บทที่ 9 สองพี่น้องคนงาม ภารกิจวิวัฒนาการ

บทที่ 9 สองพี่น้องคนงาม ภารกิจวิวัฒนาการ

【ปีศาจนางพญาแมงมุมถึงขีดจำกัดสูงสุดในปัจจุบัน ไม่สามารถอัปเกรดต่อได้ โปรดใช้ 'ม้วนคัมภีร์วิวัฒนาการ' โดยเร็วที่สุดเพื่อทำภารกิจวิวัฒนาการให้สำเร็จ】

โลกใบนี้ผสานเข้ากับระบบเกม กฎเกณฑ์หลายอย่างจึงถูกจำกัดด้วยกติกาของเกม

'ม้วนคัมภีร์วิวัฒนาการ' เป็นไอเทมราคาถูก เมื่อใช้งานจะทำให้ได้รับ 'ภารกิจปลุกพลัง'

เฉินหว่านมองดูเศษซากของจางเอ๋าที่ถูกกัดกร่อน พลางครุ่นคิด "เมื่อกี้ฉันน่าจะค้นตัวหมอนั่นสักหน่อย เผื่อมีของดีอย่างอื่นที่เสี่ยวจื่อเผลอละลายไปพร้อมกับร่าง..."

"แต่การได้แคปซูลนี้มาก็ถือว่าคุ้มค่ามากแล้ว ของพรรค์นี้มีเงินก็หาซื้อไม่ได้ ต้องมีเส้นสายในสถาบันวิจัยเท่านั้นถึงจะได้มาครอบครอง"

"ดูท่าจางเอ๋าคนนี้คงมีความสำคัญต่อหยางจ้านเทียนไม่น้อย..."

เฉินหว่านไม่ได้คาดหวังเซอร์ไพรส์นี้มาก่อน จึงรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่ง

ส่วนเรื่องที่มีคนตายด้วยน้ำมือเขา เขาไม่เก็บมาใส่ใจแม้แต่น้อย

หลังจากแวะร้านค้าซื้อ 'ม้วนคัมภีร์วิวัฒนาการ' และเสบียงอาหาร เฉินหว่านก็กลับถึงบ้าน

ที่บ้านเงียบเชียบ พ่อคงพาแม่ไปรักษาตามนัดที่โรงพยาบาล

เฉินหว่านกลับเข้าห้องนอน นั่งลงบนเตียงว่างเปล่า ความศรัทธาที่มีต่อ 'กิลด์ยุคสมัย' ยิ่งแรงกล้าขึ้นในใจ

เขาเรียกปีศาจนางพญาแมงมุมออกมา แล้ววางอาหารเลิศรสที่เตรียมไว้ให้เธอบนโต๊ะ

อาหารมื้อนี้ทำให้เฉินหว่านต้องควักกระเป๋าจ่ายไปเกือบ 800 หยวน ล้วนเป็นอาหารสัตว์อสูรคุณภาพสูงทั้งสิ้น

"ว้าว! เยอะแยะจังเลย! เจ้านายรักข้าที่สุด!" ปีศาจนางพญาแมงมุมเอ่ยอย่างดีใจ

ระหว่างที่เธอกำลังกิน เฉินหว่านก็ใช้ม้วนคัมภีร์วิวัฒนาการกับเธอ

【ภารกิจวิวัฒนาการปีศาจนางพญาแมงมุม: ผสาน 'แก่นพิษ' เข้าสู่ร่างกายของปีศาจนางพญาแมงมุมเพื่อสำเร็จการวิวัฒนาการ หมายเหตุ: แก่นพิษต้องมีคุณภาพระดับ 'สูง' ขึ้นไปเท่านั้น】

"แก่นพิษระดับสูง..."

"ของหายากเลยนะเนี่ย..."

