บทที่ 479 พี่สาวคนสวยมีเสน่ห์เย้ายวน (ฟรี)
บทที่ 479 พี่สาวคนสวยมีเสน่ห์เย้ายวน (ฟรี)
ในด้านความงามตามธรรมชาติ มีดาราสาวไม่กี่คนในแวดวงที่สามารถเทียบเท่ากับอันย่วนได้
เธอนั่งบนโซฟาฝรั่งเศสหรูหรา วางตัวอยู่หน้ากล้อง ผมเกาลัดกระจัดกระจายแบบสบายๆ เจือความเกียจคร้านอยู่เล็กน้อย
นิ้วเรียวแตะริมฝีปากสีแดงเบาๆ ดวงตาดูมีเสน่ห์แต่เฉียบคม ทั้งตัวเปล่งประกายราวกับดอกกุหลาบป่าที่บานสะพรั่ง ซึ่งทำให้ผู้คนหลงใหลในความงามของมันอย่างลึกซึ้ง อยากจะหยิบเด็ดออกมา แต่ก็กลัวว่าจะถูกทิ่มแทง
เหมือนกับเจ้าหญิงผู้สูงศักดิ์ในราชวังยุคกลาง ท่าทางของเธอให้อารมณ์ความรู้สึกเหมือนชนชั้นสูง ซึ่งทำให้ผู้คนต้องเฝ้ามองจากระยะไกลและไม่กล้าเข้าใกล้
ดวงตาของซูจิ่วตรงดิ่ง
อ๊าาาาา พี่สาวคนสวยที่มีเสน่ห์เย้ายวนคนนี้ ทำได้ดีมาก❗️
ซูเชิ่งจิ่งอดไม่ได้ที่จะเหลือบมองเล็กน้อย ดวงตาของเขาค่อนข้างมีความประหลาดใจ
ตอนนี้อันย่วนไม่เหลือความเยาว์วัยและความเป็นเด็กในสมัยนักเรียนอีกแล้ว เธอกลายเป็นคนที่สว่างไสวและมีเสน่ห์ ราวกับว่าเกิดมาเพื่อกล้องถ่ายรูป ทั้งตัวดูเปล่งประกายเจิดจรัส
เมื่อถ่ายรูปเสร็จ อันย่วนก็สามารถพักผ่อนได้ ช่างภาพก็อดไม่ได้ที่จะอุทานออกมา "อันย่วน วันนี้คุณดูดีจริงๆ และภาพถ่ายก็ดีมาก❗️"
"ขอบคุณค่ะ" อันย่วนยังคงยิ้มแย้มบนใบหน้า ปล่อยให้ผู้ช่วยช่วยใส่เสื้อโค้ตอุ่นๆ ก่อนจะเดินออกไป
หลังจากที่ออกมา ก็เห็นซูเชิ่งจิ่งและซูจิ่ว ตอนแรกเธอตกตะลึงเล็กน้อย เมื่อตาเขาตกลงบนศีรษะของเด็กหญิงตัวน้อย ดวงตาของเธอก็อ่อนโยนมากขึ้น
เมื่อเห็นว่าเธอออกมาแล้ว ซูจิ่วก็โบกมืออย่างตื่นเต้น "พี่สาวคนสวย❗️"
อันย่วนยิ้มทันที และเดินไปหาเธอสองสามก้าว "เสี่ยวจิ่วก็มาที่นี่ด้วยเหรอ?"
"อือ❗️ป๊ะป๋าของหนูมาถ่ายรูป หนูเลยตามมา แล้วก็เจอพี่สาวคนสวย❗️ สวัสดีปีใหม่ ขอให้พี่สาวดังขึ้นเรื่อยๆ เลย❗️"
รอยยิ้มบนริมฝีปากของอันย่วนกว้างมากขึ้น เธอเอื้อมมือออกไปลูบหัวเล็กๆ ซูจิ่ว "ดีเลย ฉันก็ขอให้หนูสุขภาพร่างกายแข็งแรง มีความสุขมากๆ ทุกวันเลยนะ"
ซูเชิ่งจิ่งถอนหายใจด้วยความโล่งอก
มีหลายคนบอกว่าอยากให้เกี๊ยวน้อยโตขึ้นเร็วๆ เขากลัวที่จะได้ยินคำพูดแบบนั้นในช่วงตรุษจีน
เขาไม่อยากให้เกี๊ยวน้อยโตเร็วขนาดนั้น❗️
หลังจากที่พูดแบบนั้น อันย่วนก็หันไปหาผู้ช่วยและขอให้เธอหยิบอั่งเปาจากกระเป๋ามาและส่งให้กับซูจิ่ว "มาเอาสิ เสี่ยวจิ่ว อั่งเปาใหญ่อันนี้ให้หนูนะ"
ซูจิ่วมีความสุขมากที่ได้รับอั่งเปาจากเธอ "ขอบคุณมากพี่สาวคนสวย~"
ด้วยหน้าตาที่น่ารักของเธอ ทำให้อันย่วนอดไม่ได้ที่จะลูบหัวเธออีกครั้ง "ไม่ต้องขอบคุณหรอก เสี่ยวจิ่วมีความสุขก็ดีแล้ว"
ณ เวลานี้ ผู้ช่วยเหลือบดูเวลาที่แสดงบนโทรศัพท์ ลังเลสองวินาที และกระซิบเตือนข้างหูของเธอว่า "พี่สาวอันย่วน คุณต้องเปลี่ยนชุดแล้วถ่ายต่อ หากเวลาล่าช้า พี่เซวียคงจะอารมณ์ไม่ดี"
อันย่วนพูดอย่างสบายๆ "ยังไงก็ตาม สัญญาของฉันกําลังจะหมด ไม่สําคัญว่าเธอจะอารมณ์เสียรึเปล่า ฉันคงไม่ต้องไปเกลี้ยกล่อมเธอแล้วใช่ไหมล่ะ?"
