ตอนที่ 893 แค้นตระกูลชิว
ตอนที่ 893 แค้นตระกูลชิว
“ตระกูลชิว! เราล่มเรือของตระกูลชิว! โอวพระเจ้า, นี่บ้าไปแล้วหรือ?”
ภายในห้องหนังสือวิลลี่ร้องโวยวายอย่างสิ้นหวัง ใช่แล้วเขากำลังอยู่ในความสิ้นหวัง เป็นตระกูลชิว ตระกูลชิวที่มีชิวซิ่วหัว,ตระกูลชิวที่สามารถทำลายพวกเขาแค่เพียงกระดิกนิ้ว วิลลี่ไม่เข้าใจได้เลยว่าทำไมพวกเขาต้องไปตอแยตระกูลชิว ‘แค่เพราะพวกเขาขวางทางพวกเจ้าเท่านั้นหรือ? แค่เพราะพวกเขาช่วยกลุ่มการค้าอลิเซเบธหรือ?’
ความสุขที่มีทุกหยาดหยดหายไปจากตัววิลลี่ไม่มีเหลือ เขาพูดช้าๆ “เมลิซซา เฮ้อ.. แม้ว่าเมื่อเร็วๆนี้สถานการณ์ของเราจะก้าวหน้าแต่เราไม่อาจล่วงเกินตระกูลชิวได้ พรุ่งนี้ข้าจะร่วมกับเจ้าไปที่สาขาของตระกูลชิว ข้าได้ยินว่าคุณชายชิวอยู่ในเมืองหิมะขาว เราต้องไปขอขมาและชดเชยให้พวกเขาเช่นกัน เราต้องทำอย่างสุจริตใจ”
เมลิซซาไม่โกรธ นางเข้าใจได้ถึงความแตกตื่นของลุงวิลลี่ เทียบกับตระกูลชิวแล้ว กลุ่มการค้าเมซฟิลด์ก็แค่มดกับช้าง
แต่ผู้สั่งการคือถังเทียน และเมื่อคิดดูแล้ว, ก็เป็นนางด้วยก็ยิ่งทำให้รู้สึกปวดหัว นางยังจำได้ว่านางแตกตื่นหวาดกลัวเพียงไหนเมื่อถังเทียนสั่งให้เข้าชนเรือสินค้า นางตกตะลึงในตอนนั้น เมื่ออยู่ในสภาพที่นางเห็นเรือรบไร้เทียมทานบดขยี้ทำลายเรือสินค้าของตระกูลชิว
นั่นคือเหตุผลที่นางสามารถเข้าใจถึงอารมณ์ความรู้สึกของลุงนาง
แต่นางค่อยๆสลายความกลัวในใจของนาง ใช่แล้วในที่สุดนางก็เข้าใจว่านางเป็นผู้กลัวไปเอง ถังเทียนไม่เห็นตระกูลชิวอยู่ในสายตา ‘นั่นก็จริงเมื่อคิดดูแล้ว ชิวซิ่วหัวยังพ่ายแพ้บริวารของถังเทียน ถ้าข้าคิดว่าถังเทียนกลัวตระกูลชิว ข้าคงไร้เดียงสาจริงๆ’
‘ดูเหมือนว่าถังเทียนจะมีศัตรูเพียงหนึ่งเดียวในสายตาของเขา ก็คือวิหาร’
‘สำหรับพวกที่เหลือ พวกนั้นไม่มีความหมายอะไรต่อเขา’
เมลิซซาไม่แตกตื่นตกใจกลัวอีกต่อไป นางเริ่มเข้าใจความแตกต่างระหว่างพวกเขา ถังเทียนเป็นบุรุษที่ทรงพลังอย่างแท้จริงไม่ว่าจะเป็นพลังส่วนตัวหรืออำนาจ เขาสามารถเทียบได้กับระดับดีที่สุดของวิหาร เขาเป็นบุรุษที่กล้าหาญที่มีหัวใจนักสู้ที่แข็งแกร่งทรงพลังอย่างแท้จริง เหตุผลที่ถังเทียนไม่ลงมือตั้งแต่ต้นเป็นเพราะเขาคิดว่าอีกฝ่ายหนึ่งกำลังประสบปัญหาอย่างแท้จริง จากจุดนี้ถังเทียนก็นับว่าสุภาพแล้ว และไม่ได้ก้าวร้าวใส่เพราะเพียงว่าถือว่าตนเองแข็งแกร่ง
และเพื่อตระกูลเมซฟิลด์แม้ว่าพวกเขาถือได้ว่าเป็นตระกูลที่มีชื่อเสียง แต่ภายในวงการ พวกเขาถือว่าอยู่ในระดับต่ำสุด และคุ้นกับการวางตัวเหมาะสมและเชื่อฟัง
‘แต่เจ้าต้องการให้ถังเทียนทำตัวเหมาะสมและเชื่อฟังน่ะหรือ?’
