บทที่ 701 ชิงเซียวเป็นผู้ฝึกกายา

บทที่ 701 ชิงเซียวเป็นผู้ฝึกกายา

หยางหลินประสานอิน ค่ายกลกระบี่ห้าธาตุคืนศูนย์กลับคืนสภาพเดิม เขามองชิงเซียวกลางอากาศแล้วกล่าว "พลังแค่นี้ อย่าว่าแต่กวาดล้างสำนักจงโจวเลย แค่ข้าเจ้ายังเอาไม่ลงเลย ฝันกลางวันอยู่หรือเปล่า?"

ชิงเซียวหน้าดำคล้ำ "กระบวนท่าต่อไป ข้าจะบดขยี้เจ้าให้เป็นผง!"

สิ้นเสียง แสงสีฟ้าพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า ชิงเซียวลอยตัวนิ่ง ประสานอินด้วยสองมือ แรงกดดันจากเจตจำนงแห่งกระบี่แผ่ปกคลุมน่านฟ้า

กระบี่ในมือขวาส่องแสงเจิดจ้า เขาชี้ปลายกระบี่ขึ้นฟ้า ลวดลายค่ายกลสีฟ้าขนาดยักษ์ปรากฏขึ้นเหนือศีรษะ

ท้องฟ้าดูราวกับถูกฉีกกระชาก แรงกดดันพลังปราณมหาศาลไหลทะลักออกมาจากค่ายกล

ทันใดนั้น กระบี่บินสีฟ้ายักษ์ค่อยๆ โผล่ออกมาจากใจกลางค่ายกล

ตัวกระบี่กว้างถึง 20 วา คมกระบี่เปล่งประกายเจิดจ้า อักขระบนตัวกระบี่ส่องแสงวูบวาบ

ชิงเซียวแค่นเสียงเย็น "นี่คือ 'กระบี่นภาสวรรค์' (เทียนเจี้ยน) หนึ่งในเคล็ดวิชาเทียนเซียว จงภูมิใจซะที่ได้ตายภายใต้กระบี่เล่มนี้"

กว้าง 20 วา ความยาวต้องไม่ต่ำกว่า 300 วาแน่ๆ พลังทำลายล้างระดับนี้รับตรงๆ ไม่ไหวแน่ และหยางหลินก็ไม่คิดจะรับด้วย

เขาประสานอิน ม่านแสงธาตุดินปรากฏขึ้นคุ้มกันค่ายกล

กระบี่นภาค่อยๆ เคลื่อนตัวออกมาจากค่ายกลจนหมด ดูมหึมาน่าเกรงขาม

กระบี่ในมือชิงเซียวสั่นระริก ชุดคลุมและเส้นผมปลิวไสวไปตามแรงลมปราณ ร่างกายสั่นเทิ้ม เห็นได้ชัดว่าวิชานี้กินพลังของเขาไปมหาศาล

ในที่สุด กระบี่นภาก็ออกมาเต็มเล่ม

ชิงเซียวชี้ปลายกระบี่ในมือไปที่ค่ายกลของหยางหลิน กระบี่ยักษ์ยาว 300 วา พุ่งดิ่งลงมาจากฟากฟ้าด้วยความเร็วสูง

ทันทีที่กระบี่เริ่มพุ่งลงมา หยางหลินสะบัดมือเก็บค่ายกล แล้วใช้ความเร็วระดับจินตานวิ่งหนีสุดชีวิต

เพิ่งหนีพ้นมาได้นิดเดียว กระบี่ยักษ์ก็ปักลงตรงตำแหน่งเดิมของค่ายกล พื้นทะเลทรายโกบีถูกเจาะทะลุ ดินหินปลิวว่อน

จากนั้นกระบี่ยักษ์ระเบิดออก ปราณกระบี่นับไม่ถ้วนกระจายไปทั่วสารทิศ

หยางหลินเรียกโล่เต่ามังกรม่วงทองออกมาป้องกันตัว แต่แรงระเบิดจากปราณกระบี่ก็ซัดเขากระเด็นไปไกลกว่าร้อยวา

เขาล้มกลิ้งไปกับพื้น หันกลับมามอง จุดที่กระบี่ปักลงกลายเป็นหลุมลึกขนาดมหึมา

รอบหลุมเต็มไปด้วยรอยกระบี่ พายุปราณกระบี่ยังคงอาละวาด กรีดพื้นดินเป็นร่องลึกยาวเหยียด

เสวี่ยหลิงเอ๋อร์ถอยหนีไปไกลลิบแล้ว

กระบี่เล่มนี้ดูน่ากลัว พลังทำลายล้างมหาศาล แต่จริงๆ แล้วไร้ประโยชน์

ตอนชิงเซียวใช้วิชานี้ หยางหลินสัมผัสได้เพียงแรงกดดันมหาศาล แต่ไม่มีการ 'ล็อกเป้า' เหมือนวิชา 'ราชันครองภพ' ที่ใช้พลังฟ้าดินกดทับ

