บทที่ 14 พบเจอภรรยาชิงอีและภรรยาแม่มด
บทที่ 14 พบเจอภรรยาชิงอีและภรรยาแม่มด
สือฮ่าวย่อมล่วงรู้ดีอยู่แล้วว่าอวี่โหรวนั้นตั้งครรภ์
ในขณะที่ 【ระบบ】 มอบ 《กายาสวรรค์ครรภ์มรรคาแต่กำเนิด》 ให้กับเขา มันยังมอบความสามารถพิเศษอีกอย่างหนึ่งมาด้วย นั่นคือ ตราบใดที่เขาทำการ 《ผสานหยินหยาง》 กับสตรีที่มีระดับพลังไม่สูงกว่าตนเองเกินสองระดับ เขาจะมีโอกาส 100% ที่จะทำให้นางตั้งครรภ์ได้
เร็วที่สุดคือหนึ่งวัน และช้าที่สุดคือหนึ่งสัปดาห์ในการทำให้อีกฝ่ายตั้งท้องทายาทของเขา
เขาและอวี่โหรวได้ร่วมผสานหยินหยางกันมาตลอดหนึ่งสัปดาห์เต็ม หากนางไม่ตั้งครรภ์สิจึงจะเป็นเรื่องแปลก สือฮ่าวยอมจากมาก็ต่อเมื่อแน่ใจแล้วว่าในท้องของนางมีเลือดเนื้อเชื้อไขของเขาฝังอยู่
ความงดงามเย้ายวนของหญิงงามผู้นี้ทำให้เขาหลงใหลจนแทบลืมวันเวลา
และวิธีการแก้แค้นที่ดีที่สุด ก็คือการทำให้นางต้องอุ้มท้องลูกของเขา ให้มีชีวิตอยู่กับความเสียใจไปชั่วชีวิต
หลังจากออกจากจวนอ๋องอู่ สือฮ่าวเดินทางกลับไปยังหมู่บ้านหินผา เขามีธุระจำเป็นต้องเข้าไปยัง แดนเทพมิติว่าง
เมื่อมาถึงหมู่บ้าน สือฮ่าวตรงเข้าไปหาหลิวเสินทันที
"หลิวเสิน ข้าต้องการเข้าไปในแดนเทพมิติว่าง"
เมื่อสือฮ่าวเอ่ยปาก หลิวเสินไม่ได้แสดงอาการแปลกใจแต่อย่างใด นางเพียงพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ
"จะเข้าไปตอนนี้เลยหรือ?" นางกระซิบถาม
"ยังไม่รีบ พรุ่งนี้ค่อยไปก็ได้" สือฮ่าวส่ายหน้า เขาเพียงต้องการเข้าไปทำลายสถิติทั้งหมดของสืออี้ในนั้น เพื่อเป็นการโหมโรงก่อนการต่อสู้ที่จะมาถึง
และเพื่อเป็นการประกาศให้คนในจวนอ๋องอู่รู้ว่า... สือฮ่าวผู้นี้กลับมาแล้ว
"ตกลง เช่นนั้นก็พรุ่งนี้" หลิวเสินรับคำ ก่อนจะนึกอะไรขึ้นได้และกวักมือเรียกชายหนุ่ม
เมื่อเห็นนางเรียก สือฮ่าวก็รีบขยับเข้าไปใกล้และโผเข้าสู่อ้อมกอดของนางอย่างเป็นธรรมชาติ
"หลิงเอ๋อร์ตั้งครรภ์แล้ว เจ้ารู้หรือไม่?" หลิวเสินประคองร่างของสือฮ่าวด้วยสองมือ เช่นเดียวกับที่นางเคยทำเมื่อครั้งเขายังเป็นเด็กน้อย
"หลิงเอ๋อร์ก็ท้องแล้วหรือ? แค่วันเดียวก็ติดลูกเลย กายาของนางนี่ช่างยอดเยี่ยมจริงๆ" สือฮ่าวค่อนข้างประหลาดใจที่องค์หญิงหลิงเอ๋อร์เองก็ตั้งครรภ์แล้วเช่นกัน
ทั้งที่เพิ่งผ่านไปแค่คืนเดียว
ตามข้อมูลจากระบบ ยิ่งตั้งครรภ์เร็วเท่าไหร่ ศักยภาพของทารกก็จะยิ่งน้อยลงเท่านั้น
"ก็...?" หลิวเสินจับสังเกตคำพูดที่แฝงความนัยของสือฮ่าวได้
"ยังมีใครท้องอีกงั้นหรือ?" นางถามด้วยความแปลกใจ เขาเพิ่งหายไปเพียงสัปดาห์เดียว หรือว่าเขาจะไปมีความสัมพันธ์กับหญิงอื่นที่นางไม่รู้และทำให้นางตั้งครรภ์อีกคน?
