บทที่ 892 ค่ายกลวารีประหารเซียน - บทอวสานเซียน

บทที่ 892 ค่ายกลวารีประหารเซียน - บทอวสานเซียน

การโจมตีระลอกเดียว ทำให้เหล่าเซียนตกอยู่ในสภาพอนาถ

ไม่รอให้พวกเขาตั้งตัว ค่ายกลกระบี่บนพื้นและศรวารีบนฟ้าก็โจมตีซ้ำ

อาวุธวิเศษของชิงอวิ๋นเหล่าจู่และอู๋เลี่ยงเหล่าจู่ ภายใต้การสนับสนุนของพลังปราณฟ้าดิน พุ่งเข้าใส่กลุ่มเซียนที่กำลังระส่ำระสายด้วยอานุภาพทำลายล้าง

ค่ายกลกระบี่แสนแปดหมื่นเล่มของฉางชิงจื่อรวมตัวกันเป็นแม่น้ำกระบี่ หรือมังกรกระบี่ แหวกว่ายไปมาระหว่างขบวนทัพเซียน

เหล่าเซียนตรงกลางต้องต้านทานทั้งแรงกดดัน เสาแสง และโซ่ตรวน พร้อมกับรับมือการโจมตีรอบด้านอย่างยากลำบาก

ในขณะนั้นเอง

จื่อหลีห่อหุ้มด้วยไอศพสีม่วงดำ พุ่งเข้าใส่ขบวนทัพที่วุ่นวายของเซียน

กลุ่มหยางเซินทั้งเจ็ดคนถือกระบี่บินระดับเจ็ด พกพาพลังฟ้าดินตามติดไป

คาถาและอาวุธวิเศษหลายชิ้นโจมตีใส่จื่อหลี

จื่อหลีไม่หลบไม่เลี่ยง กายเนื้อของเขาคือศพระดับฮว่าเสิน แข็งแกร่งไร้เทียมทาน รับการโจมตีเหล่านั้นตรงๆ แล้วพุ่งฝ่าไอศพเข้าไปกลางวงล้อมเซียน

เหล่าเซียนกางเกราะป้องกัน ระดมยิงคาถาและอาวุธวิเศษใส่จื่อหลี

หยางเสี่ยวลู่พลิกมือซ้าย ตราประทับสี่เหลี่ยมปรากฏขึ้น อัดพลังปราณเข้าไปจนส่องแสงจ้า

สะบัดมือซ้าย ใช้จิตควบคุม ตราประทับคุนซานพุ่งออกไปดั่งดาวตก กระแทกใส่ขบวนทัพเซียน

เมื่อไปถึงหน้าเซียนคนหนึ่ง ตราประทับขยายใหญ่ขึ้นร้อยวาในพริบตา ชนร่างเซียนคนนั้นระเบิดเป็นฝนเลือด

ตราประทับยังพุ่งชนต่อไป เหล่าเซียนต่างพากันหลบหนี

ภายใต้การคุ้มกันของจื่อหลีและตราประทับคุนซาน

กลุ่มหยางเซินเจ็ดคนบุกเข้ากลางวงล้อมเซียน ด้วยพลังระดับฮว่าเสินขั้นปลาย กระบวนท่าสามประสานรวมหนึ่งระเบิดพลัง คลื่นกระบี่ที่รุนแรงเจ็ดสายกวาดผ่าน

เซียนนับสิบคนระเบิดร่างตายคาที่ อีกจำนวนมากเกราะป้องกันแตก ถูกปราณกระบี่บาดเจ็บสาหัสภายใน

เมื่อไร้เกราะป้องกัน แรงกดดันจากค่ายกลก็กดทับร่างทันที ไอศพของจื่อหลีแทรกซึมเข้าร่างกาย เซียนอีกนับสิบคนถูกไอศพกัดกินจนกลายเป็นน้ำเหลือง

