ตอนที่ 900 เผชิญหน้ากองพลจู่โจมตระกูลชิว

เมื่อมองดูประตูสำนักใหญ่กองทัพตระกูลชิว  ถังเทียนระงับความตื่นเต้นในใจ  เขาไม่จำเป็นต้องตื่นตัวใดๆ  แต่จิตวิญญาณนักสู้ในตัวเขาไหลเวียนอยู่ในร่างกายของเขา

‘เชียนฮุ่ย!  ตอนนี้ข้าแข็งแกร่งทรงพลังแล้ว!’

‘เชียนฮุ่ย ข้าต้องการให้เจ้าเห็นความแข็งแกร่งของข้ามาตลอด’

‘เชียนฮุ่ยในที่สุดก็ถึงวันนั้นแล้ว’

เขากำหมัดแน่น เพล้ง เสียงดังคล้ายกับแก้วแตกดังขึ้นถังเทียนเหมือนกับพยัคฆ์หลุดออกจากกรงมีรัศมีครอบคลุมไปทั้งร่าง

ถังเทียนก้มศีรษะช้าๆ หน้าที่สวมหน้ากากของเขาอยู่ในเงามืด มีแต่ตาที่เป็นประกายเจิดจ้าในความมืด

ซี่.. ซี่... ซี่..

แสงหลากสีสันป็นสายล้อมรอบเหมือนกับสายรุ้งเหมือนกับสายฟ้าสีรุ้งรายพันรอบหมัดของเขา

บนเรือสินค้า ตาของเชียนฮุ่ยเบิกกว้าง  นางใช้มือปิดปากหน้าของนางปรากฏแววตกใจ

หน้าของเสี่ยวม่านที่มีร่องรอยเยาะเย้ยชะงักค้าง  นางโพล่งออกมา “อะไรกันนั่น?”

สีหน้าของอาซิ่นก็เหมือนกัน

แต่คนที่ตกใจมากที่สุดก็คือชิวเทียนชิง  เขาไม่รู้ว่าสายฟ้าที่มีสีต่างๆ คืออะไร แต่ความรู้สึกรุนแรงถึงอันตรายจนแทบสำลักคลุมรอบตัวของเขา  เขารู้สึกราวกับว่านอนอยู่ใต้มีดกิลโยตินคมมีดที่เย็นเฉียบจ่ออยู่ที่คอของเขาจนผมขนในตัวของเขาลุกชูชัน

เขามีประสบการณ์มาเป็นร้อยศึก  มีช่วงเวลานับไม่ถ้วนที่เขาต้องดิ้นรนเพื่อเอาชีวิตรอด  และเขาคุ้นเคยกับกลิ่นอายความตาย

‘กลิ่นอายความตายมักจะอบอวล’

เขารู้ว่าความกลัวไม่ช่วยอะไร  เขาบังคับตนเองให้สงบ สูดหายใจ จากนั้นคำราม“กางม่านพลัง!”

กองทัพตระกูลชิวตื่นจากอาการตะลึง  พวกเขารวมตัวกันทั้งที่ตื่นเต้นและปล่อยกลุ่มรัศมีแสง ม่านพลังบางปรากฏเหนือศีรษะพวกเขาและคลุมไปทั้งที่ทำการกองทัพตระกูลชิว

ไม่ต้องให้ชิวเทียนชิงออกคำสั่ง พวกเขาเพิ่มพลังของม่านพลังงานขึ้นอย่างหนาแน่น  นี่แสดงถึงประสบการณ์และความเป็นมืออาชีพของกองทัพตระกูลชิว

ชิวเทียนชิงรู้ว่าพลังป้องกันที่กองทัพตระกูลชิวปล่อยออกมายังอ่อนและไม่น่าจะทนพลังโจมตีทำลายล้างของศัตรูได้

ม่านพลังยังคงเป็นรูปกรวย ทำให้ชิวเทียนชิงถอนหายใจโล่งอก  ความไม่สบายใจในใจลดลงเล็กน้อย กองทัพตระกูลชิวขยายพลังงานไปที่ม่านพลังงานอย่างเต็มที่ก็สามารถป้องกันการโจมตีจากเรือรบได้

