บทที่ 5 - ได้รับอาชีพแรก

บทที่ 5 - อาชีพแรกของผม

พออีกฝ่ายเห็นว่าจ้าวตงไม่ต้องการน้ำ ก็ร้อนรนขึ้นมาทันที

"อ่า ผมไม่มีไม้เลยครับพี่จ้าวตง งั้นพี่เอามะพร้าวไหม ผมยังมีปู แล้วก็กุ้งมังกรตัวเบิ้มๆ ด้วยนะ"

เห็นน้ำเสียงน่าสงสารของอีกฝ่าย จ้าวตงก็คิดว่าคบเพลิงสำหรับเขามันเป็นทรัพยากรที่ใช้ไม่มีวันหมด

เขาเลยตกลงแลกเปลี่ยน

เพราะถ้าไม่แลกตอนนี้ เดี๋ยวพอคนมีไฟกันเยอะขึ้น มันจะหมดราคา

จ้าวตง: "ก็ได้ แลกกัน"

"โอเคครับๆ ผมจะเอาของใส่คลังนะ"

หลังจากตกลงกันเสร็จ

จ้าวตงก็หยิบกิ่งไม้บนเรือขึ้นมาอันหนึ่ง

แค่คิดในใจ เปลวไฟก็ลุกโชนบนฝ่ามือ เขาใช้ไฟเผาปลายกิ่งไม้จนแดงฉาน กลายเป็นคบเพลิงแบบง่ายๆ ขึ้นมาอันหนึ่ง

จากนั้นก็เอาของใส่เข้าไปในช่องเก็บของระบบ

ที่นี่มีช่องเก็บของเฉพาะสำหรับโซนแลกเปลี่ยน ทำให้สามารถแลกของกันได้

จะไม่มีเหตุการณ์ฝ่ายหนึ่งให้ของแล้ว แต่อีกฝ่ายเบี้ยวแน่นอน

พอกดยืนยัน จ้าวตงก็ได้รับของมา

กุ้งมังกรสามตัว ปูยักษ์สามตัว และมะพร้าวลูกใหญ่สามลูก

ดูท่าพี่ชายคนนี้คงจะไปโผล่ที่เกาะสักแห่งแน่ๆ

เวลาผ่านไปทุกวินาที จ้าวตงเลยตัดสินใจโพสต์ข้อความประกาศ:

"ต้องการไม้ท่อนใหญ่ขนาดเท่าขา ยาวห้าเมตรขึ้นไป ใครจะแลกทักแชท"

พอโพสต์ข้อความไปปุ๊บ

ผู้หญิงที่ชื่อเสิ่นเจียหนิงก็ทักแชทส่วนตัวมา: "ฉันมีป่าต้นหยางอยู่แปลงหนึ่ง เมื่อกี้ฉันเพิ่งโค่นไปต้นหนึ่งพอดี"

โค่น?

จ้าวตงตกใจ "เธอโค่นต้นหยางได้ด้วยเหรอ?"

เสิ่นเจียหนิง: "ฉันปลุกได้วิชาตัดเฉือนน่ะ แค่เอามือผ่านไปในอากาศ ก็เกิดผลการตัดเฉือนขึ้นมาแล้ว"

ดวงดีชะมัด

ในช่วงเริ่มต้น ใครที่ปลุกพรสวรรค์สายต่อสู้ได้ มักจะได้เปรียบเสมอ

จ้าวตง: "โอเค เธอต้องการแลกอะไร?"

เสิ่นเจียหนิง: "ไฟ แล้วก็ขอของกินหน่อยได้ไหม ที่นี่สัตว์ร้ายเยอะมาก แต่ฉันกลัว"

จ้าวตงยิ้ม เขาอารมณ์ดีอยู่ จึงปลอบใจไปประโยคหนึ่ง:

"เธอมีสกิลนี้ จริงๆ แล้วถ้าคุมทิศทางการตัดดีๆ จัดการพวกสัตว์ร้ายได้สบายมาก"

เสิ่นเจียหนิง: "จริงเหรอ ขอบคุณที่แนะนำนะ"

จ้าวตง: "อืม ฉันให้ปลาเธอสิบตัวกับไฟ โอเคไหม?"