เจ็ดคนจัดขบวนรบ รักษาระยะห่าง ระเบิดพลังกระบี่สังหารไปทั่ว

ชายเผ่ายักษ์คนหนึ่งเห็นหยางเซินฟันกระบี่เข้ามา ก็ยกขวานขึ้นต้านรับ

เผ่ายักษ์มีกายเนื้อแข็งแกร่ง ว่องไว แต่ภายใต้แรงกดดันและเสาแสงดูดวิญญาณ ทำให้เคลื่อนไหวลำบาก

แถมยังมีคลื่นเสียงโชคร้ายรบกวน ทำให้จิตใจสับสน โชคชะตาตกต่ำ

ขวานที่ยกขึ้นรับกระบี่ของหยางเซิน สัมผัสได้ถึงแรงมหาศาลที่ส่งผ่านมา พร้อมกับพลังปราณที่ทะลวงเข้าร่าง ทำให้เขากระอักเลือด

ชายเผ่ายักษ์ตกตะลึง

เผ่าของเขาขึ้นชื่อเรื่องพละกำลัง แต่คนผู้นี้ฟันเบาๆ กลับมีแรงมหาศาลขนาดนี้ ถ้าเป็นเผ่าอัคคีคงร่างระเบิดไปแล้ว

ทำไมทาสยาดาววิญญาณถึงแข็งแกร่งขนาดนี้?

ขณะที่กำลังตกใจ

หยางเซินก็ผ่านเขาไปหาคนถัดไปแล้ว

พอเขาหันกลับมา กระบี่บินสีทองที่มีสายฟ้าพันรอบก็ขยายใหญ่ขึ้นตรงหน้า

กระบี่จิ้งอวิ๋นของหยางซานเหนียงแทงทะลุหว่างคิ้วเข้าสู่ตำหนักม่วง สายฟ้าระเบิดภายใน

ชายเผ่ายักษ์ตาเบิกโพลง ไม่นึกว่าจะต้องมาตายด้วยน้ำมือทาสยา

เบื้องหน้าปรากฏผู้นำเผ่ายักษ์

ชายหน้าตาดุร้าย เขี้ยวโง้ง ระดับฮว่าเสินขั้นปลาย

เขาร่ายเคล็ด รักแร้งอกแขนออกมาอีกสองข้าง

สี่มือถือ กระบี่ ขวาน ค้อน ดาบ อาวุธสี่ชิ้นโจมตีใส่หยางเซิน

หยางเซินปัดกระบี่ เบี่ยงตัวไปทางขวา

เหมาอวิ๋นจู๋ทางซ้ายปัดขวาน เบี่ยงตัวไปทางซ้าย

ด้านหลัง หยางซานเหนียงปัดค้อน กระโดดข้ามหัวไป หยางสุ่ยปัดดาบ มุดลงล่าง

หลี่เสี่ยวหลินและเฉินเสี่ยวซื่อเคลื่อนที่เร็วประสานท่าโจมตี สวนทางกันพุ่งเข้าใส่

กระบี่บินระดับเจ็ดสองเล่มแทงทะลุตันเถียนและหว่างคิ้วของหัวหน้าเผ่ายักษ์พร้อมกัน

พลังปราณระเบิด ร่างหัวหน้าเผ่ายักษ์แหลกเหลว

หยางเสี่ยวลู่ปิดท้ายด้วยการระเบิดพลังกระบี่ ทำลายหยวนเสินที่ยังไม่ทันหนีจนเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย

เจ็ดคนประสานงานกันอย่างรู้ใจ สลับตำแหน่งไปมา เดี๋ยวสามคนจัดทัพ เดี๋ยวสองคนจัดทัพ คอยระวังหลังให้กัน แปลงเป็นแสงเจ็ดสายพุ่งสังหารไปทั่วขบวนทัพเซียน

พวกเขาฝึกซ้อมด้วยกันมาตั้งแต่เด็ก ฝึกค่ายกลผสานมาเกือบสี่ร้อยปี สวมชุดเซ็ตระดับหก และถือกระบี่ระดับเจ็ดที่สร้างมาเพื่อพวกเขาโดยเฉพาะ

เมื่อเจ็ดคนรวมพลัง แม้แต่ระดับเลี่ยนซวียังพอสู้ได้ อัจฉริยะรุ่นเยาว์เหล่านี้ย่อมไม่อาจต้านทาน

