บทที่ 11 ราชินีพิษจุติ!

บทที่ 11 ราชินีพิษจุติ!

การหาหินลายครามไม่ใช่เรื่องยาก ใช้เวลาไม่ถึงชั่วโมง ทั้งสามคนก็รวบรวมได้ถึงแปดก้อนแล้ว

เดิมทีสองพี่น้องตระกูลสวีวางแผนจะเก็บแค่รอบนอก แต่เพราะเฉินหว่านต้องการเข้าไปล่ามอนสเตอร์ระดับสูงในชั้นกลางของหุบเขาพิษวิญญาณ พวกเธอจึงตัดสินใจเข้าไปลึกขึ้นพร้อมกับเก็บหินไประหว่างทาง

ความรับผิดชอบคือสิ่งที่สวีเฟยถิงปลูกฝังให้ลูกสาวทั้งสองมาตั้งแต่เด็ก

ในเมื่อเลือกจะร่วมทีมกับเฉินหว่านแล้ว พวกเขาก็คือทีมเดียวกัน การช่วยเหลือเกื้อกูลกันในป่าเพื่อให้ทุกคนบรรลุเป้าหมายจึงเป็นสิ่งที่พึงกระทำ

มนุษย์ต้องสามัคคีกัน ถึงจะทวงคืนความเป็นใหญ่ในโลกใบนี้กลับมาได้

"ตอนนี้เราเข้าสู่เขตชั้นกลางของหุบเขาพิษวิญญาณแล้ว น้องเล็ก เธอคอยระวังหลังให้เฉินหว่านนะ เดี๋ยวพี่จะนำหน้าเอง" สวีหนานซีกล่าว

สวีซินซีพยักหน้ารับคำ แล้วเรียกสัตว์อสูรของตัวเองออกมา

ตอนนี้เธอมีสัตว์อสูรเพียงสองตัว ตัวหนึ่งเป็นหมาป่ากล้ามโต อีกตัวเป็นกอริลลาที่มีกระแสไฟฟ้าสีเหลืองวิ่งพล่านทั่วตัว

สัตว์อสูร: หมาป่าอสูรปฐพี

เพศ: ผู้

พรสวรรค์: ระดับ C

เลเวล: 61 (เลเวลสูงสุด)

ประเภท: ดิน

รูปแบบ: วิวัฒนาการขั้นที่ 3 (ร่างสุดท้าย)

สกิล: ฉีกกระชาก lv.3 (ดิน), ตะปบ lv.5 (ดิน), กัดขย้ำ lv.3 (ดิน), ขยายร่าง lv.7 (ดิน)

—

สัตว์อสูร: วานรอัสนีคลั่ง

เพศ: เมีย

พรสวรรค์: ระดับ C

เลเวล: 46

ประเภท: ไฟฟ้า

รูปแบบ: วิวัฒนาการขั้นที่ 3

สกิล: หมัดอัสนีบาต lv.11 (ไฟฟ้า), พุ่งชนสายฟ้าคลั่ง lv.2 (ไฟฟ้า), โล่สายฟ้า lv.1 (ไฟฟ้า)

ทั้งสองคนต่างเป็นผู้ฝึกสัตว์ระดับ 1 ดาว จึงมีสัตว์อสูรได้แค่คนละสองตัว

สัตว์อสูรคู่กายของสวีซินซีอยู่ระดับ C ส่วนของสวีหนานซีอยู่ระดับ B

การจะผ่านการทดสอบเลื่อนระดับจาก 1 ดาวเป็น 2 ดาว จำเป็นต้องอัปเลเวลสัตว์อสูรทั้งสองตัวให้เต็มเสียก่อน ไม่อย่างนั้นก็ยากที่จะผ่านการทดสอบได้

นี่เป็นเหตุผลว่าทำไมผู้ฝึกสัตว์ที่ปลุกสัตว์อสูรระดับ D, E หรือ F ถึงมีอนาคตที่มืดมน

พวกเขาต้องทุ่มเงินฝังอัญมณีวิญญาณคุณภาพสูงเพื่อให้สัตว์อสูรแกร่งพอจะผ่านการทดสอบเลื่อนระดับ เพื่อทำสัญญาเพิ่มสัตว์อสูรตัวใหม่ได้ ไม่อย่างนั้นทั้งชีวิตก็จะมีสัตว์อสูรแค่สองตัว โดยเฉพาะผู้ฝึกสัตว์ระดับ E และ F ที่แทบจะหมดสิทธิ์ลืมตาอ้าปาก

เมื่อเข้าสู่เขตชั้นกลาง ความแข็งแกร่งของสัตว์อสูรก็เพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