แก่นพิษเป็นไอเทมที่ค่อนข้างแปลกประหลาด มักดรอปจากสัตว์อสูรประเภทพิษระดับ 'อีลีท'ในป่า

อัตราการดรอปนั้นต่ำเตี้ยเรี่ยดิน แถมพิษในแก่นยังระเหยหายไปภายในหนึ่งชั่วโมงหลังจากดรอป กลายเป็นแค่ก้อนหินไร้ค่า ด้วยเหตุนี้จึงไม่มีที่ไหนวางขาย

รอบ ๆ เมืองเซินไห่ มีสถานที่แห่งหนึ่งเรียกว่า 'หุบเขาอสูรพิษ'

ที่นั่นคือสถานที่อันตรายที่สุดในละแวกนี้ จัดเป็นพื้นที่ป่ารกร้างระดับกลาง

เก้าสิบเปอร์เซ็นต์ของสัตว์อสูรในนั้นล้วนเป็นธาตุพิษ

ความโหดของสัตว์อสูรไม่ใช่สิ่งที่เฉินหว่านกังวล ปัญหาหลักคือค่าเดินทางต่างหาก

การเดินทางจากที่นี่ไปยังจุดพักที่ปลอดภัยในหุบเขาอสูรพิษ ต้องนั่งเที่ยวบินนานถึง 5 ชั่วโมง ค่าตั๋วปาเข้าไป 2,000 หยวน ซึ่งเขาไม่มีเงินพอ

เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดดูบอร์ดสนทนาของเมือง สายตาของเฉินหว่านสะดุดเข้ากับข้อความหนึ่ง

เป็นกระทู้หาเพื่อนร่วมเดินทาง

【รับสมัครเพื่อนร่วมทีมไปหุบเขาอสูรพิษ! ตั๋วกลุ่มเครื่องบินออกพรุ่งนี้ 8 โมงเช้า คนละ 1,000 หยวน มีแล้ว 2 คน ขาดอีก 1 คน!】

เฉินหว่านกดดูโปรไฟล์เจ้าของโพสต์ชื่อ 【ซี】 แล้วส่งข้อความส่วนตัวไปว่า: "สวัสดีครับ ผมสนใจเข้าร่วม"

รูปโปรไฟล์ของ 'ซี' เป็นหญิงสาวผมยาวสีขาว อายุราว 20 ปี ดวงตาสีฟ้าคราม ใบหน้าสงบนิ่ง สวมเสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาดตา เผยให้เห็นลำคอระหงราวกับหงส์ขาว

ดูจากคุณภาพของรูปแล้ว ไม่น่าใช่รูปที่ไปก๊อปมาจากเน็ต

"โอเคค่ะ" 【ซี】 ตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว พร้อมส่งลิงก์ซื้อตั๋วกลุ่มให้เฉินหว่าน

หลังจากชำระเงิน 【ซี】 ก็แนะนำตัว: "ฉันชื่อ 'สวี่หนานซี' เพิ่งจบจากมหาวิทยาลัยเซินไห่ ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ"

"ผมชื่อ 'เฉินหว่าน' ครับ"

"โอเค พรุ่งนี้เจอกันที่จุดพักที่ 3 เมืองเซินไห่ เวลา 7:30 น. นะคะ"

"ตกลงครับ"

จากนั้นทั้งสองก็แลกเปลี่ยนข้อมูลติดต่อกัน

เงิน 1,000 หยวนแทบจะเป็นเงินก้อนสุดท้ายที่เฉินหว่านมีติดตัว

เฉินหว่านยังคงตั้งตารอการเดินทางไปหุบเขาอสูรพิษในวันพรุ่งนี้

เพราะเมื่อรวบรวมวัตถุดิบครบ ปีศาจนางพญาแมงมุมก็จะสามารถวิวัฒนาการได้

...

เช้าวันรุ่งขึ้น เฉินหว่านมาถึงจุดพักตามเวลานัดหมาย

'จุดพัก' ที่ว่านี้คือศูนย์กลางการคมนาคมภายในจักรวรรดิเหยียนหลง

99% ของเมืองต่าง ๆ มีศูนย์การคมนาคมนี้, 90% ของพื้นที่ป่ารอบนอก (พื้นที่รอบเมือง) มีจุดพัก และ 60% ของพื้นที่ป่าระดับกลางก็มีจุดพักเช่นกัน