ที่ใดที่ผ่านไป ฝนเลือดก็โปรยปราย

เจ็ดคนและจื่อหลีฆ่าล้างไปกลับในขบวนทัพเซียน ราวกับเดินในดินแดนไร้ผู้คน

เซียนที่เหลือรอดมีไม่ถึงครึ่ง

กองพันฮว่าเสินสิบหกกองรอบด้านที่จัดระเบียบเสร็จแล้วเริ่มบุกระลอกใหม่ ค่ายกลกระบี่แสนแปดหมื่นเล่มของฉางชิงจื่อก็โจมตีประสาน

องค์หญิงอวี่ลอยอยู่บนฟ้า แบ่งเสาแสงพลังปราณสิบเอ็ดสายคลุมร่าง ชิงอวิ๋น, อู๋เลี่ยง, จื่อหลี, ฉางชิงจื่อ และกลุ่มหยางเซินเจ็ดคน

ดึงพลังปราณจากภายนอกมาเพิ่ม แล้วแบ่งให้ฮว่าเสินคนอื่นใช้

มีองค์หญิงอวี่คอยเติมพลัง ทั้งสิบเอ็ดคนจึงรวบรวมพลังฟ้าดินใช้มหาเวทฮว่าเสินได้อีกครั้ง

รากวิญญาณสวรรค์เข้ากับพลังปราณได้ดีเยี่ยม ใครพลังหมด องค์หญิงอวี่ก็ส่งพลังไปเติมให้ทันที

นางคือสถานีเติมพลังเคลื่อนที่

ส่วนเหล่าเซียนถูกตัดขาดจากพลังฟ้าดิน ถูกกดดันและดูดพลัง ต้องใช้พลังต้านศรวารีและค่ายกลกระบี่ พลังในกายมีแต่ลดลงเรื่อยๆ

เมื่อกองพันฮว่าเสินสิบหกกองชาร์จระลอกสอง การโจมตีรอบสองก็เริ่มขึ้น

กลุ่มหยางเซินเจ็ดคนรวมพลังสามประสานรวมหนึ่ง พกพาพลังฟ้าดินพุ่งเข้าใส่ขบวนทัพเซียนอีกครั้ง

จบรอบนี้ เซียนฮว่าเสินร้อยห้าสิบกว่าคนเหลือแค่ประมาณห้าสิบคน หยวนอิงสามร้อยกว่าเหลือไม่ถึงครึ่ง

เหล่าเซียนถูกค่ายกลจำกัด ถูกดีบัฟสารพัด เผชิญหน้ากับการจู่โจมที่เป็นระบบ แม้คนเยอะแต่ก็ตอบโต้ไม่ได้

เหล่าเซียนตื่นตระหนกสุดขีด "ไอ้พวกสัตว์นรก กล้าก่อกบฏ วันหน้าข้าจะฆ่าล้างตระกูลพวกแก ให้ในกรงขังนี้ไม่เหลือสิ่งมีชีวิต ทุกคนแยกย้ายฝ่าวงล้อม!"

เซียนที่เหลือเริ่มแตกฮือหนีตาย หวังจะฝ่าออกไป

เสียงส่งกระแสจิตของหลี่หมิงเยว่ดังขึ้นอีกครั้ง

"อวสานเซียน!"

ผู้คุมค่ายกลสี่พันกว่าคน และอสูรทะเลนับแสนรู้ว่าชัยชนะอยู่แค่เอื้อม ขวัญกำลังใจพุ่งสูง เริ่มเปลี่ยนรูปแบบค่ายกลตามที่ซ้อมมา

โดมน้ำบนฟ้าเปลี่ยนเป็นสีแดงฉานราวกับเลือด ปรากฏพระจันทร์โลหิตดวงโตขึ้นในโดมน้ำ

พระจันทร์โลหิตปล่อยภาพมายาอันทรงพลังใส่เหล่าเซียน

ค่ายกลที่ขับเคลื่อนด้วยมนุษย์หลายพันและอสูรนับแสน ภาพมายาย่อมทรงพลังมหาศาล เซียนที่กำลังหนีเริ่มช้าลง บางคนติดอยู่ในภาพมายาโดยสมบูรณ์