ผู้ช่วยพยักหน้า
ใช่แล้ว อย่าไปเกลี้ยกล่อมยัยแม่มดแก่นั่นเลย
แต่อันย่วนก็ยังต้องทํางานของวันนี้ให้เสร็จอย่างรวดเร็ว ดังนั้นเธอจึงตัดสินใจไปถ่ายทำต่อ ก่อนจากไป เธอพูดกับซูจิ่วว่า "เสี่ยวจิ่ว ฉันจะไปถ่ายทำต่อแล้ว หลังจากถ่ายเสร็จ พี่สาวชวนหนูไปดินเนอร์ดีไหม❓ ไอศกรีมฟองดูว์เป็นไง❓"
"ไอศกรีม❓" ซูเชิ่งจิ่งขมวดคิ้ว
ตอนนี้อากาศหนาว กินไอศกรีมได้เหรอ?
เมื่อเห็นสีหน้ากังวลของเขา อันย่วนก็ยิ้ม "ไม่ต้องห่วง ไอศกรีมฟองดูว์ไม่เย็นมาก เด็กๆ กินได้ไม่มีปัญหา และมันก็อร่อยมากด้วย เสี่ยวจิ่วอยากกินไหม?"
บทที่ 480 ถูกกระแสจากผู้คนโจมตี
ซูเชิ่งจิ่งมุมปากกระตุก "เธอก็เหมือนกับขนม ถ้ามีของอร่อยทำไมจะไม่อยากกินล่ะ❓"
"ป๊ะป๋า❗️หนูไม่ได้ตะกละนะ❗️" ซูจิ่วหน้าแดง กล่าวยืนยันอย่างชอบธรรม
ต่อหน้าพี่สาวคนสวย ช่วยไว้หน้าเธอหน่อยได้ไหม?
อันย่วนคิดว่าเธอน่ารักมากจริงๆ และอยากพาเธอกลับบ้านในฐานะลูกสาว เอาใจเธอ ซื้อของอร่อย และของเล่นสนุกๆ มากมายให้เธอ ซื้อกระโปรงตัวน้อย มัดผมสวยๆ ให้เอ อันย่วนพอใจมากเมื่อนึกเกี่ยวกับมัน
น่าแปลกที่เสี่ยวจิ่วเป็นเด็กคนเดียวที่ทําให้เธอมีความคิดแบบนี้
แม้ว่าเธอจะเคยเห็นเด็กที่น่ารักมาก่อน แต่เธอก็ไม่เคยคิดแบบนี้มาก่อนเลย
"พี่สาว หนูจะรอนะ พาหนูไปกินไอศกรีมฟองดูว์กันเถอะ❗️" สาวน้อยเอื้อมมือไปจับมือเธออย่างมีความสุข
อันย่วนยิ้ม แล้วจับมือเธอ จากนั้นจึงเหลือบมองที่ซูเชิ่งจิ่งแล้วพูดว่า "คุณจะรังเกียจไหม ถ้าฉันจะขอยืมลูกสาวคุณไปทานอาหารด้วยกัน?"
ซูเชิ่งจิ่งทำอะไรไม่ถูกเล็กน้อย อยากบอกว่าถึงเขาจะคิดก็ไม่มีประโยชน์แล้ว ตอนนี้เกี๊ยวน้อยติดคนอื่นไปแล้ว❗️
เธอตั้งหน้าตั้งตารอมาก เขาจะทำลายความสนใจของเธอได้ยังไง❓
นอกจากนี้ยังมีอันย่วน เขาไม่ได้ทานอาหารกับเธอ และถ้าทานอาหารก็คงไม่เป็นไร แค่...