ตอนนี้ผู้ตัดสินใจทำเพื่อกลุ่มการค้าเมซฟิลด์ก็คือถังเทียนและทั้งตระกูลก็รับใช้ถังเทียน
“เราไม่สามารถขอขมาตระกูลชิวได้” น้ำเสียงของเมลิซซามั่นคงไม่หวั่นไหว
วิลลี่กังวล ‘เป็นไปได้หรือว่าหลานสาวของข้าเองจะทำตัวหยิ่งยโสหลังจากผลของเหตุการณ์นี้?’ เขาพูดอย่างเคร่งขรึม “เมลิซซา, ทำไม? เป็นไปได้หรือว่าเจ้าคิดว่าตระกูลกลุ่มการค้าเมซฟิลด์ของเราจะรับมือตระกูลชิวได้?”
วิลลี่ตัดสินใจว่าถ้าเมลิซซารู้สึกว่าตระกูลของพวกเขาแข็งแกร่งพอจะสู้กับตระกูลชิว เขาจะขวางนางไม่ให้กลายเป็นหัวหน้าตระกูล
“แน่นอนว่าไม่” เมลิซซาส่ายศีรษะหนักแน่น
วิลลี่ถอนหายใจโล่งอก แต่จากนั้นก็ถามด้วยความสงสัยอีกครั้ง “งั้นทำไมเราต้องต่อต้านพวกเขา?”
“เรื่องที่เรากำลังจะต่อต้านตระกูลชิว” เมลิซซารู้มาบางเรื่อง และปิดบังปัญหาไว้ไม่ให้วิลลี่ได้รู้ ถ้าพวกเขาไม่ได้รับการสนับสนุนจากวิลลี่ ภารกิจของพวกเขาในทวีปเซียนจะกลายเป็นยากเย็นมากขึ้น นางมองดูวิลลี่ “ตระกูลชิวก็คือผู้หนุนหลังตระกูลอลิซาเบธอย่างนั้นใครหนุนหลังเรา?”
“ใครจะหนุนหลังเรา?” วิลลี่ตกใจ แต่เขาตระหนักถึงบางอย่างได้โดยเร็ว ตาของเขาเบิกกว้างด้วยความประหลาดใจและตื่นเต้น “หรือว่าเราพบผู้หนุนหลังได้แล้ว?”
วิลลี่อิจฉาที่ตระกูลอลิซาเบธมีตระกูลชิวเป็นผู้หนุนหลัง เนื่องจากเหตุผลที่ตระกูลอลิซาเบธสามารถข่มกลุ่มการค้าเมซฟิลด์ได้ตลอดเวลาเป็นเพราะตระกูลชิว แต่ไม่ใช่เรื่องง่ายจะหาผู้หนุนหลัง กลุ่มการค้าเมซฟิลด์เป็นตระกูลที่มีศักดิ์ศรีอยู่แล้ว เพราะพวกเขาหาผู้หนุนหลังได้ พวกเขาต้องหาตระกูลที่แข็งแกร่งที่สุดและใหญ่ที่สุด ตัวอย่างเช่น ตระกูลชิว ขณะที่ตระกูลอื่นๆ ที่ด้อยกว่าตระกุลชิวแม้ว่าพวกเขาจะแข็งแกร่งกว่ากลุ่มการค้าเมซฟิลด์ แต่ก็ยังมีขีดจำกัดว่าพวกเขาแข็งแกร่งเพียงไหน และพวกเขาจะช่วยให้กลุ่มการค้าเมซฟิลด์แข็งแกร่งในขีดจำกัดเดียวกัน
แต่สำหรับตระกูลระดับสูงสุดยอดอย่างตระกูลชิว พวกเขาจุกจิกพอกันและความได้เปรียบธรรมดาไม่มีความหมายสำหรับพวกเขา มีหลายอย่างที่ไม่อาจโน้มน้าวพวกเขา หรือทำให้พวกเขาหวั่นไหวได้แม้แต่น้อย
“ใช่” เมลิซซาพูดด้วยความมั่นใจ “แข็งแกร่งกว่าตระกูลชิวแน่นอน”
ถังเทียนแข็งแกร่งมากกว่าตระกูลชิวมาก
วิลลี่กลับตื่นเต้น เขาเข้าใจทันทีว่าไม่ใช่เมลิซซาที่สูญเสียเหตุผลนาง แต่เป็นเพราะมีใครบางคนที่พึ่งพาอาศัยได้ เขามองดูอย่างคาดหวัง “เป็นตระกูลไหน?”
