บทที่ 781 บำเพ็ญเพียรในเผ่าเซิน

บทที่ 781 บำเพ็ญเพียรในเผ่าเซิน

หนึ่งชั่วยามผ่านไป ทุกคนแยกย้ายกันไป เหลือเพียงยายเฒ่าเซิน

"สหายเต๋าหยาง หลังจากเลือกไข่มุกเสร็จแล้ว ข้าจะพาท่านไปที่น้ำพุแห่งชีวิต"

หยางหลินไม่รอช้า ขอบคุณแล้วเหาะขึ้นไปบนต้นไม้เซิน เลือกไข่มุกใส่กล่องไม้ที่เตรียมมา

มีทั้งหมด 57 เม็ด เขาเลือกมา 28 เม็ด

กล่องไม่พอ...

เขาประเมินค่าไข่มุกต่ำไป คิดว่ามีแค่ 3-5 เม็ดก็หรูแล้ว ไม่นึกว่าจะเยอะขนาดนี้ ต้องจัดระเบียบใหม่ถึงจะใส่หมด

ยายเฒ่าเซินพาเดินอ้อมภูเขา ผ่านเรือนพักของสาวๆ เผ่าเซิน ที่ไม่มีบ้านเรือน มีแค่ลานเล็กๆ กับเปลือกหอยยักษ์สำหรับนอน

พวกระดับต่ำนอนในน้ำตามสัญชาตญาณ

หยางหลินตื่นตาตื่นใจ โลกผู้ฝึกตนช่างมหัศจรรย์

ทั้งสองมาถึงกลางภูเขา มีประตูที่ทำจากรากไม้เซิน 5 สี

ยายเฒ่าทาบมือลงบนรากไม้ ประตูเปิดออก

ทางเดินทำจากรากไม้เรืองแสง ผนังฝังหินวิญญาณระยิบระยับ ส่วนใหญ่เป็นระดับกลางและสูง

เดินลึกเข้าไป 20 วา ถึงโถงใต้ดินขนาด 10 วา

เพดานและผนังเต็มไปด้วยรากไม้และหินวิญญาณ พื้นเกลื่อนไปด้วยหินวิญญาณระดับสูง

กลางโถงมีสระน้ำขนาด 1 วา 2 สระ น้ำใสแจ๋ว พื้นสระปูด้วยหินวิญญาณ

ผนังฝั่งตรงข้ามมีรูปสลักหัวมังกรเซิน น้ำพุไหลออกมาจากปากมังกรขนาดเท่าถ้วยชา

น้ำพุไหลลงรางเปลือกหอย แยกไหลลงสู่สองสระ

สระซ้ายมีเปลือกหอยยักษ์แช่อยู่... ธิดาเซินกำลังพักฟื้น

ยายเฒ่าชี้ไปที่สระขวา "สหายเต๋าหยาง นั่นคือน้ำพุแห่งชีวิต เชิญฝึกฝนตามสบาย หากต้องการออกไปพักผ่อน ใช้ไข่มุกเซินเปิดประตูได้เลยเจ้าค่ะ"

หยางหลินสัมผัสได้ถึงพลังบริสุทธิ์มหาศาล พึงพอใจมาก "ขอบคุณเผ่าเซิน ข้าจะเริ่มปิดด่านทันที"

ยายเฒ่าลาจากไป

หยางหลินเดินย่องผ่านสระซ้าย กลัวรบกวนธิดาเซิน

จุ่มมือลงน้ำ พลังปราณ แก่นแท้ฟ้าดิน และฤทธิ์ยาซึมเข้าสู่ผิวหนังทันที พร้อมพลังชีวิตเข้มข้น

นี่คือชีพจรวิญญาณใต้ทะเลลึก ที่ถูกมารดาแห่งเซินกลืนกินเข้าไปจนหมดสิ้น

หยางหลินถอดถุงสมบัติแขวนไว้ ถอดรองเท้า เดินลงสระ นั่งขัดสมาธิ เดินลมปราณ

หยวนอิงหงส์เพลิงตื่นตัว ดูดซับพลังอย่างบ้าคลั่ง ผ่านการกลั่นกรองด้วยเพลิงหงส์

พลังชีวิตช่วยรักษาอาการบาดเจ็บเรื้อรัง (ถ้ามี) บำรุงกายเนื้อ และฟื้นฟูอายุขัย

น้ำพุนี้ช่วยให้คนธรรมดากลับเป็นหนุ่มสาวได้จริง ไม่ใช่แค่ยาคงโฉมที่เหมือนเครื่องสำอาง