ความสนใจของเขาไปอยู่ที่ตัวถังเทียนอีกครั้งทำให้เขาเห็นฉากภาพที่น่าประหลาดใจ

หมัดของถังเทียนไม่มีเส้นสายสีรุ้งที่คล้ายกับสายฟ้าอีกต่อไป  หมัดของเขาเจิดจ้าเหมือนกับดวงอาทิตย์ พลังงานไหลเวียนเหมือนกับธนูกำลังครอบคลุมมาที่หมัดของเขา  แสงเหล่านั้นรวมตัวมาจากทุกตำแหน่งราวกับว่าจับกลิ่นเหยื่อได้  และทะลักตรงมาที่หมัดของถังเทียนอย่างต่อเนื่อง

รัศมีเจิดจ้าทำให้ครึ่งตัวถังเทียนสว่าง  ขณะที่อีกข้างหนึ่งมืดราวกับเหวลึก

ชิวเทียนชิงเพิ่งสงบลงจากม่านพลังงาน  แต่ความรู้สึกถึงอันตรายยังกลับมาอีก

‘มันหดตัว!’

บอลแสงประหลาดลูกแล้วลูกเล่าปรากฏทำให้ใจของเขาแทบกระดอน ‘ทำไมข้ารู้สึกว่าข้ากำลังเผชิญหน้ากับเรือรบชั้นทอง?

‘พลังส่วนบุคคลจะถึงระดับที่น่ากลัวขนาดนั้นได้ยังไง?’

มือของชิวเทียนชิงวซึ่งกำลังวางอยู่บนไม้เท้าของเขากำลังสั่น

“เจ้านายของเราสมกับเป็นเจ้านายเราจริงๆ”  ตาของจี๋เจ๋อเป็นประกายชื่นชม เมื่อพวกเขายังคงปรับตัวเข้ากับดาราจักรเซียนศักดิ์สิทธิ์  ถังเทียนกลับหาทางบรรลุฝีมือระดับใหม่ได้

ด้วยการเหลือบดูจี๋เจ๋อก็สามารถบอกได้ว่าถังเทียนกำลังใช้หมัดเทพเจ้า

หมัดเทพเจ้าคือกระบวนท่าที่มาจากเกราะเทพเจ้าตื่นรู้  และเป็นบางอย่างที่พวกเขาคุ้นเคยมาก  แต่หมัดเทพเจ้าที่ปรากฏออกมานั้นแตกต่างจากแต่ก่อน

กฎธรรมชาติกำลังทำลายคลื่นทะเลพลังงาน แต่ไม่มีใครสามารถรู้สึกถึงความคงอยู่ได้เลย  พลังงานปริมาณมหาศาลอย่างน่าประหลาดไม่สามารถถูกบีบอัดได้อีกต่อไป และความผันผวนของมันเปลี่ยนไปอย่างต่อเนื่อง  พลังผันผวนเริ่มอ่อนลงอ่อนลงทุกที  แต่ชีพจรหัวใจยังรู้สึกได้กล้าแข็งมากขึ้น

เผียะ กลุ่มพลังงานในหมัดของถังเทียนหยุดเคลื่อนไหวทันทีทำให้ทุกคนรู้สึกเหมือนกับว่ามีมือที่ไม่เห็นบีบหัวใจพวกเขาจนพวกเขาสั่นสะท้าน

ตลอดทั้งกระบวนการรู้สึกถึงความไม่สิ้นสุด  ในเมื่อความจริงเป็นเพียงเศษเสี้ยววินาที

แต่เมื่อทุกคนคิดว่าถังเทียนเตรียมจะปล่อยพลังหมัดของเขารอยยิ้มที่ตรวจไม่ได้ปรากฏวูบอยู่ที่หน้าของถังเทียน  ไม่มีใครสามารถเห็นได้  หมัดภายในกลุ่มแสงขยายเปิดออกแล้วสายใยกฎธรรมชาติเข้มแข็งมาก และย้อมด้วยสีทองเข้ม ปรากฏอยู่ภายในฝ่ามือของถังเทียน เหมือนกับว่าเขาสวมถุงมือทองที่ทอด้วยด้ายทอง