ทว่า ในพื้นที่ป่าระดับลึก มีเพียง 2% เท่านั้นที่มีจุดพักให้บริการ

จุดพักมีลักษณะคล้ายห้องรอรถไฟความเร็วสูงบนโลกมนุษย์ แต่มีขนาดเล็กกว่ามาก

เนื่องจากอารยธรรมมนุษย์ในยุคนี้ยังค่อนข้างล้าหลัง นอกฤดูท่องเที่ยวจึงไม่ค่อยมีใครเดินทางไกลกันนัก

ทันทีที่ก้าวเข้าไปในจุดพัก เขาก็เห็นสาวงามผมขาวนั่งอยู่กับเด็กสาวที่ตัวเล็กกว่าเล็กน้อย มัดผมแกละสองข้าง สวมถุงเท้าขาวสไตล์นักเรียนญี่ปุ่น

เฉินหว่านเทียบหน้ากับรูปถ่าย มั่นใจว่าสาวงามผมขาวคือสวี่หนานซี จึงเดินเข้าไปหา

"สวัสดีครับ ผมเฉินหว่าน"

สวี่หนานซียิ้มทักทายเฉินหว่าน แล้วแนะนำเด็กสาวผมแกละข้าง ๆ "นี่น้องสาวฉันค่ะ 'สวี่ซินซี' เพิ่งจบจากมหาวิทยาลัยทะเลลึกเหมือนกัน"

"สวัสดีครับ" เฉินหว่านทักทายสวี่ซินซี

สวี่ซินซีพยักหน้าเล็กน้อย พึมพำเสียงเบา "สวัสดีค่ะ..."

"น้องสาวฉันขี้อายหน่อย อย่าถือสานะคะ" สวี่หนานซีกล่าว "ว่าแต่คุณดูเด็กจัง น่าจะเป็นนักเรียนมัธยมปลายใช่ไหมคะ?"

"ครับ ผมอยู่ ม.6 โรงเรียนมัธยมที่ 3"

"ม.6... งั้นก็เพิ่งปลุกพลังสัตว์อสูรคู่ชะตามาหมาด ๆ น่ะสิ? ทำไมถึงคิดจะไปที่อันตรายอย่างหุบเขาอสูรพิษล่ะคะ?"

"ไปเดินเล่นเฉย ๆ ครับ"

"อันตรายเกินไปแล้ว... แต่ไม่เป็นไร พี่สาวจะปกป้องเธอเอง"

สวี่ซินซีตอนแรกอยากจะห้ามเฉินหว่าน แต่เขาเป็นคนที่สามที่หามาได้ยากเย็น หากเขายกเลิกตั๋ว พวกเธอก็คงอดไปเหมือนกัน

หุบเขาอสูรพิษถือเป็นหนึ่งในพื้นที่ป่าระดับกลางที่อันตรายสุดขีด สวี่ซินซีใช้เวลาถึงหนึ่งสัปดาห์กว่าจะหาเฉินหว่านมาร่วมทีมได้

แปดโมงตรง ทั้งสามคนเดินเข้าสู่ชานชาลา

แมลงสาบยักษ์สีดำมะเมื่อม ยาวกว่าสิบเมตร ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าพวกเขา

【สัตว์อสูร: แมลงสาบยักษ์หุ้มเกราะ 】

【เพศ: เมีย】

【ระดับความถนัด: C】

【เลเวล: 62 (เลเวลสูงสุด)】

【ประเภท: บิน, พิษ】

【รูปแบบ: วิวัฒนาการขั้นที่สอง】

【สกิล: กัด Lv.3 (พิษ), บินเร่งความเร็ว Lv.5 (บิน), สั่นปีก Lv.1 (บิน), เสริมแกร่งพลังป้องกัน Lv.5 (พิษ)】

เนื่องจากอารยธรรมมนุษย์ในโลกนี้ยังค่อนข้างล้าหลัง ปัจจุบันจึงมีเพียงยานพาหนะทางบกเท่านั้นที่ถูกประดิษฐ์ขึ้น

สำหรับการเดินทางทางอากาศ ทางน้ำ หรือแม้แต่ใต้ดิน จำเป็นต้องใช้สัตว์อสูรเป็นพาหนะ

นี่เป็นครั้งแรกที่เฉินหว่านเข้ามาในจุดพัก และเป็นครั้งแรกที่เห็นสิ่งมีชีวิตขนาดยักษ์แบบนี้