ตอนนี้อาหารสำหรับจ้าวตง ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรแล้ว

เสิ่นเจียหนิง: "ขอบคุณมากค่ะ"

การแลกเปลี่ยนเสร็จสิ้นด้วยความรวดเร็ว

ไม่นาน ท่อนไม้ขนาดเท่าขา ยาวหกเมตรก็โผล่ออกมา

ท่อนไม้วางพาดอยู่บนเรือประมง จ้าวตงตื่นเต้นมาก เพราะเขาจะได้ทำไม้พายสักที

"ถ้าจำไม่ผิด การสร้างงานไม้ชิ้นแรก ก็จะปลุกความสามารถช่างไม้ได้ด้วย"

แต่อันนี้ไม่รีบ

อาชีพช่างไม้จะโผล่มาช่วงหลังๆ

ตอนนี้เขาอยากอาศัยช่วงที่ไฟยังมีราคา ขายทำกำไรอีกสักรอบ กอบโกยผลประโยชน์ให้มากที่สุด

นี่ก็เรียนรู้มาจากวิธีของโจวฝานในนิยาย

หลังจากโจวฝานได้พลังไฟ ช่วงแรกเขาก็รวยเละ

พอช่วงหลัง ไฟก็ไม่มีราคาแล้ว

"ท่านเทพ ผมล่าหมาป่าได้ตัวนึง ผมขอเอาขาหมาป่าสองข้างแลกไฟได้ไหมครับ?"

จ้าวตง: "ได้"

"ครับผม"

...

"ท่านเทพ ขาดเสื้อผ้าไหมคะ? ฉันขอเอาเสื้อผ้าแลกไฟหน่อย"

จ้าวตง: "ได้"

จ้าวตงไม่ถามด้วยซ้ำว่าเป็นเสื้อผ้าอะไร ผู้หญิงหรือผู้ชาย

ยังไงสำหรับเขา ยิ่งเยอะยิ่งดี เอาหมด

เพราะอีกไม่นานไฟก็จะหมดราคาแล้ว

แป๊บเดียว

ตรงนี้ก็มีเสื้อผ้ากองเพิ่มมาเป็นสิบชุด หลายชุดดันเป็นชุดผู้หญิงซะงั้น

ถึงจะไม่ได้ใช้ แต่จ้าวตงก็ตั้งใจจะเก็บไว้ เผื่อดึกๆ ดื่นๆ จะได้...

ไม่ใช่สิ คิดลึกไปแล้ว เสื้อผ้าพวกนี้ต่อไปจะมีค่ามาก ช่วงหลังๆ ต้องมีคนอยากซื้อเสื้อผ้าแน่นอน

ถึงตอนนั้นค่อยเอาออกมาขายทำกำไร

หลังจากกวาดต้อนทรัพยากรมาได้กองพะเนิน จ้าวตงก็ตัดสินใจพอแค่นี้

ช่วยไม่ได้ เพื่อจุดไฟ พลังจิตของเขาแทบจะเกลี้ยงหลอดแล้ว

แถมข้างนอกก็เริ่มมีคนอื่นเอาคบเพลิงมาขาย ตอนนี้ไฟเริ่มจะราคาตกแล้ว

เขารวยจนล้นฟ้า บนเรือเต็มไปด้วยเสบียง ไม่จำเป็นต้องมาสนใจกำไรเล็กๆ น้อยๆ พวกนี้อีก

หลังจากออฟไลน์ จ้าวตงมองดูท่อนไม้บนเรือ ตัดสินใจเริ่มลงมือแปรรูปทำไม้พาย

ยังไงซะ ในเกมเอาชีวิตรอดนี้ ความแข็งแกร่งคือสิ่งสำคัญที่สุด

เขาต้องรีบออกไปจากน่านน้ำนี้ ไปล่าสัตว์อสูร อัปเกรดความแข็งแกร่ง

นี่สิคือภารกิจหลัก!

...

และในขณะเดียวกัน

ในป่าแห่งหนึ่งที่ห่างไกลออกไป บนพื้นหญ้าแห้ง โจวฝานกำลังตั้งหน้าตั้งตาปั่นไม้จุดไฟ

เขาหาหญ้าแห้งมากองรวมกัน แล้วหาที่บังลม ใช้ไม้สองท่อนเริ่มเสียดสีกันเพื่อให้เกิดความร้อน

"ฟึ่บๆๆ ฟึ่บๆๆ..."