"อื้ม ศัตรูน่ะ... ตอนข้าเพิ่งเกิด เพราะข้ามีกระดูกจอมราชันย์ สองแม่ลูกคู่นั้นเลยขุดกระดูกข้าไป ข้าเลยออกไปจัดการพวกมันมา"
สือฮ่าวไม่ได้ปิดบัง เขาเล่าเรื่องราวทั้งหมดเกี่ยวกับอวี่โหรวให้หลิวเสินฟังอย่างละเอียด
หลังจากฟังคำอธิบายของชายหนุ่ม หลิวเสินก็หัวเราะเบาๆ "อย่างนั้นหรือ? ถ้าเช่นนั้น นี่ก็นับเป็นการแก้แค้นนางที่สาสมที่สุดแล้วล่ะ" นางไม่ได้มองว่าสิ่งที่สือฮ่าวทำเป็นเรื่องผิดแต่อย่างใด
"อย่าพูดเรื่องนั้นเลย" จู่ๆ สือฮ่าวก็ยิ้มเจ้าเล่ห์ กระซิบที่ข้างหูของนางว่า "หลิวเสิน ข้ามีเสื้อผ้าสวยๆ จะมอบให้ท่าน รับรองว่าท่านใส่แล้วต้องงดงามมากแน่ๆ"
เมื่อได้ยินคำพูดออเซาะในอ้อมแขน ใบหน้าของหลิวเสินก็เจือสีระเรื่อ นางจะไม่รู้เจตนาของเขาได้อย่างไร?
"ข้ารู้แล้ว เอาออกมาเถอะ เจ้านี่ลูกไม้เยอะจริงเชียว" นิ้วเรียวงามดั่งหยกจิ้มลงไปที่แก้มของสือฮ่าว
เมื่อเห็นหลิวเสินตกลง สือฮ่าวก็ดีใจจนเนื้อเต้น เขาอดใจไม่ไหวต้องประคองใบหน้าสวยหวานนั้นขึ้นมาจูบฟัด
หลังจากพลอดรักกันสักพัก เขาก็นำชุดแบบเดียวกับที่อวี่โหรวเคยใส่ขึ้นมา
แน่นอนว่าเป็นของใหม่ทั้งหมด
เพียงแค่ปรายตามองชุดที่สือฮ่าวนำออกมา ใบหน้าของหลิวเสินก็ร้อนผ่าวขึ้นมาทันที เจ้าเด็กตัวแสบสือฮ่าว... ไปสรรหาชุดน่าอายพวกนี้มาจากที่ไหนกัน?