ตอนแรกกลุ่มแสงหมองลงทันที พลังงานที่ถูกบีบอัดจนถึงระดับสูงสุดไหลเหมือนของเหลวมารวมที่ฝ่ามือของถังเทียนและหุ้มรอบฝ่ามือ

ชิวเทียนชิงเหม่อมองฝ่ามือของถังเทียน เขาไม่เคยเห็นวิทยายุทธที่แปลกประหลาดแบบนั้น  แต่ยิ่งเขาดูมาก  ความไม่สบายใจในหัวใจของเริ่มกล้าแข็ง

สำหรับขุนพลทหารเมื่อเผชิญกับพลังโจมตีของศัตรูที่ไม่รู้จักเหมือนกับศัตรูยิ่งใหญ่นั้นป็นเรื่องธรรมดา สิ่งเดียวที่ทำให้ชิวเทียนชิงรู้สึกค่อนข้างปลอดภัยก็คือม่านพลังงานหนาแน่น

แม้ว่าพลังโจมตีของศัตรูจะดูแปลกประหลาด  แต่จำเป็นต้องใช้เวลาเตรียมตัวนานช่วงเวลานานขนาดนี้เพียงพอให้ม่านพลังงานของกองทัพตระกูลชิวได้รับการเสริมพลังจนแข็งแกร่งสุดยอด

ไม่ว่าคู่ต่อสู้เตรียมโจมตีอย่างไรก็ตามม่านพลังงานก็ยังแข็งแกร่งมาก และสามารถป้องกันการโจมตีรูปแบบใดก็ได้ นี่คือประสบการณ์ของชิวเทียนชิง จากการรบที่ได้ผ่านมานับครั้งไม่ถ้วน

ด้วยฝ่ามือเรียบที่ขยายของเขา  รัศมีแสงที่ปลดปล่อยออกมามีความอ่อนมากเมื่อเทียบกับแสงเจิดจ้าเหมือนดวงอาทิตย์ก่อนนั้น  นี่เป็นแสงที่แตกต่างอย่างสิ้นเชิง  กลุ่มของเปลวแสงที่มีก่อนนั้นมีพลังข่มขี่ทำให้ทุกคนทราบถึงอันตรายที่อาจเกิดขึ้นโดยไม่ลังเลใจ  แต่แสงจากฝ่ามือมีเสน่ห์อย่างอธิบายไม่ถูก  ดึงดูดความสนใจของทุกคนโดยไม่รู้ตัว  ทุกคนไม่อยากจะเบนสายตาไปจากแสงนั้น

สวยงามน่าทึ่งและน่าสนใจ

ขณะที่ทุกคนกำลังให้ความสนใจ แสงอ่อนๆที่ปล่อยออกมาจากฝ่ามือที่คล้ายกับรูปสลักหยกได้ฟันลงเบาๆตัดพื้นที่อากาศว่างด้านหน้าของเขาโดยไม่มีสัญญาณหรือประกายให้เห็น

บึ้ม!

แสงรัศมีที่ปล่อยออกมาในกลางอากาศทำให้ม่านพลังสั่นสะท้านและพื้นใต้เท้าของพวกเขาสั่นสะเทือน มีความรู้สึกเหมือนกับมีกลองอยู่ใต้พื้นกำลังถูกตีสนั่น  เสียงทุ้มต่ำและน่ากลัวทำให้ทุกคนตกใจขณะที่หูของพวกเขาอื้อ

ไม่มีใครคาดเลยว่าท่าฟันที่นุ่มนวลนั้นจะสร้างผลที่น่ากลัวออกมา

ชิวเทียนชิงร่างสั่นสะท้าน สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปอย่างมาก ตาของเขามีแววตกใจ

‘เป็นไปได้ยังไง?’

ม่านพลังที่กองทัพตระกูลชิวสร้างขึ้นมามีทีท่าว่าจะถูกทำลายเพราะถูกโจมตีแค่ครั้งเดียว

ถังเทียนไม่ยอมแม้แต่จะเหลียวดู เขายกฝ่ามือของเขาอีกครั้งและฟันใส่อากาศอีกครั้ง

บึ้ม!

