บทที่ 339 อา...ไม่ไหวแล้ว❗️(ฟรี)

กล้องจับภาพใบห้าอวบอิ่มของเด็กหญิงตัวน้อยได้อย่างใกล้ชิด และมีคําบรรยายปรากฏขึ้นในเวลาที่เหมาะสมว่า : บางทีนี่อาจเป็นพลังของความน่ารักใช่ไหม❓ เสี่ยวจิ่วต้องเป็นลูกรักของพระเจ้าแน่ๆ ~

ผู้ชมบอกว่า พวกเขาไม่สามารถรับรู้ได้อีกต่อไป

พ่อกับลูกสาวทำงานได้ดี พ่อลูกคู่อื่นไม่ได้มองโลกในแง่ดีนัก แม้ว่าจะมีผู้ชมจํานวนมากมารวมตัวกันที่หน้าแผงลอยของพวกเขา แต่พวกเขาไม่รู้ว่าจะขายลูกพลับยังไง

ถ้าพ่อไม่พูดก่อน ลูกๆ อีกสองสามคนก็พูดตามไม่ได้

โดยเฉพาะหานซือเหย่และเฉินซีซี คนหนึ่งวางตัวหยิ่งยโสและหันหลังให้กับฝูงชนอย่างเย็นชา ไม่สนใจราวกับว่ามันไม่เกี่ยวอะไรกับเขา ส่วนอีกคนก็ซ่อนตัวอยู่หลังพ่อของตัวเอง มองดูผู้คนอย่างเขินอายราวกับว่ากำลังจะร้องไห้

ผู้ชมไม่รู้จะหัวเราะหรือร้องไห้ดี เฮ้ เด็กๆ พวกเธอทำงานอยู่นะ ช่วยเป็นมืออาชีพหน่อยได้ไหม?

เรียนรู้จากเสี่ยวจิ่วสิ❗️

แผงลอยของหานเซียวอยู่ฝั่งตรงข้ามกับซูเชิ่งจิ่ง อีกฟากหนึ่งของถนน

เขามองดูลูกพลับที่ขายจนใกล้หมด แต่ของตัวเองกลับขายแค่ครึ่งเดียว เมื่อมองไปที่เด็กหญิงตัวน้อยซึ่งกำลังช่วยพ่อขายลูกพลับ กับลูกชายของเขาที่ไม่สนใจขายลูกพลับเลย ก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ พวกเขาเป็นเด็กเหมือนกัน แต่ทําไมถึงมีความแตกต่างมากขนาดนี้

เขาคิดกับตัวเองอีกครั้ง คงจะดีถ้าเสี่ยวจิ่วเป็นลูกสาวของเขา

ถ้าซูเชิ่งจิ่งไม่รังเกียจเด็กเหลือขอบ้านเขา หานเซียวก็พร้อมที่จะเอาคนไปแลกเปลี่ยนกับลูกสาวให้อีกฝ่าย แต่น่าเสียดายที่ซูเชิ่งจิ่งไม่แม้แต่จะเหลียวแลลูกชายของเขาด้วยซ้ำ

เพราะงั้น ถ้าเปลี่ยนเป็นผู้หญิงหรืออะไรทำนองนั้นก็คงไม่มีดราม่า❗️

หานเซียวทำได้แค่จ้องมองด้วยความอิจฉา

ซูจิ่วไม่ได้สังเกตเห็นแววตาของพ่อผู้ให้กำเนิดเลย เธอยังคงตะโกนว่า "เหลือลูกพลับอีกไม่กี่กิโลสุดท้ายแล้ว ไม่ซื้อหมดอดนะ ลูกพลับชุดสุดท้าย มาดูกันว่า คุณปู่ คุณย่า คุณป้า คุณลุง คนไหนจะเป็นผู้โชคดี ซื้อลูกพลับชุดสุดท้ายขอให้มีโชคดีตลอดทั้งวัน❗️"

เมื่อเธอพูดอย่างนั้น บรรดาผู้ชมก็อดทนไม่ไหวอีกต่อไป พวกเขาทั้งหมดรีบรวมตัวกันเพื่อคว้าลูกพลับชุดสุดท้าย สองนาทีหลังจากนั้น ลูกพลับก็ถูกขายหมดจนไม่เหลือสักลูก

เด็กหญิงตัวน้อยยิ้มหวานให้ฝูงชนและ "ขอบคุณ คุณปู่ คุณย่า คุณป้า คุณลุง ที่มาร่วมงานกับเรา ทุกคนใจดีมากเลย~"

ทุกคน: อ่า...น่ารักนุ่มนิ่มจัง ไม่ไหวแล้ว❗️

ซูเชิ่งจิ่งเอาเงินที่ได้รับวันนี้ใส่ในกระเป๋าถือขึ้นรถ และนำตะกร้าที่ว่างเปล่ากลับขึ้นไปบนรถสามล้อ เขาอุ้มเกี๊ยวน้อยขึ้นมา เดินผ่านหลายพ่อคนอื่นอย่างภาคภูมิใจ และพูดกับเกี๊ยวน้อยว่า "ลูกรัก หิวรึยัง❓ วันนี้ลูกช่วยพ่อขายลูกพลับจนมีเงินเหลือเฟือแล้ว ลูกอยากกินอะไร ให้ป๊ะป๋าพาไปกินดีไหม?"