“ข้าไม่สามารถบอกได้” เมลิซซาส่ายศีรษะนาง จากนั้นเสริม “ท่านปู่เป็นคนตัดสินใจ”
เป็นไปตามคาดเมื่อวิลลี่ผู้ไม่สบายใจได้ยินว่าเป็นการตัดสินใจของนายผู้เฒ่า เขาไม่มีข้อคัดค้านทันที ในกลุ่มการค้าเมซฟิลด์ท่านผู้เฒ่ามีอำนาจสูง เมื่อเขาได้ยินว่าเป็นการตัดสินใจของท่านผู้เฒ่าวิลลี่สงบใจได้ทันที แม้คิดว่าเขาจะไม่สามารถรับคำตอบ แต่เขาก็ไม่ถามอีกต่อไป
จากนั้นเขาถามคำถามตรงและเป็นจริงที่สุด “อย่างนั้นเราจะทำยังไงถ้าตระกูลชิวมาถึงหน้าประตูบ้าน
ขณะที่ถามคำถามนั้น บ่าวผู้หนึ่งก็พรวดพราดเข้ามาด้วยสีหน้าตื่นเต้น “แย่แล้ว! แย่แล้ว! คนกลุ่มหนึ่งมาปิดประตูทางเข้าของเรา....”
เมลิซซามองดูวิลลี่ด้วยสีหน้าจนใจ‘ปากอีกาจริงๆ’
(คล้ายๆ ว่าพูดถึงโจโฉ โจโฉก็มา)
ความจริงระหว่างทางกลับมาเมลิซซาคาดเดาไว้ว่าตระกูลชิวคงจะแก้แค้นแน่นอน แต่นางไม่คาดว่าพวกเขาจะทำเช่นนั้นอย่างรวดเร็ว ทันทีที่พวกเขาย่างเท้าเข้ามา พวกตระกูลชิวก็ก้าวตามหลังมาทันที แต่พอคิดดูแล้ว เป็นเรื่องธรรมดามากในสายตาตระกูลชิว กลุ่มการค้าเมซฟิลด์เป็นแค่เพียงกุ้งตัวเล็ก และตอนนี้ที่กุ้งตัวเล็กบังอาจลงมือต่อพวกเขาพวกเขาจะไม่สั่งสอนกลุ่มการค้าเมซฟิลด์ได้ยังไง? ถ้าเป็นตระกูลอื่นในระดับพอๆ กับพวกเขา พวกเขาต้องพิจารณาก่อน เพราะไม่ว่ายังไงก็การกระทำนั่นจะนำมาซึ่งสงครามระหว่างตระกูลทั้งสอง แต่ไม่มีความจำเป็นต้องพิจารณาสำหรับกุ้งตัวหนึ่ง ตระกูลชิวเพียงแต่คิดเรื่องว่าใครจะเป็นผู้ลงโทษเพื่อที่จะให้เป็นตัวอย่างกับคนอื่นๆ หรือวิธีการให้กลุ่มการค้าตระกูลเมซฟิลด์ที่ดูถูกพวกเขาจะได้รู้ตัวว่าพวกเขาควรยืนอยู่ตรงไหน
เมลิซซที่ยืนรออยู่จะเป็นตัวอย่างน่ะหรือถ้าถังเทียนเป็นคนที่ถูกรุกราน เขาจะรอทั้งคืนให้คนอื่นมาล้างแค้นจริงๆ หรือ? อย่าล้อเล่นน่ะ!