เสียงทึบต่ำที่ทำให้คนสั่นสะท้านดังอีกครั้ง

“คุมม่านพลังให้มั่นคง!”  ชิวเทียนชิงไม่อาจยืนเฉยๆอยู่ได้  เขาคำรามเสียงของเขามีร่องรอยสั่นสะท้านจนแทบไม่อาจตรวจเจอ

ตาของถังเทียนเป็นประกายเยือกเย็น  เขาชูสันมืออีกครั้งและฟันออกไปหลายครั้ง

บึ้ม บึ้ม บึ้ม บึ้ม!

คลื่นเสียงดังเหมือนกลองทุ้มที่ทำให้ทุกคนโงนเงนไปมา  ขณะที่แสงรัศมีกระจายเป็นชิ้นๆเหมือนเศษไม้  ทุกคนรู้สึกหนาวยะเยือกอยู่ในที่ของตน ม่านพลังงานที่หนาแน่นสั่นสะเทือนอย่างต่อเนื่อง  เหมือนกับลูกโป่งที่อัดลมเข้าไปจะแตกเมื่อใดก็ได้ทุกเมื่อ

ภายใต้หน้ากากที่ปราศจากอารมณ์ใดๆ  ไม่มีใครสามารถเห็นสายตาที่เฉยชาของถังเทียนได้

บึ้ม!

เสียงทุ้มแต่ดังสนั่นนี้ทรงพลังยิ่งกว่าเสียงทั้งหมดก่อนหน้านั้นทำให้ทุกคนสั่นสะท้าน ระลอกพลังงานที่สามารถเห็นได้ในอากาศและเศษชิ้นรัศมีพลังที่แตกกระจายในท้องฟ้าดูเหมือนพายุหมุนที่ทรงพลังกำลังลงมาที่ค่ายกองทัพตระกูลชิว

ประตูใหญ่ของค่ายกองทัพตระกูลชิวกลายเป็นเศษไม้ชิ้นเล็กชิ้นน้อยและแตกกระจายไปเพราะพายุดาบ

ทหารรักษาการณ์ที่ยืนอยู่ใกล้เท้าชิวเทียนชิงถูกพัดปลิวเหมือนกระดาษ เขารู้ตัวได้อย่างรวดเร็วรีบกระโดดไปที่ทหารผู้นั้นทันเวลาและลงมายืนที่พื้นอย่างมั่นคงแต่ก็ยังเห็นรอยเลือดที่มุมปากของเขา

ดวงตาของเขาแสดงอาการตื่นตกใจ

‘นี่เป็นไปได้ยังไง?’

‘พลังของคนๆเดียวจะมีมากมายถึงขนาดนี้ได้ยังไง?’

ชิวเทียนชิงรู้ว่าแม้แต่ในสวรรค์วิถีที่ลึกลับที่ซึ่งพวกเขาให้ความสำคัญต่อความแข็งแกร่งส่วนบุคคล นักสู้ที่แข็งแกร่งที่สุดก็ยังไม่สามารถต้านทานทหารได้  อาศัยแค่พลังส่วนตัวจะทำลายม่านพลังเต็มของกองพลตระกูลชิวได้ ก็หมายความว่าพลังโจมตีก่อนนั้นต้องเหนือกว่าพลังเรือรบธรรมดา!

‘คนผู้หนึ่งสามารถแข็งแกร่งทรงพลังขนาดนั้นได้ยังไง?’

‘เขาไม่ได้มาจากกลุ่มอัศวินกวงหมิง!”

ชิวเทียนชิงเคยมีปฏิสัมพันธ์กับอัศวินพิเศษกวงหมิงมาก่อน  แม้ว่าพวกเขาจะมีพลังแข็งแกร่ง  แต่พวกเขาก็ยังไม่ถึงระดับที่น่ากลัวอย่างนั้น

‘โซเฟีย?  หรือว่าจะเป็นโซเฟีย?’

มีเพียงคนเดียวที่อาจจะทรงพลังมากคนเดียวในกลุ่มอัศวินพิเศษกวงหมิง  โซเฟีย

แต่ชิวเทียนชิงรู้ว่าไม่ใช่นางแน่  แม้ว่าอีกฝ่ายหนึ่งจะสวมหน้ากาก แต่ก็สามารถบอกได้จากรูปลักษณ์ที่เห็นว่าเขาเป็นบุรุษ!