ซูเชิ่งจิ่งกังวลอยู่บ้าง เขาพูดกับเธอว่า "คุณไม่กลัวปาปารัสซี่ถ่ายรูปเหรอ? เดี๋ยวก็ได้มีข่าวอีกหรอก"
“ช่างมันเถอะ ถ้าคุณไม่มีอิสระในชีวิตสักนิด ก็ไร้ความหมาย” อันย่วนพูดอย่างไม่เห็นด้วย เธอเอื้อมมือออกไปแตะจมูกของเด็กหญิงตัวน้อย "เสี่ยวจิ่ว อย่าลืมรอฉันด้วยนะ"
เมื่อเซวียเจินเข้ามา สิ่งที่เธอเห็นคืออันย่วนกำลังพูดคุยกับซูเชิ่งจิ่ง และเอื้อมมือออกไปหยอกล้อเด็กหญิงตัวน้อยในอ้อมแขนเขา ทำให้เธอรู้สึกรําคาญเล็กน้อย
เธอบอกอันย่วนไปกี่ครั้งแล้วว่าไม่ควรยุ่งกับซูเชิ่งจิ่ง และทำงานของตัวเองให้ดี แต่อันย่วนก็ไม่ฟังและยังปล่อยให้ตัวเองมีข่าวซุบซิบกับเขาอีก
ตอนนี้มีบัญชีการตลาดมากมายบนอินเทอร์เน็ตเขียนว่าเธอกับซูเชิ่งจิ่งมีความสัมพันธ์กัน และยังบอกว่าเด็กหญิงตัวน้อยหน้าตาเหมือนเธอ ทั้งยังดึงภาพวัยเด็กที่อันย่วนมีมาก่อนหน้านี้เพื่อเปรียบเทียบ
แต่มองดูแล้วมันก็ค่อนข้างคล้ายกันจริงๆ บัญชีการตลาดบอกว่าทั้งสองอาจเกี่ยวข้องกันทางสายเลือด คงจะเป็นญาติห่างๆ หรืออะไรทำนองนั้นสักอย่าง
ชาวเน็ตจํานวนมากบนอินเทอร์เน็ตกำลังจิ้นอันย่วนกับซูเชิ่งจิ่ง รูปภาพแฟนอาร์ตและแฟนฟิคต่างๆ ก็ออกมาแล้ว
สิ่งนี้ทำให้เซวียเจินโกรธแทบตาย
ซูเชิ่งจิ่งอะไรนั่น จะเทียบได้กับอันย่วนที่ปั้นโดยเธอได้งั้นเหรอ?
เซวียเจินเดินเข้ามา เธอหรี่ตามองซูเชิ่งจิ่งด้านข้าง แล้วพูดอย่างโกรธเคือง "เสี่ยวย่วน ทําไมเธอไม่เตรียมตัวสําหรับการถ่ายทํารอบต่อไปล่ะ ยังจะมาพูดคุยกับคนที่ไม่สําคัญที่นี่อีก? ไม่กลัวว่างานจะล่าช้ารึไง"
เมื่อเห็นเซวียเจิน สีหน้าของอันย่วนก็เยือกเย็นลงอย่างเห็นได้ชัด "ฉันจะไม่ล่าช้า พี่ไม่ต้องกังวล"
หลังจากที่เธอพูดจบ ก็หันไปพูดกับซูจิ่วด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวล "เสี่ยวจิ่ว พี่สาวไปถ่ายภาพก่อน แล้วเจอกันนะ"
"ได้เลย~ พี่สาวคนสวย หนูจะรอคุณนะ❗️" เด็กหญิงตัวน้อยพยักหน้าอย่างเชื่อฟัง
เซวียเจินเหลือบมองเธอด้วยความรังเกียจ เมื่ออันย่วนหันหลังกลับมา เธอก็เดินตามหลังไปแล้วพูดอย่างหยาบๆ "พอฉันไม่อยู่ก็ลืมสิ่งที่ฉันพูดไปแล้วสินะ เธอตั้งตัวเก่งแล้วนี่ คงไม่จำเป็นต้องสนใจฉันอีกแล้ว"
"ถ้าเธอทำแบบนี้อีก มันก็คือการทำลายอนาคตของตัวเองรู้ไหม? ฉันพูดกี่ครั้งแล้ว อย่าคบหากับดาราที่แปดเปื้อนอย่างซูเชิ่งจิ่ง มันไม่ดีสำหรับเธอ❗️"
"เธอเป็นนางเอกแถวหน้า จะไปถูกคนอื่นหลอกง่าย ๆ ได้ยังไง เธอโง่รึเปล่า?"
อันย่วนไม่อยากฟังสิ่งที่เธอ ดังนั้นเธอจึงอดไม่ได้ที่จะเร่งความเร็วมากขึ้น
เซวียเจินพูดเสมอว่าซูเชิ่งจิ่งแปดเปื้อน แต่อันย่วนไม่เคยเชื่อเลย