"อย่ากังวลไปเลยหลิวเสิน ชุดพวกนี้เอาไว้ใส่ตอนเราอยู่กันสองคนเท่านั้น ถือเสียว่าตามใจความเห็นแก่ตัวของข้าเถอะนะ" สือฮ่าวจับมืองามของนางแล้วเขย่าเบาๆ อย่างออดอ้อน
เมื่อเห็นท่าทีออเซาะเหมือนเด็กของเขา หลิวเสินก็ค้อนขวับอย่างเอ็นดู "เข้าใจแล้ว เจลุกก่อนเถอะ ข้าจะได้เปลี่ยนชุด" นางบอกให้เขาผละออกจากอ้อมกอด
สือฮ่าวรีบลุกขึ้นทันที ก่อนจะฉุดมือเรียวให้ลุกขึ้นจากตั่งนอน
"หลิวเสิน ให้ข้าช่วยท่านใส่เถอะ ท่านเพิ่งเคยใส่ชุดแบบนี้เป็นครั้งแรก คงไม่รู้วิธีใส่แน่ๆ เดี๋ยวข้าช่วยเอง" เจตนาแอบแฝงของสือฮ่าวเขียนไว้ชัดเจนบนใบหน้า
หลิวเสินไม่ได้ปฏิเสธ
นางพยักหน้ารับอย่างว่าง่าย
ในเมื่อเป็นสามีภรรยากันแล้ว นางย่อมไม่ทำตัวขัดเขินจนเกินงาม
ไม่นานนัก สือฮ่าวก็ช่วยหลิวเสินเปลี่ยนเป็นชุดลูกไม้สุดเซ็กซี่จนเสร็จสรรพ
เมื่อเปลี่ยนชุดเสร็จ สือฮ่าวก็โผเข้ากอดร่างงามอย่างอดใจไม่ไหว แล้วทั้งสองก็ล้มตัวลงบนเตียง...
เช้าวันรุ่งขึ้น
หลิวเสินส่งสือฮ่าวเข้าสู่แดนเทพมิติว่าง จากนั้นจึงเรียก หงส์เพลิง เข้ามาช่วยเก็บกวาดห้อง
เมื่อหงส์เพลิงเข้ามาเห็นสภาพภายในห้อง นางถึงกับตะลึงงัน
"เก็บกวาดให้ที อ้อ... เสื้อผ้าไม่กี่ชุดตรงนั้น สือฮ่าวฝากมาให้เจ้า แล้วก็มีส่วนของหลิงเอ๋อร์ด้วย เอาไปให้นางทีนะ" หลิวเสินนอนเอนกายอยู่บนเตียง ชี้มือไปยังกองเสื้อผ้าสมัยใหม่บนโต๊ะข้างๆ
เมื่อได้ยินคำสั่ง หงส์เพลิงร้องคร่ำครวญในใจ นางจะไม่รู้นิสัยของเจ้านายตนได้อย่างไร? การมอบเสื้อผ้าเหล่านี้ให้ ย่อมมีจุดประสงค์เพื่อเร่งเร้าอารมณ์ให้ตั้งครรภ์ได้ง่ายขึ้นแน่นอน
และตอนนี้หลิงเอ๋อร์ก็ตั้งครรภ์ไปแล้ว เหลือเพียงนางคนเดียวในบ้าน
แย่แล้ว... ตาข้าแล้วสินะ
แม้หงส์เพลิงจะเดาเจตนาของสือฮ่าวได้ แต่นางก็จำต้องเชื่อฟัง
หลังจากรับคำสั่ง หงส์เพลิงก็เริ่มเก็บกวาดห้อง เก็บเสื้อผ้าที่เกลื่อนกลาดตามพื้น แล้วใช้วิชาทำความสะอาดจนหมดจด
ท้ายที่สุด นางเดินไปที่โต๊ะ หยิบเสื้อผ้าส่วนของหลิงเอ๋อร์และของตนเองขึ้นมา...