“เจ้าเป็นใครกันแน่?”  ชิวเทียนชิงคำราม ขณะที่เขาจ้องมองอีกฝ่าย

เขามีความคิดนับไม่ถ้วนอยู่ในใจ เขาไม่เคยได้ยินว่ามีบุรุษผู้ทรงพลังแข็งแกร่งแบบนั้นมาก่อน เนื่องจากบุรุษผู้นี้เหมือนกับคลานออกมาจากศิลา  ชิวเทียนชิงรู้ว่าเป็นไปไม่ได้ที่ยอดฝีมือแบบนั้นจะไม่เป็นที่รู้จัก เขาต้องผ่านการสู้รบโหดร้ายมานับไม่ถ้วนและมีการเติบโตพัฒนา ยอดฝีมือที่แข็งแกร่งทรงพลังไม่เคยปรากฏขึ้นแบบบังเอิญ

‘หรือว่าเขาคืออาวุธลับจากวิหาร?’

ใจของเขาแข็งยะเยือกทันที

“เจ้าไม่จำเป็นต้องรู้”

คำตอบของถังเทียนไร้อารมณ์ความรู้สึก ท่าเคลื่อนไหวของเขาเปลี่ยนแปลงมาจากกองพลเกราะเทพเจ้า แต่อารมณ์ความรู้สึกของเขาได้รับอิทธิพลมาจากเกราะเทพเจ้าโดยไม่รู้ตัว

เขาก้าวขาและเดินเข้าหากองพลตระกูลชิวอย่างสบายๆ

สันมือขวาฟันใส่อีกครั้งหนึ่ง

ไม่มีแสงรัศมี ไม่มีเสียงคมมีดฝ่าอากาศ ชิวเทียนชิงสะท้านใจ เขารีบตะโกนทันที “ระวัง!”

ชี่!

สำนักงานกองทัพตระกูลชิวใช้เหล็กดำทำผนัง  แต่ผนังเหล่านั้นฉีกขาดได้อย่างง่ายดายและด้านบนหายไปครึ่งหนึ่ง

ทหารสองสามคนที่อยู่ใกล้ผนังไม่ทันตั้งตัวถูกตัดขาดระดับเอว

ชิวเทียนชิงคำรามอีกครั้ง ในที่สุดเขาทิ้งความกลัวและเชิดหน้าตะโกน “วายุใบไม้ร่วงสังหาร!”

ทหารทุกคนคำรามพร้อมกัน แสงรัศมีรอบร่างกายพวกเขาขยายออกพลังงานสีขาวรอบตัวพวกเขายิงขึ้นไปในท้องฟ้าเหมือนกับหิ่งห้อย  แสงเหล่านั้นยังคงขยายใหญ่ขึ้นและกล้าแข็งขึ้นและกลายเป็นใบไม้แสงมากมาย

สิงที่ไม่เหมือนใครก็คือแม้ว่าใบไม้แสงจะสร้างขึ้นจากพลังงานรัศมีและไม่มีชีวิต แต่ก็มีร่องรอยของสติปัญญา

สายลมแฝงไปด้วยรังสีฆ่าฟัน และลมนั้นเริ่มพัดรุนแรงทันทีจนใบไม้แสงเริ่มเต้น

กลายเป็นเหมือนกับปลายฤดูใบไม้ร่วง  ใบไม้ที่กระจัดกระจายลอยขึ้นไปในอากาศเช่นกันทำให้มีความรู้สึกเหมือนกับว่ามีใบไม้ลอยอยู่นับไม่ถ้วน

ถังเทียนไม่หยุดเดินหน้าและฟันมือต่อไป

ใบไม้ที่ลอยอยู่หลายใบสว่างวาบและหายไป

ทันใดนั้น รังสีดาบปรากฏอยู่ในกลางอากาศต่อหน้าถังเทียนตัวดาบคลุมไปด้วยใบไม้ ตัวดาบนั้นปลดปล่อยแสงรังสีทันทีฉายลงมาอย่างรวดเร็วเหมือนกับว่าใบไม้ในอากาศได้กัดกร่อนดาบ

ตาของถังเทียนเปล่งประกายแปลกประหลาด