ทั่วร่างของแมลงสาบเป็นมันวาวราวกับเคลือบน้ำมัน ส่งกลิ่นหอมเหมือนโปรตีนจาง ๆ

ขณะที่เฉินหว่านกำลังพินิจพิเคราะห์ ชายวัยกลางคนในชุดนักบินก็เดินเข้ามา

"มากันแค่สามคนเหรอ? ขึ้นมาเลย จะออกเดินทางแล้ว" ชายคนนั้นพูดจบก็ปีนขึ้นไปบนหัวแมลงสาบยักษ์ทันที

จากนั้นแมลงสาบก็กางปีกออก เผยให้เห็นแผ่นหลังเรียบมันที่ใช้สำหรับบรรทุกผู้โดยสาร

เฉินหว่านและสองพี่น้องนั่งลงบนหลังแมลงสาบ อุณหภูมิร่างกายที่อุ่นกำลังดีของมันเหมาะอย่างยิ่งสำหรับการโดยสารของมนุษย์

"จำไว้ว่าให้จับเชือกไว้ตลอด ไม่งั้นตกไปง่าย ๆ นะ" นักบินกำชับ "พร้อมแล้วบอกด้วย"

เฉินหว่านจับเชือกที่ยึดติดกับตัวแมลงสาบไว้แน่น ทั้งสามคนพูดพร้อมกัน "พร้อมครับ/ค่ะ"

หวีด หวีด หวีด! หวีด หวีด หวีด!

เสียงปีกแมลงสาบสั่นไหวอย่างบ้าคลั่ง ทั้งสามคนค่อย ๆ ลอยตัวขึ้นสู่อากาศ...

...

ในขณะเดียวกัน ณ คฤหาสน์ตระกูลหยาง

'ติงหลิงเซวียน' ภรรยาของหยางจ้านเทียน เอ่ยถามสามี "เช้าป่านนี้แล้ว ทำไมเสี่ยวจางยังไม่กลับมาอีก? จะเกิดอะไรขึ้นกับเขาหรือเปล่า?"

หยางจ้านเทียนแค่นเสียง "จะเกิดอะไรขึ้นได้? คงไม่ได้โดนเฉินหว่านฆ่าตายหรอกมั้ง?"

ติงหลิงเซวียนปีนี้อายุ 36 ปี งดงามหยดย้อย ท่วงท่าสง่างามสูงส่ง ชุดกี่เพ้าสีขาวผ่าข้างสูงเผยให้เห็นเรียวขาและสัดส่วนเย้ายวน

ใบหน้าของเธอไร้ริ้วรอยแห่งวัย ดูอ่อนเยาว์ราวกับพี่สาวของ 'หยางจือหลาน' ลูกสาวตัวเองเสียด้วยซ้ำ

ติงหลิงเซวียนขมวดคิ้วเล็กน้อย "ฉันว่าเราควรส่งคนไปดูหน่อยนะ เฉินหว่านไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขาแน่นอน แต่ในป่าอะไรก็เกิดขึ้นได้"

พูดจบ ติงหลิงเซวียนก็ค้อนขวับใส่หยางจ้านเทียน "อีกอย่าง ฉันไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าทำไมคุณต้องโกรธแค้นเฉินหว่านขนาดนั้น เขาก็แค่เด็กคนหนึ่ง แถมยังเป็นเพื่อนสนิทของลูกเรา ถึงขั้นจะฆ่าแกงกัน มันเกินไปหน่อยนะ..."

หยางจ้านเทียนกำหมัดแน่น "ฮึ! ฉันจะยอมให้ไอ้เด็กจน ๆ พรรค์นั้นมาเกาะแกะลูกสาวฉันได้ยังไง! ถ้าฉันคุมลูกตัวเองไม่ได้ ก็ทำให้มันหายไปจากโลกซะไม่ดีกว่าหรือ?!"

"ฮึ ไร้เหตุผลสิ้นดี" ติงหลิงเซวียนส่ายหน้า "ฉันว่าคุณรีบส่งคนไปตามหาเสี่ยวจางดีกว่า"