กลิ่นอายของสภาพแวดล้อมเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง

สัตว์อสูรสี่ตัวคอยคุ้มกันเฉินหว่านอยู่ตรงกลาง ทำให้เขารู้สึกประทับใจไม่น้อย สองพี่น้องคู่นี้เป็นคนดีจริง ๆ

"มีอะไรบางอย่าง..." สวีซินซีที่มักจะเงียบขรึม จู่ ๆ ก็หยุดเดินแล้วหันกลับไปมองข้างหลัง แววตาฉายแววระมัดระวัง

พื้นดินด้านหลังเริ่มสั่นสะเทือน ตูม! ก้ามแมงป่องสีม่วงขนาดครึ่งเมตรสิบอันพุ่งทะลุขึ้นมาจากใต้ดิน

พริบตาเดียว แมงป่องยักษ์สิบตัวก็ปรากฏกายขึ้นเบื้องหน้าทั้งสาม

ไม่นับรวมหางที่ชูชัน แค่ลำตัวก็สูงถึงสามเมตร ยาวเกือบสิบเมตร

ตัวสีม่วงเข้มเกือบดำ เปลือกแข็งวาววับ ตาสีแดงเรืองแสง เขี้ยวแหลมคมน่าสยดสยอง

สัตว์อสูร: แมงป่องพิษนรก

เพศ: ผู้

พรสวรรค์: ระดับ C

เลเวล: 60 (เลเวลสูงสุด)

ประเภท: พิษ

รูปแบบ: วิวัฒนาการขั้นที่ 3 (ร่างสุดท้าย)

สกิล: เหล็กในพิษ lv.3 (พิษ), ฟาดหาง lv.4 (พิษ), แพร่กระจายของเหลวพิษ lv.5 (พิษ)

เพียงชั่วพริบตา สัตว์ยักษ์ทั้งสิบก็ล้อมกรอบทั้งสามคนไว้ทุกด้าน

แม้แต่สวีหนานซีที่ปกติจะใจเย็น ยังอดไม่ได้ที่จะก้าวถอยหลังด้วยความตกใจ

ดวงตาของสวีซินซีสั่นระริกด้วยความหวาดกลัว

ถ้าแค่หนึ่ง สอง หรือสามตัว สองพี่น้องตระกูลสวีก็ยังพอรับมือไหว

แต่นี่มากันตั้งสิบตัว!

"แมงป่องพิษนรก... ดูเหมือนจะวิวัฒนาการร่างสุดท้ายเลเวล 60 กันหมดแล้ว... พวกมันคือระดับหัวกะทิในหมู่หัวกะทิ" สวีหนานซีกล่าวเสียงเครียด "รับมือยากแน่..."

"น้องเล็ก พี่จะเปิดทางให้ เธอรีบพาเฉินหว่านหนีไป!" สวีหนานซีตะโกนสั่ง

"เดี๋ยวก่อน" เฉินหว่านก้าวออกมาขวางหน้าสวีหนานซี "ผมจัดการเอง"

"นายบ้าไปแล้วเหรอ?!" สวีหนานซีร้องเสียงหลง

ยังไม่ทันที่สวีหนานซีจะห้ามทัน เฉินหว่านก็เรียก 'วิญญาณแมงมุมอีกฝั่ง' ออกมาแล้ว

"จัดการพวกมันซะ"

"รับทราบเจ้าค่ะ~"

วูบ!

ค่ายกลพิษสังหาร lv.11!

วิญญาณแมงมุมอีกฝั่งที่ได้รับการเสริมพลังจากอัญมณีวิญญาณ แข็งแกร่งจนน่าขนลุก

วงเวทย์พิษขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางสิบเมตรปรากฏขึ้น กลืนกินแมงป่องพิษนรกไปสองตัวในพริบตา!

"นี่มัน!" สวีหนานซีเบิกตากว้าง "สัตว์อสูรตัวนี้มันอะไรกันเนี่ย?!"

"แข็งแกร่งมาก..." สวีซินซีกำหมัดแน่น

ในขณะเดียวกัน แมงป่องพิษนรกอีกแปดตัวที่เหลือก็เริ่มเปิดฉากโจมตีอย่างรวดเร็ว

"เฉินหว่าน ระวัง!" สวีหนานซีตะโกน "พวกเราจะช่วยล่อความสนใจให้!"

"ไม่ต้อง ผมลุยเอง" เฉินหว่านตอบ

ลองใช้ท่าไม้ตายจากอัญมณีวิญญาณหน่อยซิ...

เปิดใช้งาน!

จักรพรรดิพิษจุติ!

lv.11!

ข้างกายวิญญาณแมงมุมอีกฝั่ง ปรากฏร่างเงาสีดำทมิฬครึ่งตัวสูงห้าเมตร

ดำมืด บิดเบี้ยว น่าสะพรึงกลัว!

แขนยาวลากพื้น กรงเล็บมหึมาแหลมคม ลอยตัวอยู่เหนือพื้นดิน

ราวกับปีศาจร้ายจากขุมนรก!