ความเร็วรัวมือของโจวฝานเร็วมาก นี่เป็นทักษะที่เขาฝึกฝนมาหลายปี ไม่ถึงหนึ่งนาที ตรงกลางระหว่างไม้สองท่อนก็เริ่มไหม้เกรียม อุณหภูมิสูงขึ้น ควันขาวค่อยๆ ลอยออกมา

ในที่สุด ในนาทีที่สอง ควันก็โขมง แล้วเปลวไฟก็ลุกโชน

"ฮ่าๆๆ ปั่นไม้จุดไฟสำเร็จ รางวัลเป็นของฉัน!"

โจวฝานหัวเราะอย่างลำพองใจ เมื่อกี้เพราะตั้งใจเกินไป เขาเลยไม่ได้ดูประกาศ ไม่รู้เลยว่าจ้าวตงจุดไฟสำเร็จไปแล้ว

"ระบบน่าจะแจ้งเตือนแล้วมั้ง?"

โจวฝานเปิดระบบดู แต่คาดไม่ถึงว่า บนหน้าช่องแชทจะมีประกาศความสำเร็จของจ้าวตงลอยผ่านไป

อึ้ง!

โจวฝานสตั๊นไปเลย!

"เป็นไปได้ยังไง?"

โจวฝานตาถลน เต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

"จ้าวตงอีกแล้ว มันมีดีอะไรนักหนา ทำไมถึงปั่นไม้จุดไฟเป็น?"

โจวฝานคิดไม่ตก เขามองกองไฟตรงหน้าอย่างงุนงง ห่างกันไม่ถึงยี่สิบนาที เขาช้ากว่าอีกแล้ว

จากนั้นพอดูประวัติการแชทก่อนหน้า เห็นฝูงคนเอาทรัพยากรมากมายมาแลกคบเพลิงกับจ้าวตง หน้าเขาแดงก่ำด้วยความอิจฉา

ลึกๆ แล้ว เขารู้สึกว่านี่ควรเป็นวาสนาของเขา แต่ตอนนี้มันหายไปหมดแล้ว

"นิดเดียว แค่นิดเดียวเอง..."

และในตอนนั้นเอง ก็มีประกาศเด้งขึ้นมาอีก

[ยินดีด้วยผู้รอดชีวิตจ้าวตง ประสบความสำเร็จในการสร้างงานไม้ชิ้นแรก ไม้พาย]

ระเบิด ระบบทั้งระบบแทบระเบิด

ประกาศความสำเร็จครั้งแรกสามครั้งรวด ล้วนมาจากจ้าวตงคนเดียว

"โกงเกินไปแล้ว ท่านเทพจ้าว นายคือไอดอลของฉัน"

"รอบนี้เลเวล 3 แล้ว น่ากลัวเกินไปแล้วท่านเทพจ้าว"

"ท่านเทพจ้าว อยู่ที่ไหนคะ ไม่อยากได้สาวๆ ไปอยู่เป็นเพื่อนเหรอ ฉันส่งรูปให้ดูได้นะ"

ช่องแชทมีฟังก์ชันถ่ายรูป ไม่นานรูปสาวน้อยโมเอะก็ถูกส่งออกมา

"ว้าว น่ารักจัง ถ้าฉันเป็นท่านเทพจ้าว ฉันต้องจัดเธอแน่"

"อิจฉาท่านเทพจ้าวว่ะ"

"บ้าเอ๊ย ยั่วกันชัดๆ"

"ท่านเทพจ้าวเก่งเกินไปแล้ว คนเทียบคนจนตรอกตายพอดี"

จ้าวตงดูแล้วก็ส่ายหัวเบาๆ เขาไม่สนใจเรื่องพวกนี้อยู่แล้ว จากนั้นก็หันมาดูรางวัลรอบนี้

[รางวัล: เลเวล +1 (คุณสมบัติทุกด้าน +30 และได้รับแต้มอิสระ 30 แต้ม)]

[รางวัล: ได้รับอาชีพแรก ปรมาจารย์ช่างไม้ (คุณและไม้มีความเข้ากันได้ตามธรรมชาติ สามารถมองทะลุเนื้อไม้ได้ในปราดเดียว ความเร็วในการสร้างงานไม้เพิ่มขึ้น 80% งานไม้ที่สร้างจะมีคุณภาพเยี่ยมยอด)]

[รางวัล: สกิล ควบคุมไม้ (คุณสามารถควบคุมผลิตภัณฑ์ไม้ในระยะที่กำหนดได้)]

[รางวัล: สิทธิ์ในการสุ่มรางวัลหนึ่งครั้ง]

[รางวัล: เงิน 3,000 เหรียญทอง]

[จบแล้ว]