บทที่ 1 อุจิวะ โย VS อินุซึกะ คิบะ
บทที่ 1 อุจิวะ โย VS อินุซึกะ คิบะ
บทที่ 1: อุจิวะ โย VS อินุซึกะ คิบะ
ณ โรงเรียนนินจาแห่งหมู่บ้านโคโนฮะ อิรุกะยืนถือรายชื่อนักเรียน เรียกชื่อทีละคนเพื่อทดสอบวิชาแยกร่างครั้งสุดท้ายก่อนจบการศึกษา
“อุจิวะ โย!”
โยก้าวขึ้นไปหน้าชั้น เขาไม่ได้ตั้งท่าประสานอินอะไรมากมาย แค่รวบมือไว้ที่อกแบบสบายๆ
ปัง! ควันสีขาวพุ่งกระจาย ร่างแยกที่ดูเหมือนตัวจริงเป๊ะโผล่ออกมาข้างๆ ทั้งท่วงท่าและความนิ่งนั้นสมบูรณ์แบบไร้ที่ติ
“กรี๊ดดดด! โยคุงเท่ที่สุดเลย!”
“ดูสิ ทำครั้งเดียวผ่านฉลุย แถมยังนิ่งสุดๆ เลยด้วย!”
ซากุระ อิโนะ และสาวๆ ในห้องต่างพากันส่งเสียงเชียร์ ดวงตาแต่ละคนกลายเป็นรูปหัวใจ จ้องมองโยด้วยความหลงใหล
อิรุกะพยักหน้าอย่างพอใจพลางลงคะแนนให้ทันที “เยี่ยมมาก! 95 คะแนน! ทุกคนดูโยเป็นตัวอย่างนะ!”
“อุจิวะ ซาสึเกะ!”
ซาสึเกะเดินออกไปแทนที่ ท่ามกลางสายตาของเพื่อนๆ ที่มองว่าทั้งสองคนดูเหมือนกันเป๊ะยังกับแกะจากพิมพ์เดียวกัน โยกับซาสึเกะเป็นฝาแฝด และเป็นเด็กกำพร้าคู่สุดท้ายของตระกูลอุจิวะ แต่ที่ต่างกันคือ โยดูร่าเริงเข้ากับคนง่าย ส่วนซาสึเกะกลับเย็นชาเป็นน้ำแข็งขั้วโลก ใครเข้าใกล้เป็นต้องหนาวสั่น
ซาสึเกะใช้คาถาแยกร่างออกมาได้ง่ายๆ เช่นกัน อิรุกะจึงให้ไป 95 คะแนนเท่ากัน
“คนต่อไป... อุซึมากิ นารูโตะ!”
“คอยดูฝีมือฉันให้ดีเถอะ!”
นารูโตะกระโดดออกไปอย่างมั่นใจ เขาพยายามบิดนิ้วประสานอินอย่างเก้ๆ กังๆ ก่อนตะโกนลั่น
“คาถาแยกเงา!”
ปุ้ง... ก้อนเนื้อสีส้มบิดเบี้ยวไหลลงไปกองกับพื้น ดูยังไงก็ไม่ใช่คน ห้องเรียนเงียบไปวิเดียว ก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะออกมาดังลั่น
“ฮ่าฮ่าฮ่า!”
“นั่นตัวอะไรน่ะ?”
“กะไว้แล้วเชียว สอบตกอันดับสุดท้ายตามเคย!”
“จับตัวโคลนยังไม่ได้อีกเหรอ? น่าสมเพชจริงๆ!”
นารูโตะหน้าแดงก่ำ เถียงสู้ตาย
“บ้าเอ๊ย! เมื่อกี้มันแค่บังเอิญน่า! ขอฉันลองอีกรอบเถอะอาจารย์!”
อิรุกะกุมขมับอย่างเซ็งๆ “พอเลยนารูโตะ! ไปนั่งที่ได้แล้ว... 35 คะแนน!”
“ชิ!”
โยมองนารูโตะที่เดินคอตกกลับไปอย่างเห็นใจ เขารู้ดีว่าหมอนี่มีจักระมหาศาล แต่เพราะโดนจักระของเก้าหางรบกวนเลยคุมคาถาพื้นฐานไม่ได้เลย ถ้าไม่มีระบบโกงของตัวเอง โยยังแอบคิดเลยว่าการเป็นร่างสถิตเก้าหางก็น่าสนใจไม่เลว
การทดสอบดำเนินไปเรื่อยๆ จนจบ และเข้าสู่ช่วงการประลองต่อสู้
“อินุซึกะ คิบะ! ออกมาข้างหน้า!” อิรุกะเรียก
คิบะพุ่งออกมาพร้อมกับอากามารุที่เกาะอยู่บนหัว เขาสะบัดผ้าคลุมพลางชี้หน้าโย
“เฮ้! ครั้งก่อนฉันแค่ประมาทหรอกนะ ครั้งนี้ฉันไม่ออมมือให้แน่ เตรียมตัวแพ้ได้เลย!”