เพียงแค่ปรากฏตัว ก็กดดันจนแมงป่องพิษนรกทั้งแปดตัวไม่กล้าขยับแม้แต่ก้าวเดียว

"นี่มันตัวอะไรอีกเนี่ย?!" สวีหนานซีจ้องมองจักรพรรดิพิษตาค้าง ตกตะลึงจนพูดไม่ออก

"จัดการพวกมดปลวกพวกนี้แทนนายท่านซะ" วิญญาณแมงมุมอีกฝั่งออกคำสั่งกับจักรพรรดิพิษ

"โฮก!" จักรพรรดิพิษยื่นกรงเล็บออกไป พุ่งทะยานผ่านร่างแมงป่องพิษนรกด้วยความเร็วสูงจนมองไม่ทัน

เพียงแค่ห้าวินาที แมงป่องพิษนรกทั้งแปดตัวก็ถูกสังหารเรียบ!

"นาย... นายเป็นเด็กม.ปลายจริง ๆ เหรอ...?" สวีหนานซีถามเสียงสั่น

เฉินหว่านไม่ได้ตอบ แต่เดินเข้าไปตรวจสอบซากศพของแมงป่องพิษนรก

และแล้ว หินสีม่วงขนาดเท่าฝ่ามือก็ปรากฏเด่นหราอยู่บนพื้น

วัสดุ: แก่นพิษ (คุณภาพสูง)

ตรวจพบวัสดุวิวัฒนาการ ต้องการวิวัฒนาการวิญญาณแมงมุมอีกฝั่งหรือไม่?

วิวัฒนาการ!

ทันใดนั้น ร่างของวิญญาณแมงมุมอีกฝั่งด้านหลังเขาก็เริ่มเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างรุนแรง

เรียวขาคู่สวยดูสมส่วนและงดงามยิ่งขึ้น ผิวขาวดุจหิมะเปล่งประกายเจือกลิ่นหอมอ่อน ๆ

ความเปลี่ยนแปลงที่ชัดเจนที่สุดคือ ชุดผ้าโปร่งสีม่วงกลายเป็นเกราะเบาแนบเนื้อ

เกราะรัดรูปเผยให้เห็นหน้าท้องแบนราบและหัวไหล่เนียน

นอกจากความเย้ายวนแล้ว ยังแฝงไว้ด้วยกลิ่นอายแห่งพลังอำนาจ

ขาแมงมุมแปดข้างด้านหลังกางออกอย่างองอาจราวกับกรงเล็บยักษ์ ร่างกายรายล้อมด้วยแสงสีม่วง

เพียงแค่แรงกดดันที่แผ่ออกมา ก็ทำให้ทุกสรรพสิ่งรอบข้างแทบหายใจไม่ออก

สัตว์อสูรคู่กาย: นางพญาแมงมุมหนาม

เพศ: เมีย

พรสวรรค์: ระดับ A (พรสวรรค์แฝง: ระดับ SSS)

เลเวล: 15 (เลเวลสูงสุด 120)

ประเภท: พิษ

รูปแบบ: วิวัฒนาการขั้นที่ 1

สกิล: เหล็กในพิษทะลวง lv.11 (พิษ), ค่ายกลพิษสังหาร lv.11 (พิษ), คุกวิญญาณกระชากจิต lv.11 (พิษ), ใยแมงมุมคลุมฟ้า lv.11 (พิษ), จักรพรรดิพิษจุติ lv.11 (พิษ), หนามปกคลุม lv.11 (พิษ)

วิวัฒนาการเสร็จสมบูรณ์ ขั้นต่อไปต้องรอเลเวล 32 ต้องรีบเก็บเลเวลแล้วสิ... เฉินหว่านคิดในใจ

สองพี่น้องตระกูลสวีจ้องมองนางพญาแมงมุมหนามที่เพิ่งวิวัฒนาการเสร็จด้วยดวงตาที่สั่นระริกไม่หยุด

"เฉิน... เฉินหว่าน... สัตว์อสูรของนายอยู่ระดับไหนกันแน่?" สวีหนานซีถามอย่างระมัดระวัง

"ระดับ A"

สวีหนานซีขมวดคิ้วเล็กน้อย อยากจะถามต่อแต่ก็ยั้งปากไว้ ได้แต่พึมพำอย่างทึ่ง ๆ ว่า "เด็กม.ปลายมีพลังต่อสู้ขนาดนี้ น่ากลัวเกินไปแล้ว!"