เหล่าคุณพ่ออีกหลายคน :  …

ทำไมพวกเขาถึงรู้สึกว่าซูเชิ่งจิ่งแย่มาก❓

พวกเรารู้ว่านายมีลูกสาวที่ทำตัวดีมีมารยาท พวกเราอิจฉามากอยู่แล้ว เพราะงั้นอย่าเอามาอวดต่อหน้าได้ไหม❓❗️

ซูจิ่วหิวมากจนท้องร้อง เธอมองไปทางซ้ายและขวาก็เห็นว่ามีร้านเล็กๆ เป็นร้านเกี๊ยวอยู่ตรงหน้า เธอจึงพูดทันทีว่า "ป๊ะป๋า หนูอยากกินเกี๊ยว"

ซูเชิ่งจิ่งมองเธอด้วยความรัก และตกลงทันที "ได้ เราไปกันเถอะ"

หานซือเหย่มองเขาอุ้มน้องสาวเสี่ยวจิ่วไปร้านเกี๊ยวต่อหน้าต่อตา เขาก็อยากจะตามไปด้วย แต่ขณะที่กำลังจะตามไปหานเซียวก็หยุดเขาไว้ "เฮ้ ไอ้หนู นี่แกจะไปไหน? เรายังขายลูกพลับยังไม่หมดเลย"

หานซือเหย่พูดอย่างไม่พอใจ "ผมหิว ผมก็อยากกินเกี๊ยวด้วย"

หานเซียวแค่นเสียง เฮอะ อยากกินเกี๊ยวงั้นเหรอ โกหกชัดๆ ที่จริงที่แกก็แค่อยากอยู่กับน้องสาวเสี่ยวจิ่วไม่ใช่รึไง❓

บทที่ 340 เสี่ยวจิ่วคือรักแท้ พ่อคือคนที่ไม่คาดฝัน

"ไม่ได้ ทีมงานกำหนดว่าแกต้องขายลูกพลับให้เสร็จ จะกินข้าวได้ก็ต่อเมื่อลูกพลับขายหมด"

หานซือเหย่ไม่ปลื้ม อารมณ์ของเขาเพิ่มขึ้นเล็กน้อย "ผมไม่ขาย ผมไม่อยากขายลูกพลับ❗️"

เขาพองแก้มกอดอกราวกับว่าอยากล้มเลิกแล้ว

หานเซียวปวดหัว เด็กคนนี้มีนิสัยส่วนตัวค่อนข้างมาก ในฐานะพ่อเขาเองก็ไม่สามารถควบคุมได้ พูดตามตรง เพราะเขามักจะไม่อยู่บ้าน จึงไม่รู้ว่าควรจัดการยังไง

คงจะไม่ดีที่จะสอนเขาตัวต่อตัว หานเซียวคิดอยู่ครู่หนึ่งและพูดอีกอย่าง "การบันทึกรายการนี้ แกต้องทํางานทุกอย่างให้สําเร็จ ดูน้องสาวเสี่ยวจิ่วสิ เธออายุน้อยกว่าแก แต่ก็ทํางานเสร็จได้อย่างรวดเร็ว ในฐานะที่แกเป็นพี่ชาย แกกลับเก่งไม่เท่าเธอ นั่นสมเหตุผลงั้นเหรอ❓"

"เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ ชอบเด็กผู้ชายที่แข็งแกร่ง แล้วถ้าเสี่ยวจิ่วมาเห็นแกแบบนี้ บางทีเธออาจจะรู้สึกว่าแกเป็นเด็กที่ไร้ความรับผิดชอบ นิสัยไม่ดี แล้วจะทำยังไงถ้าเธอไม่อยากเล่นกับแกอีก"

"…" หานซือเหย่เม้มปาก จมอยู่ในความคิด

ที่พ่อพูดก็ดูเหมือนจะมีเหตุผล

เขาหยุดครู่หนึ่ง แล้วเงยหน้ามองไปที่หานเซียว กระซิบถามว่า "เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ ชอบเด็กผู้ชายที่แข็งแกร่งจริงๆ เหรอ?"