“โฮ่ง! โฮ่ง!”
อากามารุเห่ารับ โยมองท่าทางฮึกเหิมนั่นแล้วยิ้มจางๆ
“งั้นเหรอ... ก็เอาสิ”
“โยคุง ลุยเลย! จัดการเลย!”
“โยคุงเท่จังเลย อร๊ายยย!”
“โยคุง...”
เสียงสาวๆ เชียร์ดังสนั่น จนซาสึเกะที่นั่งดูอยู่ถึงกับขมวดคิ้ว ส่วนนารูโตะก็ตะโกนเสริม
“เฮ้โย! อัดเจ้าบ้าคิบะให้เละไปเลย! โชว์ให้ไอ้บ้านี่เห็นหน่อยว่านายเจ๋งแค่ไหน!”
อิรุกะสะบัดมือลง “เริ่มได้!”
คิบะพุ่งเข้าใส่เหมือนลูกธนู หมัดตรงพุ่งเข้าหาหน้าโยเต็มแรง
“กินนี่ซะ!”
แต่ในจังหวะที่หมัดจะถึงตัว ร่างของโยกลับพร่ามัวไปเฉยๆ ควับ! หมัดของคิบะชกโดนเพียงอากาศ
“อะไรกัน?!”
ไม่ทันที่คิบะจะหายตกใจ แรงกระแทกมหาศาลก็พุ่งเข้าที่สีข้าง โยแค่กดฝ่ามือแล้วผลักเบาๆ คิบะก็เซถลาไปหลายก้าวเกือบล้มหน้าทิ่ม
“เร็วมาก!”
“นายมองตามทันไหม?”
“ไม่... หายไปในพริบตาเลย!”
ซาสึเกะกำหมัดแน่น จ้องมองพี่ชายของตัวเองด้วยสายตาเคร่งเครียด ‘หมอนี่... พัฒนาความเร็วขึ้นอีกแล้วงั้นเหรอ?’
คิบะส่ายแขนที่เริ่มชา ใบหน้าดูจริงจังขึ้น
“อากามารุ!”
“โฮ่ง! โฮ่ง!”
คิบะกับหมาคู่ใจแยกกันล้อมโยไว้
“คาถาแยกเหมือนมนุษย์!”
ปัง! ควันกระจายออกมา กลายเป็นคิบะสองคนพุ่งเข้าใส่จากสามทิศทางพร้อมกัน โยยังคงนิ่ง ร่างกายเขาดูพริ้วไหวเหมือนไร้น้ำหนัก เขาเอียงหลบหมัด หลบลูกเตะ และเบี่ยงตัวหลบคมเขี้ยวของอากามารุได้อย่างแม่นยำในพื้นที่แคบๆ
“บ้าน่ะ! หลบได้หมดเลยเหรอ?!”
“เฮ้! ถ้านายขอมา ฉันก็จัดให้! อากามารุ!”
“โฮ่ง!”
คิบะร่ายคาถาลับของตระกูล ควันหนาทึบพุ่งออกมา กลายเป็นหมาป่ายักษ์สองหัวแผ่รังสีดุร้าย
“รับไปซะ! เขี้ยวประสานเขี้ยว!”
หมาป่ายักษ์หมุนตัวเป็นสว่านพายุทอร์นาโดสองลูก พุ่งเข้าใส่โยจากซ้ายขวาจนฝุ่นตลบ แต่นักเรียนคนอื่นต่างพากันถอยหนี
“คิบะ... ใส่เต็มเลยนี่นา!”
“โยคุงจะกันได้ไหมเนี่ย?”
ในจังหวะที่พายุจะถึงตัว โยแค่เอียงตัวหลบวูบเดียว แล้ววางฝ่ามือลงบนหัวพายุสว่านลูกหนึ่งเบาๆ ตุ๊บ! แรงหมุนที่รุนแรงกลับหยุดกึกเหมือนโดนแช่แข็ง!
“เป็นไปได้ไงกัน?!”
เสียงคิบะดังออกมาจากข้างในด้วยความช็อก พลังทั้งหมดโดนสลายไปดื้อๆ เหมือนน้ำจมกองทราย
“พลังโจมตีก็ไม่เลว แต่นายเปิดช่องโหว่เยอะไปหน่อยนะ ต้องฝึกเพิ่มอีกเยอะ”
ข้อมือของโยสะบัดเบาๆ ส่งแรงกระแทกออกไป
“เอ๋งงง!”
อากามารุร้องเสียงหลง การรวมร่างแตกกระจายทันที ควันพวยพุ่ง คิบะกับหมาคู่ใจกระเด็นไปกองกับพื้น ทั้งห้องเรียนเงียบกริบ... ทุกสายตาจ้องมองโยที่เป็นผู้ชนะอย่างเด็ดขาด