พร้อมกันนั้น ค่ายกลใต้ดินก็เปลี่ยนรูปแบบ ค่ายกลแสงโลหิตลอยขึ้นมาจากพื้นดิน แสงเลือดท่วมท้น ไอสังหารคละคลุ้ง

โครงกระดูกยักษ์สีเลือดเดินออกมาจากค่ายกล

โครงกระดูกสูงร้อยวา ถือดาบเลือดยาวร้อยวาที่เต็มไปด้วยอักขระสีเลือด ไอสังหารรุนแรง

โครงกระดูกอ้าปากดูดกลืนเหล่าเซียน

หยวนอิงที่ติดอยู่ในภาพมายาถูกดูด วิญญาณหลุดออกจากร่างเข้าไปในโครงกระดูก ผสานเข้ากับกระดูกเลือด

ร่างเนื้อร่วงลงบนค่ายกลเลือด กลายเป็นน้ำเลือดเสริมพลังให้ค่ายกลทันที

นี่คือค่ายกลโลหิตวิญญาณที่สำนักโลหิตสังหารและสำนักจันทราโลหิตร่วมกันสร้าง ควบคุมโดยบรรพชนทั้งสองสำนัก

ทั้งค่ายกลกลายเป็นสีแดงฉาน

จากนั้น ไอศพสีม่วงก็แผ่กระจาย ศพนับไม่ถ้วนซ่อนตัวอยู่ในหมอก

จื่อหลีลอยอยู่ในไอศพ ควบคุมค่ายกลศพภูตของสำนักอวี้หลิง ไล่ล่าสังหารเซียน ป้องกันไม่ให้หยวนเสินหรือวิญญาณหลุดรอด

หมอกผีสีดำก็แผ่กระจายมาจากอีกทิศ หัวกะโหลกผีที่น่ากลัวคำรามอยู่ในหมอกดำ

ค่ายกลภูตผีกลั่นวิญญาณของสำนักอินเยว่และหมิงหยวนเริ่มทำงาน วิญญาณที่แตกสลายจะถูกกลั่นเพื่อเสริมพลังให้ภูตผี

ยังมีหมอกเลือดเหนียวหนืดอีกลุ่มหนึ่งแผ่ออกมา ในนั้นมีหัวกะโหลกสีเลือดส่งเสียงร้องโหยหวน

มู่อวิ๋นเฟิงที่มีใบหน้าชั่วร้าย ตอนนี้เต็มไปด้วยความโลภและความตื่นเต้น วิญญาณหยวนอิงและฮว่าเสินมากมายขนาดนี้ ธงกลืนวิญญาณต้องเลื่อนขั้นแน่ ต้องแย่งวิญญาณฮว่าเสินมาให้ได้

ทั้งค่ายกลถูกปกคลุมด้วยสีเลือดและหมอกต่างๆ

บนฟ้ามีจันทร์โลหิต

บนดินมีโครงกระดูกเลือดยักษ์ไล่ฟันเซียน ใครโดนฟัน เลือดเนื้อและวิญญาณจะถูกดูดหายไป ไม่เหลือซาก

หัวกะโหลกยักษ์และศพเดินได้บินว่อนในหมอกมุ่งหาเซียน

นอกหมอกยังมีกองพันฮว่าเสิน กองพันหยวนอิง และบรรพชนมากมายเฝ้าตาค่ายกล ป้องกันการหลบหนี

ค่ายกลวารีประหารเซียน - รูปแบบอวสานเซียน เสร็จสมบูรณ์

ชายเผ่าเซียนวิญญาณเห็นพวกพ้องวิญญาณดับสูญไปทีละคน พยายามฝ่าวงล้อมก็ออกไปไม่ได้ ตอนนี้เขากลัวจริงๆ แล้ว

ดึงหยกพกจากเอว พ่นเลือดใส่ แล้วบีบให้แตก

เงยหน้ามองฟ้า ตะโกนลั่น "ท่านบรรพชนช่วยด้วย!"