ณ แดนเทพมิติว่าง
ทันทีที่สือฮ่าวเข้ามา เขาก็เริ่มไล่ทำลายสถิติต่างๆ อย่างบ้าคลั่ง
ไม่นาน ชื่อของเขาก็ปรากฏหราบนศิลาจารึก สือฮ่าวไม่ได้ปิดบังตัวตน เขาจารึกชื่อจริงลงไปตรงๆ
ชื่อเสียงของสือฮ่าวขจรขจายไปทั่วแดนเทพมิติว่างในชั่วพริบตา
เมื่อได้เห็นสถิติอันเหลือเชื่อเหล่านั้น บรรดาสำนักใหญ่และดินแดนศักดิ์สิทธิ์ต่างพากันตื่นตะลึง
และเมื่อพวกเขาเห็นสถิติ 'ผู้บรรลุระดับไฟเทพที่อายุน้อยที่สุด' ความตกตะลึงก็แปรเปลี่ยนเป็นความเงียบงัน
สือฮ่าวผู้นี้คือใครกัน? จุดไฟเทพได้ตั้งแต่อายุยี่สิบปี! ในแดนล่างมีอัจฉริยะเช่นนี้อยู่ด้วยหรือ? หรือจะเป็นอัจฉริยะจากแดนบนลงมาจุติ?
แต่ต่อให้เป็นแดนบน การจุดไฟเทพในวัยยี่สิบปีก็ยังถือเป็นอัจฉริยะในหมู่อัจฉริยะ พวกเขาควรจะได้ยินข่าวลือบ้าง
ทว่าชื่อนี้กลับไม่คุ้นหูเลยสักนิด
คนของจวนอ๋องอู่ต่างตกตะลึงจนพูดไม่ออก
พวกเขาจำเหตุการณ์วุ่นวายเมื่อยี่สิบปีก่อนได้แม่นยำ
ชื่อ 'สือฮ่าว' เป็นชื่อต้องห้ามในจวนอ๋องอู่
แต่บัดนี้ ชื่อต้องห้ามนั้นกลับปรากฏขึ้นในแดนเทพมิติว่าง และกำลังไล่ทุบทำลายสถิติอย่างต่อเนื่อง
ในขณะที่สำนักต่างๆ กำลังโกลาหล สือฮ่าวก็ปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าธารกำนัล
"ข้าชื่อสือฮ่าว อีกหนึ่งสัปดาห์ ข้าจะประลองกับสืออี้แห่งจวนอ๋องอู่ ขอเชิญทุกท่านมาร่วมเป็นสักขีพยาน ส่วนความเป็นมาของข้า... บางท่านคงพอจะเดาได้แล้วกระมัง" สือฮ่าวกล่าวด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะเลือนหายไปต่อหน้าฝูงชน
เดิมทีสือฮ่าวตั้งใจจะอยู่นานกว่านี้สักหน่อย แต่สายตาพลันเหลือบไปเห็นเงาร่างคุ้นตาของใครบางคน ทำให้เขาต้องรีบปลีกตัวออกมา
สือฮ่าวก้าวเดินเพียงไม่กี่ก้าวก็มาถึงริมทะเลสาบ
เขาไม่คิดเลยว่าจะได้เจอกับว่าที่ภรรยาในอนาคตถึงสองคนพร้อมกันในแดนเทพมิติว่างแห่งนี้
กายจิต ของ แม่มด และ กายจิตของ เยว่ฉาน ต่างอยู่ที่นี่ทั้งคู่
นี่ทำให้เขาดีใจจนเนื้อเต้น
ณ ศาลากลางน้ำ
นางฟ้าผู้เลอโฉมสองนางกำลังยืนเผชิญหน้ากัน
ทั้งสองงดงามราวกับเทพธิดาจากเก้าชั้นฟ้าจุติลงมายังโลกมนุษย์ งดงามจนมิอาจละสายตา
น่าเสียดายที่มีเพียงสือฮ่าวเท่านั้นที่มีวาสนาได้ยลโฉมพวกนางในที่แห่งนี้
มองดู ชิงอี และ นางฟ้าจิ้งจอกสวรรค์ ที่กำลังประจันหน้ากัน สือฮ่าวก้าวเท้าออกไปเพียงก้าวเดียว วินาทีถัดมา เขาก็ไปปรากฏกายอยู่ภายในศาลา