กระบี่ใหญ่ขนาดนี้ ชิงเซียวควบคุมไม่ได้ดั่งใจหรอก มันคือการโจมตีแบบ 'วิถีโค้ง' ไม่ใช่ 'นำวิถี'  ดังนั้นหยางหลินจึงเลือกที่จะหลบ

ไม่ใช่ว่าศัตรูปล่อยท่าไม้ตายมา แล้วเราต้องยืนรับโง่ๆ สักหน่อย

หยางหลินดูสะบักสะบอม พลังปราณดูเหมือนจะใกล้หมด

วิชานี้สูบพลังชิงเซียวไปเยอะเช่นกัน เขาลอยตัวกลางอากาศ รีบประสานอินฟื้นฟูพลัง

หยางหลินไม่ปล่อยให้โอกาสหลุดมือ สะบัดมือเรียกกระบี่ทั้ง 5 ออกมาอีกครั้ง แสงสว่างวาบ พุ่งเข้าโจมตีชิงเซียว

ชิงเซียวเรียกโล่และกระบี่ออกมาป้องกัน พัวพันกับกระบี่ทั้ง 5 ของหยางหลิน

หยางหลินควบคุมกระบี่ให้บินโฉบเฉี่ยวไปมา ทุกครั้งที่ปะทะกันเกิดระเบิดพลังปราณ

หลังจากปะทะกันสิบกว่ากระบวนท่า

หยางหลินประสานอิน ลวดลายค่ายกลห้าเหลี่ยมปรากฏขึ้น กระบี่ทั้ง 5 ล้อมชิงเซียวไว้ ขังเขาไว้ในค่ายกล

กระบี่ทั้ง 5 เปล่งแสง ทอง แดง ฟ้า เขียว ม่วง ลำแสง 5 สีพุ่งออกจากกระบี่ ยิงใส่เกราะคุ้มกายสีฟ้าของชิงเซียว

หยางหลินกดมือลง กระบี่ทั้ง 5 ลดระดับลง ลวดลายค่ายกลเปรียบเสมือนตาข่าย ลำแสงทั้ง 5 เปรียบเสมือนเชือก ลากชิงเซียวลงสู่พื้นดิน

ห้าธาตุข่มกัน ลำแสงทั้ง 5 กัดกร่อนเกราะคุ้มกายสีฟ้าของชิงเซียวอย่างต่อเนื่อง

หยางหลินเปลี่ยนท่าประทับ ค่ายกลส่องแสงจ้า กระบี่ธาตุดินสร้างสนามแรงโน้มถ่วง กดทับชิงเซียว

กระบี่ธาตุไม้ระเบิดพลัง เถาวัลย์ใบไม้พุ่งออกมาพันธนาการ ใบไม้หลุดออกกลายเป็นปราณกระบี่โจมตี

กระบี่ธาตุทองเปล่งแสง ปราณกระบี่สีทองนับไม่ถ้วนพุ่งเข้าใส่

กระบี่ธาตุไฟและน้ำหนุนเสริม ไฟหนุนดิน เพิ่มแรงกดดัน น้ำหนุนไม้ เพิ่มการพันธนาการ

ชิงเซียวติดอยู่ในค่ายกล หากไม่มีวิธีแก้ทาง สุดท้ายพลังปราณจะหมดและถูกสังหาร อีกทั้งกระบี่นภาก่อนหน้านี้ก็ผลาญพลังเขาไปมากโข

หยางหลินประสานอิน พายุพลังปราณหมุนวนในค่ายกล หอบเอาใบไม้และปราณกระบี่ทองคำกระหน่ำใส่ชิงเซียว

3 ลมหายใจต่อมา เกราะคุ้มกายสีฟ้าของชิงเซียวแตกกระจาย

ขณะที่ปราณกระบี่กำลังจะถึงตัว

"ตูม!"

ปราณกระบี่ขนาดยักษ์พุ่งแหวกอากาศ ชิงเซียวระเบิดพลังทั่วร่าง พุ่งทะลวงออกจากค่ายกล

หยางหลินประสานอินอีกครั้ง กระบี่ทั้ง 5 เปล่งแสงเจิดจ้า หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว หมุนควงด้วยความเร็วสูง นี่คือท่าไม้ตาย 'ห้าธาตุคืนศูนย์' (อู่สิงกุยหยวน)

ห้าธาตุก่อกำเนิด พลังทวีคูณแบบก้าวกระโดด กลายเป็นมังกรทองคำยักษ์ อ้าปากกว้างเตรียมขย้ำชิงเซียวด้วยแรงกดดันมหาศาล