แต่สำหรับหยางหลินที่ผ่านการนิพพาน 8 ครั้ง ร่างกายสมบูรณ์แบบอยู่แล้ว พลังชีวิตจึงช่วยฟื้นฟูอายุขัยที่เสียไปจากการนิพพานได้อย่างช้าๆ

เมื่อปรับตัวได้ เขาก็เริ่มดื่มน้ำพุต่างน้ำ

พลังพุ่งกระฉูด หยวนอิงเติบโตอย่างรวดเร็ว

3 ปีผ่านไป เขาต้องออกจากด่านเพื่อปรับพื้นฐาน

การฝึกตนเหมือนกินข้าว รีบกินเกินไปจะจุก ต้องค่อยเป็นค่อยไป

เขาออกมาฝึกหมัด ฝึกกระบี่ และวิชามังกรที่ลานกว้างในเผ่าเซิน

ในเผ่าเซินมีแต่ผู้หญิง

การสืบพันธุ์ของเผ่าเซินมี 2 ทาง คือแปลงเป็นมังกร และแปลงร่างเป็นมนุษย์

ธิดาเซินเกิดมาเป็นมังกร ถือเป็นอัจฉริยะ

อยู่นอกถ้ำ 3 ปี ปรับพื้นฐานจนแน่น แล้วกลับเข้าสระน้ำพุ

สลับกันแบบนี้ 3 ปีเข้า 3 ปีออก ได้รู้จักเพื่อนใหม่ในเผ่าเซินมากมาย

ปีที่ 20 หยางหลินบรรลุหยวนอิงขั้นกลางสมบูรณ์!

เร็วเกินไป!

คนอื่นใช้เวลาเป็นร้อยปี

แต่หยางหลินไม่มีคอขวด แถมรากฐานแน่นปึ้ก

ตอนนี้ต้องหาวิธีกดพลังไว้ ไม่ให้เลื่อนระดับเร็วเกินไป

การฝึกตนต้องตกผลึก เหมือนประสบการณ์ชีวิต ไม่ใช่อ่านหนังสือแล้วจะเก่ง ต้องผ่านร้อนผ่านหนาว

ระดับหยวนอิงคือรากฐานสำคัญของระดับฮว่าเสินและเลี่ยนซวี ต้องทำให้สมบูรณ์แบบที่สุด

เหมือนคนอ้วนเพราะไขมัน กับคนอ้วนเพราะกล้ามเนื้อ น้ำหนักเท่ากันแต่คุณภาพต่างกัน

แม้เวลา 500 กว่าปีจะกระชั้นชิด แต่ยิ่งรีบยิ่งช้า ต้องใจเย็น

ครั้งนี้ออกมาพัก หยางหลินนั่งเล่าเรื่องการผจญภัยให้สาวๆ เผ่าเซินฟัง พวกนางตื่นเต้นกับเรื่องราวโลกภายนอกมาก

หลังจากเล่าจบ

หยางหลินถาม "พวกท่านอยู่ในทะเล เปลือกหอยแข็งแกร่งขนาดรับกระบี่บินได้ นี่เป็นธรรมชาติ หรือต้องฝึกฝน?"

เซินเยว่ (จันทร์) เพื่อนใหม่วัย 30 ตอบยิ้มๆ "เป็นอาวุธวิเศษคู่กายตั้งแต่เกิดเจ้าค่ะ แต่ต้องขัดเกลาถึงจะแข็งแกร่ง"

"ขัดเกลายังไง?"

ถามจบก็รีบขอโทษ "ขอโทษที ข้าไม่ควรถามความลับ!"

สาวๆ หัวเราะคิกคัก

ยายเฒ่าเซินยิ้ม "ไม่เป็นไรหรอกเจ้าค่ะ ง่ายนิดเดียว... ใต้ทะเลลึก แรงดันน้ำมหาศาล

ถ้าไม่ใช้วิชาเกราะน้ำ เราใช้แรงดันน้ำนี่แหละขัดเกลาเปลือกหอยให้แข็งแกร่ง"

หยางหลินตาสว่าง

ฟิสิกส์มัธยมต้น! แรงดันน้ำ!

ใต้ทะเลลึก แรงดันน้ำมหาศาลและสม่ำเสมอทุกทิศทาง

นี่มัน... วิธีฝึกกายาหงส์เพลิงชั้นยอด!

สนามแรงโน้มถ่วงธรรมชาติ!