“ไม่จำเป็นต้องกังวล” เมลิซซาปลอบวิลลี่ นางเดินออกไปข้างนอกอย่างสงบพร้อมกับแค่นเย้ยหยันในใจ
‘ไม่เพียงแต่ตระกูลชิวของพวกเจ้าที่ไม่สามารถอดทนต่อศัตรูผ่านคืนนี้ไปได้ เจ้าคิดจริงหรือว่าศัตรูนี้จะยอมจบเพียงแค่นี้หรือ? ไร้เดียงสาเกินไปแล้ว!’
สำหรับคนอื่นตระกูลชิวเป็นตระกูลที่ได้รับความเสียหายและต้องกล้ำกลืนความโกรธแต่เมลิซซารู้ว่าความโกรธของท่านถังเทียนยังไม่ถูกเปิดเผยออกมา แม้ว่านางจะติดตามถังเทียนมาไม่นาน แต่นางก็พอเข้าใจอารมณ์ของถังเทียน ‘ถ้าพวกเจ้ากล้าขวางข้า ข้าจะซัดพวกเจ้าให้ล้ม’ ถ้าถังเทียนรู้ว่าอีกฝ่ายไม่ได้ปิดบังเจตนาใดๆตั้งแต่ต้น เขาจะซัดพวกนั้นให้คว่ำโดยไม่เสียเวลาพูดสักคำ
ในที่สุดถังเทียนก็รู้สึกตัว นอกจากนี้ยังเป็นเวลาสองชั่วโมง หนี้สำหรับการถูกขัดขวางจะต้องชดใช้ แต่สองชั่วโมงจะเป็นอะไรเล่า?
‘เราจะต้องอ้างเรื่องหนี้เช่นกัน’
เมลิซซาเข้าใจถังเทียนได้ชัดเจนว่าเขาไม่ใช่คนใจกว้าง แต่เป็นคนประเภทมีหนี้ต้องชดใช้(มีคุณต้องทดแทน)
ตามเส้นทางเมลิซซาเตือนถังเทียนอยู่ตลอดว่าตระกูลชิวจะต้องแก้แค้นแน่ และนางจำได้ชัดเจนถึงเสียงแค่นที่ดังออกมาจากหลังหน้ากากของถังเทียน
ทันใดนั้นนางสงสารตระกูลชิวขึ้นมาทันที พวกเขาคิดว่ากลุ่มการค้าเมซฟิลด์จะเป็นเหมือนแกะอ้วนที่รอถูกเชือดจึงกระโจนเข้าหาด้วยความกระหาย แต่แล้วก็ต้องตระหนักในที่สุดว่าพวกเขากระโจนเข้าปากราชสีห์
เป็นไปตามคาดเมื่อออกมาจากห้องหนังสือ นางได้ยินเสียงคร่ำครวญ
เมื่อได้ยินเสียงครวญครางนั้นวิลลี่สีหน้าเปลี่ยน ใจของเขาเต้นแรงเร่งฝีเท้าขึ้น ตรงกันข้ามกับเมลิซซาที่ยังเดินอย่างสบายใจและใจเย็นเหมือนกับว่าทุกอย่างอยู่ในการคาดคำนวณของนางแล้ว
เมื่อเมลิซซาและวิลลี่รีบมาถึงทางเข้า พวกเขาเห็นคนหลายคนโอดโอยอยู่บนพื้นก็ตกใจ
“วิเศษ,วิเศษ วิเศษ! กลุ่มการค้าเมซฟิลด์ทำได้วิเศษมาก! เจ้าไม่เพียงแต่กล้าชนเรือตระกูลชิวเราเท่านั้น ยังบังอาจทุบตีคนของเรา พวกเจ้าวิเศษ,ทำได้วิเศษจริงๆ!”