ต่างจากกระบี่นภาที่ควบคุมไม่ได้

หยางหลินมีพลังจิตระดับหยวนอิงขั้นสูงสุด สวมหน้ากากวิญญาณโลหิต และแปะยันต์เสริมพลังอีก 5 แผ่น จึงควบคุม 'ห้าธาตุคืนศูนย์' ได้ดั่งใจนึก

แต่ก็มีข้อเสีย

แม้จะล็อกเป้าด้วยสัมผัสศักดิ์สิทธิ์ แต่ทักษะระดับท่าไม้ตายมักจะเชื่องช้า

การหลอมรวมพลังห้าธาตุให้ทวีคูณต้องใช้สมาธิและการควบคุมสูง ทำให้ความเร็วในการโจมตีดรอปลง

ขณะที่มังกรทองคำยักษ์กำลังจะถึงตัวชิงเซียว เจตจำนงแห่งกระบี่อันคมกริบก็พุ่งมาจากระยะไกล ทำเอาหยางหลินเสียวสันหลังวาบ

พร้อมกันนั้น เสียงตวาดดังลั่นในทะเลความรู้ "บังอาจ!"

กระบี่บินสีน้ำเงินพุ่งแหวกอากาศมาจากร้อยวาไกล พร้อมแรงกดดันระดับหยวนอิง

กระบี่สีน้ำเงินรวดเร็วปานสายฟ้า มาทีหลังแต่ถึงก่อน พุ่งชนหัวมังกรทองคำยักษ์อย่างจัง

"ตูม!"

พายุพลังปราณระเบิดออก ปราณกระบี่กระจายว่อน

กระบี่ห้าธาตุคืนศูนย์แตกสลาย กระบี่ทั้ง 5 เล่มกระเด็นตกพื้น แสงหม่นหมอง

กระบี่สีน้ำเงินแม้จะแสงหม่นลงจากการปะทะ แต่ยังคงพุ่งตรงเข้าหาหยางหลิน

หยางหลินสัมผัสถึงอันตรายถึงชีวิต แสงห้าสีจาก 'วิชาแสงวิญญาณห้าธาตุ' สว่างวาบ เขาทุ่มสุดตัวเบี่ยงตัวหลบ

กระบี่สีน้ำเงินพุ่งเฉียดร่าง คลื่นกระบี่กระแทกเขาจนกระเด็น แสงห้าสีรอบกายวูบดับ

กระบี่บินวนหนึ่งรอบแล้วบินกลับไป

เสียงกระแสจิตดังขึ้นอีกครั้ง "นี่คือคำเตือน ครั้งหน้ากระบี่จะเจาะกะโหลกเจ้า ทำลายวิญญาณเจ้าให้สิ้นซาก"

หยางหลินแสร้งทำเจ็บหนัก กุมหน้าอก ท่าทางทุลักทุเลพยายามหนี

เสวี่ยหลิงเอ๋อร์มองไปทางผู้พิทักษ์ระดับหยวนอิงที่ซ่อนตัวอยู่ แล้วสบถ "หน้าไม่อาย!"

จากนั้นหันไปมองคุนหลิงด้วยสายตาเย็นชา

ชิงเซียวเรียกกระบี่กลับมา เดินอาดๆ เข้าหาหยางหลิน "เจ้าเก่งมาก ที่บีบให้ข้าจนตรอกได้ขนาดนี้ วันนี้ข้าให้โอกาสเจ้า ยอมสยบต่อข้า แล้วมาเป็นแม่ทัพคู่ใจข้าซะ"

หยางหลินไม่สนใจ กุมหน้าอกวิ่งหนีกะเผลกๆ ไปตามพื้นทะเลทราย แต่ความเร็วไม่มากนัก

ชิงเซียวเห็นดังนั้น เกราะวิญญาณสีม่วงทองปรากฏขึ้นสวมใส่ร่างกาย พร้อมหมวกเกราะสีม่วง เขาแค่นเสียงเย็น "ไม่รู้จักดีชั่ว!"

เท้าถีบพื้น กลายเป็นแสงสีเขียวพุ่งเข้าหาหยางหลินด้วยความเร็วสูง

พริบตาเดียวก็ไล่ทัน ง้างหมัดชกใส่กลางหลังหยางหลิน

หยางหลินเตรียมพร้อมอยู่แล้ว ยกมือซ้ายเรียกโล่เต่ามังกรม่วงทองออกมา หันกลับมากันไว้

หมัดของชิงเซียวปะทะโล่ แรงกระแทกมหาศาลกว่าแสนจินส่งผ่านโล่มาถึงตัว

หยางหลินกระเด็นกลิ้งไปกับพื้น... เข้าใจแล้ว ที่แท้ชิงเซียวเป็น 'ผู้ฝึกกายา' (ถี่ซิว) นี่เอง มิน่าถึงได้มั่นใจนัก

และมิน่าถึงพุ่งฝ่าค่ายกลกระบี่ห้าธาตุคืนศูนย์ออกมาได้