันสอบรอบพิเศษน่ะ! แล้วฉันก็ทำได้!"

"เอาล่ะ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ฉัน อุซึมากิ นารูโตะ คือนินจาตัวจริง! ฮ่าฮ่าฮ่า!"

โยมองนารูโตะแล้วยิ้มบางๆ ดูเหมือนเหตุการณ์ที่ควรจะเกิดมันก็ได้เกิดขึ้นแล้ว หมอนี่คงโดนมิซึกิหลอกให้ไปขโมยคัมภีร์สะกด แล้วแอบเรียนวิชาร่างแยกเงาสารพัดร่างมาแน่ๆ แต่ก็ดีแล้ว ถ้านารูโตะไม่มีวิชานี้ เขาก็คงไม่ใช่นารูโตะน่ะสิ สมบูรณ์แบบ! เขาเองก็ควรหาจังหวะเรียนวิชาร่างแยกเงาสารพัดร่างเอาไว้ฝึกฝนบ้างเหมือนกัน โยเชื่อว่าด้วยร่างเซียนของเขา เขาจะใช้งานวิชานี้ได้ดีกว่านารูโตะสะอีก

ทันใดนั้น ประตูเปิดออกอีกครั้ง อาจารย์อิรุกะเดินเข้ามาพร้อมกับเอกสารในมือ เสียงเจี๊ยวจ๊าวเงียบลงทันที ทุกสายตาจ้องไปที่กระดาษแผ่นนั้นอย่างใจจดใจจ่อ อิรุกะมองทุกคนแล้วเริ่มเปิดรายชื่อจัดทีม

"ขอโทษทีที่ให้รอนะ! ตอนนี้จะประกาศรายชื่อทีมสำหรับพวกที่จบการศึกษาแล้ว!"

"ทีมที่ 1..."

"ทีมที่ 2..." ... "ทีม 7: อุซึมากิ นารูโตะ, อุจิวะ ซาสึเกะ, อุจิวะ โย!"

"ว้าวววว!!!" นารูโตะเด้งตัวขึ้นจากที่นั่งทันที คว้าแขนโยมาเขย่าด้วยความดีใจสุดขีด

"เฮ้! ได้ยินรึเปล่า! เราอยู่ทีมเดียวกัน! ทีมเดียวกันล่ะ! สุดยอดไปเลย!!" นารูโตะตะโกน

ใบหน้าของเขาบานแฉ่งเหมือนดอกทานตะวัน เห็นชัดเลยว่าดีใจแค่ไหนที่ได้อยู่กับโย ก็แหงล่ะ! โยเป็นเพื่อนคนเดียวของนารูโตะในหมู่บ้าน เขาถึงได้ดีใจขนาดนี้ ส่วนเพื่อนร่วมทีมอีกคนอย่างซาสึเกะที่ขี้เก๊ก... ถ้านารูโตะเปลี่ยนซาสึเกะเป็นซากุระได้คงฟินกว่านี้เยอะ!

โยถูกเขย่าจนเริ่มมึนหัว เขาได้แต่ยิ้มอ่อนโยนตอบนารูโตะ แต่ในใจแอบประหลาดใจเล็กน้อย ทีม 7 เดิมหายไปแล้วงั้นหรอ? ซากุระโดนเด้งออกไปเหรอเนี่ย? น่าสงสารซากุระจังแฮะ! โยเริ่มอยากรู้ว่าซากุระจะโดนย้ายไปอยู่ทีมไหนแทน

"ทีมที่ 8: ฮิวงะ ฮินาตะ, อินุซึกะ คิบะ, อาบุราเมะ ชิโนะ, ฮารุโนะ ซากุระ!" อิรุกะประกาศต่อ

"เหะ..." ซากุระหน้าถอดสีทันที ใบหน้าเต็มไปด้วยความผิดหวัง ทำไมต้องเป็นทีม 8 ด้วยล่ะ? เธออยากอยู่ทีมเดียวกับโยคุงนะ!

"สี่คนงั้นหรอ?" คิบะถามพลางเกาหัว

"ทำไมทีมเราถึงมีสี่คนล่ะเนี่ย?" คิบะมองชิโนะกับฮินาตะที่นั่งอยู่ข้างๆ แล้วหันไปมองสมาชิกใหม่อย่างซากุระ

ในห้องเริ่มมีเสียงฮือฮาด้วยความสงสัย ทีมที่มีสี่คนไม่ใช่ว่าไม่เคยมีในโลกนินจา แต่มันหาได้ยากมากสำหรับการจัดทีมเด็กจบใหม่แบบนี้

"นี่คือการตัดสินใจของท่านโฮคาเงะที่คิดมาอย่างดีแล้ว!" อิรุกะอธิบาย

"โจนินหัวหน้าทีม 8 คืออาจารย์ยูฮิ คุเรไน ซึ่งเชี่ยวชาญด้านคาถาลวงตาและการควบคุมจิตใจ!"

"ซากุระเองก็มีพรสวรรค์ด้านคาถาลวงตา ฉันเชื่อว่าเธอจะได้รับการฝึกที่ดีที่นั่น"

"ทีมที่ 10: นารา ชิกามารุ, อาคิมิจิ โชจิ, ยามานากะ อิโนะ"

"เป็นไปตามคาดเลยแฮะ..." ชิกามารุหาววอด

"การต้องมาอยู่ทีมเดียวกับผู้หญิงเนี่ย รับรองว่ามีเรื่องยุ่งยากตามมาแน่ๆ"

"ขอแค่ได้อยู่ทีมเดียกับนายน่ะชิกามารุ ส่วนอิโนะจะเป็นยังไงก็ช่างเถอะ" โชจิพูดพลางจกมันฝรั่งทอดกินต่อ

อิโนะเองก็ดูเซ็งไม่แพ้กัน เธอเองก็อยากอยู่ทีมเดียวกับโยเหมือนกันนะ แต่เธอก็รู้ดีว่ายังไงเธอก็ต้องอยู่ทีมเดียวกับชิกามารุและโชจิ ทีมอิโนะ-ชิกะ-โช น่ะไม่มีวันแยกจากกันได้หรอก