วิลลี่จำบุรุษวัยกลางคนที่พูดได้ เขาคือชิวหย่งผู้จัดการร้านของร้านค้าตระกูลชิวในเมืองหิมะขาว วิลลี่และชิวหย่งรู้จักกันและทุกครั้งที่พวกเขาพบกัน วิลลี่มักเห็นว่าชิวหย่งเป็นคนที่มีความสุขและยิ้มง่ายแต่พอเห็นสีหน้าที่ดุร้ายน่ากลัวของเขา พร้อมกับพูดย้ำว่า ‘วิเศษ’ หัวใจของวิลลี่แทบกระดอนออกมาจากลำคอ
ชิวหย่งสังเกตเห็นวิลลี่จากนั้นแค่นเสียง “วิลลี่, แค่นี้ยังไม่จบหรอกนะ,ขอบอกเจ้าไว้ตรงนี้เลย ตระกูลชิวและกลุ่มการค้าเมซฟิลด์ของเจ้าจะเป็นศัตรูกันตลอดไปนับแต่นี้! ใครก็ตาม,ตระกูลใดก็ตามที่กล้าคบหากับกลุ่มการค้าเมซฟิลด์ จะต้องเป็นศัตรูของตระกูลชิวด้วย”
เขารู้สึกเสียหน้า ชิวหย่งรีบเร่งมาที่กลุ่มการค้าเมซฟิลด์เพื่อต่อว่าต่อขานพวกเขา แต่ไม่คาดเลยว่าอีกฝ่ายจะเริ่มลงมือโดยไม่พูดอะไรสักคำ พวกเขาก้าวร้าวยิ่งกว่าตระกูลชิว
เมื่อได้ยินคำพูดของเขาวิลลี่ถึงกับหน้าแดง
‘เป็นศัตรูคู่อาฆาต,นั่นเท่ากับผลักดันเราไปอยู่ในสถานการณ์ที่หนึ่งในพวกเราจะต้องตายไป แม้ว่าตระกูลชิวจะไม่สามารถลงมือกับเราได้เพราะข้อห้ามระฆังศักดิ์สิทธิ์ แต่หลังจากสงคราม...’
นอกจากนี้ด้วยการประกาศต่อสาธารณชนของตระกูลชิวว่ากลุ่มการค้าเมซฟิลด์เป็นศัตรูคู่อาฆาตของตระกูลชิวจะไม่มีใครกล้าคบหากับกลุ่มการค้าเมซฟิลด์อีกต่อไป ช่วงเวลาวิกฤติอย่างนั้น การเข้าสู่สงครามต่อสู้ลำพังโดยไม่มีพันธมิตรเป็นเรื่องอันตรายที่สุด มีคนนับไม่ถ้วนต้องล้มตายไปเนื่องจากการถูกหักหลังในประวัติศาสตร์
ผู้ร่วมสังเกตการณ์สงบลงทันทีหลังจากได้ฟังคำพูดของชิวหย่ง
วิลลี่ไม่รู้ว่าผู้ทรงอำนาจส่วนใหญ่ของเมืองหิมะขาวลอบสังเกตเหตุการณ์การทะเลาะกัน หลายคนมีสติปัญญาฉลาดหลังจากเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นที่ท่าเรือก็เดาได้ว่าตระกูลชิวจะต้องลงมือตอบโต้โดยเร็ว
ขณะนั้นคนใหญ่คนทรงอิทธิพลอดแสดงความเสียดายไม่ได้ ตระกูลชั้นหนึ่งของทวีปกวงหมิงมีอิทธิพลที่น่ากลัวซึ่งคนภายนอกสามารถเป็นประจักษ์พยานถึงความแข็งแกร่งของพวกเขา ไม่มีใครรู้สึกว่าคำพูดของตระกูลชิวเป็นคำพูดที่ว่างเปล่า เพียงแต่ตระกูลชิวกลัววิหารกวงหมิงเท่านั้น
ไม่ว่ายังไงก็ตามด้วยคำพูดของตระกูลชิว ทุกคนรู้ว่ากลุ่มการค้าเมซฟิลด์จบสิ้นแล้ว
หย่งชิวมองดูผู้สังเกตการณ์ทันที‘พวกเจ้าคิดว่าตระกูลชิวของเราจะกลัวกฎข้อห้ามระฆังศักดิ์สิทธิ์หรือ?’ พวกเขาทั้งหมดไม่เคยคาดว่าตระกูลชิวต้องการใช้แค่คำพูดประโยคเดียวลงโทษกลุ่มการค้าเมซฟิลด์ถึงตาย
พวกเขาคือตระกูลชิว!
เขามีท่าทีหยิ่งยโสอยู่ในใบหน้าไม่ยอมแม้แต่จะมองวิลลี่ เขาสั่งองครักษ์ที่ตะเกียกตะกายขึ้นมา “กลับกันได้”
เพียงพูดแค่นั้นพวกเขาก็หันหน้าและออกไปทันที มีเสียงแค่นเสียงหนึ่งตามหลังพวกเขา
“ใครอนุญาตให้พวกเจ้ากลับ?”