ข้าง ๆ เธอ สวีซินซีมองใบหน้าหล่อเหลาของเฉินหว่าน แก้มเนียนเริ่มแดงระเรื่อ

"เอาล่ะ กลับไปที่ค่ายเตรียมตัวกลับเข้าเมืองกันเถอะ" เฉินหว่านกล่าว

สามทุ่มตรง ทั้งสามคนขึ้นเครื่องบินกลับเข้าเมือง

เมื่อเดินออกมาจากสนามบิน สวีหนานซีก็เอ่ยลา "ฉันกับน้องสาวขอตัวกลับก่อนนะ ไว้ติดต่อกันบ่อย ๆ นะ!"

"อืม" เฉินหว่านพยักหน้า

สวีซินซีมองเฉินหว่านด้วยแววตาอาลัยอาวรณ์ ก่อนจะเอ่ยเสียงเบาว่า "ลาก่อนค่ะ"

เมื่อกลับถึงบ้าน สองพี่น้องตระกูลสวีเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าเก็บหินลายครามมาได้แค่แปดก้อน ขาดไปสองก้อนจากเป้าหมายที่สวีเฟยถิงตั้งไว้

"ไม่มีปัญญาก็บอกว่าไม่มีปัญญา อย่ามาอ้างว่าลืม!" สวีเฟยถิงตำหนิ "ไปฝึกซ้อมเดี๋ยวนี้! ฝีมือแค่นี้อนาคตจะเข้าหน่วยรบพิเศษได้ยังไง? จะปกป้องเมืองได้ยังไง?"

"พ่อคะ หนูสองคนลืมจริง ๆ ค่ะ!" สวีหนานซีแก้ตัว "หลัก ๆ ก็เพราะเด็กม.ปลายที่ไปกับเราเขาเก่งเกินไป จนพวกหนูตะลึงงัน มัวแต่คิดเรื่องเขาตลอดทางเลยค่ะ!"

"เก่ง? จะเก่งแค่ไหนเชียว?"

"เขาคนเดียวฆ่าแมงป่องพิษนรกเลเวลตันสิบตัวได้สบาย ๆ! แถมใช้เวลาไม่ถึงสิบวินาทีด้วยซ้ำ!" สวีหนานซีเล่าด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น ตัวสั่นเล็กน้อย

สวีเฟยถิงเองก็ตื่นเต้นเหมือนกัน แต่ตื่นเต้นเพราะความโมโห

ปัง!

สวีเฟยถิงตบโต๊ะเสียงดังสนั่น "เหลวไหล! เห็นพ่อเป็นคนโง่หรือไง?!"

"พ่อคะ เรื่องจริงนะคะ" สวีซินซียืนยัน

"ฮึ่ม เมืองเราเพิ่งจัดพิธีปลุกพลังไปเมื่อไม่กี่วันก่อน ต่อให้อัจฉริยะที่ปลุกสัตว์อสูรระดับ S ได้ ก็ยังทำไม่ได้ขนาดนั้นหรอก!"

เขาเทศนาต่อ "ลูกสาวสองคนนี่ชักจะเอาใหญ่แล้ว เดี๋ยวนี้หัดโกหกหน้าตาย! ยอมรับว่าฝีมือไม่ถึงทำภารกิจไม่สำเร็จมันยากนักหรือไง? ถึงต้องกุเรื่องไร้สาระแบบนี้มาอ้าง!"

"พ่อคะ..." สวีซินซีกัดริมฝีปากด้วยความน้อยใจ หยุดไปครู่หนึ่งก่อนจะยืนยันคำเดิม "ที่พวกหนูพูดเป็นความจริงทั้งหมดค่ะ"

"ใช่! พวกหนูไม่ได้โกหก!" สวีหนานซีเสริม "แต่พวกหนูก็ทำภารกิจที่พ่อมอบหมายไม่สำเร็จจริง ๆ ยอมรับบทลงโทษค่ะ!"

สวีเฟยถิงตวาด "อย่ามาเปลี่ยนเรื่อง! เมื่อกี้ยังโม้เรื่องเด็กม.ปลายฆ่าแมงป่องสิบตัวในพริบตาอยู่เลย ตอนนี้จะวกกลับมาเรื่องภารกิจอีกแล้ว! ไปคัดตำราการต่อสู้มาส่งพ่อสิบจบ!"

"โกหกเรื่องไร้สาระแบบนี้มันเกินไปแล้ว! อย่าว่าแต่เด็กม.ปลายเลย ต่อให้เด็กจบม.เยี่ยนหลงก็ยังทำไม่ได้!"

"พูดจาเลอะเทอะแบบนี้พิสูจน์ได้ว่าพวกแกไม่มีความรู้เรื่องการต่อสู้เลย! เรียนมาเสียข้าวสุกเปล่า ๆ! ถ้าคัดไม่เสร็จไม่ต้องกินข้าว!"

สองพี่น้องสวีมองหน้ากันด้วยความอัดอั้นตันใจ แต่ก็ไม่กล้าเถียงอะไรต่อได้อีก