เมื่อหานเซียวได้ยินสิ่งที่เขาพูด แน่นอนว่าการใช้เสี่ยวจิ่วเป็นข้ออ้างนั้นมีประโยชน์มาก เขาพูดทันทีว่า "แน่นอน❗️ใครบ้างที่ไม่ชอบคนที่มีอำนาจ❓ เหมือนแบทแมนกับสไปเดอร์แมนที่แกชอบดู พวกเขาเป็นตัวละครที่ทรงพลังมากไม่ใช่รึไง❓"

หานซือเหย่เห็นด้วยกับเขา เด็กชายพยักหน้า

หานเซียวเหลือบมองคู่พ่อลูกเซียวยางที่อยู่ไม่ไกล เมื่อเห็นว่าพวกเขาเริ่มขายลูกพลับ เขาก็พูดว่า "แกเห็นเซียวเว่ยเริ่มขายลูกพลับไหม แกไม่อยากแพ้เขาใช่ไหมล่ะ? เรา เขาก็จะไปที่ร้านเพื่อหาเสี่ยวจิ่วได้"

เด็กน้อบหานซือเหย่ "...‼️"

ต้องเริ่มทำงานยังไง❓❗️

เขารีบพูดว่า "ผมจะขายลูกพลับกับพ่อ❗️"

หลังจากที่พูด เขาก็ยืนอยู่หน้าตะกร้า แม้ว่าจะไม่ได้พูดอะไรเลย แต่เขาก็มีท่าทางที่จะขายสินค้า

เมื่อเห็นคนจำนวนมาก หานซือเหย่ก็รู้สึกอายอยู่บ้าง แต่เขาคิดว่าถ้าตัวเองขายลูกพลับไม่ได้ เขาจะไม่สามารถกินเกี๊ยวกับน้องสาวเสี่ยวจิ่วได้ หลังจากลังเลอยู่สองวินาที เขาก็พูดกับผู้ชมอย่างเด็ดเดี่ยวว่า "ซื้อลูกพลับไหมครับ❓ ลูกพลับเพิ่งเก็บมา ทั้งหวาน และสดใหม่❗️"

หานเซียวโล่งใจมากจนน้ำตาหลั่งไหลอยู่ภายใน

ผู้ชมรู้สึกขบขันกับท่าทางของเขา ยอดคอมเมนต์เพิ่มขึ้นอย่างบ้าคลั่ง

[ฮ่าฮ่าฮ่า ท่าทางของราชาภาพยนตร์ตลกมาก❗️ ราวกับรู้สึกว่าที่ในที่สุดลูกชายของฉันก็ทำมาหากิน~]

[การที่ลูกชายคนไม่ยอมร่วมมือกับเขา มันคงเป็นเรื่องที่ยากมากสำหรับราชาภาพยนตร์ ❗️]

[ฮ่าฮ่าฮ่า สำหรับเสี่ยวเหย่แล้ว เสี่ยวจิ่วคือรักแท้ พ่อคือคนที่ไม่คาดฝัน~ ความสัมพันธ์พ่อลูกคู่นี้ก็แค่นั้นแหละ❗️]

…

ในร้านเกี๊ยว ซูเชิ่งจิ่งเดินไปนั่งพร้อมกับเกี๊ยวน้อย จากนั้นจึงสั่งบะหมี่เกี๊ยวกับคนขายสองชาม

บะหมี่เกี๊ยวร้อนๆ มาถึงอย่างรวดเร็ว เมื่อเห็นดวงตาของเกี๊ยวน้อยเปล่งประกายราวกับแมวโลภ เขาก็เอื้อมมือไปลูบผมของเธอและพูดอย่างกังวลว่า "ลูกรัก บะหมี่ยังร้อนมาก อย่าพึ่งรีบกินเลย หรืออยากให้ป๊ะป๋าป้อนลูกดี❓"

แง แง แง ป๊ะป๋าอ่อนโยนจัง

ซูจิ่วรู้สึกสบายใจที่ได้รับการปกป้องจากป๊ะป๋า เธอต้องคอยช่วยเหลือป๊ะป๋าต่อไปเพื่อให้เขาดีมากขึ้นไปอีก

รอจนบะหมี่เกี๊ยวไม่ร้อนมาก เธอก็หยิบช้อนขึ้นมาแล้วตักเกี๊ยวชิ้นเล็ก เป่ามันแล้วเอาเข้าปาก และกินอย่างเอร็ดอร่อย

หิวมาครึ่งวันแล้ว รู้สึกดีมากที่ได้ทานอาหารร้อนๆ❗️

ระหว่างมื้ออาหาร จู่ๆ ผู้หญิงคนหนึ่งก็วิ่งเข้ามาจากข้างนอกและพูดอย่างตื่นเต้นกับซูจิ่ว "เสี่ยวจิ่ว ในที่สุดแม่ก็หนูแล้ว❗️"